born to be me อ่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
อินเดีย ตอน 2

เช้านี้ตื่นมารีบลุกไปเปิดผ้าม่านดู คริคริ แดดออก อาบน้ำอาบท่าแล้วลงไปกินเข้าเช้า ก็มีพวกขนมปัง (ไม่ชอบหนมปัง) นม เนย สลัด (ไม่ชอบสลัด) ข้าว (เม็ดผอมๆ จืดๆ) ผัดผัก (อ่ะ พอกินได้ ใส่น้ำมันหอยซักหน่อยจะอร่อยมาก) แป้งโรตีกินกับแกง (เช้าไปอ่ะ ยังไม่อยากกินไรยากๆ) แล้วก็หมี่ผัด นี่เลย นี่เลย รสชาตค่อยหายคิดถึงบ้านหน่อย แต่รสอะไรมันขาดไปก็ไม่รู้ ก็อร่อยดี แล้วก็มียาคูลท์ ขวดเล็กผอมกว่าบ้านเราตั้งเหงาอยู่ ก็เลยไปหยิบมากินขวดนึง

เสร็จสรรพขึ้นไปเอาของบนห้องเตรียมตัวไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่เคยทำงานด้วยกันสมัยเมื่อหกเจ็ดปีก่อน (เราเป็นลูกค้าเขา) เพื่อนซึ่งตอนนี้เป็นใหญ่เป็นโตอยู่แถวโน้นส่งรถมารับ พอเก้าโมงให้พนักงานที่ฟร้อนท์โทรไปบอกว่าเราพร้อมแล้ว แล้วก็ออกไปยืนรอตรงประตูทางเข้า คนขับรถก็มาหาแล้วบอกรอเดี๋ยว จะเอารถเข้ามาเทียบท่า ให้รอตรงนี้แหล่ะ พนักงานโรงแรมก็เช็คแล้วเช็คอีกว่าข้อมูลตรงกับที่ยื่นให้หรือเปล่า เวลามีรถเข้ามาในโรงแรม ตรวจละเอียดมาก ออกไปตอนเก้าโมงเพราะนัดกินข้าวเที่ยงกัน ไม่ต้องรีบไปตั้งแต่ไก่เพิ่งจะโห่ขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้ พอออกไปบนถนนก็ไปถึงบางอ้อทันใด รถติดโคตตตตตร (คนขับรถแอบตัวเหม็นอีกตะหาก ทนสูดกลิ่นไปชั่วโมงครึ่ง คิดเอาเองว่าเป้นไง) นั่งมองข้างทางไปเรื่อยๆ มีรถเล็กๆน่ารักๆเยอะแยะ คนก็บีบแตรกันวุ่นวาย ใครๆก็บอกว่าเรื่องบีบแตรที่อินเดียนี่สุดยอดแล้ว เหอะ เหอะ พูดแบบนี้แสดงว่ายังไม่เคยไปฮานอยอะเด๊ อินเดียอ่ะ เดะ เดะไปโรยย

คนขับถามว่าจะให้ไปส่งที่ไหน อ้าวตายห่ะ แล้วชั้นจะรู้ทางไม๊ เพื่อนชั้นไม่ได้บอกเหรอว่าจะให้มารับไปไหนตามที่อยู่บอกว่า Haryana มันไม่ได้อยู่ในเดลลีเหรอ ก็เลยยื่นที่อยู่ทั้งกระบิไปให้คนขับรถดู คนขับดูเสร็จบ่นงึมๆงำๆแล้วก็อ๋อออ เฮ่อ โล่ง มันเป็นอีกเมืองนึงจริงๆด้วย แต่เอ๊ ทำไมไปอยู่ไกลจังง่ะ พอรถขับไปได้ซักชั่วโมง ก็ต้องแปลกใจเพราะเห็นโรงแรมตามข้างทางเยอะแยะ โรงแรมดีดีด้วยนะ เริ่มมีตึกสวยๆ ที่นี่มันคือที่ไหน ก็เลยไปถามเพื่อน เพื่อนบอกเพราะที่เดลลีอ่ะมันไม่มีที่แล้ว คนเลยย้ายออกมาข้างนอก ส่วนใหญ่ก็เป็นธนาคาร สำนักงาน ห้างสรรพสินค้า อีกปีสองปีรถไฟฟ้าก็จะเสร็จละ สะดวกเลย อืมม ดีแฮะ บ้านเรามีแต่ย้ายเข้าใจกลางเมืองกัน ความเจริญเลยไม่ได้ไปไหนซักที

เข้าไปถึงออฟฟิศ ทุกอย่างมันทันสมัยมาก สวยงามต่างกับในเดลลีลิบลับ (ชั้นอยู่ประเทศไหนกันแน่เนี่ย) ที่เซอร์ไพรส์มากก็คือ บ. เพื่อนที่เป็น บ. ทัวร์เหมือนกัน พนักงานส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย มีผู้หญิงน้อยมาก แต่กลับมาดูของตัวเอง พนักงานส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง หาผู้ชาย(แท้) ได้น้อยมาก น่าจะจับมาแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกันเสียจริง หุหุ

