นิราศ Airport Link
นิราศแล้วยังคะนึงถึงความหลัง

เชษฐภัทรหวั่นไหวในภวังค์

สิ่งพลาดพลั้งในอดีตยังติดตาม



ชาติก้าวย่างยิ่งใหญ่ไปข้างหน้า

สิบปีรถไฟฟ้าน่าเกรงขาม

รักที่เคยยึดถือคือนิยาม

คู่กับความเป็นประชาธิปไตย



จากหมอชิตวิ่งย้อนไปอ่อนนุช

อีกสายสุดบรรจบตรงวงเวียนใหญ่

ความรักเก่าเพ้อพล่ามบอกความใน

ความรักใหม่จึงมีหน้าตาอย่างนี้



ความคิดคนวนเวียนไม่เปลี่ยนผัน

ทุกคืนวันหวาดผวาการปาหี่

เลือกตั้งชาติไม่ทันมั่นคงดี

เดี๋ยวก็มีปฏิวัติมาจัดการ



แล้วฉีกรัฐธรรมนูญเปลี่ยนศูนย์ถ่วง

ให้ลุล่วงคำสัตย์รัฐประหาร

เลือกตั้งใหม่เพื่อจัดรัฐบาล

ให้ผู้แทนรับประทานบ้านเมืองกัน



ถึงมีรถไฟฟ้ามาใหม่วิ่ง

แอร์พอร์ตลิ้งค์โยงเส้นทางงานสร้างสรรค์

คนคงคิดแบบเก่าอย่างเมามัน

วงจรเดิมดื้อรั้นพันใจกาย



"พญาไท" ทางแพร่งแบ่งอีกเส้น

สถานีโดดเด่นเห็นอีกสาย

เผื่อจะเปลี่ยนดวงจิตที่ปิดตาย

สู่จุดหมายมุ่งหน้าหาความจริง



ไทนี้มิใช่ทาสประกาศชัด

ให้เจนจัดคิดครวญทวนทุกสิ่ง

เมื่อหลายฝ่ายขัดแย้งยิ่งแย่งชิง

อย่าพึ่งพิงองค์ความรู้อยู่ชุดเดิม



มิใช่ทาสนิยามรักเพียงสักชุด

เราต้องขุดตั้งคำถามตามตอบเสริม

หลายหลายมุมหลายเสียงสำเนียงเติม

เพื่อจะเริ่มเป็นผู้รู้เล่ห์กล



มองสถานีเบื้องหน้า "ราชปรารภ"

