เมื่อมนุษย์ถูกสร้างให้มีดวงตาที่มองตรงไปข้างหน้า พร้อมกับสองขาเพื่อก้าวย่าง แล้วเหตุใดฉันจะต้องหันกลับไปมองความทรงจำที่เจ็บปวด
Group Blog
 
All blogs
 

สอนให้ฉันเกลียด..ได้ม่ะ

เหอ เหอ เหอ

หายไปนานเชียวค่ะ กับการประคบประหงมจิตใจ
แต่ไม่วาย...คิดมากอยู่ร่ำไป..

ปกติ..เวลานี้ ฉันควรจะเมลล์หาเค้า..เพื่อให้ใจได้เสพสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ กับการคิดว่า เราอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง แค่เพียงจอ LCD กั้น

แต่แปลก...สิ่งที่ฉันได้กลับมา..คือการเจ็บแล้วเจ็บอีก
..แต่..

..ทำไมฉันไม่จำ..
...ทำไมฉันไม่คิด...
....ทำไมฉันไม่โกรธ....
.....ทำไมฉันไม่เกลียด....

..หาก..

...ฉันจำ...
....ฉันคิด....
.....ฉันโกรธ....
......ฉันเกลียด......

มันคงไม่ทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้




 

Create Date : 15 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 15 พฤศจิกายน 2552 23:56:53 น.
Counter : 143 Pageviews.  

ขอ..อีกหน่อยนะ

ว่าจะเลิกเพ้อแล้วเชียว...ถ้าไม่เผอิญไปอ่านบล๊อคของคน ๆ หนึ่ง ที่บอกว่า "จะไปตายที่ไหนก็ไปสักที"

อ่านไป คิดไป ด้วยความพยายาม...ที่จะเข้าใจ จขบ. ว่าเค้าคงอึดอัดและรำคาญต่อ ความรัก ของอีกฝ่ายที่พยายามยัดเยียดให้

ฉันรู้สึกเจ็บจี๊ด ๆ อยู่ในอก เฮ้อ..แล้วถ้า คนในความฝันของฉัน รู้สึกอย่างเดียวกันกับ จขบ. ที่ฉันเพิ่งอ่านเมื่อกี๊หล่ะ ฉันจะรู้สึกเสียใจแค่ไหน ถ้าได้รู้ว่า ความรักที่ฉันให้เค้า ได้ทำร้ายเค้ามากมายขนาดนั้น

ฉันไม่โทษ จขบ. ที่เค้าทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ ความรักของอีกฝ่าย เพราะเรื่องของความรัก มันบังคับกันไม่ได้

ฉันไม่โทษ คนที่รัก จขบ. เพราะ ความรัก ทำให้เธอเป็นแบบนั้น ทำทุกอย่าง ทุกวิถีทาง ที่คิดว่าจะทำให้ จขบ. มารักเธอ

แต่เมื่อไหร่ ที่เธอรู้ว่า คนที่เธอรัก รู้สึกแบบนั้นกับเธอ ฉันเชื่อว่า วันหนึ่งเธอจะหันกลับมารักตัวเอง แล้วตรึกตรองสิ่งที่เธอได้ทำลงไป แล้วในที่สุด เธอจะตัดใจ จาก จขบ. ซึ่งมันอาจต้องใช้เวลา

หลังจากนั้น...ฉันกลับมานั่งคิด..ว่าสิ่งที่ฉันได้เคยทำ
มันได้ทำให้คนที่ฉันรักอึดอัดบ้างหรือเปล่า
ฉันเคยทำให้เค้ารู้สึกแย่ กับความรักที่ฉันให้เค้าหรือเปล่า

อึ่มมม...ไม่รู้เหมือนกัน..แต่ถ้า..ฉันทำให้เค้ารู้สึกแย่..
ฉันคงไม่ให้อภัยตัวเองที่ได้ทำเรื่องแย่ ๆ กับคนที่ฉันควรจะทำดีกับเค้า

ณ วันนี้ ฉันตัดสินใจ ที่จะหยุดทำตามหัวใจของตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว





 

Create Date : 20 กันยายน 2552    
Last Update : 20 กันยายน 2552 20:36:49 น.
Counter : 118 Pageviews.  

