To realize we're not meant for each other
Group Blog
 
All blogs
 

ลองดู(หมอ)..แล้วถึงรู้ว่า??

มาพิมพ์ไว้เพื่อเป็นการรอคำทำนาย

ว่าจะแม่นแค่ไหน

ใจจริงอยากดูหมอตั้งนานแล้ว

แต่ติดที่ว่า ไม่อยากดูคนเดียว และไม่รู้จะดูที่ไหนถึงจะดี

ในใจเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

เหมือนอยากดูเล่นๆ แต่พอเค้าทักเรื่องไม่สบายใจมันก้อทำเราจิตตกเหมือนกัน

เคยดูครั้งล่าสุดก่อนจะซิ่ว

ดูไพ่ยิปซีกับเพื่อน ที่ในคณะเค้าว่าแม่น

ก้อลองไป ที่ไปเพราะไม่สบายใจอย่างรุนแรง

อยากรู้ว่าเราควรจะไปทางใด

การดูหมอก็เหมือนหาที่พึ่งทางใจน่ะแหละ

แม่นไม่แม่นว่าอีกที

เรารู้เองว่าควรทำไง แค่ตอนนั้นนะ

ทั้งๆที่คำตอบดูคลุมเครือมาก แต่ขอแค่ให้ได้ดูได้ถาม

เพื่อความสบายใจว่ามีทางออก

สรุปว่าครั้งนั้นเหมือนจะแม่นนิดเนิงตรงเรื่องเรียน

แต่มาสะดุดตรงเรื่องความรักนี่แหละ จบปึ้งงง!!

มาครั้งล่าสุด ดูด้วยความอยากลอง

ว่าจะแม่นไม๊เนี่ย กุเหนมาตั้งหลายเดือน

เราเป็นคนตั้งคำถามไม่เก่ง เหมือนแบบ อยากรู้อะไรก้ออยากจะรู้

อยู่อย่างเดียว ถามซ้ำถามซาก

ประมานว่าอยากเปลี่ยนแปลงคำตอบ

มาปึ้งเรื่องบน ไปบนเข้ามอไว้

ตอนแรกเราก้อคิดว่าเราแก้แล้ว โดนทักว่ายังไม่ได้แก้

เราก้อนึกว่ากุไปบนไรพล่อยๆไว้ตอนไหนรึป่าว???

ทำเอาจิตตกแต่เริ่มเลย

ทำเอาใจชื้นหน่อย อาจจะเป็นเพราะว่าเราเข้าใจว่า

แก้บนไปแก้ตอนไหนเมื่อไหร่ก้อได้

แต่ความจริงคือต้องแก้ตอนเก้าโมงถึงสิบเอ็ดโมงเท่านั้น

ไม่งั้นท่านไม่รับ

โอ้ว ฟังแล้ว มันดูแอ๊บสแตรกมากอ่ะ

มันดูจับต้องไม่ได้ เราก้อไม่รุอ่ะ แต่ก้อไม่อยากลบหลู่

เราก้อต้องรับผิดชอบ โล่งใจที่อย่างน้อยก้อรุว่าต้องทำอะไรยังไง

แอบถามไปว่าถ้าไม่แก้จะเป็นไง

ชีวิตก้อจะจุกจิก ทำอะไรติดขัด ไม่ลุล่วงดั่งใจ

ไม่รุดิ ไม่เคยสังเกตตัวเอง เราไม่ได้ใส่ใจตั้งนานแล้ว

เรื่องนี้ค้างใจตั้งแต่เริ่มเลยไม่รุจะถามไรต่อเลย

ใจจดจ่ออยู่แต่กับเรื่องแก้บน มันเซง ว่าง่ายๆ

ในใจก้อคิดไว้เลยว่า ชั้นจะไม่บนอะไรอีกและ(ถ้าไม่จำเป็น)

เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อ อย่าไปลอง

อีกเรื่องที่พีคของวันนี้

เค้าบอกว่าชั้นจะติดตัวนึง คือติดเอฟอ่ะนะ

ก้อไอ่ตัวที่คิดอยู่ตั้งแต่ก่อนสอบน่ะแหละ

ถึงจะไฟท์ก้อติดอยู่ดี ทำเอาช๊อคกับคำถามนี้

เคยคิดว่าถ้าไฟท์คงผ่าน ผ่านซีอ่ะนะ

มันก้อเป็นไปได้ แต่โอกาสมันก้อน้อย เพราะมีนมันยี่สิบ เราได้สิบหก

แต่เราก้อไม่อยากเอาคำทำนายมาเป็นบรรทัดฐาน

แต่ฟังแล้วมันห่อเหี่ยวไงไม่รุ

เราเองก้อกัวนะ ทำให้เราต้องพยายามไปอีกเท่าตัว

แต่มันรู้สึกเหมือนแทงใจดำ ทำให้เราคิดไปแล้วว่าใช่

ชั้นต้องตกแน่เลย

แต่พอกลับมาคิดว่ามันก้อแค่ตกกะไม่ตก

ก้อไฟท์เต็มที่ ถ้ามันจะตกก้อคือตก อืม

คิดงี้ก้อดีไปอีกแบบ เพราะไฟนอลยังไม่ได้สอบซะหน่อย

ถ้าไปดูหลังไฟนอลแล้วนี่ดิ ค่อยจิตตกจิงจัง

อีกอย่างที่ค่อยวบายใจคือ เค้าบอกว่าจบสี่ปีแน่ๆ

แต่จบด้วยความยากลำบาก คือเหนื่อยสุดๆ

โอ้ววว เตรียมใจ

ตอนนี้ก้อเหนื่อยพอดู แต่แค่ทำตัวชิวไปวันๆ ผลก้อออกมาอย่างที่เห็น

สุดท้ายแห่งความพีค

ความรักที่มันยังไม่มา มิได้นำพา ไม่ได้สนใจ ณ ตรงจุดนั้น

เพราะเรื่องบนกะเรื่องเรียน มันพาให้ช๊อคตั้งแต่ต้น

ไม่มีกะใจไปถามอะไรยังไง คิดไม่ออก

แต่แค่อยากฟันเฟิมว่าแฟนเก่าจะอะไรยังไง

สรุป ฮีก้อยังจะวนเวียนๆๆๆๆๆอยู่รอบๆข้างชั้นไม่ไปไหน

อยู่ด้วยเพราะอะไรไม่แน่ใจ แต่แม่หมอบอกว่า ห่วง

หรออออออ!!

ถามว่ารีไม๊ ไม่! จะออกไปจากชีวิตไม๊ ไม่!

แล้วไง? ก้ออยู่มันอย่างเงี้ย ค้างๆอยู่อย่างเงี้ย ถึงเค้าจะมีแฟนแล้ว

ก้อจะเป็นอยู่อย่างเงี้ย เฮ้อออออ!

มันเป็นเรื่องของเวรกรรมนะเนี่ย

ใครจะไปรู้

แล้วแฟนเราก้ออีกนานกว่าจะมี ช่างมันเหอะ

เรื่องเรียนมาก่อน กุจิตตกจะไม่ไหวและ

ตกตัวนึง!





ชั้นจะตกตัวนึง!

คิดแล้วเส้าใจจัง TT

ผ่านไป...


ก้อได้แต่คิดว่า เราน่าจะเอาชนะดวงได้เน้อ

ลองกันดูซักตั้งล่ะวะ!!

ด้วยคำทำนายอันนี้

ทำให้เราหมดความสนใจในทูพีเอ็มไปชั่วขณะ



รู้อนาคตล่วงหน้า มันดีตรงไหนวะ???

ห๊าาา??




 

Create Date : 20 สิงหาคม 2552    
Last Update : 20 สิงหาคม 2552 23:52:02 น.
Counter : 136 Pageviews.  

ดีกว่าไม่มีใคร..??

