Every ending is a new beginning ....

เวลาที่เหลืออยู่

>
1 เดือนเต็มๆ กับการเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาล ของเรากับพี่ๆ มีแต่แม่ที่ยังคงนอน อยู่ในนั้น โดยมีพวกเราสับเปลี่ยนกันไปเฝ้า ดูแล ตอนนี้แม่เริ่มรับรู้น้อยลง สายตาของแม่ดูเลื่อนลอย เหมือนกำลังนึกถึงอะไรบางอย่างที่เราไม่รู้ มีบางครั้งที่เราเรียกแม่ดังๆ เพื่อที่จะบอกแกว่าเราอยู่ตรงนี้นะ สายตาของแม่จะเป็นเหมือนเดิม เหมือนทุกครั้งที่เคยมองเรา เวลาที่แม่ยังไม่ป่วย มีอะไรบางอย่างสื่อให้เรารับรู้ว่าแม่ยังไม่อยากจากเราไป แม่ยังเป็นห่วงและอยากจะอยู่เป็นเพื่อนเราให้นานกว่านี้ แต่สภาพร่างกายของแม่ไม่แข็งแรงพอที่จะทนทานกับโรคร้ายนี้ได้นานนัก
เรากับพี่ๆนอนเฝ้าแม่ ด้วยกัน ในคืนวันเสาร์ ช่วยกันเปลี่ยนผ้าอ้อม และดูแลแม่เหมือน สมัยที่แม่เคยดูแล พวกเราตอนเป็นเด็กๆ รู้ดีว่าพวกเราคงไม่สามารถทดแทนพระคุณของแม่ได้หมดในชาตินี้ แต่นี่คือโอกาสสุดท้ายที่พวกเราจะทำได้ ในขณะที่แม่ยังพอรับรู้อยู่บ้าง เช้าวันอาทิตย์เรากับพี่สาวออกไปใส่บาตร ที่ข้างโรงพยาบาล วันอาทิตย์เป็นเสมือนวันเกิดของแม่ มีพระรูปหนึ่งซึ่งเป็นญาติๆ กับเราแนะนำให้ใส่บาตรในวันนี้ อุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรของแม่ เพื่อให้อาการเจ็บปวด ทรมานทุเลาลง พวกเราไม่รีรอที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้แม่ดีขึ้น และก็แปลกมาก หลังจากที่กลับจากใส่บาตร อาการทุรนทุรายของแม่เริ่มลดลง เราคงไม่กล้าหวังที่จะมีปาฏิหารย์ ให้แม่เราหายจากโรคร้าย เพราะรู้อยู่แก่ใจว่า ไม่มีทางเป็นไปได้ แค่ให้แม่ไม่เจ็บปวดทรมาน นั่นคือสิ่งที่เราและพี่ๆร้องขอจากสิ่งศักดิ์สิทธ์ทั้งหลาย ถ้าหากสิ่งศักดิ์สิทธ์ นั้นมีอยู่จริงๆ












 

Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2551 13:42:44 น.
Counter : 149 Pageviews.  

ยังมีความหวังอีกไหม

มีคนหลายๆ คนที่เรารู้สึกดีๆ ที่ได้รู้จัก หนึ่งในนั้น คือพี่ผู้ชายคนหนึ่ง เราเคยทำงานที่เดียวกัน เป็นเวลา 5 ปีกว่าๆ ตอนนั้น พี่เขา ยังไม่ได้ แต่งงาน ( ปัจจุบัน ลูก 3) พี่เขา มี อะไร หลายๆ อย่าง ที่ คล้ายคลึงกับพ่อเรามากๆ บุคลิก ลักษณะ นิสัย ฯลฯ....... เราจากกันไป นาน ตั้งแต่เราออกจากบริษัท (อันเป็นที่รัก)แห่งนั้น และเราก็ กลับมาเจอกัน อีกครั้ง ตอนปลายๆ ปี่ที่แล้ว เราได้มีโอกาส คุยกับพี่ แก ทางเอ็ม รู้ว่าแกเรียนจบปริญญาโทแล้ว เราถามแกว่า พี่เรียนจบแล้วมี่อะไร แตกต่างจากเดิมบ้าง แกตอบ ว่า รู้สึก ว่าตัวเองฉลาดขึ้น และรู้ว่าที่ผ่านมา ได้เสียเวลา กับอะไรที่ไม่เป็น สาระมานานมาก เหมือนได้ออกจากกะลา อะไรปะมาณนั้น เลยถามแกว่า พี่มีวิธีการทำใจยังไง ที่ต้องเห็นพ่อ หรือ แม่ ที่เรารัก ต้องจากไป
แกตอบ ว่า ไม่เห็นต้องทำใจ เพราะ มันเป็น ธรรมดาของโลก เป็นสัจธรรม แกบอกว่าความเสียใจเกิดจาก ความผูกพัน และถ้าเราไม่แสดงออก ว่าเสียใจ ก็อาจจะถูกกล่าวหา ว่าอกตัญญู แกพูดถูกทีเดียว อย่างตอนนี้เรากำลัง ทำใจ อย่างยากลำบาก
ในวันเดียวกัน เพื่อนสนิทอีกคน โทรมา ปลอบใจว่า ให้คิดให้เป็นปัจจุบันเท่านั้น ถ้าเรา คิดถึงอนาคต เราจะกังวล คิดถึงอดีต เราจะรู้สึก อาลัยอาวรณ์ และเป็นทุกข์
ก็แค่หวังว่า เราจะดำเนินชีวิต ต่อไปได้ให้สมกับ ที่เป็น ลูกสาวคนเก่ง (แต่ไม่ค่อยได้เรื่อง) ของพ่อกับแม่








 

Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2551 17:54:06 น.
Counter : 141 Pageviews.  

