夢より遠く 空より近く
Group Blog
 
All blogs
 

แม่ปั๋วก็ร้าย ร้ายเหลือเกิน

จริงๆว่าจะเอาเรื่องโกลเด้นวีคของตัวเองมาลงก่อน

แต่มันอดไม่ได้

กับเรื่องที่เราเจอ

จริงๆเรื่องแม่ปั๋วร้าย ไม่ใช่แม่ปั๋วเราหรอก เป็นแม่ปั๋วของเพื่อนข้างๆบ้านเรา

เพื่อนเราคนนี้อายุน้อยกว่าเรามาก เธอแค่ยี่สิบห้าเท่านั้นแต่งงานมาอยู่ที่นี่ได้ไม่กี่ปีมีลูกคนเดียว

เธอมีอะไรก็จะวิ่งเข้ามาบ้านเราตลอดเวลามีเรื่องอะไรแบบไม่สบายใจอะไร

เราก็จะเป็นฝ่ายรับฟังซะส่วนมาก

มีอยู่ช่วงนึงที่เธอ วิ่งเข้าออกบ้านเราเป็นว่าเล่น จนเราขาดความเป็นส่วนตัวไปงอนเธอไปพักนึง

แต่ก็หายกลับมาดีกันไหม่ เพราะไม่ใช่ใคร คนไทยด้วยกันเอง มีอะไรพึ่งพากันยามยากได้

เธออยู่กับแม่สามีกับบ้านที่สามีเธอซื้อ

แม่สามีก็เป็นคนแบบว่า ปากร้าย ที่เราว่าปากร้ายนี่เพราะเราเจอมากับตัวไม่ได้ฟังจากที่เธอเล่ามานะ

จากตอนที่เราไปเที่ยวบ้านเธอมา

แม่สามีจะเป็นคนแบบว่าไม่ค่อยชอบลูกสะไภ้คนไทยเท่าไหร่ แล้วเพื่อนเราก็แบบว่าไม่ใช่คนสวยดูดีอะไร เป็นคนแบบพื้นๆหน้าตาธรรมดา หน้าจะไปทางฟิลิบปินส์ซะมากกว่า แล้วเธอก็แบบว่า ยังเด้กๆ พูดจาเสียงดัง ออกจะกระโดกกระเดก ดูแม่ปั๋วจะไม่่ค่อยชอบ

แล้วจะแบบว่าท่าทางข่มๆลูกสะไภ้ซะเหลือเกิน

แต่กับเราแสดงออกด้วยดีนะ พูดจาดีอะไรดี คงเพราะเกรงๆเราอยู่ที่นี่มานาน

ใอ้เรื่องที่เราแค้นแทนนี่ มีสองสามเรื่องที่เพื่อนเรามาเล่าให้ฟัง

อย่างไม่นานมานี้ เพื่อนเรารู้ตัวว่าท้อง เพราะเอาแผ่นเช็คมาตรวจ เค้าก็คุยกันกะสามีเค้าจะบอกแม่เมื่อไหร่กันดี แกจะได้ดีใจ เพราะจะได้อุ้มหลานอีกคนแล้ว

สามีก็บอกว่าบอกไปเลยนะเมื่อไหร่ก็ได้

เย็นวันนึง เพื่อนเราก็เลยบอกแม่สามีไปว่า แม่ถ้าเผื่อหนูท้องช่วงนี้แม่จะว่าอะไรมั้ย

แม่ผัวว๊ากกกกกกกกกกกกขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

เธอมาท้องช่วงนี้ได้ยังงัย เธอรู้มั้ยเธอท้องช่วงนี้เธอจะไปคลอดเดือนสิบ แล้วเธอร้มั้ย คลอดมาช่วงเดือนสิบอ่ะมันกึ่ง้ร้อนกึ่งหนาวเธอจะป่วยง่ายๆๆแล้วก็บลาๆๆ

บ่นยาวๆๆๆ

บ่นหนักมาก

จนเพื่อนเราไม่ไหวแล้ว ผิดคาด น้ำตาไหลเผาะๆ คิดว่าแม่จะบอกโอเมเดโต้ะ ดีจังเลยนะท้องอีกคนแล้วน่าจะยินดีกับเธอนี่กับมาบ่นว่าเธอแบบไม่มีเหตุผล

