Group Blog
 
All Blogs
 
เขื่อน

พุดเอามือเท้าคางมองท้องฟ้าจากทางหน้าต่าง ท้องฟ้าสีฟ้าใส หมู่เมฆขาวราวปุยนุ่นโบยบินอยู่เบื้องบน บางครั้งก็แปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างต่าง ๆ ชวนให้สมองน้อย ๆ จินตนาการไปแสนไกล สายลมเย็นโชยพัดเอากลิ่นหอมของดอกพุดซ้อนที่ปลูกอยู่ริมระเบียงบ้านเข้ามาปะทะ พุดสูดลมหายใจเข้าไปอย่างเต็มที่ กลิ่มหอมเย็นของดอกไม้พาให้ใจปลอดโปร่งดีเหลือเกิน

เบื้องล่างมองลงมาจากหน้าต่างนั้นเป็นธารน้ำสายน้อยไหลลงมาจากไหล่เขาเบื้องบน น้ำในลำธารใสสะอาด มีปลาใหญ่น้อยว่ายวนเวียน มองเห็นหญิงสาวหลายคนนุ่งกระโจงอกลงอาบน้ำและซักเสื้อผ้าอยู่ตามสะพานไม้ที่ทอดยาวลงไปหาสายนที แม้มันจะเป็นธารน้ำสายเล็ก ๆ แต่ก็เป็นธารแห่งชีวิตที่หล่อเลี้ยงชาวบ้านมานานแสนนาน

หมู่บ้านของพุดเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในหุบเขา ชาวบ้านต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน ส่วนมากก็มีอาชีพหาของป่า จับปลาและทำนา ชาวบ้านสามารถดำเนินชีวิตอยู่ได้อย่างเป็นสุขโดยแทบไม่ต้องติดต่อพึ่งพาโลกภายนอก หลายคนตั้งแต่เกิดยังไม่เคยเข้าไปตัวเมืองเลยด้วยซ้ำ จะมีก็แต่ผู้ใหญ่บ้านที่เข้าเมืองไปรับนโยบายหลายครั้งหน่อย และครั้งสุดท้ายที่ไปก็มีเรื่องของการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นกับหมู่บ้านมาบอกกับทุกคน

“ทางรัฐบอกว่าจะสร้างเขื่อนเพื่อขยายกำลังผลิตไฟฟ้า สร้างแล้วประเทศไทยจะก้าวหน้า”

“แล้วอย่างไรหล่ะ ผู้ใหญ่”

“ท่านว่าถ้าเขื่อนขึ้น บ้านเราน้ำจะท่วมมิดหลังคา”

“อ้าวว...ทำไมเป็นยังงั้นหล่ะ”

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน จำมาได้เท่านี้ แต่เห็นย้ำอยู่อย่างเดียว เพื่อประเทศไทยพัฒนา”

“แล้วจะอยู่กันอย่างไรหล่ะ”

“ก็ต้องย้ายไปทางบ้านโคก ท่านบอกจะจัดที่ให้”

“เขาจะเริ่มเมื่อไหร่หล่ะผู้ใหญ่”

“ประมาณเดือนตุลา ก็อีกเกือบครึ่งปีนะ เตรียมตัวให้พร้อมไว้นะ แรก ๆ อาจจะลำบากสักนิด ถือว่าทำเพื่อตอบแทนบุญคุณแผ่นดินก็แล้วกัน”

หลังจากผู้ใหญ่เรียกประชุมวันนั้น ก็เริ่มมีคนแปลกหน้าหลายคนเข้ามาสำรวจพื้นที่ แม่บอกว่าเป็นพวกสำรวจธรรมชาติเขาจะมาดูว่าถ้าสร้างเขื่อนแล้วอะไรจะเปลี่ยนไปบ้าง พุดเห็นเขาเข้าไปในป่าอยู่บ่อย ๆ บางครั้งก็เอาตลับเมตรออกมาวัดรอบโคนต้นไม้ใหญ่ ขีดเขียนลงไปในแผนที่เป็นการใหญ่ เวลาพวกเขามาแต่ละทีมักจะมีเด็ก ๆ นำทางเข้าไปในป่า เพราะมีขนมมาแจก บางครั้งก็มีสตางค์ให้ถ้าเป็นหนุ่ม ๆ พุดเคยตามเข้าไปทีหนึ่ง และได้ยินนายช่างตัวสูงสวมหมวกสีเหลืองเอ่ยว่า ป่านี้อุมสมบูรณ์จริง ๆ มีต้นไม้ใหญ่ ๆ มากมาย พุดภูมิใจที่เขาบอกเช่นนั้นเพราะป่าแห่งนี้ก็เหมือนกับบ้านของพุดนั่นเอง

