夢より遠く 空より近く
Group Blog
 
All blogs
 

ชีวิตเด็กๆในวันเสาร์

ขอขอบคุณคำอวยพร ที่บล๊อกหน้าที่แล้วเนื่องในวันเกิดลูกสาว ด้วยนะคะ ขอให้คำอวยพรนั้นย้อนเข้าตัวท่าน ให้มีความสุข ทุกๆวันเช่นกันค่ะ

ก็เหมือนวันหยุดทุกวันนั่นแหล่ะ

เมื่อคืน แม่นอนดึกตีสอง แล้วก็กว่าจะหลับจริงๆตีสี่ พวกเด็กๆพากันร้อง

กันกวน เด๊่ยวไอ้โน่น เดี๋ยวไอ้นี่ เดี๋ยวหนูรินหิวนม ดูดทั้งคืนเลยนะ สงสัยฟันกำลังจะขึ้นอีก

แล้วช่วงนี้กินน้อยจริง ๆ ป้อนอะไรให้ก็หันหน้าหนีตลอด เฮ้อ จะไดเอทตั้งแต่ตัวกะจ๊อยนะหนูนะ


Photobucket

พี่โยชิตื่นมาทำท่าเหงาๆ เพราะพักนี้ไม่ค่อยมีเพื่อนๆมาเล่นที่สนามหน้าบ้าน

Photobucket

แม่เลยชวนให้ทำของเล่นให้พี่เหม่งหน่อย นั่งทำกัน

Photobucket

พี่เหม่งได้หนังสือ อ่านภาษาอังกฤษเล่มไหม่มา เห่อมาก เล่นไม่หยุด

Photobucket

ส่วนหนูริน ก็เอากะเค้ามั่ง ได้จับดินสอสี เอามาเขียนๆเลียนแบบพี่มั่ง เอามาใส่ปากชิมมั่ง

Photobucket

บางทีก็เหม่อ เอาหล่ะ

Photobucket
ตอนเที่ยง ผัดหมี่จ้า เด็กๆกินกันเกลี้ยงเลย อร่อยๆ

กินเสร็จ ดื่มกาแฟกัน กับโตซังอืมมชอบบรรยากาศช่วงบ่ายๆแบบนี้แหล่ะ


แล้วโตซังก็ไปนอนอ่านการ์ตูน แม่ก็พาเด็กๆไปวิ่งเล่นข้างนอก วันนี้พี่เหม่งเจอลูกหมาเข้ามาเลียแก้มเล่นด้วย เล่นเอาเจ้าตัวตกใจ แล้วเกิดอาการกลัวมาก

ร้องเรียกแม่ให้แม่อุ้มแล้วรีบวิ่งเข้าบ้าน เพราะปรกติพี่เหม่งไม่เคยเข้าใกล้พวกสัตว์แต่ละอย่างเลยน่ะ เลยกลัวมั้ง แล้ววันนี้ยังวิ่งเล่นได้ไม่กี่รอบเอง

เข้าบ้านมา

Photobucket
เอาหนูรินหลับ พอตื่นมาก็กินหนม โต๊ซังไปว่ายน้ำ พี่โยชิต้องรอเดือนหน้าถึงจะไปว่ายได้เพราะยังหนาวๆอยู่

แล้วก็ดูรายการ ไนไนบะ กันพวกเด็กๆ

Photobucket

Photobucket

หนูรินก็ชอบรายการนี้มาก

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

โอ๊ววแหงนคอดูทีวีซะแทบหงายหลังเลยน่ะ ชอบไม่ชอบคิดดูแล้วกัน


จบแล้วค่ะบ้านนี้ ชีวิตวันหยุดก็แบบนี้แหล่ะ ง่ายๆสบายๆแต่มีความสุข


ปอลอ ขอบคุณเพื่อนๆที่มาเยี่ยมบล๊อกเรามาก บางทีอาจจะตามบล๊อกไม่ทัน ก็ขอโทษนะค้า ไม่ได้หยิ่งรึอะไรเลยค่า แต่มันไม่ทันจริงๆ

ปอลอ เราจะอัพบล๊อกแต่ละวัน และจะลบบล๊อกหน้าเก่าของแต่ละวันไปด้วย คงไม่ว่ากันนะค้า




 

Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2552 23:25:26 น.
Counter : 537 Pageviews.  