ตรองระบบการศึกษาพาฝึกฝน

มหาวิทยาลัยสอนคนให้เป็นคน

หรือเป็นแค่ผลิตผลหุ่นยนตร์ทุน



ผลิตทุกนิยามความฉาบฉวย

เร่งเร็วช่วยสร้างกำไรไหวปรับหมุน

ลืมสอนให้ตรึกตรองมองบาปบุญ

ศีลธรรมคำจุนทุกทุนนี้



เป็นอีกเรื่องเดิมเดิมเสริมปรารภ

ไม่เคยจบไม่เคยจำย่ำกับที่

จะอีกหมื่นร้อยวันอีกพันปี

ก็ไม่หนีแนวทางอย่างเดิมเดิม



"มักกะสัน" ตลอดนักรักกระสัน

ทุกคืนวันวนวิ่งยิ่งฮึกเหิม

พัฒนาชีวิตคิดปรับเติม

เพื่อริเริ่มก้าวย่างอย่างเข้าใจ



ปฏิวัติกี่ครั้งกี่ครั้งแล้ว

คงไม่แคล้วหิวสตังค์อีกครั้งใหม่

เผด็จการหรือประชาธิปไตย

ก็กระสันอยู่ร่ำไปจำให้ดี



"รามคำแหง" สื่ออักษรแบบลายสือ

จากลายมือเป็นพิมพ์ดีดขีดวิถี

แล้วเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์เวิ่นเว้อวจี

เครื่องบีบีมาใหม่ใช้ให้ทัน



อักษรสื่อข่าวสารการรู้รอบ

ทุกคำตอบหลากหลายวุ่นวายหวั่น

ข่าวจริงลวงหวานขมผสมกัน

ยิ่งเร็วยิ่งเลือกสรรหมั่นตรึกตรอง



แช็ตบีบีบอกรักกันสักนิด

แนบสนิทนิ้วชี้-กลางจิ้มอย่างคล่อง

ข่าวระเบิดประท้วงกันต้องกลั่นกรอง

เลือกบอกน้องให้ระวังสังวรตาม



ถึง "หัวหมาก" หากมั่วข่าวชั่วร้าย

จะวุ่นวายหากลืมย้ำตั้งคำถาม

หัวข้อข่าวสำนักข่าวสืบสาวนาม

อย่ามองข้ามความลำเอียงเสียงสื่อลวง



อย่ายึดติดตามข้างอย่างที่ชอบ

ทุกกฎกรอบรัก-เกลียด-กลัวคือตัวถ่วง

ยึดติดเหมือนหมากฝรั่งเหนียวทั้งยวง

เสียงทุกข้างใช้ชั่งตวง ทั้งปวงไป



ถึง "ทับช้าง" ทางเปลี่ยวโดดเดี่ยวแท้

ยังต้องแก้งานช้างกันอย่างใหญ่

ทัศนคติความเป็นคนพลเมืองไทย

สิทธิ์การเมืองใครใครให้เท่ากัน



จริงที่ความรวยจนคนแตกต่าง

บนเส้นทางการลงแรงความแข็งขัน

แต่สิทธิ์การเลือกผู้นำย้ำทุกวัน

ไม่แบ่งชั้นแบ่งชีวิตติดราคา



สวัสดิการการศึกษาสาธารณสุข

บำบัดทุกข์คนยากไร้ให้คุณค่า

ฉันบอกเธอเช่นนั้นทุกวันมา

เธอก็รับพยักหน้าว่าเออ-ออ



"ลาดกระบัง" ข้างหน้าเมื่อมาถึง

ยังอลอึงภวังค์เก่ามัวเมาต่อ

วงจรเก่าหมุนมาใหม่ไม่เคยพอ

เลยอยากขอ กำบังจากสังคม



บางทีอยากละวางทางชีวิต

ทุกจริตเลวดีที่สั่งสม

ลมปากด่า - ลมระรื่นคนชื่นชม

จะขอกำบังลมหลบมาพัก



แต่ชีวิตยังคงต้องเดินหน้า

หยัดอยู่ท้าทายโลกทุกข์โศกตระหนัก

บางปัญหาแก้ไม่ได้วุ่นวายนัก

ก็แค่ทำความรู้จักแล้วปล่อยวาง



หากปัญหาแก้ไม่ได้ไม่ต้องแก้

ขอเพียงแค่ยืนยัดกล้าอย่าทิ้งขว้าง

ค่อยปรับเหตุหลากหลายทางสายกลาง

ลองอยู่อย่างเข้าใจคิดให้ดี



"สุวรรณภูมิ" ถึงจุดหมายเหมือนง่ายมาก

แต่ก็ยากถ้าทบทวนให้ถ้วนถี่

ประวัติศาสตร์โศกสุขทุกกรณี

กว่าจะถึงวันนี้ที่เป็นคน



โลกผ่านผันวันปีอย่างที่เห็น

ทุกประเด็นคำถามความสับสน

อาจยังวุ่นเหว่ว้าสาละวน

หากไม่ค้นไขว่คว้าหาบทเรียน



เทคโนโลยีก้าวหน้าไทยกล้าแกร่ง

ยิ่งเรืองแรงรักในใจไม่เคยเปลี่ยน

นิราศใหม่ใจเก่าเฝ้าวนเวียน

ยังพากเพียรตั้งคำถามเพ้อพล่ามไป



เชษฐภัทรประพันธ์เพลงบรรเลงนิราศ

ป่าวประกาศสุขและทุกข์อีกยุคสมัย

ด้วยรักและศรัทธาประชาธิปไตย

ผ่านวิสัยคำกวีอีกทีเอย



Create Date : 23 สิงหาคม 2553
Last Update : 24 สิงหาคม 2553 11:37:02 น.
Counter : 225 Pageviews.

