Totally inspired by Rachel Khoo...:-)







มาอีกแล้ว... ^^
ขยันอัพบล็อกเกินไปมั้ยน้อ แต่พอดีรู้สึกว่าอยากเขียนอะไรซักหน่อย เลยต้องรีบมาเขียนก่อนที่ความรู้สึก 'อยาก' มันจะหายไปซะก่อน

เพื่อนๆรู้จัก Rachel Khoo กันไหม...?

Rachel Khoo เป็นสาวอังกฤษ (แต่เป็นลูกครึ่งมาเลย์-ออสเตรียน มีเลือดเอเชียเราด้วยนะ) เธอทำงานในแวดวงแฟชั่นก่อนจะหันมาชอบการทำอาหารและขนมสไตล์ฝรั่งเศส และผันตัวเองมาเอาดีทางนี้แทน เธอทิ้งลอนดอนและย้ายไปอยู่ปารีส ในอพาร์ตเมนท์เล็กๆ ลงเรียนการทำอาหารที่ Le Cordon Bleu อันโด่งดัง และทำตามฝันที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญทาง French cuisine ตอนนี้เธอเขียนหนังสือการทำอาหารไปแล้วสามเล่ม และมีรายการทีวีการทำอาหารของตัวเองทางช่อง BBC ชื่อว่า The Little Paris Kitchen... ซึ่งเป็นรายการที่ฉันพึ่งนั่งดูจบและเกิดอาการคันไม้คันมือให้รู้สึกอยากเขียนบล็อกนี้นี่เอง









นอกจากคันไม้คันมืออยากเขียนแล้ว การเห็นวิธีที่เรเชลทำอาหาร ก็ทำให้คนไม่ชอบทำอาหารอย่างฉันนึกอยากทำอาหารขึ้นมาบ้างทันที จริงๆนะ ปกติฉันก็ชอบดูรายการทำอาหาร คือไม่ขยันทำอาหารเอง แต่ว่าชอบดูน่ะ รายการของพวกเชฟดังๆ เจม่ง เจมี, กอร์ดอน แรมซีย์, ไนเจลล่า หรือใครๆก็ดูบ่อยๆ แต่ดูแล้วทำไมไม่ทำให้รู้สึกเหมือนดูเรเชลเลยซักนิด จะเหมือนการดูเพื่อฆ่าเวลามากกว่า แต่วันนี้ที่ดูเรเชลไป อารมณ์มันแบบว่า..."อยากทำอาหาร อยากฝีกทำอาหาร อยากทำขนมเก่งๆ และต้องเป็นอาหารสไตล์ฝรั่งเศส และนอกจากนั้นต้องทำในครัวน่ารักๆด้วยนะ!!" อิอิ...









เธอคือแรงบันดาลใจอย่างมากถึงมากที่สุด ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะการนำเสนอแบบไม่จับวาง ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติไปหมด แม้แต่ห้องครัวที่ถ่ายก็เป็นครัวเล็กๆในอพาร์ตเมนท์ของเรเชลที่ปารีสจริงๆ ไม่ได้ถ่ายทำในสตูดิโอแบบเชฟคนอื่นด้วย หม้อไหที่เรเชลใช้ก็ดำด่างแบบใช้งานจริงๆด้วย ทำไปล้างจานไปด้วยนะ เพราะครัวของเธอเล็กมากๆ ถ้าไม่ล้างไปด้วยเธอบอกว่าก็จะไม่มีภาชนะมาใช้ทำอาหารต่อ อิอิ เห็นเรเชลใช้กะละมังอีนาเมล ก็แบบว่าผุจริงอะไรจริง ดูแล้วให้อารมณ์ของการทำครัวจริงๆ ไม่ใช่การจัดฉาก มีตอนนึงเธอทำผงแป้งเลอะชุดลายจุดสีดำน่ารักๆ เธอก็บอกอย่างขำๆว่า "ฉันเลือกใส่ชุดผิดจริงๆวันนี้" น่ารักมากๆ สวยด้วย ทำอาหารก็ยังสวย แต่สวยแบบธรรมชาติ ไม่ได้สวยเก๊กๆ ดูเนี๊ยบจนเกินไปแบบไนเจลล่าอ่ะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน มันคนละอารมณ์เลย