เมื่อวันเกิดลูกสาว

เมื่อวานเป็นวันเกิดหนู แม่ตื่นมาตอนเช้าๆก็หอมแก้มหนูฟอดนึง

แล้วก็น้ำตารื้นๆขึ้นมา

คือแบบ ปลื้มใจดีใจ ที่ได้หนูมาคู่บุญคู่กัน ขอบคุณสิ่งศักสิทธ์ทั้งหลาย

ที่พาหนูมา มันปลื้มๆมันปลื้มอ่ะนะ

หนูยังไม่ตื่น

แม่เลยตื่นมาก่อนส่งพี่โยชิไปโรงเรียนแล้วมานั่งบันทึก ถึงตอนที่หนูเกิดที่โรงบาล ก็บันทึกไปเรื่อยใส่บล๊อกไว้ ถ้าเสร็จเมื่อไหร่ ถึงจะเปิดให้คนอ่านกัน

เมื่อวานแม่บอกโตซังให้ซื้อเค๊กมาดีกว่า จากตอนแรกที่ว่าจะทำเอง
แต่กลัวทำไม่สวยไม่อร่อย

แล้วอีกอย่างอยากจะถ่ายรูป ขวบปีแรกไว้ดูด้วย

ช่วงเย็นๆแม่ก็ทำโคโรเก่ะ ครั้งแรกในชีวิต ฮ่าๆ ฉลองหน่อย

อยากให้พวกหนูๆได้อร่อยกัน


ปรากฏว่า เฮ้อ ไม่ได้เรื่องเลยน่ะ เลยไม่ได้ถ่ายรูป แต่ก็ทานกัน หน้าตาเอร็ดอร่อยดี ทานข้าวกันเสร็จ โตซังเอาเค๊กออกมา

ดันทำเค๊กตกลงโต้ะซะงั้นหน้าเละไปหมด

แม่หล่ะโมโหโตซังมากๆจนพูดไม่ออก แต่ก็ไม่อยากไรมาก ดูรูปดีกว่า

Photobucket

เจ้าของงานวันเกิด

Photobucket

แม่ขอโทษนะ ที่เค๊กวันนี้ มันเป็นอิแบบนี้น่ะ

โต๊ซังก็ไม่ได้ตั้งใจ

Photobucket

หนูเอานิ้วไปจิ้มเค๊ก เล่นนิดนึง
Photobucket

แม่เลยเอาเค๊กออกมากลัวหนูจะละเลงซะหมด หนูจะร้องไห้ซะ

Photobucket

พวกพี่ๆหนูจะช่วยกันเป่าเทียนให้

Photobucket

ร้องเพลงแฮปปี้เบริดเดย์ก็เป่า ปีหน้าหนูค่อยเป่านะจ้ะ

Photobucket

เป่าเสร็จแล้วจ้า

Photobucket

พี่โยชิเตรียมจะหม่ำก่อนเจ้าภาพหล่ะ

Photobucket

นี่อีกหนึ่ง จ้องตาเป็นมันเลย

Photobucket

อ่ะนะ เดวก็ได้หม่ำเนาะ


เสร็จแล้วเราก็กินเค๊กด้วยกัน ก็มีความสุขดีในวันเกิดหนู ขอให้หนูมีความสุข สุภาพแข็งแรง น่ารักและฉลาด ออ่นโยน เชื่อฟังพ่อแม่

รักหนูมากๆเลย

Photobucket




 

Create Date : 27 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 27 กุมภาพันธ์ 2552 22:56:20 น.
Counter : 407 Pageviews.  

เครียดค่ะ ไปสมัครเรียนขับรถที่โรงเรียนอย่างเป็นทางการ

วันนี้โต๊ซังหยุด เลยนัดที่โรงเรียนที่เมลไปจองที่เรียนขับรถไว้

ว่าจะเข้าไปสมัคร

ไปกันเกือบจะเที่ยงแน่ะ เอาเหม่งน้อยกะหนูรินไปด้วย

ไปถึงเค้าก็เอากระดาษเทสภาษาญ๊่ปุ่นมาให้แม่ทำ

สาบานเถอะ แม่ทำได้แม่อ่านออกและรู้ความหมาย แต่มันเขียนออกมาเป็นฮิรากานะได้ ไม่ถึงครึ่ง

