ข้อคิดกรณีที่เราสูญเสียของมีค่าไป
หลายๆคนคงเคยทำของหาย บางคนก็ลงทุนแล้วเจ๊ง กระเป๋าสตางค์หาย โทรศัพท์มือถือหา กันมาบ้างล่ะนะครับ
เมื่อไม่กี่วันมานี้ผมก็ทำของหาย ราคาตั้ง 50,000 บาทได้มั้ง

ผมนั่งนับๆดู เราทำอะไรหายไปบ้างนะ ในช่วง 2 ปีมานี้
1.เล่นหุ้นเสียไปประมาณ 400,000 บาทจากความโลภ หวังรวยจากหุ้นเก็งกำไร (ไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีก่อน)
2.ทำข้อมูลในโทรศัพท์มือถือหาย โดยไม่ได้ทำการ backup ไว้เลย (ประมาท ไม่รู้จักเตรียมแผนสำรอง)
3.ทำนาฬิกา tudor ราคา 50,000 ที่ได้เป็นของขวัญหาย (เพราะกินเหล้าเมาขาดสติ ถอดลืมไว้ในห้องน้ำ)

ผมเสียใจนะ

แต่จะทำอย่างไรได้
จะมามัวซึมเศร้าคงไม่เกิดประโยชน์อะไรหรอก
อย่างไรซะ สิ่งเหล่านี้ก็เป็นเพียง สิ่งของภายนอก เป็นสิ่งสมมติทั้งสิ้น

นั่นเรื่องเงินทอง

มีอีกหลายเรื่องที่ทำหายไป สิ่งเหล่านั้นก็คือความทรงจำ
- เคยดื่มเหล้ามากจนจำอะไรไม่ได้เลย พอตอนเช้าตื่นมาก็เลยตกใจว่าไปทำอะไรมาเมื่อคืน
- เพื่อนในสมัยเด็กๆ ที่เคยเรียนด้วยกันมา ตอนนี้ก็ลืมเกือบหมดแล้ว
- เบอร์โทรศัพท์ที่สำคัญๆ ที่บันทึกไว้

เรื่องที่เราทำหายไป มันมีมากเหมือนกันนะ
ญาติสนิทที่ตายไป คนเคยรู้จักที่มาด่วนตายไป

แสดงว่าชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนเลย

ไม่ควรไปยึดเลย

ตอนนี้ผมคิดอย่างนี้ครับ "สิ่งใดทั้งปวงที่ไม่ให้ออกไป ก็คือความสูญเปล่า"
(แหมถ้าตอนนั้นเราให้นาฬิกาออกไป คงไม่เสียใจเลย)



Create Date : 16 สิงหาคม 2550
Last Update : 16 สิงหาคม 2550 16:10:11 น.
Counter : 202 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

DrStop
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ความฝันของผมก็คือ ผมอยากเป็นสถาปนิกผู้ออกแบบระบบสังคม
ผมจะสร้างสังคมในอุดมคติขึ้นมา สังคมที่มีโอกาส สังคมที่ยุติธรรม สังคมที่มั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ในทุกๆด้าน ทั้งทรัพย์สินเงินตรา ความรู้ความสามารถ ความคิดและจิตวิญญาณที่ดี
Website Counter