แล้วเวลาเธอพูดฝรั่งเศสก็ดูดีมากกกก อ๊ายยยย ทำให้อยากพูดฝรั่งเศสได้บ้างด้วย (เป็นเอามาก เหอๆๆ) อยากไปเรียนจังเนอะ ตอนไปเที่ยวฝรั่งเศสมาริอันเน่อที่พูดฝรั่งเศสเป็น และไปฝรั่งเศสบ่อยก็สอนให้พูดคำง่ายๆ แต่กลับมาฮอลแลนด์แล้วก็ลืมไปหมด อิอิ ตั้งแต่เล็กจนโตเรียนมาก็หลายภาษา แต่ทำไมไม่ยักกะเคยคิดลองเรียนฝรั่งเศสมาก่อน ไม่เข้าใจและแอบงงตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย -_-'

สิ่งที่รายการ The Little Paris Kitchen ของเรเชลนำเสนอร่วมไปด้วยคือเรื่องเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมการกินการอยู่ของคนฝรั่งเศส ซึ่งหลายอย่างจะว่าไปก็เหมือนสิ่งที่มาริอันเน่อบอกเล่าให้ฟังระหว่างทริป 4 วันของเรา เกร็ดน่าสนใจๆที่มาริอันเน่อบอกก็ อย่างเช่น...

- เวลาไปจิบกาแฟที่ร้านกาแฟในฝรั่งเศส ถ้าเรากินกาแฟแบบใส่นม ก็ต้องขอนมกับคนเสิร์ฟด้วย ไม่งั้นเค้าไม่เอาให้ (ที่ฮอลแลนด์เค้าเอามาให้โดยอัตโนมัติ ทั้งนม ทั้งน้ำตาล)

- เวลาคนฝรั่งเศสเจอกัน ไม่ว่าหญิงหรือชาย เป็นเพื่อน เป็นแฟน เป็นคนแปลกหน้า(ในบางที) ต้องคอยจุ๊บแก้มกัน อย่างคนเป็นเพื่อนแม้ว่าจะเจอหน้ากันทุกวัน วันละร้อยรอบก็ตาม ก็ต้องจุ๊บทุกครั้งที่เจอ ตอนมาริอันเน่อพูด ฉันก็แอบสังเกตกลุ่มหญิงสูงอายุโต๊ะข้างๆ (ตอนนั้นเราอยู่ร้านกาแฟกัน) เดาว่าคงเป็นกลุ่มเพื่อน เวลาสมาชิกใหม่โผล่มาที่โต๊ะ ทุกคนก็วนจุ๊บกันทั่วโต๊ะ หรือเวลาที่ใครจะลุกจากโต๊ะก็วนจุ๊บลากันอีก แต่บางทีบทสนทนายืดเยื้อต่อ กว่าคนๆนั้นจะได้ออกจากร้านก็จุ๊บแก้มเพื่อนๆเป็นร้อยรอบมั้งกว่าจะลากันเสร็จ 5 5 แต่น่ารักดี (เพื่อนๆลองคิดถึงตัวเองเวลาเจอเพื่อน มันคุยไปได้เรื่อยๆเนอะ เวลาจะจากกันก็ลาแล้วลาอีก กว่าจะได้ไปจริงๆ อิอิ) ฉันกับมาริอันเน่อเห็นแล้วก็แอบคิกคักกันสองคน เป็นพวก observer คนอื่นเหมือนกัน อิอิ

- ตลาดสด อาหารสดที่ฝรั่งเศสเป็นของสดใหม่จริงๆ พวกผักที่มีกลิ่นดิน หรือเศษโคลนติดเป็นเรื่องธรรมดามาก หรือผักที่ขายทั้งรากเหง้า ไม่เหมือนที่ฮอลแลนด์ที่แม้จะเป็นตลาด แต่ทุกอย่างทำสำเร็จมาแล้วหมด

- เบเกอรี่ที่ฝรั่งเศสเป็นเบเกอรี่ที่ทำสดใหม่หลังร้านจริงๆ ที่ฮอลแลนด์ส่วนมากจะเป็นร้านแบบแฟรนไชส์ ที่ของทำมาจากโรงงานแม่แล้วมาส่งรายวันตามร้านอีกที
ฯลฯ