หายไปเลยยย

นานมากกว่าจะได้แวะมาบันทึกอะไรสักหน่อย

หายไปเดือนกว่าๆ

เรื่องราวไม่ค่อยมีให้จำ ให้ขำเท่าไหร่มั้ง

เรื่อยๆมาเรียงๆ

ก้อดีแล้วล่ะมั้ง ดีกว่าทุกข์ และ ดีกว่าที่มันเคยเป็น

หลังจากบ่นเรื่องความสัมพันธ์กับคนๆนึง

ก้อยังไม่เข็ดก้อยังจะคบต่อไป

จะบ่นต่อไป

จนกว่าจะถึงจุดๆหนึ่ง

ที่เราและเค้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป

เหมือนที่เคยพร่ำพรรณนา

ว่าเหนื่อย อึดอัด

ก้อยังคงเป็นอยู่

รู้แล้วว่าถ้าใจไม่เเข็งพอก้อยังคงจะเป็นต่อไปเรื่อยๆ

เราคงทำกรรมกะเค้าไว้มากล่ะ

ทำใจสู้ไว้และกัน

เด๋วมันก้อคงผ่านไปและมั้ง

คาดไว้ว่า

-จะไม่ไปไหนด้วยกันอีก

ต้องสัญญากับตัวเองอย่างหนักแน่น

หนักแน่นไว้นะ

-จะไม่รับโทรศัพท์ตอนกลางวันถ้าไม่จำเป็น

พ่วงด้วยไม่จู้จี้ ถามโน่นนี่ ไม่อยากรู้เรื่องเค้าให้มากนัก

-อย่าฝากความหวังไว้กะมัน

-เรื่องงาน...

เป็นประเด็นที่ยังถกเถียงในหัวตัวเอง

ใจนึงก้อคิดว่าโดนหลอกใช้

ใจนึงก้อคิดว่าตอบแทนบุญคุณ

มันคงอยู่ที่ว่าทำให้ด้วยใจแบบไหนมากกว่า

แต่คนอื่นคงคิดว่าโดนหลอกใช้

ก้อบางครั้งนะ

แต่พยายามทำให้มันเป็นบุญดีกว่า

เสริมบารมีตัวเองด้วย

ได้เวลาล่องลอยอีกครั้ง

อย่าฝากความหวังไว้ที่มันอีกเลย




 

Create Date : 06 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 6 กรกฎาคม 2552 0:13:07 น.
Counter : 188 Pageviews.  

ข่มใจ

บล๊อกนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกล้วนๆ

หลายครั้งที่เขียนไม่ได้เรียบเรียง

ไม่ได้ปรุงแต่ง(มากนัก)

เกิดจากความอัดอั้น เลยต้องมาระบายที่นี่นั่นเอง

ช่วงนี้นอนตีสองตลอด

บางทีข่มตายังไม่หลับเลย

จึงตื่นเที่ยงทุกวัน

ชีวิตช่วงนี้เหี่ยวโดยไม่รู้สาเหตุ

อาจจะเกิดจากการที่หน้าเหียกโดยไม่ได้คาดคิด

สิวขึ้นมากมาย

แต่ตอนนี้ก้อดีขึ้นมากจากการไปหาหมอ

เลยไม่ได้พาลออกจากบ้านเป็นอาทิด

เพราะไปไหน คนเค้าก้อจะทัก

ทำให้จิตตกไปหลายคราว

เลยตัดใจไม่ไปดีกว่า

อีกเรื่องคือกลับมาคุยหลั่นล้ากะแฟนเก่าเหมือนเิดิม

เหมือนไม่เคยเลิกกัน

เหมือนไม่เคยโดนทิ้ง

เค้าก้อว่าเค้าเหงา เค้ายังไม่มีใคร

แล้วเราเองก้อเหงา ไม่มีใคร

ก้อเลยคุยกัน

แต่..