ทั้งที่ก่อนหน้านี้พูดว่าท้องเถอะเมื่อไหร่ก็ได้มีอีกคน เอามาเป็นเพื่อนเล่นกันอย่ามีลูกคนเดียวมันเหงาๆ บอกเธอแบบนี้

เธอก็เครียดจัด เป็นเราก็เครียด แล้วแบบฟังเพื่อนเราเล่าแค้นแทน
แม่มๆๆฮึ่มๆในใจ

แล้วเธอเล่าว่าแม่สามีชอบว่าเธอ แหม๋ดีนะได้ลูกชายเธอเป็นสามีเนี่ยรู้มั้ยเธอน่ะโชคดีที่สุดในโลก ว่าแดรกดันเธอบ่อยๆ

ใอ้เพื่อนเราก็เกิดอาการเซ้งหลายรอบ คือรักสามีน่ะรักแต่แบบทนแม่ปั๋วไม่ค่อยจะได้ จะหย่าเพราะแม่ปั๋วก็หลายหน

แบบท้าทายกันเอาใบหย่ามาเลยมาเซ็นเลย แม่ปั๋วเธอท้ามานะ เวลาทะเลาะกัน

สามีก็แบบเกิดอาการ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก นั่นก็แม่ตัวเองนี่ก็เมีย

เท่าที่ดู สามีเพื่อนแบบดูเป็นคนดีมากๆ ดีจริงๆ


แล้วเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา เพื่อนเราชอบทานเผ็ดเพราะทานอาหารญี่ปุ่นไม่ค่อยจะได้

แม่สามีชอบไปบ่นให้เพื่อนบ้านอีกคนฟังแล้วเพื่อนคนนี้มาเล่าให้เราฟัง

เราก็แบบเออเค้าคงห่วงนะ เพราะเพื่อนเราทานเผ็ดเข้าโรงบาลไปครั้งนึงแล้ว

แล้วทีนี้สองสามวันก่อนน่าจะอาหารเป็นพิษน่ะ ปวดท้องโทรมาหาเราหลายรอบมาก

เราก็บอกไปโรงบาลๆ เธอบอกแม่สามีบอกยังต้องไปดูอาการก่อน เธอบอกอาเจียรจนหมดแรงแล้ว

แม่สามียังบอกดูอาการโรงพยาบาลปิดเพราะมันหยุดโกลเด้นวีค

((โรงบาลที่นี่จะมีวันปิดค่ะ )) แต่เราบอกไปแผนกฉุกเฉินนะเค้าไม่ปิด แม่สามีก็ไม่ยอมพาไป

จนเช้าอีกวันเพื่อนเราโทรมาไม่ไหวแล้ว เรากับสามีว่าจะไปขับรถพาเธอไปเอง

เธอบอกไม่ต้องแล้ว สามีขับรถพาไปเอง


ประกอบกับท้องห้าเดือนด้วย สามีเราบอกทำไมเค้ารอได้ขนาดนี้ เป็นเราปวดท้องวันแรกสามีเราพาไปแล้วน่ะ เพราะห่วงลูกในท้อง

นี่เราแอบคิดๆว่าแม่ปั๋วเค้าแกล้งเธอรึป่าว



นี่เธอเมลมาว่านอนโรงบาลอีกสองสามคืนลูกปลอดภัยหมอบอกมาช้ากว่านี้อันตรายมากๆ


เราก็เฮ้ออออออ

ปวดตับกับเธอไปด้วย

ดีนะที่เราไม่เจอแม่ปั๋วแบบนี้




เคาะก่อนเดวเข้าตัว




 

Create Date : 04 พฤษภาคม 2553    
Last Update : 4 พฤษภาคม 2553 7:03:57 น.
Counter : 445 Pageviews.  