กลับมาเรื่องเรเชล หลังจากเห็นครัวอันน่ารักและขนาดกระทัดรัดของเรเชลแล้ว ฉันก็เลิกบ่นเกี่ยวกับครัวของตัวเองไปเลย เพราะครัวของฉันแม้จะใหญ่กว่าเรเชลเกือบสองเท่า แต่ยังเคยบ่นว่าครัวเล็กอีก (ไม่ชอบทำอาหาร แต่บ่นว่าครัวเล็ก มันน่ามั้ยเนี่ย คนเราเนอะ -_-') จริงๆทุกอย่างมันไม่ได้อยู่ที่ขนาด แต่อยู่ที่ว่าเรารู้จักพอใจ และทำสิ่งที่ตัวเองมีให้มีคุณค่าพอหรือเปล่า ใช่ไหมจ้ะ...

อันนี้คือส่วนหนึ่งที่ไปอ่านแล้วชอบมากกกกกกจากเว็บของเรเชล //www.rachelkhoo.com/ ชอบวิธีคิดของเธอ และที่ถูกใจสุดๆคือความเป็นตัวของตัวเอง และการทำตามฝันเล็กๆของตัวเอง โดยไม่สนใจว่าจะเจออุปสรรคอะไร :-)...

- How do you keep your kitchen so organised?
As you might have noticed, my kitchen is small but perfectly formed! The key is to keep things really well organised so I make the most of the walls, storing food on shelves (some a little too high to reach which is where a step ladder comes in very handy). I also bought an island from Ikea which doubles up as an extra work surface for rolling out pastry, and as a storage space for all my pastry ingredients. I also use the outside of my kitchen window to store vegetables and potted herbs.

- What tips for keeping tidy in the kitchen?
Do away with any non-essential utensils; you don’t need a ton of knives, just a good chef’s knife, a paring knife and a bread knife fit in this category. If you wash up as you go you go, not only do you not have to finish your dinner and do a ton of dishes, but you can reuse your pots and pans as you go.

- What is your favourite type of cuisine?
As well as French cuisine, I love Malay-Chinese food.

- What is your favourite ingredient to work with?
I love cheese, in all its forms.

- Is your restaurant still open?
My home restaurant is no longer open.

- Do you actually live in that small studio?
I do indeed. This is not a set, it’s my life!

- How big is your apartment?
21m2.









ว่าแล้วก็สั่งซื้อหนังสือ The Little Paris Kitchen ไปเรียบร้อย อยากจะลองทำอาหารแบบเรเชลให้แพทริค 'ทดลอง' กิน...^^' ปกติแพทริคเป็นคนเลือกกินมาก แต่คราวนี้ตอบตกลงเป็นมั่นเหมาะและจับมือสัญญาเรียบร้อยว่าจะลองกินทุกอย่างที่ฉันทำ Aha!... ฉันไม่เคยลองอาหารฝรั่งเศสแท้ๆด้วยซ้ำ เครื่องปรุงก็ไม่ค่อยรู้จัก มาดูกันว่าจะออกมายังไง เอิ๊กๆๆ ฟังดูคล้ายๆเรื่อง Julie & Julia เลยเนอะ โปรเจ็คสนุกๆ ไม่แน่บล็อก Cerulean Blue อาจจะกลายร่างจากบล็อกตกแต่ง เป็นบล็อกทำอาหารก็ได้ ใครจะรู้เนอะ ...

แล้วก็ลากันด้วยอาหารมื้อเย็นที่ตั้งใจจะทำวันนี้... ผัดมะเขือยาวราดข้าว+ไข่ดาว...
แล้วมันฝรั่งเศสตรงไหนน้อ.... เอาเป็นว่าไว้หนังสือของเรเชลมาส่งถึงบ้านเมื่อไหร่ค่อยเริ่มทดลองล่ะกัน วันนี้ก็เอามื้อแบบไทยๆของเราไปก่อน อิอิ







แล้วคุยกันใหม่บล็อกหน้าจ้าาาา






 

Create Date : 03 กุมภาพันธ์ 2556    
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2556 2:43:30 น.
Counter : 1400 Pageviews.  

