Main Station และ Taoyuan Airport วันสุดท้ายในไทเป ไปเดินสถานีไทเปเลยดีกว่า มาสถานีนี้หลายครั้งละ แต่ไม่เคยโผล่ขึ้นมาบนดินซักครั้ง โผล่มาก็เจออันนี้ข้างหน้าเลย ห้าง ชินกง มิตสึโคชินั่นเอง ที่เห็นเดินกันขวักไขว่นั่น บางส่วนมายืนรอห้างเปิด อีกบางส่วนเป็นเด็กนักเรียนที่มาเรียนกวดวิชาซึ่งมีอยู่หนาแน่น ตรงย่านถนนหลังห้าง ฝั่งตรงข้ามเป็นสถานีรถไฟที่วิ่งออกต่างจังหวัด มองจากข้างบนอยู่คนละฝั่งกับสถานีรถไฟใต้ดิน แต่ข้างล่างทะลุถึงกันได้ เป็นช็อปปิงใต้ดินกว้างขวาง ไม่บอกนึกว่าอยู่ญี่ปุ่น ช็อปเหนื่อย ก็มีที่ให้นั่งพักขา น่าไปเปิดนวดแผนไทยชะมัด อยู่ในสังคมบริโภคอยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวหิว กลับขึ้นมาดูข้างบน วันนี้วันอาทิตย์ ยังเช้าอยู่รถรายังไม่เยอะเท่าไหร่ แถวนี้แหละที่บอกว่าเป็นโรงเรียนกวดวิชา ส่วนใหญ่จะกวดภาษาอังกฤษ ประเภทเตรียมสอบ Toefl กัน คนไหนยังไม่เข้าเรียน ก็จะมานั่งอ่านหนังสือกันตามร้านอาหารพวกนี้ ขึ้นไปกินข้าวเช้ากัน เจอเด็กนักเรียนมานั่งหลับ โธ่ ... ชีวิต บางคนต้องรีบเข้าเรียน ก็มาซื้อไอ้นี่ไปกิน โอเด้ง ไต้หวัน น้องหมวยคนนี้ขายชานมไข่มุกแต่เช้า ขยันจังน้อง เพิ่งนึกได้ว่าตั้งตะรีวิวมา ยังไม่มีรูปร้านชานมไข่มุกเลย ทั้งที่ซื้อกินทุกวัน ไข่มุกที่นี่ถ้าส่งประกวด คงได้รางวัลทุกร้านเหมือนข้าวหลามที่หนองมนแน่ๆ เพราะทุกร้านอร่อยหมด เหนียวหนึบ เคี้ยวเด้ง ไม่ต้องเสี่ยงดวง เอาคะแนนเต็มไปเลยทุกร้าน ต่างกันแค่ บางร้านมีเมนูภาษาอังกฤษ บางร้านไม่มี กับบางร้านคนขายสวย(แบบร้านนี้) กับบางร้านคนขายหน้าหงิกเท่านั้นเอง อ้อ ถ้าร้านไหนไม่มีเมนูภาษาอังกฤษ ลองขอเมนูภาษาญี่ปุ่นมาดูก็ได้นะ (ถ้าอ่านออก ) ร้านนี้ก็น่ากิน แต่ยังไม่เปิดง่ะ อันนี้ร้านขนม (ไม่ค่อยจะ) หวาน ยังไม่เปิดอีกเหมือนกัน ฮือ อยู่ต่อได้มั้ยอ่า อยากกินหนม แต่มีวันแฮงค์ ก็ต้องมีวันหาย ใช่แมะ สุดท้ายเราก็มาอยู่ที่สนามบิน เถาหยวน รูปนี้เป็นอาคาร 2 ขาออก ดึงแสงธรรมชาติมาใช้ หิวก็ฝากท้องได้ ราคาไม่ต่างจากข้างนอกมากมายจนต้องห่อข้าวไปกิน ต่อให้ไปกินด้านใน ราคาก็เหมือนกับด้านนอก ไม่ต่างกัน ข้างในมีเค้กด้วย ข้างนอกไม่เห็นมี กินเสร็จก็ได้เวลาช็อปปิง ส่งท้าย มี PSP แต่หาราคาไม่เจอ เลยไม่รู้ว่าถูกแพงขนาดไหน ทำไมไม่ค่อยมีคนเลยอ่ะ เสร็จแล้วก็เตรียมตัวขึ้นเครื่องกัน บ๋ายบาย ไทเป See you again (when I have money )   Create Date : 12 กันยายน 2551     1 comment Last Update : 3 ธันวาคม 2557 14:16:12 น.     Counter : 1981 Pageviews.   Share Tweet