0 comment
นิราศสะพานตากสิน
รถไฟฟ้าเปิดฟ้า...............ฟากสยาม ได้ฤา
รับมติทุนหมุนตาม.............ติดตั้ง
เสรีตลาดนิยาม................โยงโลก ไฉนฤา
พังประเทศขอบเขตครั้ง.........ก่อนกระโน้นนานสมัย

รถไฟฟ้าสยาม
รับปรับตามตลาดนิยม
เสรีสิทธิ์สังคม
เลือนความคิดขอบเขตไทย

“สนามบอลแห่งชาติ”
สำนึกชาติฤาเปลี่ยนไป
“เธอ” เปลี่ยนเวียนสมัย
ให้ชวนคิดพินิจตรอง

เศรษฐกิจไร้พรมแดน
ดึงดูดชาติอำนาจครอง
สร้างค่านิยมปอง
วัตถุกระแสแฟชั่นตาม

“เธอ” สาวสวยสมัย
สายเดี่ยวใส่หญิงใจงาม
เอวต่ำเต็ม “สยาม”
สยิวขอบกางเกงลิง

ตรองพระ “ราชดำริ”
ดำรัสไว้ให้เห็นจริง
เศรษฐกิจพอเพียงอิง
เอาต่อสู้กู้รอยไทย

แข็งสู้ทำเนียบขาว
ขืนยืนหยัดสหัสสมัย
จริยธรรมนำจิตใจ
จะลบโทษโลภโกรธหลง

รถฝ่า “ศาลาแดง”
ดับมาร์กซิสคลายพิษลง
ลัทธิสีแดงธง
ทวนปรับรับกับสัจธรรม

ยกแอนิม่อลฟาร์ม
สันดานทรามลามถลำ
ปากอ้างเท่าเทียมจำ
จิตกลับตระบัดยึดอัตตา

โยนฟางล่อประโยชน์
โยงอำนาจนิยมพา
พรรคหมูเหยียบควายมา
เพื่อพวกหมูขึ้นข่มควาย

จีนจึงเริ่มเปิดโลก
หลังโซเวียตวอดวุ่นวาย
เวียตนามตามติดราย-
ทางตลาดศาสตร์ผสาน

“เธอ” โตด้วยแรงทุน-
นิยมทัศน์วัตถุทาน
ชินชามาช้านาน
จนสนิทยากคิดปลง

เถิดธรรมนำประยุกต์
หยุดโทสะโลภะหลง
พอเพียงเลี้ยงตัวคง
ชูคุณค่าเพื่อฝ่าฟัน

รถผ่าน “ช่องนนทรี”
โอเวอร์ซีผีน้ำมัน
แส้ฟาดประกาศทัณฑ์
เธอลงโทษฉันโอดครวญ

ชาติรัฐทุนนิยม
เหยียบอูฐย่ำระยำกวน
แม็คเวิร์ลด์เหิรตอกตรวน
ขยายตลาดประกาศชัย

จึงเกิดก่อการร้าย
แรงค้านจัดขัดวิสัย
ถ่วงท้าอาชญาภัย
พอกอัตตาโลกากลี

ที่รักเถิดเตือนสติ
ผลิคุณงามค่าความดี
พออยู่พอกินมี
มอบรอยยิ้มพิมพ์เยื่อใย

“สุรศักดิ์” ศักดิ์รัฐอ้าง
อัตลักษณ์แห่งรอยไทย
ยอมรับปรับตามสมัย
แต่ไม่ทิ้งรากฐานธรรม

แม้ไร้เงินร้อยล้าน
ก็มากล้นผลบุญนำ
ไมตรีพี่น้องจำ
แจกเธอเอื้อเผื่อแผ่ทาน

“ตากสิน” กราบเจ้าตาก
ตระหนักซาบซึ้งอึงมาน
พระมหาปรีชาธิการ
กู้ชาติรัฐปัดโพยภัย

สยามจึงฟันฝ่า
สู้โลกาภิวัฒน์สมัย
ท้าชาติประชาไทย
ให้เธอสร้างเลือกทางเอง



Create Date : 25 กันยายน 2551
Last Update : 8 พฤษภาคม 2553 13:57:53 น.
Counter : 197 Pageviews.