น้ำพริกหนุ่มหมูสับ...ของกินที่ทำให้คิดถึงแม่

พึ่งหายจากอาการไม่สบาย เป็นไข้หวัด คัดจมูก น้ำมูกไหล ไอ เจ็บคอ มากันเป็นชุด เบ็ดเสร็จเดี้ยงไปเกือบๆหนึ่งอาทิตย์ จริงๆติดมาจากแพทริค ซึ่งแพทริคก็ติดมาจากคนที่ออฟฟิศอีกที ช่วงนี้คนไม่สบายเยอะมาก เห็นแพทริคเล่าให้ฟังว่าที่ทำงานคนลาหยุดงานเพราะป่วยกันทีเดียวหลายคนเลย

เวลาไม่สบายมักจะนึกอยากกินอะไรที่แปลกๆ แปลกในที่นี้หมายถึงอาหารที่ปกติไม่ค่อยได้ทำกิน ปกติเวลาเจ็บป่วยส่วนมากเค้าแนะนำให้กินพวกข้าวต้ม ซุป หรืออาหารที่ย่อยง่ายๆใช่ไหม แต่ฉันกลับกินของพวกนี้ไม่ลง เหมือนยิ่งกินยิ่งทำให้ป่วยมากขึ้นไปอีก อะไรประมาณนั้น มีวันนึงขณะนอนซมอยู่บนเตียง อยู่ๆก็นึกอยากกินน้ำพริกหนุ่มหมูสับสูตรของแม่(ที่ทำให้กินตั้งแต่จำความได้)ขึ้นมา คิดว่าของเผ็ดๆอาจจะช่วยกระตุ้นร่างกายทำให้หายไข้ไวขึ้น จากนั้นก็นึกๆดูว่าในตู้เย็นมีของพร้อมไหม
พริกหนุ่ม อืม...มี หมูสับ...มี ปราร้า...มี มะเขือเทศ...มี กระเทียม...มี มีครบแฮะ คิดได้ดังนั้นก็ไม่รอช้า รีบลุกขึ้นมาจากเตียงเปิดคอมต่อเน็ตทันทีเพื่อโทรหาแม่ ถามวิธีทำเพื่อความชัวร์ จากนั้นก็คุยกับแม่ต่อแบบเบลอๆ แม่บอกว่าวันรุ่งขึ้นต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ เพราะสถานีอนามัยจะพาไปทัศนศึกษา+ดูงานที่แม่สาย แม่บอกว่าสงสัยดูงานจะกินเวลาแค่10% ส่วนเวลาที่เหลือคงจะหมดไปกับช้อปปิ้งแหงๆ ฮ่าๆๆ แม่เป็นเซียนแม่สายอยู่แล้ว เพราะตอนเรายังอยู่ที่ไทยต้องไปต่อวีซ่าที่แม่สายให้แพทริคทุกเดือน (ทำแบบนี้ติดๆกันเป็นปีทีเดียว) เวลาไปแม่ก็ติดรถไปเที่ยวด้วย ไปถึงชายแดนก็แยกกันเที่ยว ฉันกับแพทริคไปร้านดีวีดีฝั่งพม่าเจ้าประจำ ส่วนแม่ก็ไปร้านขายแผ่นคาราโอเกะ หาซื้อเพลงมาร้องที่บ้าน (แม่เป็นเจ้าแม่คาราโอเกะ ฮาาา)

คิดแล้วก็คิดถึงแม่จัง...

จะว่าไปช่วงนั้นถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดช่วงหนึ่งในชีวิตทีเดียว แพทริคเองก็มักจะพูดถึงอยู่เสมอเวลาที่คิดถึงเมืองไทย บางทีเราก็พูดหยอกล้อกันเองว่า 'ตกลงเรามาทำอะไรกันที่ฮอลแลนด์เนี่ยยยย...'