ไปโฮวเคนซังคะ มาค่ะเมื่อวาน

จะพิมภาษาญี่ปุ่นก็ยังขัดๆเขินๆ กล้วไม่ตรงกับคำเท่าไหร่

จำได้ไปครั้งแรกเมื่อเจ้าโยชิเข้าอนุบาลสอง แล้วแม่ต้องไปดูการเรียนการสอนที่โรงเรียน ห้าหกปีที่แล้วค่ะ ตอนนี้ไปอีกที ก็เจ้าลูกชายคนกลาง

หอบหิ้วเจ้าหนูริน่าไปด้วย

ไปถึง เด็กๆแต่ละคนก็ต้องทำหน้าที่ตัวเอง เอาแก้วน้ำผ้าเช็ดมือ ข้าวของอะไรตัวเองไปเก็บ แล้วก็เล่นตามสะดวก อยากเล่นอะไรมีของเล่นให้ทุกอย่าง ในช่วงสองสามชม แรกของในแต่ละวัน แล้วถึงมาทานของว่าง ร้องเพลงเล่นเกม เล่านิทานกันก่อนกลับบ้าน

ดูรูปกันเลยดีกว่า

Photobucket

เจ้าทากะคุงส่วนมากก็เล่นอะไรตามประสาเค้า ส่วนมากจะชอบเล่นทำอาหาร เหมือนพี่เค้าเลย แม่สังเกตุ ถ้ากลุ่มเพื่อนคนไทนที่เล่นแบบไม่ดี อาละวาดขว้างปาข้าวของทากะคุงของแม่จะไม่เข้าไปเล่นด้วยเลย คงจะกลัวๆ

Photobucket

ริน่าก็เข้าไปเล่นกับพี่เค้าด้วย สังเกตุเห็น ส่วนมากคุณแม่ที่มาจะมีน้องๆบ้าง ท้องบ้างตามติดมาด้วยทั้งนั้นเลย

Photobucket

เล่นดินบ้าง น้ำบ้างโคลนบ้าง สนุกเค้าค่ะ แม่สังเกตุอีกแหล่ะ คุณแม่ญี่ปุ่นเค้าจะให้เด็กๆเล่นดินโคลนแบบนี้ได้ไม่ดุด่า อย่าเล่นสกปรกอะไรแบบนี้ไม่มีค่ะ

คือเค้าอยากให้เด็กเล่น ได้ลองได้เรียนรู้เกี่ยวกับทุกอย่าง สมัยเด็กๆแม่ก็ชอบเล่นโคลนน่ะ แต่โดนผู้ไหญ่ดุบ่อยๆ

แต่เราเล่นก็ล้างมือทำความสะอาดดีดี ก็ไม่มีปัญหาอะไรนิเนาะ ไม่ได้ลงไปคลุกกลิ้งเกลือกแบบนี้ สกปรกแน่ๆเชื้อโรคเข้าสมอง เคยได้้ยินข่าวบ่อยๆ

Photobucket

ชอบเห็นเค้ามีเพื่อนเล่น แม่ก็มีความสุข

ส่วนหนูริน หนูชอบสัตว์มากๆไม่ว่าตัวอะไรเข้าไปจับได้แบบไม่กลัวเลยอ่ะ

Photobucket


Photobucket


Photobucket

สงสารเจ้ากระต่ายมากตอนแรกๆหนูก็เล่นดีดีอยู่หรอกตอนหลังๆกระต่ายคงรำคาญหันตรูดให้ หนูดึงตรูดมันหลายทีมาก พอเห็นกระต่ายไม่สนใจหนูไปเอาเศษใบไม้มาจากไหนไม่รู้มาให้มันกิน อย่างฮาเลย

แม่ก็อยู่โรงเรียนได้สักพักก็กลับ ราวๆเที่ยงๆวันนี้ไม่มีเบนโต่ะ

Photobucket

ช่วงเดินกลับบ้านสองพี่น้องจะเดินคุยเจี็ยวจ้าวกันไปตลอดทาง หนูรินก็จะชอบร้องเพลงทิวลิป เพลงโปรดเค้า

เจ้าทาคะก็จะคุยนู่นนี่ไปตลอดทาง

กลับถึงบ้านแล้วยังเล่นกันต่อที่หน้าบ้าน

Photobucket

ยังสนุกต่อไม่เลิกค่ะ

เมื่อวานแม่ทำเกี๊ยวซ่า เด็กๆสามคนมาช่วยกันทำสนุกสนานมาก

แถมทำออกมาแล้วอร่อยด้วยสิ คงจะเค็มหลายขี้มือ เกี้ยวซ่าดูบิดๆเบี้ยวๆไม่เป็นทรงเกี้ยวซ่าเท่าไหร่

แต่มันอร่อยเหลือใจเลยหล่ะ





ขอบคุณทุกท่านสำหรับคอมเม๊นมาก ต้องขอโทษนะคะ ถ้าบางทีอาจจะตามคอมเม๊นกลับไม่ได้ทั่วถึงเท่าไหร่




 

Create Date : 29 เมษายน 2553    
Last Update : 29 เมษายน 2553 6:08:09 น.
Counter : 581 Pageviews.  

