Group Blog
 
All blogs
 

สุวรรณภูมิที่รัก 3

หลังจากได้แซนวิชน้ำผลไม้ และกาแฟประทังชีวิตแล้ว

ตอนนี้ก็ได้แต่รอเวลาขึ้นเครื่อง

ด้วยความมีพระคุณของพี่ชายที่มาส่งตั้งแต่เช้าตรู่มากๆๆ(ตี5)

ทำให้เรามีเวลาเหลือเฟือพอที่จะสังเกตสุวรรณภูมิที่รักของเรา ตอนนี้ขอยกตัวอย่างจากภายในประเทศก่อน..

สิ่งที่เห็นการเปลี่ยนแปลงชัดๆเลย คือจำนวนช่องเช็คอินของสายการบินภายในประเทศอื่นๆ

ที่ดอนเมือง ด.ช. แอร์เอเชีย ด.ญ.นกแอร์และนางสาววันทูโก เสมือนลูกเมียน้อย

โดยที่มี ด.ช. การบินไทย เป็นลูกเมียหลวง

จำนวนช่องเช็คอินจึงแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

ด.ช. การบินไทย ได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้ ได้ช่องเช็คอินเกือบ 10 ช่อง แถม ตู้เช็คอินอัตโนมัติให้อีก 1 ตู้....

ด.ญ.นกแอร์ ด.ช.การบินไทยและนางสาววันทูโก ได้รับสิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้เหมือนกัน

รับไปคนละ 2 ช่อง !!!!!

นะ...และไอ้เจ้าโลว์คอสต์นี้ก็ลูกค้าเยอะซะเหลือเกิน.. ต่อคิวกันเข้าไปกับ 2 ช่องที่มีอยู่

สร้างความน้อยเนื้อต่ำใจให้กับ ด.ช.การบินไทยอย่างมาก..

เอ..ช่องตูก็เยอะอยู่น้า ทำไมไม่มาต่อคิวผมบ้าง

ว่าแล้วพอย้ายมาสนามบินใหม่ สุวรรณภูมิที่รักของเรา

ทุกคนก็เลยได้รับสิทธิ์นั้นเดี่ยวนี้ อย่างเท่าเทียมกัน

รับไปเลย..คนละ 10 ช่อง... เย้ๆๆๆๆๆๆ

แต่ ด.ช. การบินไทยก็ยังน้อยอกน้อยใจอยู่ดี

ทุกๆคนก็ได้ช่องเยอะเหมือนผมแล้ว

ทำไมคนก็ยังไปต่อแถวที่ ช่องของ ด.ช. แอร์เอเชีย กับ ด.ญ. นกแอร์อยู่เนี่ย

คำถามนี้ไม่ยากค่ะ..นู๋ก็ไปบอกป๊ะป๋าลดค่าเครื่องสิคะ คนก็จะมาช่องนู๋เยอะเหมือนเพื่อนๆเค้าแหละ...





จบ...


กลับมาเรื่องของการผจญภัยของ สองกะเหรี่ยงในสุวรรณภูมิกันต่อ

ด้วยความเป็นห่วงของเจ้านาย (คนที่ให้ตั๋วมาน่ะแหละ) ว่าลูกน้องสองคนจะหลงสุวรรณภูมิจนตกเครื่องไปทำงานไม่ทัน

ก็โทรมาหาด้วยความเป็นห่วง

"..นี่เธอ ไปสนามบิน เผื่อเวลาเยอะๆนะ.."

โถ..พี่คะ พี่ชายนู๋เผื่อให้ตั้งแต่ตี 5 โน่นแล้วล่ะค่ะ..

" เพราะว่าระยะทางจากที่เช็คอิน ไปจนถึง ประตูทางขึ้น ไกลมากๆ แถมมีทางเลื่อนช้าๆๆๆๆๆ พี่ใช้เวลาเกือบ 15 นาทีแนะ กว่าจะถึงทางออก"

อ้อ..นี่ความรู้ใหม่

ปกติไปดอนเมือง อาศัยสองมือแบกกระเป๋า สองเท้าวิ่งขึ้นเครื่องอย่างเดียว

ถ้าอย่างนั้น เราก็ไม่ต้องวิ่งแล้วล่ะสิ..มีทางเลื่อนด้วย..คิดในใจ สบายตู


ทราบทฤษฎีแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาปฏิบัติ..


