Down to Earth Girl!!!
Group Blog
 
All blogs
 
Krabi Trip Part 3

เมื่อถึงเช้าของอีกวันนึง พวกเรา แบ็คแพกเกอร์ ก็ต้องเร่ร่อนเพราะว่า นอนฟรีอ่ะเน๊าะ คือ ไปนอน รร ต่อไป ก้อ นอนฟรีเหมียนเดิม คริๆๆๆ เลยต้องแบกกุเป๋ากันสภาพนี้


แล้วเราก็ได้ผู้ร่วม ปฏิบัติการ ปีนเขาหาลากูนได้อีก 2 คน เป็นเพื่อนเราเองที่ทำทัวร์อยู่ที่นั่นกะแฟนของเพื่อน รวมเบ็ดเสร็จ 4 คนโลดดด ตายเปงตาย แถมเพื่อนกะแฟนก็อ้วนมากด้วยอ่ะ (แอบคิดในใจมันจะปีนกันไหวมั้ยอ่า )
ว่าแร๊วก็นั่งเรือ คราวนี้ไม่ได้ฟันแฮะ ได้เด็กในพื้นที่ พาไป โดยไปขึ้นเรือที่อ่าวนาง ถ้าจำไม่ผิดคนละ 50-60 บาทเนี่ยแหละ ไปแต่เช้ามันซะเรย


และแล้วเราก็ถึงไร่เลย์ ทางผ่านที่จะไปลากูน ต้องผ่าน รร ชื่อว่า รายาวดีรีสอร์ตแอนด์สปา ไฮโซโค่ดๆๆ ที่เห็นในรูปด้านล่างเนี่ย มิใช่ รถอีแต๋นไว้ดำนาแต่อย่างใด แต่เปงรถอีแต๋นไว้รับส่งคนจากเรือเฟอร์รี่ที่เข้ามาเทียบฝั่งไม่ได้เพราะน้ำตื้น ต้องใช้รถคันเนี้ยไปรับลูกค้ามาจากทะเลด้านนอก แล้วขับรถเข้ามาจอดใน รร โลด แบบว่า ตีงมะได้แตะน้ำเรยแม้แต่นิดเดียว แต่ขอโทด ค่าห้องคืนละ 2 หมื่นนะยะ รู้สึกว่าจะเป็นของหม่อมเจ้าฯ อะไรก็ไม่รุ


และแว้ว และแร๊ววว ก็มาถึงจนด้าย...หน่วยกล้าตายคนแรก เพื่อนเราเอง ไปโลดแหล่ว คนที่สอง ก็แฟนของเพื่อน ชื่อ น้องแอน เห็น she อวบหยั่งงี้ ชี คล่องน๊า ปีนปื้ดดด นำโลด


ต่อมาก็เป็น จขบ เอ๊ง กะเพื่อน อีเพื่อนมังคนกัวว่าเราจะกลิ้งลงไป มันเลย ระวังหลังให้ (ขอบอกว่า แอบขาสั่นระริก เพราะ กัวฟามสูง)

อ้อ...ลืมเล่าให้ฟังว่า ตอนปีนขึ้นมาฝรั่งมุงใหญ่เยยอ่ะ แบบว่า งง เมิงขึ้นกันไปทำมายย เลยหันไปสปีคอิงลิช กะฝาหรั่งว่า U wanna come up?? Just Follow me คิกๆๆ ฝาหรั่งตอบว่า โอเย้ โอเค๊ แร๊วฝาหรั่งหนุ่มสาว ก็ตามขึ้นมา แต่ว่า ขอโท่ด มะใช่ มัน ฟอลโลมีอ่ะ แต่มังนำหน้าไปซะงั้นน (เออ เอ็งเก่ง)



Create Date : 26 กรกฎาคม 2550
Last Update : 26 กรกฎาคม 2550 13:36:18 น. 1 comments
Counter : 342 Pageviews.

 
โห ขาลุยนะเนี่ย


โดย: joblovenuk วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:20:00 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Armaroundme
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




1 ปีที่กว่าๆ ที่ผ่านร้อนหนาวมา คราบน้ำตาและรอยยิ้มจางๆ ยังคงอยู่ในความทรงจำถึงใครคนหนึ่งที่แม้เพิ่งพบพาน แต่ก็เป็นความทรงจำที่มีค่าและยากจะลืมเลือน เค้าว่ากันว่า คนเราใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที ในการที่จะรักใครสักคน แต่ใช้เวลาทั้งชีวิตที่จะลืมใครสักคนนั้น..คงจะเป็นความจริงล่ะมั้ง
Friends' blogs
[Add Armaroundme's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.