1 comment
นิราศธรรมศาสตร์
นิราศแล้วแว่วหวานกังวานหวาม
เจ็บระกำจำพรากจากคนงาม
พิษการเมืองลุกลามคุกคามใจ

เชษฐภัทรประพันธ์เพลงบรรเลงนิราศ
อีกบทบาทบันทึกสำนึกสมัย
เลือดเหลืองแดงแรงเสริมเร่งเติมไฟ
ผลิตงานด้วยวิสัยใฝ่ศรัทธา

กลุ้มทั้งพิษการเมืองทั้งเรื่องรัก
คนอกหักโหยหวนคร่ำครวญบ้า
ถูกสาวธรรมศาสตร์ตัดขาดลา
ที่ริมฝั่งเจ้าพระยาท่าพระจันทร์

ไปหลงหนุ่มไฮโซ่โก้หรูเท่
ทิ้งไอ้เห่ไอ้ห่าคนล่าฝัน
เหยียบประชาทุกข์ยากลำบากกัน
ยึดแฟชั่นทุนนิยมข่มเพื่อนเพลิน

เดินผ่านศูนย์หนังสืออย่าถือสา
คนหนังหน้าอย่างฉันมันชวนเขิน
มีแต่ตัวหัวใจไร้ทองเงิน
หมายังเมินสาวที่ไหนใครจะแล

หลงหวังพึ่งทุนนิยามสามสิบบาท
ละลายชาติตามกลคนตอแหล
ไม่รู้เลศเศรษฐกิจผันผิดแปร
พานท้อแท้ทุกข์ย้ำกระหน่ำคน

เดินผ่านศิลปศาสตร์สิ้นศาสตร์ศิลป์
หวังแต่กินเงินหวยอำนวยผล
เขาหว่านเงินคงคลังหวังเสกมนต์
จึงเพลิดเพลินเล่ห์กลฉ้อฉลกิน

โปรดเถิดสาวคนสวยโปรดช่วยฉัน
ลบชนชั้นกำจัดกลีผีกังฉิน
เติมศีลธรรมสมทบลบมลทิน
ยกผืนดินสยามรัฐวัฒนา

ถึงลานโพธิ์โพธิธรรมย้ำสำนึก
ยิ่งรู้สึกโหยหวนคร่ำครวญหา
สักครั้งขอผู้นำถือธรรมมา
เพื่อประโยชน์ชาวประชามหาชน

โดมดินสอเติมศิลป์ใส่ดินสอ
น้ำตาคลอขีดเขียนศัพท์ความสับสน
ประเทศชาติแบ่งฝ่ายหลายกลุ่มปน
เพราะเล่ห์กลปัญหาอัตตาใคร

หอสมุดปรีดีที่ตอกย้ำ
ต้องกลืนกล้ำเจ็บกับม็อบขับไล่
หรือแผ่นดินต้องเดือดท่วมเลือดไทย
ความปรีดีสิ้นไร้เพราะใครทำ

เมื่อเศรษฐศาสตร์บาดใจให้เป็นเศษ
แบ่งประเทศเป็นส่วนส่วนชวนระส่ำ
เถิดที่รักอย่าบอกลามาเหยียบย้ำ
ให้ใจฉันเจ็บซ้ำช้ำกว่าเดิม


รัฐศาสตร์วาดฝันรังสรรค์รัฐ
เติมศีลสัตย์รู้สึกพาฮึกเหิม
อุดมคติมานิยามตามต่อเติม
เพื่อสร้างเสริมวิสัยทัศน์จัดชั้นโครง

อุดมคติกับความจริงยังวิ่งสวน
นับสัดส่วนคนเลวเห็นเป็นโขยง
คนดีแสนลำบากยากเปิดโปง
แพ้กลโกงเกลื่อนกลาดราชการไทย

ศูนย์ภาษาอังกฤษประสิทธิ์ประสาท
เชื่อมโยงการตลาดบทบาทสมัย
คนกรุงเปิดเส้นทางโลกกว้างไกล
คนบ้านไร่กลับล้าหลังนั่งเออออ

วารสารศาสตร์ประสงค์เพื่อส่งสาร
ตีแผ่เล่ห์หมู่มารแผนการฉ้อ
หากสื่อแพ้เงินทรามตามบีบคอ
เงินจะตามสอพลอก่อภาพลวง

นิติศาสตร์ประสาทบทแห่งกฎหมาย
ยังจำเจ็บเจียนตายคล้ายติดบ่วง
เหมือนประมวลอาญามาถามทวง
ยัดเยียดพ่วงข้อหาอาญารัก