หลายครั้งที่อารมณ์ความรู้สึกมันเหมือนตอนเราคบกัน

บางครั้งพอคิดว่ามากไป

หรือเค้าอาจจะเเสดงออกว่าชั้นไม่เหมือนเดิมแล้ว

ก้อหยุด

เลิกคุย

หากแต่ว่าไม่นานก้อกลับมาคุยกันอีก

ทำให้ความสัมพันธ์มันลุ่มๆดอนๆยังไงไม่รู้

อย่างที่บ่นมันก้อเรื่องเดิมๆคนเดิมๆ

ที่ยังไม่หายไปจากชีวิต(ซะที)

ตอนนี้พยายามข่มใจในบางวัน

ที่รู้สึกว่าเราแสดงออกมากเกินไป

คิดเสมอว่า

แก้วที่แตกมันกลับมาสวยดั่งเดิมไม่ได้หรอก

ก้อได้แต่ประคองความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ

จริงๆตอนนี้ได้คุยเราก้อรู้สึกดี

รู้สึกมีความสุขที่รู้ความเป็นไปของเขา

แม้กระทั่งความคืบหน้าของเขากะคนที่เขาชอบ

เอาเป็นว่าถ้าอะไรมันทำแล้วมันมีความสุข

ก้อทำเหอะเนอะ

ชีวิตมันเกิดมาได้แบบนี้ครั้งเดียว

ไม่เดือดร้อน ก้อคงไม่เป็นไรมั้ง

เราก้อผ่านอะไรมาระดับหนึ่ง

คงไม่ทำให้กลับไปแย่เหมือนคราวนั้นอีกแน่







 

Create Date : 06 เมษายน 2552    
Last Update : 6 เมษายน 2552 1:36:24 น.
Counter : 182 Pageviews.  

ก็ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีนะ

เอิ่ม

นี่ก้อดึกมากแล้ว

แต่ที่นี่ก้อเปนที่เดียวแหละ

ในการระบายอารมในยามค่ำคืน

พรุ่งนี้ชั้นก้อจะเป็น new version แล้ว

ห๊ะๆ

พยายามๆ สู้ๆ

ผ่านมาหลายๆอาทิดจากการอัพบล๊อกครั้งล่าสุด

เราก้อคุยกันดีนะ

แต่หลายครั้งเราก้อรุสึกมากไปกว่าที่ควร

ลำบากใจและก้ออึดอัดเอง

เราไม่ได้เป็นไรกันนิ

แต่เทอก้อพยายามแทงกั๊ก

หลายต่อหลายครั้งเช่นกัน

และเราทั้งสองคนรู้ดีว่าเพราะอะไร

เราสองคนถึงยังคบกันอยู่

ชั้นเคยบอกว่าจะเตือนตัวเองให้เลิกคุยกับเทอให้ได้

แล้วได้ไหม?


คำตอบมันชัดเจนนะ

จนไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

เทอทำให้มันเป็นไปได้เองตามอัตโนมัติ

ชั้นก้องอนเล่นๆตามประสาคนเคยรักกัน

ครั้งแรกเหมือนเทอจะมาง้อ อย่่างคนที่เคยรักกันเค้าทำ

ต่อมาชั้นก้อเร้าหรืออย่างที่คนคุ้นเคย

แต่ดูเหมือนเทอจะรำคาญอย่างคนไม่คุ้นเคย

แถมไม่เเคร์เหมือนคนเพิ่งรู้จักกัน

โอเค

ถึงแม้เทอจะเคยบอกไว้ว่า

อะไรๆมันก้อคงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

(แต่เทอก้อยังโหยหาของเก่าๆร่ำไป)

เทอก้อยอมวางหูโดยดี

โดยทิ้งไปพร้อมคำพูดว่า

"ไม่อยากคุยก้อไม่ต้องคุย

ไม่อยากรับ(โทรศัพท์)ก้อไม่ต้องรับ"

ซึ่งชั้นได้แต่ตอบไปว่า

"จ้ะ ไปเถอะจ้ะ"


เอาล่ะพรุ่งนี้ก้อมาดูกันสิว่าใครมันจะแน่กว่าใคร

คงคิดสิว่าเด๋วอินี่มันก้อต้องใจอ่อนคุยกะกุ


ถึงบอกไง ว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี

ที่จะเปลี่ยน ไปสู่ "สิ่งที่ดีกว่า"

ปล. anyway tomorrow go running




 

Create Date : 30 มีนาคม 2552    
Last Update : 30 มีนาคม 2552 1:29:18 น.
Counter : 170 Pageviews.  