เพราะปรกติ แม่จะพิมรึอ่านเอาซะมากกว่า พอจะเขียนขึ้นมา ดันตันซะงั้น

โตซังดุแม่อีก ไหนว่าอ่านมาแล้วงัยทำไมทำไม่ได้

แง กรูจะร้องไห้ดีมั้ยเนี่ย สถาณการณ์กดดันเจรงๆ

ลูกเต้าก็ร้องงอแง


พนักงานเลยไปคุยกับผู้จัดการ

ผู้จัดการเลยมาคุยกับแม่ว่า ถ้าเป็นแบบนี้เห็นทีจะเรียนและสอบไม่ผ่านแน่ๆ

เพราะขนาดคนญี่ปุ่นเองยังตกเลยนะครับ
แต่ละคนไม่มีใครสอบครั้งแรกแล้วผ่านเลยด้วย

แม่ก็เลยบอกว่า ดิชั้นอ่านได้และรู้ความหมายโดยประมาณน่ะ

ถ้าพยายามมากกว่านี้ คงทำได้ค่ะ

ผู้จัดการบอกว่าถ้าเรียน ไม่ผ่านและสอบไบขับขี่ไม่ได้ ก็ต้องสูญเงินฟรีๆนะ

สามแสนสามหมื่นเยนกว่าๆเนี่ย

แม่เลยบอกว่าจะพยายาม พอดีลูกร้องเลยเดินไปให้นมที่รถ

โตซังคุยกับผู้จัดการ

แล้วเดินมาหาแม่ ตกลงจะเอางัยจะเรียนรึไม่เรียน

แม่เลยถามเธอมั่นใจชั้นมั้ยหล่ะ

ไม่รู้สิ เอางี้ดีกว่า

ถ้าแม่เรียนแล้วไม่ผ่าน แม่ต้องออกตังเรียนเองทั้งหมด

แต่ถ้าแม่เรียนแล้วผ่าน โตซังจะช่วยออกค่าเรียนให้คนละครึ่ง


แม่ก็เลยอึ้งๆ แต่โอเค ทั้งๆที่ไม่มั่นใจเท่าไหร่ แต่คิดว่า

ต้องพยายามมากกว่าเดิมสิบเท่ายี่สิบเท่า

และถ้าไม่เรียนตอนนี้ ก็คงไม่มีโอกาศแล้ว เพราะโตซังจะไม่มีวันหยุดดูแลลูกให้

เลยเดินไปกรอกใบสมัครอีกรอบ และวัดสายตา

โอกอ๊ดดดดดด

สายตาแม่แย่มาก

มองใกล้ๆโอเค แต่ระยะไกลๆ จะสั้นประมาน จุดสามมิล

พนักงานบอกให้แม่ไปตัดแว่นและค่อยมาอีกที ไม่งั้นจะเรียนไม่ได้

ก็โอเช ไปร้านแว่นใกล้ๆบ้าน

ตัดเลยวันนั้น

แต่จะได้อีกสามสี่วันถัดไป

แม่นัดเรียนวันแรกวันเสาร์นี้ เลยต้องเลื่อนไปเรียนเสาร์หน้า
ก็ดีจะได้มีเวลาเตรียมตัวมากๆกว่านี้


ออ๊ลืมบอกไป ค่าสมัครที่เรียน เค้าลดไห้ ห้าพันเยน เพราะจองที่เรียนไปทางเนต

รึถ้าเราจองที่เรียนโดยมีผู้ที่เคยเรียนแนะนำต่อมา เราก็จะได้ลดห้าพันเยนเหมือนกัน

จ่ายค่าเรียนอาทิตย์หน้าน่ะ

กลับมาบ้านแม่ก็เครียดขึ้นสมองเลย

เอาภาษามาอ่านและทบทวน

อ่านคำศัพย์เกี่ยวกับการจราจร ท่องจำและทำความเข้าใจ

เครียดๆๆและในใจคิดว่าต้องผ่านๆ



เฮ้ออ

ช่วงบ่ายไปซื้อกับข้าวแล้วเข้าบ้าน

เย็นนี้เลยไม่ค่อยมีอารมณ์เล่นกับลูกเลย

ทำกับข้าววันนี้เบอร์เกอร์เนื้อที่เด็กๆชอบ ปลาตาเดียวต้มซีอิ้ว แตงกวาน้ำส้มสลัด

เบอร์เกอร์เนื้ออร่อยมากๆ กินกันเรียบวุธเหมือนเคย พี่โยชิช่วยแม่ปันเบอร์เกอร์ด้วยวันนี้