CKS Memorial Hall อนุสรณ์สถานประชาธิปไตยแห่งชาติไต้หวัน (National Democracy Memorial Hall) เปลี่ยนชื่อมาจาก อนุสรณ์สถาน เจียง ไค เช็ค ( CKS Memorial Hall) MRT : CKS Memorail Hall อันนี้ไม่เห็นเปลี่ยนชื่อแฮะ ออกจากสถานี จะมาโผล่ที่ด้านหลัง ต้องเดินเลียบข้างไปอย่างนี้ แล้วจะมาโผล่ด้านหน้าตรงนี้ เดินใกล้เข้าไปเรื่อยๆ สู่สัญลักษณ์ใจกลางเมือง ของกรุงไทเปมาตั้งแต่ปี 1980 มองย้อนกลับไปทางที่เราเดินเข้ามา เห็นประตูใหญ่ด้านหน้า สร้างจากหินอ่อน ด้านบนเป็นกระเบื้องสีน้ำเงิน รับกับตัวอาคารสวยงาม อาคารหลังคาเหลืองๆที่เห็นคือ โรงละครแห่งชาติ ส่วนลานกว้างๆเอาไว้ใช้จัดงานพิธีต่างๆ จะเข้าข้างใน ไม่ต้องเสียตังค์ แต่ต้องระวังแต่งตัวให้เรียบร้อยนิดนึง เวลา เปิด ปิด ของทุกวัน รูปปั้นท่านอดีตประธานาธิบดีในอาคารชั้น 2 ทำจากบรอนซ์ ส่วนชั้นล่างเป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ของอดีตประธานาธิบดี และมุมขายของที่ระลึก หนังสือนำเที่ยวบอกว่ามีทหารยามและมีการเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง แต่ตอนที่ไป ไม่เห็นมีทหารซักคน แปลกจัง ประตูด้านข้าง ย่อส่วนมาจากด้านหน้า เดินกลับไปที่สถานีรถไฟใต้ดิน ภายในมีจัดแสดงงานศิลป์ นั่งรถต่อไปอีก 3 สถานี ไปโผล่ที่ Gongguan เพื่อไปดูตลาดคอมพิวเตอร์กัน 2 ฟากถนน ล้วนแล้วแต่ร้านขายอุปกรณ์ คอมพิวเตอร์ ทั้งหลาย เน้น โน้ตบุ๊คเป็นส่วนใหญ่ มีมือถือเป็นส่วนประกอบ เปิดจอมา มีแต่ภาษาจีน ราคาไม่ถูกกว่าเมืองไทยเท่าไหร่ ค่อนข้างใกล้เคียงกัน เลยไม่ตื่นตาตื่นใจ (หรือเราดูไม่เป็นหว่า) สกูตเตอร์ทั้งน้าน ไม่รู้ของคนซื้อหรือคนขาย วินโดว์โชว์มือถือ ร้านเล็ก ร้านน้อย เรียงราย มีเปิดบูธ โปรโมชั่น แบบเดียวกับบ้านเรา   Create Date : 12 กันยายน 2551     0 comment Last Update : 12 กันยายน 2551 16:38:21 น.     Counter : 1019 Pageviews.   Share Tweet

Dansui - Danshui - Danshuei and Gu Gong Dansui - Dan Sui - Danshui - Dan Shui - ตันสุ่ย MRT Danshui เป็นสถานีปลายทาง ของสายสีแดง ถ้ามาจากสถานีไทเป ก็ใช้เวลาประมาณ ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ นั่งยาวม้วนเดียวจบ นอกจากว่าถ้าเป็นช่วงเร่งด่วน อาจต้องลงเปลี่ยนชานชาลาที่สถานี เป่ยโถว ซักนิด หน้าตาสถานี มีเด็กๆมาเที่ยวด้วยแฮะ ยิ่งเย็นลง