สืบเนื่องมาจากความ"คิดถึง"

วันนี้ฉันมาเพ้อแต่หัววันเลยค่ะ...
เพ้อเรื่องเดิม ๆ อีกเช่นเคยค่ะ หลังจากเมื่อคืน มือน้อย ๆ ของฉันอยู่นอกการควบคุมแห๋มรอบ ระรัวแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดเมลล์หาเค้าอีกแล้ว....ชายในฝัน..
(ได้แต่ฝันถึงจริง ๆ คร่า...อิอิ)

ก็อ่ะนะ...ไม่รู้เพราะฉันว่างมากหรือเรียนมากมายจนฟุ้งซ่านไปแระก็ไม่รู้

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน..อะไรทำให้ฉันรักเค้านักหนา..จินตนาการเอาเองทั้งนั้น
มันก็แค่ช่วงเวลาเพียงสั้น ๆ ที่เค้าเดินผ่านเข้ามาในชีวิต แต่เพื่อที่จะให้ฉันจดจำเค้าไปตลอดทั้งชีวิตอย่างนั้นเหรอ


พูดถึงเรื่องการทำตามหัวใจ..กับทำในสิ่งที่ควรทำ..บางครั้ง...กว่าที่ฉันจะรู้ตัวว่าควรจะเป็นอย่างหลัง...มันก็มักจะสายไปเสมอ

จึงทำได้แค่เพียง...ไม่เป็นไรใช่ไหม...เราไม่ผิดใช่ไหม ที่ยังทำแบบนี้
เค้าไม่รำคาญเราใช่ไหมที่เรายังเมลล์หาเค้าอยู่...แต่มันก็แค่เมลล์อ่ะ..
เค้ารำคาญเค้าก็ลบเองแหล่ะเนาะ...ก็มันคิดถึงนี่..จะให้ทำไง
แล้วเค้าหล่ะ จะรู้สึก คิดถึงฉันบ้างไหม

เมื่อก่อน..ไม่เคยเข้าใจคำว่า "รักไม่ได้ ไม่ใช่ไม่รัก" มาถึงตอนนี้ ความรู้สึกนี้มันอัดแน่นอยู่ในอก

ฉันต้องคอยบอกคอยเตือนตัวเองตลอดเวลา ขณะที่ฉันคิดถึงเค้า...
เค้าเป็นคนที่ฉันรักไม่ได้นะ อย่าทำให้เค้าลำบากใจ อย่าทำให้เค้าอึดอัด
ถ้ารักเค้าหรือหวังดีกับเค้า ถอยห่างออกมาจากชีวิตเค้า

นี่หรือคือความรู้สึกที่เรียกว่า "รัก"....
ทำไมมันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวฉันเองช่างน่าสงสารแบบนี้
การที่ฉันรักเค้ามากมาย กลับกลายเป็นว่ามันทำให้ตัวฉันเล็กลงอย่างนั้นเหรอ กลายเป็นอีกคนที่ไม่มีตัวตนสำหรับเค้าอย่างนั้นเหรอ

แล้วทำไมฉันถึงรักเค้าไม่ได้...ไม่ใช่เพราะเค้ามีใคร..
แต่เป็นเพราะ..เค้าไม่รักฉัน...
ต่อให้ฉัน..รักเค้าแค่ไหน...
มันก็แค่ ความรู้สึกที่เค้าไม่เคยเห็นค่า
ฉันถึงต้องบอกตัวเองเสมอว่า "รักไม่ได้ ไม่ใช่ไม่รัก"




 

Create Date : 05 กันยายน 2552    
Last Update : 5 กันยายน 2552 21:02:50 น.
Counter : 170 Pageviews.  