ผู้ชายอินเดียที่ทำงานออฟฟิศแบบนี้หาคนที่มีกลิ่นตัวได้ยากมาก แถมหน้าตาดีบุคลิกก็ดีกว่าคนทั่วไปตามท้องถนน กิริยามารยาทน่าชม เลยแอบบถามเพื่อน ไม่รับพนักงานผู้หญิงบ้างเหรอ เพื่อนว่าเวลามีพนักงานใหม่ พวกหนุ่มๆก็มาขอเหมือนกันว่ารับผู้หญิงเหอะ แต่มันก็ไม่มีจริงๆ (เหมือนบ้านเราแหล่ะ สุดท้ายก็ไม่ได้พนักงานผู้ชาย)

พอเที่ยง (คนที่นี่กินข้าวเที่ยงบ่ายโมง ข้าวเย็นสองทุ่ม แอบเหน็บคนไทยกินเร็ว ทำไมเธอไม่คิดบ้างหล่ะว่าเธอเองนั่นแหล่ะที่กินช้า) เพื่อนพาเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งที่เป็นห้าง (ไม่อลังการเหมือนบ้านเรา) ทางเดินไปข้างทางยังมีฝุ่นบ้าง เพราะไม่ได้ทำทางเท้าเป็นระเบียบเรียบร้อย ไปประเดิมอาหารอินเดียมื้อแรก เพื่อนก็อธิบายว่าต้องทำยังไง ก็นั่นแหล่ะ แกงกับแผ่นแป้ง รสชาตดี ได้กินไอติมอินเดียด้วย ... คุณคะ ขนาดไอติมยังใส่เครื่องเทศเลยค่ะ กินแล้ว อินเดี๊ย อินเดีย ห้ามลอกเลียนแบบกันเลยทีเดียว กินข้าวเสร็จก็ขึ้นรถกลับ เพราะมีนัดกับหนุ่มชาวลาวหน้ามนกับเพื่อนเค้าที่ชื่อเบาะ บอกว่าจะพาไปเที่ยวรอบๆ เราก็ส่ง sms หาเพื่อนเลย มือถือเปิดโรมมิ่งไว้แล้วนี่ เมื่อวานได้สัญญาณของ Airtel วันนี้ได้อีกอัน (เค้ามีเป็นสิบเจ้าเลย) ถึง รร ก็แล้ว เพื่อนก็ยังไม่โทรมา เอ...ท่าจะยุ่ง สามชั่วโมงผ่านไป เพื่อนโทรมาที่โรงแรม “ทำไมเพิ่งกลับมาป่านนี้หล่ะจ๊ะ” เย้ยยย ชั้นมาถึงตั้งแต่บ่ายสาม ไหงโทรมาหกโมงเย็น เป็นเรื่องค่ะ สัญญาณที่จับได้มันดีเลย์ทุกอย่างเลย เพื่อนส่ง sms มาหาก็หายวับไปซะงั้นเลยไม่ได้ทำไรซักอย่าง เลื่อนนัดโลด (สัญญาณตัวใหม่ที่จับได้มันคือ Reliance ที่ไม่ reliable) ฮาวเอ๊ฟเว่อ เพื่อนเก่าจะมารับไปกินข้าวเย็นตอนสองทุ่ม เวลาเหลือ ออกไปเดินเล่นรอบโรงแรมดีก่า เมื่อวานมีคนนำทางพาไปดูนั่นนี่แล้ว เย็นนี้ลองฉายเดี่ยว เพราะโรงแรมอยู่กลางเมืองเลย สบาย เดินวนมันให้รอบ Connaught Place จะยากอะไร

เดินออกไปประมาณยี่สิบก้าวจะต้องผ่านจุดที่ครึ้มๆและเหม็นฉี่ คนเยอะมากเพราะเป็นช่วงเลิกงาน อากาศก็ร้อนๆ อ้าวๆ นิดหน่อย ดูคนดูนั่นดูนี่ เพลินดี เดินไปซักพักมีเด็กหนุ่มตัวดำๆเดินเข้ามาทัก Hello. Where are you from?
เอาหล่ะตู แอบระแวง งานเข้าเลยทีนี้ ตำราที่อ่านมากี่เล่มได้งัดมาใช้กันหล่ะวา


Create Date : 18 กันยายน 2552
Last Update : 18 กันยายน 2552 0:25:37 น. 2 comments
Counter : 302 Pageviews.

 
มีรูปด้วยก็ดีครับ


โดย: อัสติสะ วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:8:55:26 น.  

 
หนุกดี อินเดียนี่แปลกดีนะครับ


โดย: c (chaiwatmsu ) วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:19:20:13 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

padme' amidala
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




leaving on a jet plane with my Canon Eos 350 in D major
เที่ยวไปเรื่อย เหนื่อยก็หยุด
Friends' blogs
[Add padme' amidala's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.