เจอแล้วค่ะ..ทางเลื่อนทีเจ้านายว่า โอ้โห.. 15 วินาทีแรกตื่นเต้น ดีใจ เย้...เราไม่ต้องเดินจริงๆด้วย

ถัดมาอีก 1 นาที ถัดมา...อืม..มันเลื่อนๆช้าจริงๆด้วยนะ เหมือนที่เจ้านายบอกเลย..

ถัดมาอีก 5 นาที เราก็เริ่มคุยงานกับน้องที่ไปด้วย .... ยัง..ยังไม่ถึงค่ะ..

ถัดมาอีก 10 นาที เราก็เริ่มคุยเรื่องชีวิตส่วนตัวกัน...

..จบแล้วจบอีก น้องที่มาด้วยเล่าย้อนไปถึงแฟนเก่าคนที่ 5 ก็ยังคงเลื่อนไม่ถึงทางออกเหมือนเดิม..





ต่อมาอีก 5 นาที เปลี่ยนประเด็นกันดีกว่า..เรากำลังอ้าปาก เปลี่ยนเรื่อง เป็นนินทาออฟฟิศ...ปุ๊บ..


อ้าว..ถึงแล้ว ทางออกที่ 64 (GATE 64)

สงสัย..เจ้านายเล่นไสยศาสตร์ไว้แน่ๆๆ..

เอาเป็นว่าในที่สุดเราก็ถึงทางออกกันแล้ว...

ผ่านขั้นตอนต่างๆ..และก็ได้ขึ้นเครื่องกันซะที...เย้ๆๆๆ





รอก่อนนะเชียงใหม่


คุณกัปตันบอกว่า อีก 1 ชั่วโมงเราไปจะถึง... หลับดีกว่า..


เจอกันที่เชียงใหม่...










 

Create Date : 03 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2549 8:04:43 น.
Counter : 172 Pageviews.  

สุวรรณภูมิที่รัก 2

หลังจากจัดการเรื่องตั๋วกับกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว

สองกระเหรี่ยงก็เริ่มหาของกินประทังชีวิต

เอาล่ะ ปากมีไว้ถาม

"..ขอโทษนะคะ ร้านอาหารที่เค้าโฆษณาว่ามีเยอะๆเรียงกันเป็นแถวๆๆอยู่ที่ไหนคะ.."

พนักงานต้อนรับดูใจดี สมกับเป็นสนามบินแห่งสยามเมืองยิ้ม

"...ไปที่ชั้น 3 เลยค่ะ..."

"...ขอบคุณค่ะ"

นั่นไง บันไดเลื่อน..ไปๆๆๆ วิ่งขึ้นไปเลยน้อง...

ตัวก็เลื่อนขึ้นไปตามบันได ตาก็สอดส่ายหาของกิน

สุดบันไดปลายทาง มีร้านหรูหราตั้งตระหง่านอยู่

กระเหรี่ยงอย่างเรามองหน้ากัน

ไหนสุวรรณภูมิโฆษณาว่ามีร้านของกินเพียบ

ทำไมมีเจ้าหรูหรานี่ตั้งอยู่แห่งเดียว

ทำไงดี กลัวเดี๋ยวต้องขายตั๋วเครื่องบินมาจ่ายแทนค่าข้าว

เอาใหม่...ลงจากบันไดเลื่อนด้วยใจที่หดหู่ และหิวโซ

"..พี่คะ อีกทีนะคะ.. มีร้านอาหารตรงไหนบ้าง..."

" ก็ชั้น 3 ไงคะ.."