เผลอแป๊บเดียว จะครึ่งปีเข้าไปแล้ว

พึ่งอัพบลีอกไปเมื่อต้นปี แล้วก็สัญญากับตัวเองว่าจะอัพบ่อยๆก็ดันทำไม่ได้

มัวแต่ไปติดเกม ไร้สาระอยู่ตั้งนาน

ปีนี้เป็นปีสำคัญของครอบครัวเรา ซึ่งปีไหนก็สำคัญทั้งนั้นหล่ะ

แต่เรารู้สึกว่าปีนี้ลูกๆท้งสามคนจะโตพอ ช่วยเหลือตัวเองกันได้ เราเลยค่อยสบายขึ้นมาหน่อย

คนโตขึ้นปอ ห้า คนกลางเข้าอนุบาล สอง คนเล็กสองขวบกว่าที่กำลังเก่งเหลือเกิน ชอบทำอะไรด้วยตัวเองทั้งหมด ใส่เสื้อผ้า ทานข้าว อะไรทุกอย่างเลียนแบบพี่เค้าแทบจะทั้งหมด

คนกลางเริ่มไปโรงเรียน ไปไหม่ๆร้องให้สองสามวัน พอหลังจากนั้นก็เริ่มปรับตัวได้ไม่ร้องไห้แล้ว กับสนุกกับที่โรงเรียนมากขึ้นเริ่มมีเพื่อน

เริ่มทำอะไรด้วยตัวเองได้มากขึ้น ไม่ค่อยร้องไห้ เวลาหกล้มรึเป็นอะไร ดูเหมือนจะโตขึ้น พัฒนาการต่างๆของเค้า อ่านฮิรากานะ คาตาคะนะได้ทั้งหมด คันยิได้บางคำ ทั้งหมดนี้เค้าดูจากดีวีดี การ์ตูนที่เค้าชอบ แล้วเลยจำคำต่างๆได้เกือบทั้งหมด

ที่แม่ยังกลุ้มคือช่วงนี้ติดเกมมาก แต่ดูเหมือนพอแม่บอกให้เลิกเล่นก็เลิกได้ ชอบคุยเรื่องที่โรงเรียนทุกวัน

คนโตขึ้นปอ ห้า เริ่มช่วยเหลืองานบ้านแม่เก็บผ้าไปซื้อกับข้าวซุเปอร์ ดูดฝุ่นเก็บบ้าน จัดโต้ะหนังสือตัวเอง แต่ทำไม่ค่อยเรียบร้อยหรอก ก็ต้องค่อยๆบอกสอนกันไป ยังไม่ชอบเล่นกีฬาเหมือนเดิม


ส่วนเราคนเป็นแม่อะไรต่างๆก็ยังเหมือนเดิมสุขภาพ อายุเริ่มมากขึ้นเริ่มมีไขมันพอกพูนตามที่ต่างๆฮ่าๆ

สายตาเริ่มฝ้าฟางจริงๆ เริ่มเจ็บปวดตามบั้นเอว ไม่นึกว่าจะเปลี่ยนไปขนาดนี้

แต่เราก็เริ่มทานอาหารพวกผักมากขึ้น คาร์โบจะน้อยมาก ๆเป็นไปได้ ช่วงกลางวันทำตำแครอท เย็น ทานพวกสลัดกับกับข้าว

ตอนเช้ากาแฟ ช่วงนี้ดื่มประมานวันละสองแก้ว

เรื่องเนตโดนสามีว่าให้ใช้เวลากับมันให้น้อยลง เราก็โอๆจะลดยังงัยก็ยังเหมือนเดิม เหมือนเป็นยาเสพติด แต่ก็พยายามจะใช้เนตเพื่อประโยชน์กับตัวเองจริงๆ ไม่ไร้สาระแบบเมื่อก่อน รู้สึกอายุมากขึ้น

