ความรักที่แท้จริงที่เราทุกคนต้องการคืออะไร
วันนี้ได้อ่าน Facebook post อันนึงของน้องที่รู้จัก น้องเค้าบอกว่า เงินหรือหน้าที่การงานหรือเครื่องอัตถบริขารทั้งหลายแหล่ที่มีอยู่รอบตัวไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเค้ากับแฟนมีความรักให้กัน น้องทั้งสองเป็นคุณหมอที่มีกิจการการงานรัดตัว ขึ้นชื่อว่าหมอ ถ้าคนที่ได้ใกล้ชิดจะเข้าใจ ว่าการหาเวลาส่วนตัวให้ตัวเองนั้นยากขนาดไหน คนไข้เป็นเรื่องแรกที่มักจะนำมาก่อนเสมอ

สิ่งที่น้องเค้า post คือ เมื่อแต่ละคนมีเวลาว่าง จะออกเดินทางด้วยรถ Bigbike ไปเที่ยวที่ต่างๆอยู่เสมอ สิ่งสำคัญในการไปเที่ยวคือ การที่เค้าสองคนได้อยู่ในสถานการณ์ต่างๆร่วมกัน มากกว่าการได้ท่องเที่ยวหรือการได้อยู่บน Bigbike ที่ทั้งสองคนรัก การที่คนสองคนได้ผ่านเหตุการณ์และสถานการณ์ต่างๆด้วยกันนั่นแหละที่สำคัญกว่า และสำคัญที่สุด

ก็เลยทำให้ผมมาคิดว่า ทุกวันนี้เรามีแฟน มีการแสวงหาความรักในรูปแบบต่างๆ บางคนก็ดำเนินเรื่องความรักตามเส้นทางที่คุ้นชินและเห็นมาว่าต้องมีแฟน แต่งงาน มีลูก แก่ตัว และตายไปด้วยกัน แล้วความรักที่เราต้องการจริงๆคืออะไร เรารู้กันรึยังเหมือนที่น้องทั้งสองของผมรู้แล้ว ตัวผมเองเคยมีความคิดว่าต้องการแสวงหาคนที่เข้ากับนิสัยเราได้เท่านั้นก็พอมาอยู่ข้างๆ แต่ในความจริงแล้ว การที่เค้ารับนิสัยเราได้ ไม่ได้หมายความว่าเค้ารักความเป็นเรา เค้าแค่รับได้ เค้าไม่ได้อยากอยู่ด้วยกับเรา เพียงแค่เค้าไม่ขัดและไม่มีปัญหาว่าเราจะทำแค่นั้นเอง

มันต่างกันนะ การรักความเป็นเราในแบบที่เป็นคนสองคนอยู่ด้วยกัน กับการรักในความเป็นเราที่ตัวเราเป็นของเราอยุ่คนเดียว .... แล้วเราต้องการแบบไหน

ผมว่าผมต้องการอยู่กับคนที่มีความสุขกับการอยู่เป็นเราสองคนมากกว่านะ มากกว่าชั้นรับความเป็นตัวเธอได้ แต่เธอก็ต้องรับความเป็นตัวชั้นให้ได้ด้วยนะ แล้วทำอะไรถ้าใครอยากทำก็ไปทำ ... อย่างนี้คงไม่ได้เรียกว่าการมีคู่ มีคนรักที่แท้จริงสำหรับผม

แล้วคุณๆละ ต้องการมีคนรักหรือรักคนแบบไหน



Create Date : 13 ธันวาคม 2555
Last Update : 13 ธันวาคม 2555 16:33:40 น.
Counter : 640 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

cig@
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ผมมักจะเรียกตัวเองว่าเป็นคนที่เหมือนกับ "หนังสือที่ไม่มีคนอยากอ่าน"
และมีไม่กี่คนที่ผมอธิบายความหมายของคำนี้ให้ฟัง...
ผมเปิด Blog ขึ้นมาเพื่อที่จะแบ่งปันความคิดเล็กที่เกิดขึ้น
จากการที่เจอเหตุการณ์ต่างๆในชีวิตประจำวันให้กับเพื่อนๆ และจะพยายามเชื่อมโยงหลักความคิดของธรรมะ
และนำธรรมะออกมานอกวัด
แล้วใช้ได้ในชีวิตประจำวันของสัตว์สังคมเช่นเราให้ได้
...แต่จะทำได้ดีขนาดไหน เพื่อนๆช่วยแนะนำด้วยนะครับ