มังกรเขียว...ในหมู่ไม้...ใต้เงาเมฆ

Group Blog
 
All blogs
 
โอ้ ไปรษณีย์ไทย และเด็กสมัยนี้

Photobucket

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ สะเทือนวงการไปรษณีย์ไทย

หรือวงการไปรษณีย์โลกแต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องชวนสะกิดใจ

เรื่องสองเรื่องที่เราได้ประสบพบมา ว่าทุกวันนี้

เราลืมเลือนจากการส่งข่าวสาร แบบคลาสิก

และแสนจะโรแมนติก หยิบจับแตะต้องได้


อย่างการส่งจดหมายและไปไปรษณียบัตร ไปแล้วหรืออย่างไร

เมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมาที่คณะจัดให้มีค่ายติววิชา

ความถนัดทางสถาปัตยกรรมให้แก่น้องๆ ที่เตรียมตัวจะแอดมิชชั่น

เข้าคณะสถาปัตย์ หรือกำลังค้นหาตัวเองอยู่ก็ตาม

วันสุดท้ายของการเข้าค่ายมีการสอบจำลอง แบบสมจริง


และแน่นอนว่า ด้วยปริมาณเด็กที่มาเข้าค่ายกันอย่างล้นหลาม

ทำใหุ้บุคลาการผู้รวจข้อสอบ ไม่สามารถตรวจข้อสอบ

ให้ทันและส่งคืนภายในวันนั้นได้ จึงใช้การส่งไปตามบ้านน้องๆ แทน

ดังนั้นก่อนที่น้องๆ จะส่งข้อสอบให้พี่ที่คุมสอบ

จึงต้องจ่าหน้าซองถึงตัวเอง แล้วนำข้อสอบสอดไว้ในซองนั้น


ขณะยืนสังเกตการณ์ในฐานะพี่คุมสอบ ก็พบว่า

มีน้องจำนวนมาก ที่จ่าหน้าซองบริเวณที่เค้าไม่นิยมกัน

ไม่แน่ใจว่าเพราะเป็นซองเอกสาร ที่ไม่ได้กำหนดบริเวณ

ที่กรอกชื่อ-ที่อยู่ผู้รับ ผู้ส่งอย่างเจนหรอเปล่า

แต่ในความรู้สึก ก็ไม่น่าจะจ่าหน้าด้านที่มีฝาซอง

Photobucket


เรื่องที่ผ่านมาอาจจะดูไกลตัวไปนิด

หลังจากปิดเทอมได้พักใหญ่ กลุ่มเพื่อนๆ ที่สนิทกัน

ก็ตัดสินใจเดินทางไปเที่ยวหัวหิน

ซึ่งถึงแม้พวกเขาจะชวน และฉันเองก็อยากไปมากเพียงใด

ก็ไม่สามารถไปได้ เพราะเป็นกลุ่มที่ไร้ึซึ่งสตรี


แต่อย่างไรก็ีดี เพื่อนผู้น้ำใจงาม ก็มีแก่ใจโทรมาถาม

เรื่องของฝาก เราจึงเรียกร้องขอโปสการ์ดโดยไม่รีรอ

เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มนั้นโทร.มาถามที่อยู่

พร้อมทั้งสารภาพว่าไม่เคยส่งโปสการ์ดมาก่อน

แต่จะพยายามถามที่ร้านว่าต้องทำอย่างไรบ้าง น่ารักจริงๆ


ไม่กี่วันต่อมา ฉันได้รับซองสีน้ำตาลหม่นๆ มีที่อยู่จ่าหน้า

ติดแสตมป์ 3 บาท ไม่มีชือผู้รับ

(ฉันพักอยู่ที่หอ มีคนอยู่เยอะแยะ)

แต่ไม่ทราบทำไมจึงรู้ว่าเป็นของที่ส่งถึงตัวเอง

อาจจะเพราะพลังแห่งความตั้งใจของเพื่อนกระมัง


ข้างในซองบรรจุโปสการ์ด พิมพ์รูปถ่ายชายทะเล

ด้านหลังมีข้อความจากเพื่อน บันทึกการเดินทาง

ความสนุก สบาย ในการท่องเที่ยว

และความเสียใจที่ไม่ได้ไปด้วยกัน

Photobucket

เพื่อนอีกคนที่ไปด้วยกันในกลุ่มนี้ กลับประกาศกร้าว

ตั้งแต่ก่อนไปเที่ยว ว่าจะส่งโปสการ์ดให้เราด้วยตัวเอง

ถึงมือ ทันทีที่ได้พบกัน ก็น่าชื่นใจดี

แต่รู้ไหมพ่อเจ้าประคุณเอ๋ย ขึ้นชื่อว่าโปสการ์ด

ถ้ามีโอกาสทัศนาจรผ่านที่ใด ก็น่าจะส่งจากที่นั่น


เพื่อ เป็นสิ่งระลึก ถึงความทรงจำอันแสนสุข

ที่สำคัญ มีตราประทับของที่ทำการไปษณีย์ต้นทาง




แต่บางที เราเองอาจจะคิดในแง่ของการสะสมมากเกินไป

เพราะไม่ว่าโปสการ์ดจะถึงมือเราด้วยวิธีการใด

ผู้ให้ก็ล้วนแต่เขียนด้วยใจมีเจตนาดีด้วยกันทั้งนั้น

ขอบคุณเพื่อนๆสำหรับโปสการ์ดทุกใบ จากสถานที่ที่ห่างไกล

และเราไม่มีโอกาสได้ไปกับเธอ


Create Date : 04 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2551 18:23:20 น. 14 comments
Counter : 601 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะคุณ cruduslife