นั่น..มาอีกแล้ว ชั้น 3 ก็มันไม่มีนี่ จะให้กินร้านหรูหรา ม่ายไหว แพงๆๆๆ

" ..ร้านอาหารอยู่ชั้น 3 นะคะ แต่ว่า ขาออกในประเทศที่คุณยืนอยู่นี่ เป็นชั้น 4 นะคะ ต้องลงบันไดไปอีกชั้นค่ะ..."

อ้าว..ใครจะรู้ล่ะคะว่าอยู่ชั้น 4 นึกว่าชั้น 2... โอ้..สุวรรณภูมิที่รัก

ในที่สุดเราก็เจอชั้น 3 ตามที่ประชาสัมพันธ์บอกจนได้

ปรากฏว่า ร้านค้าร้านอาหารที่เรียงรายกันอยู่ มีอย่างที่บอกจริงๆ แต่... ปิด...

เป็นไงล่ะ บินซะไฟล์ทเช้าเชียว

ทางออกสุดท้ายที่เห็นตรงหน้า Family Mart เย้...งานนี้ ได้คะแนนแทนใจไปเพียบ นำหน้า 7-11 ไปซะแล้ว

มื้อเช้าของเราก็เลยมี แซนวิส น้ำผลไม้ และกาแฟ

ขอบคุณแฟมิลี่ มาร์ทค่ะ







 

Create Date : 02 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2549 9:09:34 น.
Counter : 114 Pageviews.  

สุวรรณภูมิที่รัก

หลังจากได้ตั๋วการบินไทยมา 2 ที่นั่งไปและกลับ ด้วยความอนุเคราะห์จากเจ้านายที่เห็นชอบให้เปลี่ยนโปรเจคอลังการเป็นโปรเจคพักผ่อนอย่างจริงจัง


"..พี่ให้ตั๋วบินไปเชียงใหม่นะ..ถือว่าเป็นโบนัสของปีนี้..."

หา!!! แล้วโบนัสสิ้นปีนี้ล่ะค้า..จะมีมั้ย.. นู๋นั่งรถทัวร์ไปเหมือนเดิมก็ได้นะ..คราวนี้คิดไปน้ำตาตกในแทน..

หลังจากฝ่ายประสานงานเอาตั๋วเครื่องบินมาให้ ไฟล์ทเช้า 6 โมงครึ่ง ก็เริ่มประชุมเครียดกับน้องที่จะเดินทางไปด้วย

"..เฮ้ย..เอาไงดีวะ..ตอนนี้พี่ไม่กลุ้มเรื่องงานแล้วล่ะ..แต่กลุ้มเรื่องสุวรรณภูมิแทน.. เราจะหลงกันมั้ยเนี่ย.."

"..ไม่เป็นไรพี่..เดี๋ยวศุกร์นี้นู๋ไปรับเพื่อน จะ survey มาให้.."

นั่น..ดีมาก ตามวิสัยคนทำงานอย่างเรา มันต้องมีการ surveyก่อน จะไปเดินหลงๆ โง่..ไม่ใช่เราแน่ๆ..

ผ่านวันศุกร์ไปจนถึงวันจันทร์..น้องก็เดินมาบอกว่า..

"..เจ๊..นู๋ไม่ได้ไปรับเพื่อนว่ะ ตื่นไม่ทัน.."

อ้าว..ซวยแล้ว..คิดในใจ ไม่เป็นไร ลุยเอาดาบหน้า

แพคกระเป๋าเรียบร้อย เช้าก่อนออกเดินทาง พี่ชายสุดที่รักก็อาสาขับรถมาส่งที่สุวรรณภูมิ

มาส่งจริงๆ..ส่งแค่ที่ทางเข้า แล้วก็ไป ปล่อยน้องและเพื่อนน้องเข้าไปผจญภัยกันเองในสุวรรณภูมิ แถมเผื่อเวลามาส่งซะตั้งแต่ ตี 5 ..รอบคอบจริงๆ..

"..เข้าไปกันเองนะ ขี้เกียจหาที่จอด..." เฮียแกว่างั้นซะ


อืม...เอาว่ะ มันคงไม่ต่างจากดอนเมืองมากหรอก.. อย่างแรกต้องหาที่เช็คอิน..






