เมื่อสมองรวนและรอยหยักเริ่มคลายตัว

กระแสเรยา เป็นดั่งคลื่นสึนามิขนาดย่อมพัดโหมเข้าสู่จอทีวี
ตัวสั่น ใจสั่น ความกระเหี้ยนกระหือรือเต็มสี่สูบ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กับคนที่ไม่ติดละครอย่างฉัน
กดรีโมทเสตย์จูน ไว้ที่ช่องสาม ตั้งแต่ข่าวในพระราชสำนักนัก ในทุกวันพุธ พฤหัส

โลกของเรยา มายาที่เราได้เห็น และอินไปกับบทละครที่เขียนขึ้นมา
คำพูดเสียดแทงใจหลายประโยค ที่ทำให้เราทึ่ง
ประหนึ่งคนเขียนบทมานั่งที่กลางใจ...

นี่คือสิ่งที่มนุษย์หลายคนรู้สึก แต่ในโลกความเป็นจริงมันไม่มีใครมานั่งประดิษฐ์คำขนาดนั้น
เพราะสมองมันคิดเร็ว ทำงานเร็วกว่า กล่องเสียง และปากที่เป็นทางออกของคำที่จะสื่อสาร


เราไม่สามารถด่าโดยใช้ประโยคหรูหรา ทว่าเจ็บแสบไปถึงโลกหน้าได้อย่างเด่นจันทร์
เราไม่สามารถมีสมาธิ ข่มหิริโอตัปปะ เมื่อรู้ว่าสามีที่ไว้ใจ ไปมีผู้หญิงอื่น อย่างคุณดี๋ได้ขนาดนั้น

และถึงแม้ บทสุดท้ายของเรยา คือ การไม่เหลือใคร ตามไสตล์ ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว
ที่ละครบ้านเราถูกบีบให้มันจบแบบนี้ ทุกๆครั้งไป


ถึงละคร เรื่องนี้จะเผ็ดร้อนขนาดไหนก็ตาม
ในความไม่มี ที่ซ่อนเร้น ของละครบทเรื่องนี้

ในชีวิตจริงของคน ... มันเผ็ดแสบสันต์ ทะลุปอด ย้อนเข้าม้าม ลามไปถึงไต ใคร่อยากจะสำรอกออกมาเหลือทน


คนอย่างเรยาในชีวิตจริงบางคน ไม่เห็นจะมีจุดจบแบบไม่เหลือใครอย่างในละคร
ส่วนที่เหมือน ก็จะมีแค่..เมื่ออยากได้ เธอก็แย่ง ต่อสู้มาไม่ว่าจะต้องฟัดกับใครหน้าไหน
ไม่คิดถึงใจใคร มาก่อนก็เจ็บก่อนไปสิ มาทีหลังแล้วไง
ใครอดทนได้กว่า คนนั้นก็คว้าผู้ชายไป

...

เพราะรัก เลย "ต้ อ ง แ ย่ ง ชิ ง"

...

บางครั้งฉันก็สับสนเหมือนกันนะ
หากฉันอยากจะมีแฟนสักคน วิธีนี้ก็มีคนทำจนประสบความสำเร็จ จนถึงขั้นได้แต่งงานกันมาแล้ว
จะไม่ลองหน่อยเหรอ ...
ทำดีได้ดี ทำชั่วแล้วยังได้ดี ก็มีนี่นา..


สมองเริ่มรวน รอยหยักเริ่มคลายตัว

...

นี่เราจะอินกับเรยา เกินไปรึเปล่านะ
พอดีกว่า เลิกเสพดราม่า หันหน้าไปหาหนังสือธรรมะ
เข็ดแล้วกับเรยาในชีวิตจริงที่ได้เจอ...
































Create Date : 23 พฤษภาคม 2554
Last Update : 23 พฤษภาคม 2554 16:20:18 น.
Counter : 544 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หิ่งห้อยดาวพฤหัส
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



บางครั้งการให้โอกาส ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม...
Group Blog