อะไรเป็นเหตุ ให้เกิดผลแบบนี้

ยังวนเวียน อยู่กับเรื่อง ราวอาการป่วย ของแม่ เราไม่มีโอกาสได้เฝ้าไข้ ช่วงจันทร์ ถึงศุกร์ เพราะต้องทำงาน ดีนะที่มีพี่หลายคน ซึ่งมีกิจการ ส่วนตัว และสามารถ ผลัดเวรกันมาเฝ้าแม่ เรา มีเวลาเฉพาะ คืนวันเสาร์ ที่จะมีโอกาสได้ดูแล แม่เต็มที่ แต่ พี่ๆ ไม่ค่อยไว้ใจ ชอบคิดว่า เราทำ อะไรเอง ไม่ได้ อยู่เรื่อย ไม่รู้ทำไม ตอนนี้ได้ แต่ อ่านหนังสือ ธรรมะ แล้วก็ปลงให้ได้ มากที่สุด เราคิดว่า เรา น่าจะต้องทำใจได้ เพราะมันเป็นธรรมดาของชีวิต จริงๆ

เมื่อวาน เพื่อนเก่าคนหนึ่งโทรมาหา เราเคยทำงานด้วยกัน เมื่อ 3 ปีก่อนแล้วเราก็ ออกมา เขาโทรมาชวนให้กลับไปทำงานด้วย เราก็รู้สึกดีที่เขา ยังนึกถึงเรา แต่ ณ เวลานี้ เราว่าเรายัง จะไม่ไปไหน ไม่อยากเริ่มต้น หรือเปลี่ยน อะไรอีกรู้สึกเหนื่อย แล้วก็เสียเวลากับการ ย้ายที่ เปลี่ยนแปลง ถ้าจะไป อีกที น่าจะเป็นช่วงที่แม่ไม่อยู่แล้ว เราตั้งใจ จะไปให้ไกลที่สุด และอาจจะไม่กลับมาอีกเลย
จริงๆ แล้ว เรา ว่าเราโชคดีนะที่เป็นแบบนี้ เพราะชีวิต ยังคงเป็นของเรา อิสระภาพ ในการใช้ชีวิต รู้สึกมีความสุขกับ ความเป็นส่วนตัว ที่เรามีอยู่ เพราะเรา ไม่ชอบยึดติดกับอะไร หรือใคร และในทางดียวกันก็ไม่ชอบ ให้ใครมายึดติดกับเราด้วย

เวลาผ่านไป เร็วจัง แป็บเดียว เที่ยงซะแล้ว เมื่อเช้า มาถึงอ้อฟฟิศ เจอถุงของขวัญ ซุปไก่สกัด น้องที่อ้อฟฟิศ ฝากไปให้แม่เรา เพราะเขาเป็นคนเดียว ที่เรา บอกเรื่องแม่ป่วย เขาน่ารักมากๆ แต่เสียดายที่แม่เราไม่กินสัตว์ปีก แต่เราจะเอาไปให้แม่ วันเสาร์นี้ เผื่อแม่จะเปลี่ยนใจ ยอมกินซุปไก่ ก็ไม่แน่นะ อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้

ช่วงนี้ ไม่มีเรื่องไหน หนุกๆ เขียน เป็นช่วงที่ความรู้สึกราบเรียบ เหมือนทะเล ไม่มีคลื่น แต่เราก็รู้สึก ขอบคุณเพื่อนๆ ในบล็อก ทุกคน ที่ให้ กำลังใจเรา
แปลกดีเน้อะ ที่เรารู้สึกว่า เรา มีเพื่อน ทั้งๆ ที่เราไม่เคยเห็นหน้า ....เรากล้าเขียน เรื่องราวของเรา ให้กับเพื่อนที่ไม่เคยเห็นหน้า ได้ อ่าน ได้แชร์ ความคิดเห็น
ทั้ง ๆ ที่ เมื่อก่อนเราจะเคือง มากเลย เวลาเพื่อนมาแอบอ่านสมุดบันทึกของเรา ตอนเราไม่อยู่ ไม่รู้จะมีเพื่อนคนไหน ตาม มาแอบอ่าน ในนี้ บ้างเน้อะ แต่ไงซะมันก็จำเราไม่ได้หรอก











 

Create Date : 24 มกราคม 2551    
Last Update : 24 มกราคม 2551 18:01:39 น.
Counter : 123 Pageviews.  