เจอแล้ว การบินไทย เข้าไปเช็คอินซะ เรียบร้อย..อ๊ะ..ไม่ไม่มีปัญหา

พนักงานสุดสวย ถามว่า จะฝากกระเป๋าใบโต๊โต..ด้วยมั้ย..เริ่มลังเลแล้วล่ะสิ...

เอาไงดีเนี่ย..กระเป๋าจะหลงไปภูเก็ต หรือ ขอนแก่นมั้ยนะ..

เอาวะ..เสี่ยงดวงดู..ถ้าไม่พลาดหรือพลัดหลงก็โชคดีไป.. แต่ถ้าพลาดก็โชคดีกว่า.. จะได้เล่าให้ลูกหลานฟังได้ว่า กระเป๋าแม่ก็เคยหลงอยู่สุวรรณภูมินะลูก..อินเทรนด์จะตาย..

เราก็ฝากกระเป๋าแสนหนักไว้กับพี่สุดสวย..

เอาล่ะเสร็จภาระไปหนึ่ง..ภาระหนักอึ้งต่อมา คือ หาอะไรใส่ท้องก่อน


...อันนี้ฮากันเองกับน้องที่ไปด้วย..ค่อยมาเขียนต่อ..นะค้า...





 

Create Date : 02 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2549 6:15:29 น.
Counter : 124 Pageviews.  

ก่อนเดินทาง

ว่ากันว่าอะไรที่เราทำโดยไม่คาดหวังหรือตั้งความหวังไว้สูง มักจะรู้สึกดีกว่าที่คิด

ทันทีที่วางแผนว่าจะเดินทางไปเชียงใหม่ พร้อมกับคำเป่าหูจากพี่ที่เชียงใหม่ตลอด 1 เดือนเต็มๆว่า

"..ไอ้น้องเอ๋ย...งานพืชสวนยังไม่มีอะไรเลย ไม่เรียบร้อย ปัญหาเยอะมากๆ..ช่วงเอ็งขึ้นมาจะมีอะไรให้ถ่ายทำมั้ย.."




ย้อนกลับไปเมื่อ 5 เดือนที่แล้ว หลังจากประชุมกันหัวฟู ก็ตัดสินใจว่า งานพืชสวนโลกนี้แหละจะทำเป็นโปรเจ็คใหญ่ ส่งท้ายสิ้นปี

พอติดตามข่าวมาเรื่อยๆ ประกอบกับส่งสายสืบประจำเชียงใหม่สอดแนมและส่งข่าวมาเป็นระยะ

"..ยังไม่เริ่มอะไรเลยว่ะ..เจ้าหน้าที่ยังไม่รู้เรื่องเลย.."

ไม่เป็นไร ยังมีเวลา คิดในใจ

ผ่านไปจนเข้าเดือนสุดท้ายก่อนงานเปิด โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

"..เหมือนเดิม เสร็จเป็นบางส่วน ถ่ายเอาแคบๆเข้านะ กว้างๆยังก่อสร้างอยู่เลย.."

เอาล่ะสิ จะขึ้นไปอยู่แล้ว แย่แน่ๆ คราวนี้ไม่คิดในใจแล้ว เริ่มคิดออกมาเป็นเสียงให้เจ้านายรับรู้


จากโปรเจคอลังการประจำปี เริ่มหดลง หดลง และหดลง จนกลายเป็นโปรเจคพักผ่อนประจำปีแทน

ไม่เป็นไร ..ถือว่าขึ้นเชียงใหม่ไปพักผ่อนประจำปี..ต้นหนาว..เชียงใหม่น่าจะหนาวแล้วแหละ..หมดฝนไปพักนึงแล้ว ..คิดในใจอีกแล้ว

การเดินทางก็เริ่มต้นขึ้น




 

Create Date : 02 พฤศจิกายน 2549    
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2549 8:52:13 น.
Counter : 112 Pageviews.  


นก183
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




LoVe Is BLinD
ถนนมีไว้ให้เดินทาง แค่ระยะทางอย่าไปกลัว
Friends' blogs
[Add นก183's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.