"ความรักที่ท่านเรียก..ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"

"ความรัก" ที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาฝากข้อความไว้หลังจากได้ยินเสียง ตู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

ได้อ่านฟอร์เวิร์ดเมลล์จากเพื่อน ก็เลยจับเอามาตั้งเป็นหัวข้อสักหน่อย...
แต่เจ้าเพื่อนคนนั้น มันคงไม่รู้หรอกว่า...

ความรักที่ฉันเรียกหา ตอนนี้คงจะติดต่อไม่ได้จริง ๆ หรืออาจจะไม่ใช่แค่เพียงติดต่อไม่ได้ แต่คงถึงขั้นปลายสายที่ฉันพยายามเรียกได้เปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว แป่วววว
แต่ไม่รู้สิ วันนี้ ถึงขั้นปลง คงมีหลายเรื่องให้ต้องคิดมากกว่าเรื่องที่เคยเศร้าในอดีต

วันนี้เลยได้ฤกษ์แห๋มรอบสำหรับการเขียนบล๊อค
เพราะฉันอารมณ์ดี๊ ดี (แต่น้อยกว่าเมื่อวานนี๊ดนึงส์) มันก็นะ เศร้าก็เขียน อารมณ์ดีก็เขียน

จะว่าไปการเขียนบล๊อคดึก ๆ นี่มันก็ดีนะคะ เงียบดี แถมยังสามารถใช้เป็นขั้นตอนรวบรวมสมาธิที่กำลังกระเจิดกระเจิงไปตามหาหัวใจที่ไม่มีวันเจอ ได้กลับมาสิงสถิตย์ในร่างไว ๆ จะได้เริ่มอ่านหนังสือหนังหาสักที

ซะงั้น..พอจะเริ่มเขียน..ก็นึกไม่ออกจะเขียนอะไรดี
ฉันตั้งหัวข้อเป็นเรื่องความรัก..งั้นก็เขียนเรื่องความรักดีกว่าเนอะ

มีคนพูดกันว่า "รักครั้งแรก เป็นรักที่สวยงามที่สุด"
อึ่มมม...ไม่รู้เหมือนกันค่ะ..ว่าเรื่องของฉันกับเค้า..เป็นรักครั้งแรกไหม..
แต่ฉันก็ไม่เคยรู้สึกกับใครได้มากมายขนาดนี้..ทั้ง ๆ ที่เค้าไม่ได้ทำอะไรเพื่อฉันเลยสักครั้งเดียว(never done absolutely )
แต่ฉันก็ยังคิดถึงเค้าอยู่ร่ำไป..เฮ้อ..นางเอกขุมไหนเนี่ย T_T

เรื่องมีอยู่ว่า....ฉันรักเค้า..แต่เค้าอ่ะเหรอ..โฮะ..โฮะ...โฮะ...99.99% ค่ะ เค้าไม่รักฉัน ส่วนอีก 0.01% ฉันเหลือเอาไว้คอยมโนภาพเอาเองค่ะว่าเค้าคงมีใจกับฉันอยู่บ้าง



ก่อนหน้านี้ฉันเศร้ากับความรักครั้งนี้มากมาย ถึงตอนนี้ฉันก็ยังเศร้าอยู่นะ
เวลาที่คิดว่า เค้าช่างใจดำจัง
(แต่..แอบเข้าข้างเค้าเล็ก ๆ ค่ะ อืม เค้าก็ดีนะ เป็นสุภาพบุรุษ ไม่รักฉันก็ไม่หลอกให้ความหวังฉัน...เอ่อ...ช่วยเลวอีกสักนิดก็ได้นะคะ ฉันไม่ว่าหรอก)

มาถึงตอนนี้.. ฉันคิดถึงเค้าได้อย่างไม่ร้อนรน ไม่คิดน้อยใจที่เค้าไม่รักตอบ
ฉันเขียนเมลล์หาเค้าได้เมื่อยามใดที่ฉันคิดถึงเค้า

ถึงแม้ "ความรักที่ฉันเรียก..ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาฝากข้อความหลังจากได้ยินเสียง ตู๊ดดดดดดดดดดดดดด

เอ่อ..ข้อความที่ หนึ่ง นะคะ ฉันเพียงอยากฝากข้อความของฉันไว้ให้ความรักค่ะ ว่าฉันคิดถึงเค้า"

หวังว่า...สักวันหนึ่งเค้าคงมีเวลาว่างพอที่จะเปิดอ่านข้อความที่ฉันฝากไว้






 

Create Date : 28 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 28 กรกฎาคม 2552 0:24:51 น.
Counter : 219 Pageviews.  