เมื่อกฎหมายกลายหมดสิ้นกฎหมาย
คนงมงายโง่งมในตมปลัก
ซื้อขายความยุติธรรมน่าขำนัก
เพื่อพลพรรคพวกพ้องของหมู่ตน

ห้องสมุดสัญญาสัญญาเถิด
อย่าชูเชิดคนทรามความฉ้อฉล
เถิดเธอจ๋าว่าจะรักประชาชน
เพื่อเป็นคนธรรมศาสตร์ที่แท้จริง

ถึงสังคมสงเคราะห์สงเคราะห์เถิด
เพื่อลองเปิดประตูรับกับสรรพสิ่ง
เพื่อแบ่งปันชาวประชาอย่าทอดทิ้ง
เลิกเคลื่อนไหวในความนิ่งสิ่งโสมม

มานุษยวิทยาค่ามนุษย์
ศีลธรรมทรุดเพราะบาปคั่งนานสั่งสม
เพราะอัตตาตีหมุนทุนนิยม
กลืนสังคมสูญค่าปัญญาญาณ

ถึงบัญชีทวนบัญชีที่เกิดรัก
กลัวเสียศักดิ์สูญไปใจฟุ่งซ่าน
วอนเธอจ๋าโปรดนำธรรมทาน
มาเจือจานคนจนให้คนลือ

แก้ต้นตอปัญหากาลีชาติ
ที่คนขาดการศึกษาหน้าใสซื่อ
จึงถูกเงินหลอกหลอนบั่นทอนซื้อ
เป็นเครื่องมือคนสามานย์การเมืองไทย

เชษฐภัทรประพันธ์เพลงบรรเลงนิราศ
ป่าวประกาศความทุกข์แห่งยุคสมัย
ด้วยรักและศรัทธาประชาธิปไตย
ผ่านวิสัยวาทีกวีเอย

หมายเหตุ นิราศเล่มนี้เขียนก่อน 19 กันยา 49



Create Date : 25 กันยายน 2551
Last Update : 25 กันยายน 2551 13:39:17 น.
Counter : 119 Pageviews.

0 comment
กาพย์เห่ชมสาวจุฬา (นิราศสามย่าน)
งามสาวเสน่ห์น้อง..........นางสมัย
ผ่านจุฬามหาลัย................เล่าอ้าง
กลองกระหึ่มพญาไทย..................โถมอก เราฤา
ขับรถตะลึงแหกข้าง...................ออกข้างทางถนน

(เชษฐภัทร วิสัยจร)