ช่วงดึกๆเข้ามาหาข้อมูละไรหลายๆอย่าง ทะเลาะกะโตซังไปหนึ่งยก

แค่แม่ถามว่าถ้าเราสอบผ่านที่โรงเรียนแล้ว คาริเมนไคคัง ของเราจะมีอายุได้กี่เดือน

โตซังต่อว่าซะหาว่าเรา คิดว่าสอบหลายๆครั้งก็ผ่านได้ อย่าคิดอย่างนั้น

เราก็เถียงไปตอบ เธอจะให้ชั้นเครียดไปถึงไหน

ใครก็อยากสอบผ่านกันทั้งนั้นหล่ะ

แล้วชั้นมานั่งสบายใจเฉิบอยู่รึงัย

นั่งอ่าน นั่งหาข้อมูลจะเป็นอิบ้าอยู่แล้วเนี่ย

ทำไมไม่ให้กำลังใจกันมั่ง

รึสอบถามอะไรแทนที่จะให้คำตอบแบบดีดี นี่กลับมาซ้ำเติม
แมร่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง







เหอๆ เลยไปกำลังจะไปนอน

แกเลยบอกว่าจะซื้อทอล์คคิ้งดิคให้ บอกช่วยเราอีกแรง

เออแหม่
ยังงัยชั้นก็ยังงอนอยู่แหล่ะ





ปอลอ สำหรับคนสนใจโรงเรียนสอนขับรถ //www.midori-ds.com




 

Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2552 6:48:42 น.
Counter : 478 Pageviews.  

ค่าอาหาร อาทิตย์ละหมื่นเยน

บ้านเรากำลังประสปปัญหา
จากพิษเศรษกิจช่วงนี้แหล่ะ

คุณพ่อบ้านโดนลดวันทำงานลง เหลืออาทิตย์ละ แค่สามวันเอง

โดนลดวันทำงานไป โดยให้เป็นวันพักร้อน ครึ่งนึง และหักค่าแรงอีกครึ่งนึง

เงินเดือนก็ลดๆไปเกือบสามสิบเปอร์เซ็นจากทั้งหมด

แย่ๆจากที่เคยกินเคยใช้แบบสะดวกสบายเลยต้องมาประหยัดกันบ้าง

บ้านเราจาก เคยใช้ค่ากับข้าวตกอาทิตย์ละ หมื่นกว่าเยนสองหมื่นกว่าเยน

เลยต้องลดๆมาบ้าง

สมาชิกในบ้านเราทั้งหมด ห้าคน

สามี ก็ทานปรกติธรรมดา ถือว่าทานน้อยกว่าเราด้วยซ้ำ เบนโต่ะไม่ต้องมี

พี่โยชิ ลูกชายคนโต เด็กกำลังโต กินข้าวที ตักสองสามครั้ง ไม่จุกไม่เลิกเลยคนนี้ เรียกว่าวัยกำลังกินกำลังโตเลยแหล่ะ

พี่เหม่งน้อย คนนี้กินน้อย หนักไปทางขนมนมเนย แต่ดีที่ขนมทั้งหลายมีตุนไว้เยอะ จากยี่จังบ้าจัง เลยไม่ค่อยได้ซื้อเท่าไหร่

หนูริน พึ่งจะไม่ถึงขวบ เรื่องกินไม่ได้เยอะมากมายอะไร


ส่วนแม่ ก็ กินปรกติธรรมดาแหล่ะ แต่จะเปลืองหน่อยตรงเครื่องปรุงอาหารไทย รุึเวลาเพื่อนมาบ้าน ทำอาหารไทยอะไรนี่แหล่ะ