เรื่องนี้โดนจริงๆค่ะ เพราะเราเองก็คิดแบบนี้เหมือนกัน รู้สึกว่านับวัน การติดต่อด้วยไปรษณีย์จะน้อยลงไปทุกที ตอนนี้ได้ข่าวอยู่บ่อยๆว่าที่ทำการปณ.หลายแห่งต้องปิดไป เพราะว่าคนมาใช้บริการน้อยมาก ไม่คุ้มค่าแรงพนง. ... น่าเสียดายนะคะ

เราเองยังคงเขียนจดหมายแบบเดิมๆอยู่ แล้วก็ดีใจมากทุกครั้ง เวลาเปิดตู้ปณ.มาเจอจดหมายของเพื่อนๆ มันเป็นอะไรที่จับต้องได้ ... ได้จับกระดาษ ได้เห็นลายมือคนส่ง etc.

ทุกวันนี้เวลาไปเที่ยวไหน เราก็ส่งโปสการ์ตไปหาคนนู้นคนนี้อยู่เสมอๆ เพื่อนๆเราหลายคนก็ทำแบบนี้เหมือนกันค่ะ คงเป็นเพราะพวกเราไม่ได้มี internet ใช้แต่เด็กกระมังคะ

ตอนนี้คุณ cruduslife เปิดเทอมแล้ว ก็ขอให้สนุกกับการเรียนนะคะ

มีความสุขมากมากค่ะ


โดย: discipula วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:57:27 น.  

 


แวะมาเยี่ยมค่ะ

ว่างก็ไปเที่ยวเขมรด้วยกันอีกนะคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:3:26:43 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ


โดย: Yolanrita วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:4:19:07 น.  

 
มาตอบเรื่องน้องของพี
เขาอยู่ปี 3 ชื่อที่ตรงข้ามกับคำว่า "ขม"

สมัยนี้ยุค "คลิ๊กๆ" เรื่องส่งจดหมาย ส่งโปสการ์ดมันเยไปแล้ว

แต่พี่ชอบทำโปสการ์ดเอง และส่งให้เพื่อนๆด้วยนะคะ


โดย: วาฬอันดามัน วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:24:17 น.  

 
เล่น TAG ด้วยกัน...ด้วยความยินดีและเต็มใจค่ะ
....
ชอบภาพประกอบบล็อกนี้จังค่ะ


โดย: MeMoM วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:0:34:39 น.  

 
ทุกวันนี้ผมยังส่งจดหมายให้เพื่อนเสมอ ส่งไปรษณีย์บัตรตลอด

ว่าง ๆ เราส่งหากันเองไหม ?


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:20:53 น.  

 
พี่ก็ยังชอบส่งจดหมายและโปสการ์ดอยู่ค่ะ
(เป็นคนสมัยก่อน )

บลอกนี้สีเขียว แสบตาจัง


โดย: nanida วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:28:39 น.  

 
แวะมาเยี่ยม มังกรเขียว เขียวจริงๆๆ




โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:1:16:27 น.  

 
ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมชม blog นะครับ



โดย: NATSKI13 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:59:28 น.  

 
สีเขียวนี้สบายตาขึ้นค่ะ
ขอบคุณนะคะ


โดย: พี่มด (nanida ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:18:04 น.  

 
ถ้าตัวหนังสือ ดำ น้ำเงิน จะอ่านง่ายขึ้น นะคุณมังกร แบบว่า พวกสูงอายุนะ


โดย: หมูตัวน้อย (mr.pure.fon ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:08:57 น.  

 
มังกรสีเขียว


โดย: หมูตัวน้อย (mr.pure.fon ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:12:44 น.  

 
พี่มด (nanida) บอกว่าบล็อกเก่าหนูสีแสบตาเหรอคะน้องเจื้อยแจ้ว พี่ก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ไม่ได้บอก เพราะคิดว่าน้องเจื้อยแจ้วอาจชอบสีเขียวจัดจ้าน (สมชื่อ cruduslife ไง ... เขียวทรมานลูกกะตาคนอ่านอ่า ฮ่าๆๆ) แต่สีใหม่นี่นุ่มนวลดีจ้ะ

กรุงเทพฯเป็นยังไงมั่ง หนาวกับเค้ามั่งหรือยัง ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


ป.ล. ถ้าเอาเรื่องที่เขียนล่าสุดไว้หน้าแรกก็ดีนะ ไม่งั้นพี่ตามอ่านไม่ถูกอ่ะจ้ะ


โดย: discipula วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:18:34 น.  

 
ไปลอยกระทงด้วยกันนะ


โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2551 เวลา:1:41:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

cruduslife
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




I’m not going to tell the story the way that it happened. I’m gonig to tell it the way I remember it. --Great Expectations--
Friends' blogs
[Add cruduslife's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.