คนก็ยิ่งเยอะขึ้น ที่นั่งริมทะเล สะอาด โล่ง กว้างขวาง อากาศดี วิวฝั่งตรงข้ามเป็นเกาะ ถ้าเข้าใจไม่ผิด ชื่อ Bali Town สามารถนั่งเรือข้ามไปเที่ยวได้ ฝั่งโน้นมี สวนสาธารณะริมทะเล มีภัตตาคาร เหมาะสำหรับไปเที่ยวพักผ่อนวันหยุด นั่งรอเรือข้ามฟากกัน ร้านค้าเลียบทะเล เน้นอาหารซีฟู้ด โดนดักด้วยไอ้นี่ก่อนเลย หมึกชุบแป้งทอด จากร้านนี้ ถ้วยเมื่อกี๊ 100 NT 3คนกินแทบไม่หมด วิวทะเล มองจากเส้น สาย 2 .... เอ๊ะ พัทยาเรอะป่าว มีสาย 2 ด้วย ถนนช็อปปิง ร้านนี้ไปตลาดไหนก็มี ลูกชิ้นทั้งหลาย ร้านนี้ ถนนนี้เยอะสุดละ ไข่เหล็ก หรืออันที่จริงก็ไข่พะโล้บ้านเรานี่เอง ถ้าซื้อแบบสดๆ ก็ลูกละ 10NT แบบห่อมีหลายราคาให้เลือก มีไข่ใบเล็ก ใบใหญ่ ไข่ไก่ ไข่นก ห่อแบบสูญญากาศ เก็บได้นาน (หรือเก็บมานาน) ร้านนี้ก็ขาดไม่ได้ ไปไหนก็เจอตลอด ถนนนี้มีของที่ต้องกินอีกอย่างคือ ไอติมโคน ที่จะยาวประมาณ 50เซนติเมตร ( เกือบ 2 ฟุต ) อันนึงก็ 20NT เท่านั้นเอง แต่ถ้าโดนหมึกตัดหน้าไปก่อนอย่างเรา ก็อาจจะอดได้ (เลยไม่ได้ถ่ายรูปเลย ) และนอกจากตลาดฝั่งนี้แล้ว ข้ามไปอีกด้านของสถานีก็มีถนนให้ช็อปอีก แต่ยิ่งมืดคนก็จะยิ่งเยอะ เดินกันแน่นเหมือนมีงานกาชาดยังไงยังงั้น ไปดูพิพิธภัณฑ์กู่กงกันต่อหรืออีกชื่อนึงว่า National Palace Museum หรือจะเอาอีกเวอร์ชั่นก็คือ กู้กง ถี่อี้ก่วน (ประมาณนี้) MRT สถานี Shilin เดินตรงออกมาจนถึงถนน ตรงนั้นเป็นป้ายรถเมล์พอดี ให้ขึ้นรถบัสเบอร์ 255, 304 หรือ red 30 แต่อาจจะมีคันอื่นๆที่ไป เค้าก็จะตะโกนบอก กู่กงถี่อี้ก่วน กู่กงถี่อี้ก่วน ก็วิ่งไปขึ้นได้เลย ค่ารถตก 15 NT ไปลงหน้ามิวเซียมพอดี อาคารพิพิธภัณฑ์มองจากด้านหน้า เอาแบบมาจากพระราชวังต้องห้ามที่ปักกิ่ง วัตถุที่นำมาแสดงก็เคยอยู่ในวังกู้กงที่ปักกิ่งมาก่อน ค่าเข้าชมคนละ160NT มีหูฟังให้เช่า ต่างหากอีกอันละ 100NT แต่ตามชิ้นงานต่างๆก็มีรายละเอียดของชิ้นงานวางให้อ่านอยู่แล้ว และข้างในดูได้อย่างเดียว ห้ามถ่ายรูป ครับผม ชิ้นงานที่โดดเด่นและมีชื่อเสียงที่สุดของที่นี่จะเป็น น้องผักกาดซึ่งแกะสลักจากหยกชิ้นเดียว กับพี่หมูสามชั้นซึ่งก็แกะจากหินชิ้นเดียวเหมือนกัน ทั้ง 2 งาน อยู่ชั้น 3 หาไม่ยากเพราะ มีคนมุงดู 2 ชิ้นงานนี้มากกว่าอย่างอื่น และมีทำของที่ระลึกเป็นเจ้า 2 ตัวนี้ขายด้วย ถ้าใครเคยเห็นรูปของงาน 2 ชิ้นนี้มาก่อน ต้องทำใจนิดนึงเวลาไปดูของจริง เพราะมันจะ เล็ก กว่าที่คิดไว้มาก ซ้ายมือเป็นห้องสมุด และที่จัดนิทรรศการหมุนเวียน