ชิ้นส่วนแห่งความทรงจำ
Group Blog
 
All Blogs
 

บทส่งท้าย

แล้วฉันก็นึกถึงครอบครัว ครอบครัวที่ฉันอยากไปหามานานแสนนาน ฉันจึงไปหาพวกเขา พวกเขาดีใจที่ฉันมา พวกเขารับรู้ว่าฉันเป็นเทวดา แต่ทำไมพวกเขาจึงซูบผอม และอดอยากยิ่งนัก?
ฉันคิดว่าทำไมเขาอดอยาก ฉันคิด ฉันคิด และฉันคิด?
ครอบครัวเยินยอฉัน เยินยอพระเจ้า เยินยอเทวดาทุกองค์ แต่ทำไมเขาจึงลำบากเช่นนี้...
ไม่มีคำตอบ........
ฉันสับสน ฉันงวยงง ฉันทรมาน ฉัน ฉัน ฉัน.....
และแล้วความมืดก็บังเกิดกับฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันน่าสะอิดสะเอียนกว่าครั้งที่แล้วมา มันมืด ชื้นแฉะ และเต็มไปด้วยสิ่งเน่าเหม็น ความเหม็นเน่าพวกนี้มาจากตัวฉันเอง มือของฉันแฉะไปด้วยเลือด กลิ่นคาวคลุ้งของมันทำให้ฉันแทบจะเป็นลม ฉันมาทำอะไรอยู่ ฉันเป็นเทวดามิใช่หรือ แล้วตอนนี้ฉันเป็นใคร?
...มือที่เปื้อนเลือด มันทำให้ฉันรู้ว่า ฉันถูกหลอก และหลอกตัวเองมาตลอด ฉันไม่ใช่เทวดา ฉัน ฉัน ฉันเป็น....“สิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน” ฉันโรยลา “แสง” ที่ตามหานั้นหาใช่สิ่งนั้นไม่ แล้ว “แสง” คืออะไรเล่า
ฉันเหนื่อย ฉันล้า ฉันหลับตาลง และหยุดเดิน ฉันนั่งลง ฉันเห็นแต่ภาพแห่งความสุขจอมปลอม ภาพที่สุขมาจากคาวเลือดและความลำบาก
ฉันไม่มีทางพบ “แสง” แล้วใช่ไหม....?
จากความมืดที่ปกคลุม นำมาสู่แผ่นดินที่หยาบกร้าน ใบหน้าของพ่อแม่ที่ไร้สติ และเลือนลอย เพ้อถึงเหล่าเทวดา และพระเจ้า นี้หรือคือความจริง....


“หากฉันหยุดคิดมันก็ไม่ต่างจากฉันได้ตายลงไปแล้ว”




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2551 17:49:37 น.
Counter : 124 Pageviews.  

ตอนที่ 3b หรือนรกบนดิน?

หลังจากที่ฉันชื่นชมเปลวไฟที่เผาบ้านเพื่อนของฉัน ฉันหันกลับไปหายมทูต มันบอกว่าฉันว่าได้เวลาไปหาซาตานแล้ว ฉันจึงเดินตามไปอย่างว่าง่าย และฉันหวังว่าจะเจอครอบครัว ญาติ และเพื่อน
เมื่อถึงนรกแล้วมันพาฉันไปพบซาตาน ฉันมองไม่เห็นซาตาน เพราะมันเป็นความมืด ดุจดั่งหลุมดำที่กลืนแสง มิมีใครเทียบอำนาจของมันได้ มันสวดคำสาปที่ฉันฟังไม่รู้เรื่อง ฉันจึงเงียบ ยมทูตจึงด่าว่าไอ้โง่ฟังไม่รู้เรื่อง ฉันบอกว่าฟังไม่รู้เรื่อง ยมทูตจึงแช่งชักให้ฟังว่าแต่คำสาปอานุภาพเป็นอย่างไร คำสาปซาตานมีแต่ความหายนะต่อฉัน ฉันดีใจและสรรเสริญพระเจ้า
ซาตานแช่งให้ฉันเป็นยมทูตแห่งการทำลายล้างเช่นเดียวกับยมทูตที่ฉันพบ ฉันออกเดินทางไปฆ่าพวกเขาให้เขาตายไปสู่พื้นที่แห่งซาตาน พื้นที่ที่ไม่น่าพิสมัย ซึ่งแห้งผากขาดแคลนอาหาร ฉันมีความสุขที่ได้ทำในสิ่งนี้ ฉันรักในความชั่วร้ายของซาตาน
เมื่อฉันจัดเจนนรกฉันพบคนที่มืดบอดมาเหมือนฉัน ฉันทำทุกอย่างเช่นเดียวกับที่ยมทูตที่ทรมานฉันทำ ทั้งเฆี่ยนตี อดอาหาร ขังลืม และใส่ชุดนักโทษ ดูเขามีความสุขที่ฉันทรมาน แล้วเขาก็บ่นคิดถึงบ้าน ฉันจึงพาเขากลับบ้าน และฆ่าทุกคนในครอบครัวของเขา เขาดีใจที่ฉันฆ่าครอบครัวของเขา แล้วเขาขอให้ฉันฆ่าเพื่อนๆ ฉันจึงให้เขาลองฆ่าเพื่อนเขาเอง และพาเขามาหาซาตาน พระเจ้าสาปแช่งคำสาปออกมา เขาฟังไม่รู้เรื่อง ฉันจึงด่าเขาและแช่งชักให้ฟังอานุภาพอันร้ายกาจของคำสาป เขาซึ้งในความหวังดีของซาตาน และยินดีรับใช้เป็นยมทูตสืบๆไป




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2551 17:49:24 น.
Counter : 114 Pageviews.  

