และแล้วก็ได้กลับมาเขียนบล๊อคซะที่!!! (แถมด้วยขอบ่นอีกนิหน่อยน้า แต่ก็ชิวๆอะ)
ห่างหายไปนานเหลือเกิน หลังจากหัดเริ่มสร้างบล๊อคของตัวเองมาจนถึงวันนีั้บล๊อคก็ยังคงเหมือนเดิม มะมีอะไรสวยงามขึ้นเล้ยยยยย สาเหตุที่ห่างหายไปเนื่องจากงานที่ถาโถมมาเหมือนกับสึนามิโหมกระหน่ำ ทำให้ความคิดมันตันตื้อ ไม่มีใจอยากจะคิดจะเขียนหรือจะทำอะไรเลย จริงๆก็ไม่ได้อยากบ่นเรื่องงานเท่าไรค่ะ เพราะทำใจได้บ้างไม่ได้บ้างจนเริ่มจะชาชินแล้ว แต่ตอนนี้ที่อดทนไม่ไหวจริงๆ นอกจากงานจะถาโถมปัญหาประดังประเดจนเกือบทำให้สติเกือบหลุดไปหลายทีก็ยังมี "คน"(ที่น่าจะหวังดีกะเรามั่ง)คอยพูดเตือนสติด้วยวาจาเกือบเฉือเฉือนความรู้สึกของเราอยู่เนืองๆ เพราะต้องเจอกับคำพูดที่ทำว่า เออ เจงๆแล้วแกนะแหละใจร้อนแกไม่มีสติ แกเป็นอย่างโน้น อย่างนี่ อย่างนั้น ฉันรู้นะว่างานแกเยอะ แต่แกก็ค่อยๆทำ มีสติหน่อย เราก็ได้แต่บ่นและแย้งในใจ ไม่จริ้ง ไม่จริง ถึงอะฮั่นจะใจร้อน แต่อะฮั่นก็มีเหตุผลในการปรี๊ดสแตกนะคะ ถ้าทำให้อะฮั่นอารมณ์เสีย แต่ถ้าสำนึกผิดและขอโทษจากใจจริง อะฮั่นก็ให้อภัยนะคะ ไม่ใช่บ้าบออารมณ์เสียไม่มีเหตุผล ไอ้เรื่องงานเยอะอะคร้ายยจะอยากงานเยอะ อะฮั่นก็อยากชิวค่อยๆทำเหมือนที่พวกคุณๆบอกละค่ะ แต่คนที่คุณและฉันต้องดิวงานด้วยก็คนละแบบกันเลย ไม่อยากบอกว่าแต่ละคนที่ต้องดิวงานด้วยเนี่ยะ เกินจะบรรยายจริงๆ ทุกอย่างด่วนทุกอย่างรีบ จะเอาๆๆๆ อย่างเดียว แต่เราก็ได้แต่บ่นในใจนะ เพราะไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานอีก แต่พอเราโดนว่ามาเรื่อยๆก็เริ่มคิดว่า เออสงสัยเรามันไม่ดี้ ไม่ดีจริงๆ ก็พยายามปรับตัวเองใหม่ ปรับได้บ้างปรับไม่ได้บ้าง ปรี้ดส์แตกบ้าง สงบสติได้บ้าง แต่มาเมื่อสองวันที่แล้วมีสายรายงานว่ามีผู้ได้รับชะตากรรมเดียวกะเราแล้ว ก็เข้าขั้นสติแตก เหวี่ยงวีนกันไปเลยทีเดียว ได้ยินว่าจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด ตอนที่ได้รู้ข่าวนี้ก็รู้สึกดีใจมั่กๆๆ เพราะอย่างน้อยๆก็ทำให้ได้รู้ว่า จริงๆแล้วฉานปกติค่ะ อารมณ์ปกติไม่ใช้คนบ้า เหมือนที่เขาๆพูดกัน
จริงๆที่เขียนมาก็ไม่มีอะไรค่ะ แต่แค่อยากบ่นอยากบอกเฉยๆว่า"ปัญหาบางอย่างถ้าคุณไม่ได้ยืนอยู่จุดๆเดียวกันกับที่คนได้รับปัญหานั้นคุณอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆ แต่เมื่อไรที่คุณได้มายืนอยู่จุดเดียวกันกับคนๆนั้นคุณอาจถึงขั้นจิตแตกไปเลยก็ได้ เพราะฉะนั้นถ้าคุณไม่เข้าใจปัญหาของคนๆนั้นจริงๆคุณก็ควรเห็นใจเขา(สักหน่อย)น่าดีกว่ามั่งค่ะ"

หากที่จขบ.เขียนมานี้ทำให้บางท่านรู้สึกว่าเป็นเรื่องเครียดก่อนนอนต้องขออภัยมา ณ ที่นี้นะค่ะ

หลับฝันดีนะคะ



Create Date : 07 กันยายน 2554
Last Update : 7 กันยายน 2554 0:07:11 น.
Counter : 252 Pageviews.

5 comments
  
ถึงยังไงได้ระบายออกมาบ้างก็ช่วยให้รู้สึกดีครับ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 7 กันยายน 2554 เวลา:2:00:10 น.
  
คุณ Don't try this at home ใช่่คะ พอได้ระบายแล้วรู้สึกดีมากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาเม้นท์นะค่ะ
โดย: aoraerja วันที่: 7 กันยายน 2554 เวลา:21:01:57 น.
  
ได้ระบายแล้วรู้สึกดีขึ้น.. ก็ดีแล้วค่ะ..

คนมีหลายรูปแบบ.. อย่าไปแคร์มากเลยค่ะ แคร์ตัวเองดีกว่า..

แต่ถึงพูดแบบนี้.. ตัวอิงค์เองก็ยังแอบแคร์คนอื่นเอาซะมากๆ

โดยเฉพาะที่ทำงาน.. จนบางทีแทบไม่เป็นตัวของตัวเองเลย


ยังไงสู้ๆนะคะ.. เดี๋ยวอะไรๆก็จะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นเอง ว่าเราเป็นยังไง..

สู้ สู้ค่ะ
โดย: coco-wine วันที่: 18 กันยายน 2554 เวลา:10:18:11 น.
  
ขอบคุณคุณอิงค์มากนะคะ

ตอนนี้ก็พยายามจะไม่แคร์คนอื่นอะค่ะ แต่จริงๆแล้วก็ทำไม่ค่อยได้ เพราะอ้อก็คล้ายๆคุณอิงค์อะคะ แคร์คนอื่นซะมากมาย
ก็หวังว่าสักวันทุกคนจะได้รู้เองว่าเราจะเป็นยังไง

PS. อยากบอกว่าเข้าไปอ่านบล๊อคของคุณอิงค์ด้วยค่ะ ชอบมาก คุณอิงค์กับแฟนน่ารักมากเลย ตอนนี้อ้อก็มีแฟนเป็นคนญีปุ่นเหมือนกันแต่อยู่ไกลกัน จนบางทีคิดว่าจะไปรอดไหมเนี่ยะคู่เรา(อิอิ แอบบ่น) แล้วจะแวะไปเยี่ยมที่บล๊อคบ่อยๆนะคะ
โดย: aoraerja วันที่: 20 กันยายน 2554 เวลา:20:26:35 น.
  
รออ่านเรื่องใหม่ๆอยู่นะครับ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 21 กันยายน 2554 เวลา:1:14:50 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

aoraerja
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



I will find a brighter day (^-^)