ข้างในมีงานศิลป์ล้ำค่าที่ขนย้ายมาจากเมืองจีนนับแสนชิ้น แต่ไม่สามารถจัดแสดงได้หมด ต้องสลับสับเปลี่ยนกันจัดแสดง ล้วนแล้วแต่เป็นงานฝีมือของคนยุคโบราณบางชิ้นงานเก่าแก่นับพันปี ดูแล้วต้อง อึ้งและทึ่ง การจัดแสดง แบ่งเป็นห้องๆ ตลอดทั้ง 3 ชั้น ดูจนเมื่อยก็ไม่ทั่ว มีที่นั่งพักให้เป็นระยะๆ แอร์เย็นฉ่ำ หลับซักตื่นแล้วค่อยมาเดินดูต่อคงได้ หน้าห้องแต่ละห้อง จะมีตราประทับทำเป็นรูปชิ้นงานที่มีชื่อเสียงของแต่ละห้อง ให้ไปเข้าคิว ประทับไว้สะสม รูปกะเรื่องไม่ค่อยจะเข้ากันเล้ย ก็เค้าห้ามถ่ายรูปง่ะ ระหว่างทางกลับเข้าสถานีไทเป ก็จะผ่านชมโรงแรมแกรนด์อย่างรวดเร็ว รวดเร็วจริงๆ เพราะต้องคอยดักถ่ายรูปบนรถไฟ กดได้แค่ 3 รูป ตอนหน้าจะพาไปดู อนุสรณ์สถานเจียงไคเช็ค หรือที่เปลี่ยนชื่อเป็น อนุสรณ์สถานประชาธิปไตยแห่งชาติไต้หวัน (National taiwan democracy memorial Hall) ไปซะแล้ว เนื่องด้วยเหตุผลทางการเมือง (มั้ง)   Create Date : 12 กันยายน 2551     0 comment Last Update : 12 กันยายน 2551 15:33:07 น.     Counter : 1537 Pageviews.   Share Tweet

ximending and what I like in Taipei Xi Men Ding สยามสแควร์ไทเป ตึกแถวที่นี่จะทำชั้น 2 ยื่นออกมาคลุมทางเท้าไว้ ทำให้เดินสบาย ไม่ร้อน ไม่โดนแดด ฝนตกก็ไม่เปียก ไม่ต้องครีเอทกันสาดออกมาประชันกันให้รกตา ด้านในซอยแบ่งเป็นร้านค้า ย่อยๆ สาวน้อยคนนี้ แต่งคอสเพลย์ มายืนแจกทิชชู่ ทางเข้าโรงแรม จากฝั่งถนน ป้ายเขียวๆอันในคือป้ายโรงแรม Good Ground ติดๆกับโรงแรม มีร้านอาหารที่ทำเก้าอี้นั่งเป็นชิงช้า น่าเข้าไปนั่งแกว่งเล่น ถ้าเดินทะลุไปก็จะไปโผล่ ตรงพื้นที่ช็อปปิง รูปข้างบนทั้งหลาย อันนี้ฝั่งตรงข้ามซอยโรงแรม ของอีกด้าน ที่บอกมะกี๊ เจ้าตัวนี้มีคนพามาช็อปปิงกะเค้ามั่ง ส่วนเจ้านี่ หนีม่เที่ยวเองตอนกลางคืน มาดูซีเหมินติง ยามค่ำกันบ้าง วันนี้เค้าเน้น โดราเอมอน ทั้งร้าน ออกมาเรียกแขกเองเลยเชียว ตึกนี้ ชั้นบนเป็นเกมส์ เซ็นเตอร์ ที่นี่มีร้านตู้เกมส์อยู่มาก มาก มาก Mc D ติดกับ California Fitness ออกกำลังเสร็จ ก็กินพอดี อีกซัก รูป 2 รูป Totoro in Ximending Snowflake ต้นตำรับ ไอศครีมไส โรยหน้าด้วยท็อปปิง ร้านนี้อยู่ในซีเหมินติง ดูข้างนอกร้านเล็กนิดเดียว ที่ไหนได้ ที่นั่งอยู่ชั้นล่าง คนเพียบ หน้ามะม่วง ก็อาหย่อย ถ้วยนึงก็ประมาณ 50 - 60 NT What I like in Taipei   Create Date : 11 กันยายน 2551     1 comment Last Update : 11 กันยายน 2551 17:46:19 น.     Counter : 1082 Pageviews.   Share Tweet