ตอนที่ 3a ดินแดนแห่งสวรรค์

หลังจากที่ฉันชื่นชมความงดงามของประกายแสงที่พุ่งสูงขึ้นอยู่กลางเวหา ฉันหันกลับไปหาเทวดา เขาบอกว่าฉันว่าได้เวลาไปหาพระเจ้าแล้ว ฉันเดินตามไปอย่างว่าง่าย และฉันหวังว่าจะเจอครอบครัว ญาติ และเพื่อน
เมื่อถึงสวรรค์แล้วเขาพาฉันไปพบพระเจ้า ฉันมองไม่เห็นพระเจ้า เพราะท่านเป็นแสง แสงดุจดั่งดวงอาทิตย์ มิมีใครเทียบอำนาจของท่านได้ ท่านกล่าวคำที่ฉันฟังไม่รู้เรื่อง ฉันจึงเงียบ เทวดาเลยถามว่าฟังรู้เรื่องไหม ฉันบอกว่าฟังไม่รู้เรื่อง เทวดาจึงแปลให้ฟังว่าแต่ละคำคืออะไร ภาษาพระเจ้ามีแต่ความหวังดีต่อฉัน ฉันดีใจและสรรเสริญพระเจ้า
พระเจ้ามอบหน้าที่ให้ฉันเป็นเทวดาแห่งการปลดปล่อยเช่นเดียวกับเทวดาที่ฉันพบ ฉันออกเดินทางไปปลดปล่อยพวกเขาให้เขาไปสู่พื้นที่แห่งพระเจ้า พื้นที่ที่น่าพิสมัย ซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยธาตุอาหาร ฉันมีความสุขที่ได้ทำในสิ่งนี้ ฉันรักในความเมตตาของพระเจ้า
เมื่อฉันจัดเจนสวรรค์ฉันพบคนที่มืดบอดมาเหมือนฉัน ฉันทำทุกอย่างเช่นเดียวกับที่เทวดาที่ชุบเลี้ยงฉันทำ ทั้งรักษาบาดแผล ให้อาหาร ที่พัก และนำเสื้อผ้าใหม่มาให้ ดูเขามีความสุขที่ฉันสอนสั่ง แล้วเขาก็บ่นคิดถึงบ้าน ฉันจึงพาเขากลับบ้าน และปลดปล่อยครอบครัวของเขา เขาดีใจที่ฉันปลดปล่อยครอบครัวของเขา แล้วเขาขอให้ฉันปลดปล่อยเพื่อนๆ ฉันจึงให้เขาลองปลดปล่อยเพื่อนเขาเอง และพาเขามาหาพระเจ้า พระเจ้าทรงกล่าวคำแห่งมหาเมตตาออกมา เขาฟังไม่รู้เรื่อง ฉันจึงแปลให้เขาฟังว่าแต่ละคำหมายความว่าอะไร เขาซึ้งในความหวังดีของพระเจ้า และยินดีรับใช้เป็นเทวดาสืบๆไป




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2551 17:49:10 น.
Counter : 166 Pageviews.  