บ่ายวันหนึ่งมีรถบัสคันเล็กวิ่งเข้ามาในหมู่บ้าน พุดเห็นผู้ใหญ่เข้าไปต้อนรับ และบอกชาวบ้านว่ามีนักศึกษามาทัศนศึกษาให้ช่วยกันดูแลด้วย ชาวบ้านดีใจมากเพราะหลายคนเคยไปช่วยนักศึกษาทำศาลาอเนกประสงค์ที่บ้านเหนือเมื่อปีที่แล้ว เห็นบอกกันว่านักศึกษาเหล่านี้คืออนาคตของชาติ พวกเขาคือคนที่จะเป็นกำลังสำคัญของชาติต่อไป

พุดเคยสงสัยเหมือนกันว่านักศึกษาคือตัวอะไร ปีที่แล้วจึงไปแอบดูพร้อมกับเด็ก ๆ อีกหลายคน แล้วก็รู้ว่านักศึกษาก็คือคนเหมือนกันนี่หล่ะ แต่จะแต่งตัวสวยงามกว่า บางคนมีเครื่องประดับแพรวพราว บางคนก็หิ้วกระเป๋าสีสดเดินส่ายเอวไปมา แต่งหน้าทาปากกันสวยงามราวกับนางละคร

แต่นักศึกษากลุ่มใหม่นี้ดูท่าทางเคร่งเครียดกว่าชุดเก่าที่มีรอยยิ้มปรากฏอยู่ตลอดเวลา เห็นผู้ใหญ่บอกว่าพวกเขามาเพราะได้ยินข่าวเรื่องการสร้างเขื่อน และไม่เห็นด้วยกับหลวงเลยมาดูสถานที่จริงว่าเป็นอย่างไร หนุ่มนักศึกษาหลายคนให้ชาวบ้านนำทางเข้าป่าไปสำรวจอาณาเขตที่ทางการบอกว่าจะใช้สร้างเขื่อน เมื่อออกมาก็บอกว่าชาวบ้านไม่จำเป็นต้องย้ายบ้านแล้ว พวกเขาจะไปดำเนินการให้เอง แม้พุดจะยังเด็กแต่ก็รู้สึกได้ถึงความมั่นใจในน้ำเสียงนั้นจริง ๆ

ไม่นานนักผู้ใหญ่ก็เอาหนังสือพิมพ์มาให้ชาวบ้านดู ในนั้นมีข่าวว่านักศึกษากลุ่มหนึ่ง เสนอให้กั้นเขื่อนไปทางบ้านโคกเพราะน้ำจะได้ไปขังในพื้นที่แห้งแล้ง พร้อมกับแสดงรายละเอียดการสำรวจที่ชี้ให้เห็นว่าพื้นที่ ๆ ทางการจะสร้างเขื่อนในปัจจุบันนั้นเป็นเขตป่าอุดมสมบูรณ์ที่ควรสงวนรักษาไว้ แต่นักการเมืองและผู้ใหญ่หลายคนบอกว่าถ้าทำอย่างนั้นจะเสียเวลาและงบประมาณที่ได้ทำการสำรวจมาเนิ่นนานแล้ว อีกทั้งต้องมาเริ่มต้นกันใหม่อีก แต่อย่างไรก็ตามพวกเขาพร้อมที่จะดำเนินการตามมติของสภา เพื่อให้เป็นไปตามระบอบประชาธิปไตย

หนังสือพิมพ์ถูกส่งมาเรื่อย ๆ ฉบับหนึ่งนั้นมีรูปถ่ายชาวบ้านไปชูป้ายสนับสนุนการสร้างเขื่อนอย่างเต็มที่ ที่สำคัญในป้าย ๆ หนึ่งเขียนชื่อหมู่บ้านของพุดตัวเบ้อเร่อเลย ผู้ใหญ่เลยเอามาให้ดูว่าคนที่อยู่ในรูปนั้นเป็นญาติใครบ้างหรือเปล่าทุกคนพากันส่ายหน้าและพยายามค้นหากันอยู่พักใหญ่ว่าใครได้ไปงานสนับสนุนนี้บ้างแต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีใครรู้สักคน วันเวลาผ่านไปชาวบ้านไม่ได้ข่าวคราวจากนักศึกษากลุ่มนั้นอีกแล้วไม่มีแม้หนังสือพิมพ์ที่พวกเขาส่งมาให้บ่อย ๆ ทำให้หลายครอบครัวเริ่มเตรียมตัวที่จะย้ายบ้านเพราะใกล้กำหนดเข้าไปทุกที