เราจะมัวมาช้าเสียเวลาอะไรไปมากไม่ได้ อยากเห็นความสำเร็จของลูก ในวันข้างหน้าเลยตัวเองต้องพยายามให้มากขึ้นกว่าเก่าไปด้วย

พอแล้วมาบ่นแค่นี้แหล่ะ




 

Create Date : 26 เมษายน 2553    
Last Update : 26 เมษายน 2553 15:32:57 น.
Counter : 394 Pageviews.  

สุขๆดิบๆ ชีวิต คนเรา

เริ่มปีไหม่ มาก็มีความสุขดี แต่พอหลังจากนั้นชีวิตก็เข้าสู่กับภาวะปรกติ Smiley


มีงอน มีง้อ หน้าบึ้งหน้าบูด ทะเลาะเบาะแว้ง กันพอเป็นพิธี ชีวิตมีรสชาด



บอกตรงๆบางทีก็เบื่อมากๆ ชีวิตแบบนี้ สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขมีรอยยิ้มได้ทุกวันก็มากเด็กๆทั้งสามแค่นั้นเอง


นอกนั้น เหมือนเป็นฝุ่นผงในอากาศ ไม่มีผลกับจิตใจอะไรเราเลย เหนื่อย



สองสามวันมานี่อากาศเริ่มหนาวมากๆ อย่างวันนี้หนาวและมีฝนตก ขากลับเดินจากโรงเรียนลูกขาสั่นพับๆ ปวดหัวปวดหูอย่างชา ยังกะหูจะหลุดSmiley


เริ่มปีไหม่เราไปโรงเรียนโดยไม่สายบรรดาเพื่อนๆด้วยกันส่งเสียงทักทายไหญ่



เพราะปรกติสายงัย กัมบัดต้ะน๊า เซนเซพูดมา ไม่รู้จะดีใจดีรึป่าวนิ




เริ่มลงรูปหลังจากห้าวันที่แล้วมาดีกว่า

เมื่อวานเข้ามาอัพดีดี ก็ดันแฮ๊งหมดรมณ์ซะงั้นSmiley

Photobucket

สองพี่น้องนั่งวดูทีวีกัน



Photobucket

หนูรินติดชูนิ้วเวลาถ่ายรูปโพสซ๊า


Photobucket

แกงส้มทำวันก่อน กินได้สองวันที่สามกินแล้วปวดท้องแทบตาย

Photobucket

โรคจิตชอบถ่ายรูปบ้านตัวเองตอนรกๆ ไม่รู้จะอัพไรแล้ว

ปีไหม่เริ่มต้นอะไรไหม่ๆสักที ปีนี้เริ่มสอบภาษาญี่ปุ่นไหม่

ส่งเสริมลูกด้านกีฬา และกิริยามารยาท ภาษาไทย ให้เยอะมากขึ้นกว่าเก่า






 

Create Date : 12 มกราคม 2553    
Last Update : 12 มกราคม 2553 12:24:25 น.
Counter : 553 Pageviews.  

สวัสดีปีไหม่ เริ่มจากวันที่ 1-5 มกราคม

สวัสดีปีไหม่ท่านผู้อ่านที่ผ่านไปผ่านมาทุกท่าน

ขอให้ทุกท่านมีความสุขสวัสดี สุขภาพใจและกายแข็งแรงและแข็งแกร่งไม่มีแผ้วพาลอันใดมากล้ำกลาย

ปีที่แล้วเป็นปีที่ดีอีกปีนึงของเรา คือไม่มีทุกข์ใดหนักหนาสาหัส จนทนไม่ได้ มีปัญหาอะไรก้ผ่านพ้นมันไปด้วยดี

แต่ก็อาจจะเป็นปีที่ไม่ค่อยจะมีสาระอันใดเท่าไหร่

ทำอะไรตามใจและความสุขตัวเองเป็นส่วนมาก


ปีนีเลยตั้งใจไว้ว่า จะะความสุขของตัวเองให้ลดน้อยลงมาหน่อย

เอาความสุขครอบครัวของตัวเองเป็นที่ตั้ง

แต่ก็จะพยายามทำความฝันของตัวเองให้ได้ด้วย สาธุ โอมเพี๊ยง ตั้งใจแล้วต้องทำให้ได้สักทีนะ






