วัยแรกเกิด

วันที่ 7 เมษายน 2555

วันนี้เป็นวันที่แม่กับแด๊ดดี้พาหนูน้อย แองเปา กลับบ้าน ช่วงเช้าของวันนี้ก็มีพยาบาลจากแผนกต่างแว่ะเข้ามาเยี่ยมเยือน เชคสุขภาพ ตรวจประสาทสัมผัสต่างๆ และแล้ว เวลา 11 โมงเช้า คุณหมอก็พาหนูไปคลิบหนังเจ่าะจ๋อ (Circumcision) ที่นี่เค้าจะให้คุณแม่ตัดสินใจว่าต้องการให้ลูกชายคลิปหนังหรือไม่ 

แม่ตัดสินใจให้หนูคลิบ โดยความเห็นส่วนตัวแม่ว่ามันสะอาดกว่า และไม่หมักหมม แม่รู้ว่าหนูเจ็บ แต่เพื่อผลพวงในอนาคต แด๊ดดี้กับแม่คิดว่ามันเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับหนู  คุณหมอใช้เวลาประมาณ สิบนาทีกว่าๆ พยาบาลก็พาหนูกลับเข้ามาหาแม่ ตอนนั้นหนูหลับสนิท พออีกชั่วโมงต่อมา หนูเริ่มร้องไห้ ไม่ยอมหยุด ไอ้เราก็เป็นคุณแม่หมอใหม่ ไม่เคยเลี้ยงดูเด็กมาก่อน ก็ทำอะไรไม่ถูก แม่เรียกคุณพยาบาลให้มาช่วย...หนูก็ยังไม่หยุดร้อง  แม่ล่ะอยากจะเจ็บแทนหนู สุดท้ายแม่ก็เอาหนูมาโอ๋เอง แม่อุ้มหนู ร้องเพลงโปรด เพลงไม้วิเศษ ของพี่มอส  "หากว่าฉันมีไม้วิเศษ เสกอะไรได้เอง อยากจะขอเสกของที่มี เป็นอะไรดีๆให้เธอ......" ร้องไป ฮัมเพลงไป ในที่สุดหนูก็หยุดร้อง กินนม แล้วก็หลับพล่อยไป ยาวเลย

พอเวลาบ่ายโมงครึ่ง คุณหมอก็ปล่อยให้กลับบ้านได้ แด๊ดดี้อุ้มหนูใส่ car seat หนูก็ยังหลับอยู่ วันนั้นอากาศเย็นๆ ไม่หนาวไม่ร้อน มาถึงที่บ้านเกือบบ่ายสามโมง หนูยังคงหลับสนิท  วันนั้น ปู่กับย่า และ พี่ต๊อกแต๊กมาเยี่ยมหนูด้วย พี่ต๊อกแต๊กนำกับข้าวมาให้ มี ไก่ผัดขิง หมูผัดกระเพรา (ใจดีจริงๆ) 

หลังคลอดใช้เวลาพักฟื้นประมาณสองอาทิตย์ ช่องคลอดหายบวม เดินเหินได้เป็นปรกติ

แม่ดีใจที่หนูดูดนมได้ และแม่ก็ไม่มีปัญหาเรื่องน้ำนม

วันแรกที่พาหนูกลับมาบ้าน หนูกันไม่หยุดเลย บางทีดูดนมเป็นชั่วโมง สองชั่วโมง จนหัวนมแม่เจ็บมาก ดีที่มีครีมลาโนลินช่วยไว้

ส่วนเรื่องนอน ก็เหมือนทารกทั่วๆไป นอนตอนกลางวัน กินตอนกลางคืน อาทิตย์แรก หนูตื่นขึ้นมาทุก 2-3 ชั่วโมงเลย ทำเอาแม่กับแด๊ดดี้เหนือย อ่อนเพลียไปตามๆกัน

อาทิตย์ที่ 2-5 เริ่มดีขึ้น นอนยาวหน่อย 4-5 ชั่วโมง แม่ก็ยังพอได้พักบ้าง
แต่เรื่องกินนี่สิ หิวทุกๆ สองชั่วโมง ถ้าแม่ให้นมไม่ทันใจ พ่อคู๊ณณณณ กรี้ดลั่นบ้านนนน

น้องแองเปาเป็นเด็กที่คอแข็งมาก ตั้งแต่แรกเกิดเลย แม่พยายามประคองคอหนู แต่หนูฝืน อยากจะตั้งคอเอง ฮ่าๆๆ (เด็กอะไรก็ไม่รู้) แต่แข็งยังไงก็ยังต้องคอยระวังอยู่ดี โย้เย้เหลือเกิน

โดยสรุปน้องแองเปาเป็นเด็กเลี้ยงง่ายมาก ไม่งอแงเลย ยกเว้นตอนโมโหหิว ฮ่าๆๆๆๆ

 

รูปนี้ถ่ายวันอาทิตย์ที่ 8 เมษายน 2555 วันอีสเตอร์ ลุงๆป้าเอาตุ๊กตาและของเล่นมาให้น้องแองเปาด้วย


เสื้อผ้าชุดแรก ที่น้องแองเปาใส่กลับบ้าน วันที่ 7 เมษายน

วันที่ 11 เมษายน น้องแองเปาไปหาหมอครั้งแรก วัดน้ำหนักได้ 7lb 12 ounces, ยาว21.25  น้ำหนักเพิ่มขึ้นมา 1 ออนซ์ ในหนึ่งอาทิตย์ (ปรกติเด็กๆเค้าน้ำหนักลดกัน น้องแองกลับเพิ่ม แหม๋ ก็เล่นกินซะ!!)

แม่รักลูกที่ซู้ดดดดเลยย....




Create Date : 08 กรกฎาคม 2555
Last Update : 17 กรกฎาคม 2555 20:46:38 น.
Counter : 654 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

boteos
Location :
Vermont  United States

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เนื่องจากว่าโบทอยากเขียน Blog มานานแล้วแต่ก็ไม่เคยมีเวลาสักที ในที่สุดก็ได้ฤกธิ์สักที เย้ๆๆ ขณะนี้กำลังอุ้มท้องตัวน้อยที่อยู่ในครรภ์คะ ก็เลยมีแรงผลักดันเพิ่มขั้นที่อยากจะเขียน เกี่ยวกับประสบการณ์การตั้งครรภ์ อาหาร ท่องเที่ยว และ ประสบการณ์อื่นๆ เก็บเอาไว้อ่านเล่น แต่จะไปได้สักกี่น้ำก็ไม่ทราบล่ะคะ ฮ่าาๆๆ ^^;; ยังไงก็เอาไว้ติดตามดูกันไปนะคะ


My name is Boat...
I'm very quiet, shy and naive.

I don't have many friends, but I love all of my friends.I don't expect them to love me, but I'm always here when they need me.

Life can be very miserable, but it won't always be.So,never stop chasing your dream or believing in yourself.

Sometime you don't know what will come, sometime you do. Always be prepared and have fun with what you have got.

I never expected that I would be married to a very wonderful man. He was the missing part of my life, and We've found each other. He makes me feel like i am the luckiest women in the world ^_^

So, never loose you faith in love. Sometime you need to give somebody a chance. Don't judge people too quickly until you get to know them well.


Cheer up!