ลนมองสาวจุฬา

งามต้องตาประสาสมัย

เหมือนกลองก้องพญาไท

โถมอกกระแทกรถแหกทาง



ตาจ้องสาวบัญชี

ขาวหมวยดีพี่ปากค้าง

นุ่งสั้นเสื้อฟิตบาง

แบกหนังสือถือไอติม



วอนเธอทวนบัญชี

การเมืองกลีที่แทงทิ่ม

ชาติโศกเศร้าเก็กซิม

สนองตัณหานายกทราม



หรือเพราะคนรวยกีด

กดคนจนก่นประณาม

ตรึกตรองเถิดลองถาม

ทิ้งกระแสแฟชั่นกรุง



เดินผ่านเศรษฐศาสตร์

สาวเศรษฐศาสตร์นวยนาดมุ่ง

สู่ศาลาพระเกี้ยวมุง

มาตลาดนัดวันศุกร์เย็น



ตรองเจตน์เศรษฐศาสตร์

กอบกู้ชาติวาดความเห็น

เศรษฐกิจพอเพียงเป็น

ประโยคหลักปักรากวาง



รัฐศาสตร์สาวสมัย

เถิดเห็นใจไทยบ้านบ้าง

บ้านนอกคอกนาทาง

ต้องทนทุกข์ขลุกความจน



อ้างชาติจะกู้ชาติ

จะนำชี้วิถีชน

ลดวัตถุนิยมปน

เปื้อนคราบพิษอวิชชา



แพทย์ศาสตร์นึกพิสูจน์

ศพนิสิตศึกษา

แห่งเกียรติภูมิจุฬา

อย่าหลงลืมอุดมการณ์



เห็นหน้าสาวคุณหมอ

ใจก็สั่นหวั่นลนลาน

หลงลืมคำปฏิญาณ

จนลืมช่วยประชาไทย



เมตตาปรานีคิด

ทิ้งจริตค่านิยมสมัย

เพราะรักหมอสุดใจ

จึงร้อยถักคำรักจริง



สาวสวยวิศวะ

ในวงหนุ่มรุมล้อมหญิง

บางครั้งความหม้อสิง

หวังสร้างภาพหลอกคนสวย



เหมือนนักการเมืองไทย

สร้างภาพใหญ่ใช้อวดรวย

หลอกคนจนจนซวย

ซื้อเสียงซ่าโกงฟ้าดิน



นักอักษรศาสตร์สาว

ซื้อข้าวเหนียวไก่ทอดกิน

สวยเด่นเห็นจนชิน

ผู้เชี่ยวชาญด้านมิตโต



จริยธรรมนำอ้างชาติ

ป่าวประกาศจุดยืนโว

ต้านทุนนิยมโชว์

จงช่วยมองตรึกตรองนัย



ตรองหาข้อสาเหตุ

รากหญ้าแห่เทเสียงใจ

หนุนทรราชไทย

เพราะใครเหยียดเหยียบย่ำหยาม



ใครเล่าละเลยชาติ

ชิงสุขสวาทเสวยทราม

วัตถุนิยมลาม

แล้วดูถูกประชาชน



รักสาวสัตว์แพทย์ศาสตร์

สื่อสัจจะละเหลี่ยมกล

ล้อนายกบางคน
ขุดนัยยะ "สัตว์-จะ-ทำ"





หมอฟันทันตแพทย์

ขอฟันธงซื่อตรงจำ

อุดมการณ์จะสานนำ

หนุนชาติเพื่อผองประชา



รักสาวสวยเภสัช

เธอเคร่งครัดจัดแจงยา

เพื่อกู้จริยธรรมตรา

รักษาบาปคราบราคี



สหเวชสังเวชหน่อย

คนเศร้าสร้อยโศกกาลี

การเมืองขุ่นเคืองตี

ตลบตะแลงแบ่งแยกไทย



เห็นสาวครุศาสตร์

สงสารชาติทรราชสมัย

โปรดเถิดโปรดเข้าใจ

ความจนครอบตีกรอบครอง



คนจนคิดแตกต่าง

ไร้หนทางถามตามตรอง

ข่าวคาวมิเคยกรอง

เกินตีโจทย์โฆษณา



หากใครอยากกู้ชาติ

ต้องประกาศทานศึกษา

ช่วยเหลือคนจนพา

แก้ต้นเหตุอาเพศภัย



รักสาวนิเทศศาสตร์

หน่ออ่อนสื่อมวลชนไทย

ผู้สื่อความจริงใจ

จนแจ้งชาติประกาศธรรม



ต้องต้านการครอบสื่อ

สิทธิ์ขาดถือคือระยัม

เถรตรงมั่นคงนำ

หนุนวิวัฒน์ขจัดกลี



สาวสวยนิติศาสตร์

ผู้ทรงสิทธิ์และศักดิ์ศรี

ต้องช่วยประชาชี

อย่าช่วยทรราชโกง



กฎหมายอย่าหมายกด

ละกำหนดกำหนัดโยง

สำนึกตรึกตรองโครง

ของสัญญาประชาคม



หลงเสน่ห์สาววิทยา

หญิงหน้าสวยคิ้วบาดคม

เล่นแร่แปรธาตุระดม

ระดับสมองตรองปัญหา



ตรองคำว่า “กู้ชาติ”