MRT HSR และ Jiu Fen สนามบินที่ไต้หวันปัจจุบันชื่อ สนามบินนานาชาติ เถาหยวน มี 2อาคาร ซึ่งมีรถ สกายเรล วิ่งระหว่าง 2 อาคารนี้ เมื่อออกมาจากสนามบินแล้ว สามารถเข้าเมืองได้โดยรถแท็กซี่ รถ airport bus และรถไฟหัวจรวด ถ้าขึ้นแท็กซี่ จะมีจุดขึ้นรถอยู่ด้านหน้า ค่ารถเข้าเมืองก็ตกประมาณ 1000หยวน ถูกลงมาหน่อยก็คือรถไฟหัวจรวด แต่ต้องนั่ง ชัตเติลบัสจากสนามบินเข้าไปที่สถานีก่อน 30NT แล้วต่อรถไฟอีกประมาณ 110NT ซึ่งจะไปจอดที่สถานีไทเป ถ้าหากที่พักไม่ได้อยู่สถานีไทเป ก็ต้องต่อMRT ออกไปอีกสถานีละประมาณ 16 NT ขึ้นไป ถูกที่สุดและนิยมทีสุดก็เห็นจะเป็น Airport Bus ซึ่งจะมีอยู่หลายบริษัท สามารถเข้าไปเช็คได้ว่าของบริษัทไหนวิ่งผ่านที่พักเราบ้าง หรือตรวจสอบกัยที่พักไว้ล่วงหน้าว่า เราควรจะใช้รถของบริษัทไหน จะได้ไม่เสียวเวลา ค่ารถอยู่ที่ประมาณ 120-150NT ต่อคน จุดขึ้นรถ หากเป็นอาคาร 1 เมื่ออกมาที่จุดรอรับผู้โดยสารด้านนอกแล้ว ให้เดินไปทางซ้าย หากเป็นอาคาร 2 ให้เดินไปทางขวา ซื้อตั๋วได้ที่เคาน์เตอร์ในอาคารนี้แล้ว คนขายก็จะชี้จุดให้ไปรอขึ้นรถด้านนอก ข้อแนะนำ หากไม่เคยไป ควรจะหาชื่อโรงแรมที่เป็นภาษาจีนติดไปด้วย เพราะคนไทเปจะไม่เรียกชื่อโรงแรมเป็นภาษาอังกฤษแบบที่เราเรียกกัน อย่างของเราไปพัก Good Ground แต่คนขับเค้าจะเรียก กว๋อกง กว่าจะรู้เรื่องกันเล่นเอาใจสั่น ขวัญผวา นึกว่าคืนนี้จจะไม่มีที่นอนซะแร้วว หน้าตาสถานีรถไฟใต้ดิน อันนี้สถานี ximen หน้าตาสถานีรถไฟ บนดิน อันนี้ Jian Tan เป็นรูปเรือ สถานีนี้ ที่เป็นที่ตั้งของ Shilin Night Market ชานชาลาของสถานีที่อยู่บนดิน อันนี้ของสถานีที่อยู่ใต้ดิน เห็นกว้างขวางอย่างนี้ ช่วงเวลาเร่งด่วนแทบไม่มีที่ยืน แต่จะแน่นขนาดไหน คิวก็ยังเป็นคิว ไม่มีการแซง ไม่มีการยืนออกันไม่เป็นแถวเด็ดขาด บันไดเลื่อนทุกแห่ง ถ้าจะยืนต้องชิดขวาเท่านั้น ข้างซ้ายเค้ามีไว้สำหรับคนเดิน ส่วนอันนี้เป็นสถานีรถไฟหัวจรวด หรือ HSR High Speed Rail วันที่ไป ไทจงไต้ฝุ่นเข้า นั่งรถไฟไปถึงแล้ว 630NT จากไทเป แต่ออกนอกสถานีไม่ได้ ต้องนั่งรถไฟกลับ อีก 630NT ภายใน HSR ด้านนึง 3 ด้านนึง 2 อันนี้เป็นสถานี HSR ที่เถาหยวน กว้างขวาง รองรับผู้โดยสารในอนาคต ซื้อตั๋วได้ทั้งจากคนและ จากเครื่อง ด้านนอกสถานีที่จะไปขึ้นรถเข้าสนามบินวันกลับ ค่ารถ 30NT ใช้หยอดเหรียญตอนขึ้นรถ ไม่มีทอน การจ่ายค่ารถเมล์นั้นสามารถทำได้ 