จะว่าไปแล้วก่อนหน้านั้นฉันกับพ่อแม่ไม่ค่อยจะลงรอยกันในหลายๆเรื่อง คือจริงๆตั้งแต่จำความได้ครอบครัวเรา(ฉัน พ่อแม่ และพี่ชาย)ค่อนข้างสนิทและใกล้ชิดกันมากพอสมควร การกอดหอม บอกรัก หรือการพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหรือเปิดอกแสดงความรู้สึกต่างๆต่อกันเป็นเรื่องปกติมากสำหรับครอบครัวเรา (ตอนนี้ก็ยังทำอยู่) แต่พอเริ่มโตเริ่มออกมาผจญชีวิตเองนี่แหละที่ฉันเริ่มจะแหกคอก ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะถูกเลี้ยงมาแบบนี้ด้วยมั้ง คือพอใกล้ชิดกันมากก็มีการพูดคุยกันมาก จนบางทีอาจจะมากเกินไป?? เลยทำให้ฉันกลายเป็นคนตรงๆหรือป่าวนะ คือว่าฉันมักจะเก็บความรู้สึกไม่ค่อยจะอยู่ คิดอะไรก็แสดงหรือพูดออกไปแบบนั้น มันเหมือนเป็นความเคยชินที่เวลามีอะไรในใจฉันต้องพูดต้องอธิบายต้องชี้แจง ยิ่งโตก็ยิ่งเป็นมากขึ้น ประกอบกับเป็นคนหัวดื้อด้วยมั้งเลยทำให้หลายๆครั้งเกิดการกระทบกระทั่งกันกับพ่อแม่

แย่จัง... แต่ฉันไม่โทษพ่อกับแม่หรอก ฉันมันเป็นแบบนี้เองน่ะแหละ ซึ่งก็นั่นล่ะหลังจากห่างบ้านไปร่ำเรียนหนังสือที่เมืองกรุงซะหลายปีแล้วได้มีโอกาสได้กลับไปอยู่ใกล้ชิดพ่อกับแม่อีกครั้ง แม้จะแค่หนึ่งปีเพราะต้องย้ายมาที่นี่ แต่ก็เป็นหนึ่งปีที่แสนวิเศษ ตอนแรกก็หวั่นๆแต่พออยู่จริงๆต่างคนต่างจูนคลื่นเข้าหากัน อะไรๆจึงค่อยๆดีขึ้น สุดท้ายฉันกับแม่เลยเป็นเหมือนเพื่อนรักกันไปเลย...

เอ่อ...ไปๆมาๆไหงกลายเป็นว่ามาเขียนเล่าความสัมพันธ์ในครอบครัวแทนที่จะเล่าเรื่องของกินล่ะเนี่ย

กลับมาเรื่องน้ำพริกหนุ่มต่อ น้ำพริกหนุ่มหมูสับเป็นสูตรที่แม่ทำให้กินตั้งแต่ฉันยังเด็กๆ (ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าบ้านอื่นเค้าทำเหมือนกันหรือป่าว) ตอนนั้นจำได้ว่าฉันไม่ชอบกินน้ำพริกหนุ่มธรรมดา รู้สึกว่ามันไม่อร่อยยังไงไม่รู้ แม่เลยคิดเอาหมูสับมาผสม ทำให้กินง่ายขึ้นและรสชาติถูกปากสำหรับเด็ก วิธีทำก็ง่ายมากคือทำทุกอย่างเหมือนน้ำพริกหนุ่มปกติ แต่เพิ่มมะเขือเทศเผากับหมูสับที่ต้มสุกในน้ำขลุกขลิกลงไป ตอนเป็นเด็กแม่ไม่ใส่พริกให้เพราะกลัวเผ็ด แต่ตอนนี้ไม่ใช่เด็กๆแล้วก็ใส่ไปหลายเม็ด(น่าจะเรียกฝักนะ เพราะแต่ละอันยาวเป็นคืบแน่ะ) เอาให้แซ่บไปเลย ก็ตำไปพร้อมๆกัน เป็นอันว่าเสร็จ ฮี่ๆๆ กินกับหมูทอดและมีผักลวกเป็นเครื่องเคียง อร่อยมาก......ฝีมือประมาณว่าแม่บุญ(ชื่อเล่นของแม่ อิอิ)มาเองเลยนะเนี่ย ฮะๆๆ