ตอนที่ 2b หรือขุมนรกที่บังนัยน์ตา

ฉันชื่นชมในตัวของยมทูตตนนี้ มันฆ่าครอบครัวของฉันให้ไปอยู่ที่ที่น่าพิสมัย ฉันอยากไปหาครอบครัวของฉัน มันไม่ให้ฉันไป เพราะตัวฉันยังมีประโยชน์กับมันอยู่ มันจะพาฉันไปพบซาตาน แต่ฉันบอกว่าฉันขอกลับไปบ้านก่อน มันลากคอและตบตีฉันพลางด่าทอ เพราะบ้านของฉันมันฆ่าทิ้งและเผาไปเรียบร้อยแล้ว แต่ฉันอยากไปบอกญาติ และเพื่อนๆว่าฉันจะได้ไปพบพระเจ้า ยมทูตเลยบอกว่ามันจะตามไปฆ่าพวกนั้นด้วย ฉันไปบ้านญาติที่ติดกับบ้านของฉัน เมื่อฉันถึงบ้านเพื่อน ญาติด่าทอฉัน ฉันถามเขาว่าด่าทำไม ญาติบอกว่ายมทูตฆ่าพ่อแม่เขา แล้วบอกว่าฉันก็มากับยมทูต เลยด่าฉันว่าลูกทรพี ฉันบอกญาติว่าฉันมากับเทวดา และเทวดาก็ช่วยให้พวกเขาไปที่ที่น่าพิสมัย ญาติก็ยิ่งด่าฉันมาลูกทรพี ฉันเลยโกรธเขา ฉันจึงเดินออกไป ยมทูตจึงบอกฉันว่าจะฆ่ากับพวกเขาเอง แล้วมันก็เดินเข้าไป แล้วญาติของฉันถูกมันฆ่าเช่นกัน
ต่อมาฉันไปหาเพื่อนที่บ้านตรงกันข้ามกับบ้านญาติ เพื่อนกลัวฉัน ฉันบอกว่าไม่ต้องกลัวฉัน คราวนี้ยมทูตเข้ามาสั่งฉัน สั่งให้ฉันฆ่าพวกเขาเสีย มันหยิบกระบองแล้วบอกว่าให้ตีเข้าเต็มแรงที่หัวของเพื่อน ฉันทำตามอย่างว่าง่าย เพื่อนก็นอนกุมศีรษะอย่างทรมาน แล้วยมทูตก็ส่งน้ำมันมาให้ฉัน มันบอกให้ฉันพรมให้ทั่วบ้าน ฉันทำตามอย่างว่าง่าย แล้วมันบอกให้ฉันถือคบเพลิง โยนเข้าไปที่บ้าน ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย ทันใดนั้น บ้านเพื่อนของฉันก็ถูกเผาไหม้ และพังทลายแทบจะทันที...




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2552 23:38:02 น.
Counter : 129 Pageviews.  

ตอนที่ 2a หนทางแห่งสวรรค์....

ฉันชื่นชมในตัวของเทวดาองค์นี้ เขาส่งครอบครัวของฉันไปอยู่ที่ที่น่าพิสมัย ฉันอยากไปหาครอบครัวของฉัน เขาบอกว่าไปตอนนี้ไม่ได้ เพราะตัวฉันยังต้องอยู่กับเขาก่อน เขาจะพาฉันไปพบพระเจ้า แต่ฉันบอกว่าฉันขอกลับไปบ้านก่อน เขาอ้อนวอนไม่ให้ฉันจากไป เพราะบ้านของฉันเขาส่งไปที่ที่น่าพิสมัยแล้ว แต่ฉันอยากไปบอกญาติ และเพื่อนๆว่าฉันจะได้ไปพบพระเจ้า เทวดาเลยบอกว่าเขาจะตามไปด้วย ฉันไปบ้านญาติที่ติดกับบ้านของฉัน เมื่อฉันถึงบ้านเพื่อน ญาติด่าทอฉัน ฉันถามเขาว่าด่าทำไม ญาติบอกว่ายมทูตฆ่าพ่อแม่เขา แล้วบอกว่าฉันก็มากับยมทูต เลยด่าฉันว่าลูกทรพี ฉันบอกญาติว่าฉันมากับเทวดา และเทวดาก็ช่วยให้พวกเขาไปที่ที่น่าพิสมัย ญาติก็ยิ่งด่าฉันมาลูกทรพี ฉันเลยโกรธเขา ฉันจึงเดินออกไป เทวดาจึงบอกฉันว่าจะคุยกับพวกเขาเอง แล้วเขาก็เดินเข้าไป แล้วญาติของฉันก็ไปที่ที่น่าพิสมัยเช่นกัน
ต่อมาฉันไปหาเพื่อนที่บ้านตรงกันข้ามกับบ้านญาติ เพื่อนกลัวฉัน ฉันบอกว่าไม่ต้องกลัวฉัน คราวนี้เทวดาเข้ามาคุยกับฉัน บอกให้ฉันปลดปล่อยพวกเขาให้ไปที่ที่น่าพิสมัย เขาหยิบกระบองวิเศษแล้วบอกว่าให้เคาะเบาๆที่หัวของเพื่อน ฉันทำตามอย่างว่าง่าย เพื่อนก็นอนหลับในท่าที่สบาย แล้วเทวดาก็ส่งน้ำมนต์มาให้ฉัน เขาบอกให้ฉันพรมให้ทั่วบ้าน ฉันทำตามอย่างว่าง่าย แล้วเขาบอกให้ฉันถือก้านแสงศักดิ์สิทธิ์ โยนเข้าไปที่บ้าน ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย ทันใดนั้น บ้านเพื่อนของฉันก็เปล่งแสง และหายวับไปกับตา...




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2551 17:48:41 น.
Counter : 110 Pageviews.  

1  2  

blueocynia
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




กาลเวลาร่องลอยคอยร่วงโรย
น้ำค้างโปรยปรอยทั่วทุกหัวระแหง
ดังความสุขทุกข์มิหลงจงสำแดง
จำต้องแปลงเปลี่ยนเรื่องเพราะเตือนความ

วันเวลาอยู่คู่ความทรงจำ ไม่ว่าทุกข์หรือสุขเพียงใด
วันเวลาเหล่านั้นจะค่อยเข้ามาสู่ความทรงจำของเราเอง
Friends' blogs
[Add blueocynia's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.