ในที่สุดทุกคนก็ต้องอพยพออกจากหมู่บ้านไปอยู่อีกที่หนึ่ง ที่ ๆ ดินแห้งแตกระแหง บ่อบาดาลมีแต่น้ำสีน้ำตาลขุ่นคลัก ชาวบ้านหลายคนมองพื้นที่เล็ก ๆ ที่ได้รับเป็นกรรมสิทธิอย่างปลง ๆ อย่าว่าแต่จะทำนาปลูกข้าวเลย แค่วัวควายที่เลี้ยงไว้เอามาปล่อยมันก็วิ่งเต็มพื้นที่แล้ว เขื่อนแห่งนี้ไม่เพียงแต่กั้นกระแสน้ำมันยังกั้นกระแสแห่งความหวังของชาวบ้านอีกด้วย

และก็ถึงวันนั้นวันที่เขื่อนเปิดใช้งาน พ่อพาพุดมายืนดูบ้านเดิมที่ค่อย ๆ จมน้ำหายไป ระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนจะไม่ได้หยุดแค่หลังคาบ้านเท่านั้นแม้กระทั่งในขอบตาของแต่ละคนก็ดูเหมือนจะพลอยโดนท่วมไปด้วย พุดเอาหลังมือมือเช็ดหยาดน้ำตาแล้วเบนสายตามองไปทางอื่นจึงเห็นนายช่างตัวสูงสวมหมวกเหลืองที่เคยมาสำรวจป่ายืนอยู่บนดอนที่น้ำท่วมไม่ถึงถัดลงไปเบื้องล่าง ด้านขวามือของเขาเป็นรถแบล็กโฮวขนาดใหญ่ มีเต๊นต์ที่พักตั้งเรียงรายอยู่ เขากำลังโบกมือให้กับพุด พุดโบกมือตอบพร้อมกับสังเกตเห็นตัวอักษรสีเขียวบนผ้าขาวผืนโตที่ติดอยู่ข้างรถพ่วงสิบแปดล้อขนาดใหญ่ ซึ่งพอจะอ่านสะกดตามที่แม่สอนได้ว่า “โครงการสัมปทานไม้ใต้น้ำ”

“การพัฒนากับทรัพยากรที่สูญเสียไป สิ่งที่ได้กลับมาคืออะไร” พุดไม่เข้าใจหรอก เพียงแต่ตั้งคำถามขึ้นมาเฉย ๆ ตามแผ่นป้ายประท้วงของเหล่านักศึกษาที่เคยเห็นในหน้าหนังสือพิมพ์ เพราะเท่าที่สมองน้อย ๆ สามารถคิดได้ เขื่อนทำให้พุดและชาวบ้านต้องอพยพออกจากหมู่บ้าน ทำให้ลำธารและป่าที่สวยงามสูญสลาย อีกทั้งกระชากเอาวิญญาณบรรพบุรุษที่สถิตย์อยู่กับสถานที่แห่งความทรงจำไปด้วย และพุดก็ยังมองไม่เห็นสิ่งที่ชาวบ้านจะได้กลับมา นอกจากความภาคภูมิใจที่ชาวบ้านหลายคนพูดด้วยเสียงแผ่วเบาและแววตาละห้อยหดหู่ว่า “อย่างน้อยพวกเราก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ชาติไทยเจริญก้าวหน้าหล่ะวะ”

************************



Create Date : 13 กรกฎาคม 2548
Last Update : 13 กรกฎาคม 2548 17:55:33 น. 6 comments
Counter : 157 Pageviews.

 


โดย: ล IP: 124.120.168.179 วันที่: 24 เมษายน 2549 เวลา:13:59:40 น.  

 
......


โดย: มายด์ IP: 161.200.255.161 วันที่: 1 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:54:07 น.  

 


โดย: sata IP: 210.4.139.129 วันที่: 31 สิงหาคม 2549 เวลา:14:07:30 น.  

 


โดย: sata IP: 210.4.139.129 วันที่: 31 สิงหาคม 2549 เวลา:14:57:19 น.  

 


โดย: 5555555+ IP: 61.19.146.120 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:18:03:07 น.  

 



โดย: TToTT IP: 125.24.44.188 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:33:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
biblio
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add biblio's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.