แค่น้ำพริกหนุ่มไม่พอ อีกวันมาทำพล่าหมูแบบง่ายๆด้วย แต่สงสัยว่าใส่พริกเยอะไปหน่อย กินไปน้ำหูน้ำตาไหลไปด้วยอ่ะ แต่ก็ดีนะ เพราะทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าดี ไข้ก็หายไวด้วย






(คุยนอกเรื่องอีกนิด : นั่งทำภาพหัวบล้อกใหม่ สุดหล่อในภาพก็ไม่ใช่ใครที่ไหน "โทบี้" ลูกชายวัย(เกือบ)สองขวบสุดที่ร้ากกกกกของเรานั่นเอง รูปนี้ถ่ายเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ตอนบ่ายแก่ๆในวันที่อากาศแจ่มใส แสงสวยดีและส่องเข้ามาตรงที่โทบี้นั่งอยู่พอดี เห็นแล้วอดไม่ได้เลยรีบคว้ากล้องมาถ่ายเก็บไว้ โทบี้เป็นหมาบ้ากล้อง หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเมื่อไหร่ เก๊กหล่อให้เมื่อนั้น ขนาดว่านายแบบ(หมา)มืออาชีพยังอายเลยนะเนี่ย ฮ่าาๆๆ อ้อ...แล้วก็ที่เห็นใส่เสื้อสีชมพูหวานแหววนั่นไม่ใช่เพราะว่าโทบี้เป็นกระเทยนาาา คือว่าต้องตามใจหม่ามี้น่ะ หม่ามี้ให้ใส่อะไรก็ต้อง(จำใจ)ใส่ เอิ๊กๆ....)






 

Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2552 14:22:21 น.
Counter : 599 Pageviews.  


BlogGang Popular Award#13


 
~ Cerulean Blue ~
Location :
ลำปาง Netherlands

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 118 คน [?]




:: About Me ::


A girl, her life, and the old little Dutch house. Oh, and possibly a few adventures...

Anyway feel free to drop by and say hi :)

:: decorating ::
:: sewing ::
:: crafting ::
:: painting ::
:: traveling ::
:: and Living! ::

"ผจญภัยในอ้อมแลนด์"













:: PREVIOUS POSTS ::


...My simple kitchen pantry storage and the most frequently asked questions about Cerulean Blue...

...The guest bedroom and how to hang wallpaper...ห้องนอนเล็ก และ how to การติดวอลเปเปอร์แบบง่ายๆ...

...Blog is more than you think... ชีวิตและการเขียนบล็อก...

...The Little Groningse Kitchen...

...My polka-dot room and how to crochet 'Spring Blossom granny square # 2'...

...My 'blue' and 'white' curtain...

...and I am back again, officially... นกน้อย คืนรัง ^^...

...Window seat project #2... มุมริมหน้าต่างเสร็จแล้ว + งานเล็กๆของช่างไม้มือสมัครเล่น ^_^...

...My kitchen, my pride...

...'Cute curtains' and a quick peek into my sewing room...

...My new sofa slipcover!... โปรเจ็คยักษ์ 'ผ้าคลุมโซฟา' ^^...

...One Year already!... ครบหนึ่งปีพอดี + รวมมิตรรูปบ้าน และเรื่องบ้านๆที่อยากแบ่งปันกัน...

...Shabby shabby...เก่านิดๆ ถลอกหน่อยๆ...

...That nice 'ugly' shelf...

...'The white fireplace' and my old glass cabinet...

...A bit of a change in the living room...

...'Spring Blossom' granny squares...แกรนนี่สแควร์ลายใหม่ ^-^...

...'Cerulean' crochet cushion... และคุยเล็กคุยน้อย...

...Café curtains...

...My 'kitsch' kitchen...และชีวิตช่วงนี้...

...Another armchair slipcover!...ผ้าคลุมเก้าอี้ (อีกแล้ว)...

...Armchair slipcover...โปรเจ็คแรกแห่งปี!...

...Santa Wood(s), Christmas tree and a few tips of choosing colours for your home...

...A Little Update...

...Make it 'COZY'...



:: All About My Home ::


...New Home...
































































...Old Home...




























:: งานเขียนและรูปภาพในบล็อกนี้
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพ.ร.บ. พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ส่วนหนึ่งส่วนใด โดยมิได้รับอนุญาต ::


New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ~ Cerulean Blue ~'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.