วันจันทร์ ที่ค่อนข้างท้อถอย


วันจันทร์ รู้สึกมีความสุขที่ยังมีงานทำ เรารักที่นี่จังเลย รู้สึกเหมือนเป็นบ้าน หลังที่2 ของเรา และบางที อาจจะเหลือ ที่นี่ ที่เดียว ที่อยู่แล้ว ทำให้เรารู้สึกมีความสุข ตอนนี้แม่เราป่วยหนัก หมอบอกว่าอาจจะอยู่ได้ไม่ถึงปี รู้สึกแย่ มากๆ ต้องเตรียมทำใจ ว่า ถ้าไม่มีแม่แล้วเราจะเป็น อย่างไร ต่อไป คงเหงาแบบสุดๆ เพราะเราเป็นคนเดียวในบ้านที่ไม่มีครอบครัว พี่ๆ ยังมีลูก สามี ภรรยา ให้เป็นที่พึ่งพิง เป็น ความหวัง แต่เราไม่มีใครเลย นอกจาก พ่อ กับแม่ พ่อจากไป นาน แล้ว เรายังมีแม่เป็นเพื่อน แต่ถ้า วันไหน ไม่มีแม่ เราคงไม่มีใคร จริงๆ แย่มากๆ เลย ชีวิตเราคงจะเหมือน ปลาไหลกับปลาดุกเผือก 8 ตัว ที่เราปล่อยไป ตอนปีใหม่ เป็นครั้งแรก ที่เรารู้สึกอยากปล่อยปลา แต่จริงๆ แล้วมันไม่ได้เกี่ยวกันหรอก ปลามันโดนปล่อยไป มันก็ยังมีเพื่อนที่จะว่ายไปด้วยกัน มันคงไม่เหงา อย่างเราแน่
ชีวิตก็แค่เนี้ย สุข ทุกข์ ปนๆ กันไป สิ่งที่ทำได้ ตอนนี้คือ ใช้เวลาที่เหลืออยู่กับแม่
ให้ดี และคุ้มค่าที่สุด ก็ น่าจะพอแล้ว ล่ะ จริงไหม





 

Create Date : 21 มกราคม 2551    
Last Update : 24 มกราคม 2551 17:48:50 น.
Counter : 135 Pageviews.  

เรื่องดีๆ ของ วันนี้ (2)


เข้ามาเขียน อีกแล้ว .......
เหมือนที่นี่เป็น บันทึกประจำวัน ของเราไปโดย ปริยาย มีเรื่องอะไร ในหัวเยอะแยะ ที่อยากจะเขียน โดยเฉพาะวันนี้ เรา ว่า เราอารมณ์ดีขึ้นหลังจาก บูดมา 3 วันเต็มๆ เริ่มที่จะทำใจได้ หรือ เพราะ กลับไป อ่านหนังสือ เรื่องเข็มทิศชีวิต เมื่อคืนก็ไม่รู้ได้ อาจจะเป็นไปได้นะ เราว่าเราชอบหนังสือเล่มนี้ อ่านซ้ำๆ เวลาอารมณ์ไม่ดี ทำให้เข้าใจตัวเอง มากขึ้น แล้วก็ ทำใจ ยอมรับอะไรได้ มากขึ้น วันนี้เจ้านาย ดูเหมือน จะสังเกต เห็น ความเปลี่ยนแปลง ทางอารมณ์ ของเรา ก้เลยเอาใจ ด้วยการ ทำท่าจะ แต่ง ตั้งตำแหน่งใหม่ให้ (ดีกว่าเดิมหน่อย) แต่เราว่า ตำแหน่งเปลี่ยน แต่เงินยังเท่าเดิม นี่ ก็ไม่ค่อย จะเข้าท่านะ ว่าไหม
บางทีเงิน มันก็สำคัญกว่าตำแหน่งนะ หรือว่า ตำแหน่ง สำคัญกว่า ? เราถามคำถามนี้ กับ น้องคนนึงที่เคย ทำงานด้วยกันมา เขาตอบว่า สำหรับเขาตอนนี้เงินสำคัญกว่า เพราะเขากำลังเรียนต่อ โท แต่ทันที ที่เขาเรียนจบ ตำแหน่งจะสำคัญกว่าในทันที เป็นคำตอบที่ดี มากๆ เลย เราก็คิดแบบเขาล่ะ เพียงแต่ เรายังไม่ได้เรียนไร ในตอนนี้ แค่นั้นเอง จริงๆ แล้ว มันก็ดี ทั้ง สอง อย่างล่ะนะ หน้าที่การงานที่ดี และรายได้ที่มากขึ้น

เวลาเปลี่ยน อารมณ์เปลี่ยน จริงๆ นะเรา







 

Create Date : 10 มกราคม 2551    
Last Update : 18 มกราคม 2551 15:20:35 น.
Counter : 151 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  

chawarin
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Hello friends,

This should be my long diary ....now it's third years for me to be member of this blog....
Thanks all of you to visit my diary :-)

[Add chawarin's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.