แล้วช่วยลดแรงอัตตา

ทฤษฎีชี้ปัญญา

โยงปฏิบัติวัดรูปธรรม




ปฏิเสธข่าวโคมลอย

ละอคติสตินำ

กาลามสูตรจำ

จับกระแสเสนียดเมือง



มองสาววิทย์กีฬา

ถามกติกาประสาเชื่อง

ฉีกบัตรเลือกตั้งเคือง

คือผิดไหมใครบอกที



ก้าวกระโดดโพสโมเดิร์น

ดำริเทิดทูนกองขี้

ทิ้งขื่อทิ้งแปตี

ตลกนำคำถามกวน



ตะลึงสาวสถาปัตย์

แต่งเซอร์จัดมัดใจชวน

ชื่นชมสาวเท่ห์ครวญ

ทุกคืนคร่ำพร่ำเพ้อหา



สถาปัตย์วัดโครงสร้าง

สังคมทางวิถีประชา

ตรอง “แก่น” ละ “เปลือก” พา

เพื่อวิวัฒน์โลกทัศน์ตน



เห็นสาวสวยศิลปกรรม

ศิลป์จึงเกิดบรรเจิดผล

แต่งกาพย์นิราศกล

กรองทัศน์ธรรมย้ำติดตรึง



คิดเห็นเป็นอักษร

เสนาะเสียงสำเนียงอึง

สำนึกรำลึกพึง

ประพันธ์พร่ำย้ำศรัทธา



วิถีบัณฑิตไทย

ต้องรับใช้ชาวประชา

อย่าดีแต่ปากพา

แห่กู้ชาติวินาศจม



เพราะรักสาวจุฬา

รักประชาชาตินิคม

เชิญกาพย์ห่อโคลงชม

ชูความรู้คู่คุณธรรม



ธนเชษฐ (เชษฐภัทร) วิสัยจร


*มิตโต คือวิชา Mythology เกี่ยวกับ ปกรณัม กรีกโรมัน ชาวอักษรเอกอังกฤษ เรียกสั้นๆ ว่า มิตโต



Create Date : 25 เมษายน 2549
Last Update : 26 เมษายน 2549 1:22:36 น.
Counter : 408 Pageviews.

12 comment
นิราศอ่อนนุช
รถไฟจากฝั่งฟ้า.......................ฟากสวรรค์
โยงมนัสมนุษย์สรรค์...............เสกสร้าง
รวมศาสน์ชาติพันธุ์..................พลังพหุ นิยมเฮย
โลกทัศน์วิวัฒน์อ้าง................อวดโอ้อรรถสมัย

สายใยรถไฟฟ้า.......................................เสกมนตราภาษาสวรรค์
รวมศาสน์ชาติพันธุ์....................................พลังพหุนิยมสมัย

เช้ารออยู่หมอชิต........................................เคยสนิทเชยชิดใกล้
จูบกอดยอดดวงใจ.....................................จะอ้อนควงหวงห่วงนาง

การเมืองพาเคืองโกรธ.................................เธอประกาศกู้ชาติขวาง
ฉันบอกฉันเป็นกลาง...................................ก็มาโกรธโทษเคืองเอา

รถผ่านสะพานควาย.....................................คนหรือควายหนอคนเรา
เธอบอกฉันงอกเขา......................................เป็นควายคิดมืดมิดธรรม

รัฐคนหรือรัดควาย.......................................เป่าหูควายจนคนขำ
กู้ชาติประกาศยำ......................................เขาโยนหญ้ามาล่อลวง

อารีย์คนอารี.................................................อาลัยหาพาห่วงหวง
รักเธอเฝ้าถามทวง........................................เถิดนะง้อขอคืนดี

รถข้ามสนามเป้า...........................................ฉันเป็นเป้าเขาโจมตี
คิดต่างจึงอัปรีย์.............................................เป็นคนชั่วมั่วเงินตรา

แบบเบ้าของเป้าหมาย...................................มนุษย์ถือยื้ออัตตา
ต่างเป้าต่างชีวา.............................................อะไรวัดสัจธรรม

ความเหมือนที่แตกต่าง.................................ตรากำหนดกฎแห่งกรรม
กี่คนหลุดพ้นนำ.............................................หนุนกระแสนิพพานผล

อนุสาวรีย์ชัย.................................................เชลยแห่งกิเลสคน
สัญลักษณ์ยึดติดปน......................................ประสมพิษอวิชชา

ชี้ชวนคนฉลาด..............................................แต่โฉดชั่วมั่วมายา
อ้างชาติประกาศพา.......................................เพื่อประโยชน์ส่วนตนโกง

อนุสาวรีย์รัก..................................................แรงใจภักดิ์พันผูกโยง
หอมคำกาพย์ห่อโคลง.......................................ห่อถ้อยคำไปหอมนาง

ผ่านฟ้าพญาไท..................................................วิถีทิพย์เสรีทาง
เลิกทาสกิเลสวาง...............................................หยุดชี้วัดกัดด่าคน