รักครั้งหนึ่ง....คิดถึงตลอดไป

...หุหุ...
ทุกครั้งที่ฉันออกมาบรรเลงนิ้วพร่ำเพ้อบนคีย์บอร์ดตอนดึก ๆ ดื่น ๆ
มีเพียงเหตุผลเดียวค่ะคือฉันอยู่ในช่วง "จิตตก" อีกตามเคย
ไม่รู้เมื่อไหร่เรื่องต่าง ๆ เหล่านี้จะหายไปจากความทรงจำฉันสักที

ใครกันนะที่บอกว่า "ความรัก" มันมักจะเป็นเรื่องดี ๆ ที่ทำให้เรานึกถึงแล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
แล้วกับฉันตอนนี้หล่ะ
ตอนที่เงียบสงัด ซึ่งเป็นเวลาที่ฉันควรจะมีสมาธิในการอ่านหนังสือ
ทำไมเรื่องเก่า ๆ ที่ฉันเคยก่อขึ้นมา มันยังคงวนเวียนรบกวนฉันอยู่

นั่นแสดงว่า
กับสิ่งที่มันเกิดขึ้นกับฉัน มัน"ไม่ใช่" ใช่ไหม
แล้วกับไอ้คำว่า"ไม่ใช่" นี่คือ ยังไง

"มันไม่ใช่ความรัก" หรือ "ฉันกันแน่ที่มันไม่ใช่"

มันคงจะเป็นความหมายอันหลังสินะ "ฉันคือคนที่ไม่ใช่"
ต่อให้ฉันเอาความจริงใจ ความห่วงใย ความหวังดี ที่มากมายแค่ไหน
ไปกองจนท่วมหัวท่วมตัวเค้า มันก็คงไม่มีค่าอะไรสำหรับเค้าใช่ไหม

พอคิดแบบนี้ทีไร ฉันรู้สึกแน่นหน้าอกเหมือนจะหายใจไม่ออก ร้อนผ่าวที่หัวตา ก่อนที่มันจะรื้นไปด้วยน้ำใส ๆ ที่เรียกกันว่า "น้ำตา"

แต่เปล่าหรอก
มันไม่ได้หยดลงมาเพื่อแสดงให้ใคร ๆ ได้เห็นถึงความพ่ายแพ้ หรือ ความอ่อนแอของฉัน

"สติ" จะถูกกระชากกลับมาหาฉันอีกครั้งหนึ่ง

แต่...ฉันจะทำอะไรได้
นอกเสียจากสูดหายใจเข้าออกยาว ๆ สองสามครั้ง
แล้วยกมือน้อย ๆ ป้ายน้ำตาที่กำลังปริ่ม ๆ เตรียมจะหยดลงมาทันทีเพียงแค่ฉันกระพริบตา

เศร้าจังเนาะ..กับการรักคนที่เค้าไม่รักเรา...แล้วยิ่งได้รับรู้ว่าเค้ารักใครชอบใคร..มันก็ยิ่งปวดร้าว..

.....จันทร์เจ้าขา...ขอความเข้มแข็งให้ฉันด้วย...




 

Create Date : 09 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 9 กรกฎาคม 2552 2:04:39 น.
Counter : 164 Pageviews.  

1  2  

BlogGang Popular Award#13


 
Alps_s
Location :
KORAT NAKHON Switzerland

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]









Friends' blogs
[Add Alps_s's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.