2 แบบ คือจ่ายตอนขึ้น กับจ่ายตอนลง ต้องดูที่กล่องเก็บเงินให้ดีว่าเป็นแบบไหน และการหยอดเงินก็ต้องหยอดให้พอดี ไม่มีการทอน นักท่องเที่ยวจึงนิยมใช้ easy card กันมากกว่า เพราะไม่ต้องหาต้องเตรียมเศษเหรียญให้วุ่นวาย และยังใช้กับรถไฟใต้ดินได้ด้วย ราคาใบละ 500NT มีค่ามัดจำอยู่ 200NT ถ้าใช้ไม่หมด เอาบัตรไปคืน ก็จะได้ส่วนที่เหลือคืนมา สามารถซื้อและคืนที่เครื่อง หรือที่เจ้าหน้าที่ตามสถานี ได้ ไปเที่ยวซะหน่อย วันนี้ ไปเหมืองทองโบราณ จิ่วเฟินกันดีกว่า เมืองนี้มีลักษณะเป็นหมู่บ้านที่สร้างลดหลั่นกันไปตามเขา เลียบมหาสมุทรแปซิฟิค เดิมเคยเป็นเมืองที่ห่างไกล มีบ้านอยู่แค่ 9 หลัง จึงเรียกกันว่าจิ่วเฟิน ต่อมามีการค้นพบทองคำขึ้น จึงมีผู้คนเข้ามาขุดทองและสร้างบ้านเรือนกันมาก จนเมื่อทองหมด เหมืองก็ปิดตัวลง แต่ด้วยความงามของทิวทัศน์รอบหมู่บ้าน ทำให้หมู่บ้านนี้ไม่เงียบเหงาตามไปด้วย แต่กลับพัฒนาตัวเองเป็นเมืองท่องเที่ยวขึ้นมาอย่างที่เห็นในปัจจุบัน วิวทะเลที่มองจากตัวเมืองลงมา ภายในหมู่บ้าน ที่ปัจจุบัน ปรับเป็นร้านค้าทั้งหมดเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ของที่ขายส่วนใหญ่จะเน้นพวก อาหาร ขนม และก็ของที่ระลึกเป็นส่วนใหญ่ มีร้านชา กาแฟ เก๋ๆ ให้นั่ง แต่คนนั่งไม่เยอะเท่าร้านขายลูกชิ้นปลาหมึก อาจจะเป็นเพราะวันที่ไป ฝนตกพรำๆ ลูกชิ้นร้อนๆ เลยดูน่ากินกว่าอย่างอื่น เมืองนี้มีชื่อเสียงอีกอย่างคือเป็นเมืองที่ Hayao Miyazaki แห่ง Studio Ghibli ของญี่ปุ่น นำมาทำเป็นเมืองต้นแบบของการ์ตูนเรื่อง Spirited Away (ตอนไหนก็ไม่รู้ ดูไม่ออก อาจจะเป็นตอนที่ chihiro หาทางเข้าห้องของ yubaba จนต้องออกมาปีนท่อน้ำ???) การเดินทางทำได้ 2 วิธีคือ 1 นั่ง MRT ไปลงสถานี Zhongxiao Fuxing ออก exit 1 ไปต่อรถบัสอีก 90 NT ที่หน้าร้าน GNC 2 จาก Taipei main station นั่งรถไฟไปที่ Rueifang 62 NT ใช้เวลาประมาณ 50 นาที จากหน้าสถานีรุยฟางเดินออกมาฝั่งตรงข้ามเพื่อรอรถบัสไป Jiufen 22NT ขากลับก็สามารถย้อนกลับได้ทั้งสองทาง โดยถ้ากลับรถบัส รถจะวิ่งมาจอดที่ป้ายเดิมหน้าร้าน GNC และสามารถแวะช็อปปิงที่ห้าง SOGO ซึ่งติดสถานี Zhongxiao Fuxing ต่อได้ อีก เพิ่มเติม website ตาราง+ราคา รถ High Speed Rail ค่ะ //www.thsrc.com.tw/en/?lc=en   Create Date : 11 กันยายน 2551     7 comment Last Update : 23 กันยายน 2553 10:21:55 น.     Counter : 2420 Pageviews.   Share Tweet