คิดต่างจึงสร้างโลก............................................สุขทุกข์โศกเปลี่ยนเวียนวน
เธอฉันต่างกันจน................................................บรรจบสร้างทางรักเรา

เป็นทาสราชเทวี..................................................ทุกข์ทวีที่ใจเบา
มองแผกจึงผิดเขลา-............................................เพราะขืนขัด “กระแส”ผล

สยามฉันโดนหยาม..............................................เพราะไม่ตาม “กระแส” คน
ม็อบบ้า “ปัญญาชน”.........................................ช่วงชิงซื้อโรตีบอย

ชิดลมแทบสิ้นลม.................................................สำลักนั่งเหม่อตาลอย
“แฟชั่นกู้ชาติ” พลอย..........................................ผลิ “กระแส” คนแห่ลาม

เพลินจิตเพลิดเพลินจับ-.......................................จดใจพิศเพ่งนิยาม
หลากร้อยพันธุ์พงศ์ตาม.......................................ติดต่อนำปฏิสัมพันธ์

ฝรั่งแขกลาวปน..................................................ญี่ปุ่นจีนเสียงโจษจัน
“ไทยแลน” แดนสวรรค์.....................................สั่งเปิดกรุงมุ่งเสวย

ภาษาผสานผสม..................................................โลกใบกลมแคบกว่าเคย
เปิดหูเปิดตาเผย....................................................เปิดโลกทัศน์ม่านบังตา

รถผ่านลานอโศก.................................................เสรีโลกแห่งราคา
ทิศทางเปลี่ยนเงินตรา..........................................อย่ายิดติดอนิจจัง

ตรองโศกเพื่ออโศก...............................................สติต้องตรึกตรองสตังค์
เศรษฐกิจพอเพียงพลัง...........................................ผลิตทางอยู่อย่างไท

เธอยังวัตถุนิยม.....................................................แต่อยากร่วมม็อบขับไล่
ฉันขำแทบขาดใจ.................................................เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง

นานาจิตตังสร้าง..................................................ความแตกต่างทิศทางแสดง
บทเรียนราคาแพง................................................ผลิตข้อคิดเตือนติดตน

แตกต่างเพื่อเติมเต็ม..............................................ตรึกครรลองตรองเหตุเผล
รักมั่นบันดาลดล...................................................ความแตกต่างสร้างรักเรา

ยินยอมที่พร้อมพงศ์.................................................ใจฉันพร้อมยอมเปลี่ยนเข้า-
ปรับตัวเพื่อขัดเกลา..................................................กับกาละให้เหมาะควร

ทองหล่อเขาหล่อ “เหลี่ยม” .....................................หล่อ “ทองแท้” ลู่ทางทวน
หล่อด้านกลมเหลี่ยมชวน.........................................ชักเชิดเล่ห์ล้านเล่มเกวียน

อย่าหลงไล่แต่เหลี่ยม...............................................ลองครุ่นคิดใคร่ครวญเพียร
ตรองคนอย่างเหลี่ยมเลียน.......................................มีเป็นล้านนักการเมือง

ปัจเจกเอกมัย..........................................................ความคิด “ไท” พาใจเปลือง
คิดต่างกันจึงเคือง....................................................คืนดีเถิดนะคนดี

ปัจเจกเอกลักษณ์.....................................................ฉันมีศักดิ์และมีศรี
ไม่ให้ใครตราตี........................................................ต่อต้านคนสนตะพาย

เคลื่อนผ่านพระโขนง...............................................คิดผูกโยงกับนิยาย
ความรักไม่เสื่อมคลาย..............................................กราบย่านาคน้อมคำนึง

อ่อนนุชเนื้ออ่อนนุช.................................................แนบอกอ้อนเคล้านอนคลึง
เร่าร้อนเตียงนอนอึง.................................................อวลอกไหม้แทบใจวาย

หลงรักความต่างเธอ..................................................รักเสมอมิเสื่อมคลาย
จูบนี้จนวันตาย........................................................ประทับติดนิจนิรันดร์



Create Date : 21 เมษายน 2549
Last Update : 25 กันยายน 2551 13:41:02 น.
Counter : 176 Pageviews.

3 comment
1  2  

เชษฐภัทร
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



New Comments
MY VIP Friend