แม่เลยมาวางแผนอย่างประหยัดๆที่สุดแหล่ะ

บ้านเราทานข้างนอกตกเดือนละครั้ง

แต่ช่วงวันหยุด จะพากันกินเคเอฟซีแมค ของอร่อยพวกเด็กๆ กัน

ก็คงไม่เปลืองไรเท่าไหร่

คิดว่าอาทิตย์นึง หนึ่งหมื่นเยนน่าจะพอกินแบบไม่ขาดไม่เหลือ

ประหยัดยังงัยให้เค้าได้คุณค่าอาหารครบถ้วน

และแม่บ้านไม่เครียดจนเกินไปนักน่ะ

คุณพ่อบ้านบอกว่าเรื่องกิน ไม่ให้ประหยัดจนเกินไปนัก เพราะมันเป็นประพโยชต่อร่างกาย

ถ้าจะประหยัดก็น่าจะเป็นพวกของภายนอก

แม่ก็ว่าไม่น่าจะมีอะไรเปลือง เสื้อผ้านานๆซื้อที เครื่องสำอาง นานๆทีเหมือนกัน

ก็ไม่มีแล้วนินา

เฮ้อ ก็ลองดู โครงการนี้ครั้งที่ล้านแปดแล้ว ทำทีไรล่มทุกที

ครั้งนี้เอาไหม่ เริ่มต้นไหม่

กัมบาเร๊





 

Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2552 12:53:56 น.
Counter : 383 Pageviews.  

เข้าฤดูใบไม้ร่วง แล้ว



วันนี้เป็นวันหยุดโรงเรียนของพี่โยชิ เป็นวันเข้าสู่ฤดูไบไม้ร่วง กราว อีกแล้ว

จะว่าไปแม่ก็ชอบฤดูนี้ตรงอากาศนี่แหล่ะ มันกำลังเย็นสบายมากๆ

แต่ไม่ชอบตรงที่มันจะค่ำเร็ว ช่วงนี้ยังดีหน่อย หกโมงเย็นถึงมืด

เดี๋ยวพอถึง เดือน สิบเดือนสิบเอ็ด ก็โน่น สี่โมงเย็น ก็เริ่มมืดตึ๊บแล้ว

ช่วงมีกิจกรรมอะไรข้างนอกบ้าน ที่เด็กๆชอบ แม่ก็จะออกทุกวันหล่ะ

วันนี้พาเด็กๆไปกินแมค กันแต่เช้า

พวกเด็กๆตื่นเต้นกันซะ แหม๋ยังกะไม่เคยกิน

ก็ไปกินบ่อยๆแหล่ะทุกอาทิตย์ เพียงแต่่ไม่ค่อยไปกินตอนเช้าๆแค่นั้นเอง

ตื่นมา เอาผ้าเข้าเครื่องตาก แล้วเก็บที่นอนไปตากแดด เพราะแดดดีวันนี้ ปลุกเด็กๆตื่น
จัดการพากันไปเลย เก้าโมงครึ่งเดินกันไปแมคใกล้ๆบ้าน สิบห้านาทีถึง

สั่งอาซะแม็คและ แฮปปี้เซทที่แถมของเล่น กินกัน หนูรินาร้องกวนเป็นระยะ ท่าจะยังนอนไม่อิ่ม

เลยรีบกลับ แวะซูเปอร์ใกล้ๆบ้าน ซื้อของใช้ กระเป๋า หนังสือ และขนม นมเนย และกับข้าวหมดไปห้าพันเยน รวมของใช้ด้วยก็แปดพันเยน
ก็รูดปายย

กับข้าวเมื่อก่อน ซื้อราวๆสามพันเยนเอาอยู่กินได้เกือบๆอาทิตย์ เดี่ยวนี้ไม่อยู่แล้ว
เจ้าลูกชายคนโต กินข้าวกินกับต่อวันเยอะมาก
เด็กกำลังโตอ่ะเนอะ

ขากลับเจอเพื่อนที่สนามเด็กเล่นแวะคุยยาววว
ถึงเข้าบ้าน



เดินไปกัน เราสี่คน
แต่ถ่ายรูปมาได้คนเดียว ดูดิ๊



ในร้าน กินกันไม่ยอมมองกล้องเลย



แมคที่แม่ชอบ




หนูก็นั่งมองตาแป๋วตามเคย ยังหม่ำไม่ได้เนาะ





อันนี้ กินไม่ได้ ของเล่นที่ซื้อมาให้หนูกัดแท่ะกินเล่นตามสบาย




แมกกาซีนที่นานๆจะซื้อสักทีนึง และกระเป๋าเอามาใส่สัมภาระลูก เก้าร้อยกว่าเยนเอ๊งงง

จบรายงานเพียงเท่านี้





 

Create Date : 23 กันยายน 2551    
Last Update : 23 กันยายน 2551 12:29:29 น.
Counter : 372 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  

เราอุ้มนะ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เราอุ้มนะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.