ก้อแค่จี๊ดๆ

เบื่อชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้จังเลย

จะเรียกว่าชีวิตก้อไม่ได้มั้ง

เพราะมันก้อไม่ใช่ทั้งชีวิตที่มันแสนน่าเบื่อ

เป็นเพราะมันคนเดียวน่ะเเหละ

ใจนึงก้ออยากให้อยู่ข้างๆ

อีกใจก้ออยากให้หายไปเลย

คงเป็นเพราะการกระทำมันนั่นแหละ

มันยังถึงค้างคาในใจ ไม่กล้าตัดสินใจทางไหนสักทาง

เกือบจะคิดได้เอง

ว่าเป็นแค่เพื่อน และก้อปฏิบัติแบบนั้น

แต่ไปไงมาไงรู้สึกเย้อไปอีกและ

ค่อนข้างรู้ทั้งสองฝ่ายว่าอะไรเป็นอะไร

คือเราคิดมากไปเอง

แต่มันก้อตามไม่เลิก

เรียกตามก้อไม่ถูก

แค่ไม่หายไปจากชีวิตเราเท่านั้นเอง

ความจริงคนเคยคบกันมันก้อคงไม่จำเป็นต้องเลิกคบกันไปเลย

ก้อได้นะ

แต่เท่าที่เป็นอยู่

ก้อพอจะรู้แล้วล่ะว่าทำไมคนส่วนใหญ่ถึงเชียร์ให้ลาขาด

คนที่โดนทิ้งมันทำใจไม่ได้ร้อยเปนเซนอยู่แล้ว

ปากจะบอกคบเป็นเพื่อน

แต่มันไม่ใช่หรอก ใจมันไปมากกว่านั้น

ยิ่งคนที่เราเคยรักแบบเคสเรา

ยังไม่มีใครเป็นตัวตน แอบรักข้างเดียว

เฝ้ารอฝ่ายโน้นเห็นใจ

ก้อเหงาอ่ะสิบวกกับความเคยชิน

ก้อเหมือนจะกลับมาหาเราอีกครั้ง

แต่เค้าก้อยืนยันนะว่าแบบเพื่อน

เพราะเค้ารักคนนั้นจิงๆ

เราจะเป็นเพื่อนเค้าได้จิงหรอ?

เพราะบางทีเรายังแบบหึงแอบน้อยใจอยู่เลย

แต่ตอนนี้มันก้อไม่ขนาดนั้นแล้วล่ะ

ถึงเค้าจะทำเหมือนเราสำคัญแค่ไหน

เราก้อระลึกได้ว่าคงไม่ได้สำคัญที่สุด

แต่มันแอบๆจี๊ด

เวลาเค้าพูดถึงคนนั้นต่อหน้าเรา

สุดท้ายก้อยังทำใจไม่ได้

เพื่อนๆก้อได้แต่ถามว่าจะทนไปทำไม

หลายครั้งแล้ว ที่มันทำให้เราเจ็บ

ถึงจะไม่ได้ตั้งใจก้อเหอะ

เราก้อบอก ถ้าที่ผ่านมาอ่ะ ใช่

แต่ตอนนี้ มันไม่ใช่แล้วล่ะ

ไม่ได้ทน แค่ไม่รุจะทำไง

พยายามทำใจเอง ไม่สนแล้วล่ะ

ว่ามันจะทำอะไรบ้าง

แค่เราทำตัวของเราไม่ให้เจ็บ มันก้อแค่นั้น

เหมือนมันจะง่ายเนอะ

แต่แค่ตอนนี้ก้อยังจี๊ดๆอยู่เท่านั้นเอง







เฮ้อ

ขอใครสักคนมาอยู่เคียงข้างเรา

ตอนนี้ได้หม่ายยย




 

Create Date : 11 มีนาคม 2552    
Last Update : 11 มีนาคม 2552 22:44:20 น.
Counter : 130 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  

Valentine's Month


 
un_real
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนๆนึงที่ไม่ได้ดีพร้อมทุกอย่าง
และยังเป็นคนไม่ค่อยน่าสนใจ..


Friends' blogs
[Add un_real's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.