วันปีไหม่พวกเราตื่นกันมาก็ทานอาหารโอเซจิเรียวริ ที่ไปเอามาจากบ้านแม่สามี เราทำเองบ้างนิดหน่อย ทำไข่หวานม้วนกุง กับมันบดหวานใส่คุริ
Photobucket

พวกเด็กๆทานโมจิกัน เจ้าทากะคุงกินโมจิเกือบติดคอต้องล้วงกันแทบไม่ทัน เจ้าหนูรินทานไปหน่อย คนพี่ทานซะเยอะเลย สองก้อน สวนแม่ทานไปนิดนึง กินกับซะส่วนมากอ่ะ ชอบปลาดาบแข็งๆมาก กับปลาหมึกกับไข่กุ้ง

สายๆนั่งเล่นนอนเล่นโทรไปหาญาติๆอวยพรปีไหม่กัน

บ่ายๆขับรถชมวิว ไปทางทะเล เผื่อจะถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกดิน ปีนี้พิเศษกว่าทุกปี ไปทางเซนโทเรีย เกาะที่ทำสนามบินไหม่นี่แหล่ะ

Photobucket





วันที่สอง วันนี้เป็นวันเกิดเรา จัดการทำคงามสะอาดบ้านแต่เช้าๆ ญาติๆสามีจะมาบ้านเรากัน รอจนบ่ายสี่โมงก็ไม่มาเลยต้องไปบ้านลุงอีกคน

แล้วก็ไปทานซูชิกัน ทานเค๊ก
Photobucket



วันที่สาม

Photobucket
วันนี้ก็นั่งเล่นนอนเล่นกัน เล่นเกมวิลซะส่วนมาก เที่ยงๆทำสปาเก็ตตี้ให้เด็กๆทานกัน ทานแล้วหน้าทะเล้นมาแบบนี้แหล่ะ

ช่วงเย็นๆนัดเพื่อนไปทานฉลองวันเกิดกัน นัดกันที่ร้านไก่ย่างหน้าบ้าน แต่คนล้นเต็มมากๆ เลยต้องย้ายก้นไปร้านสเต๊กที่เดิม

Photobucket

ดื่มเบียร์ไปสามแก้ว

กำลังได้ที่กันเลย แต่ก็ต้องกลับเพราะบอกคุณสามีไว้กลับสามทุ่ม อีกอย่างต้องกลับไปเอาพวกเด็กๆอาบน้ำนอนกัน เฮ้อ อยากดื่มอีก ก่อนกลับแวะไปถ่ายรูปแอบแบ๊ว พุริคุระกันอีก

Photobucket



วันที่สี่

Photobucket

วันนี้อากาศดีมีแดด เลยพากันไปสนามเด็กเล่นใกล้ๆบ้าน เห็นแดดดีดี แต่ลมหนาวมาก สุดยอด

วิ่งไล่จับกะเด็กๆจนหายหนาวไปเลย ละลายแคลอรี่ไปเยอะ




วันที่ห้า

คุณสามีจะเอาอะไรไปเปลี่ยนที่อำเภอ เพราะบ้านเลขที่เรา เปลี่ยนหมายเลขบ้านไหม่

ก่อนไปทานราเมงร้านเดิมกันก่อน อร่อยสุดๆ
Photobucket

เราสั่งยาไซราเมง อร่อยมากๆ

Photobucket

ทงคัตสุราเมงของพ่อเค้า อร่อยเหมือนกัน
Photobucket

มิโส่ะทงคัตสุราเมง อร่อยล้ำเลิศแต่เค็มไปหน่อย

Photobucket

พวกเด็กๆกับรอยยิ้ม มีความสุขนะค้ะ

ปีนี้หมดไปห้าวันแบบความสขล้นๆเต็มๆ ปีนี้กัมบาเร๊ ค่ะทุกท่าน

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและชม




 

Create Date : 06 มกราคม 2553    
Last Update : 6 มกราคม 2553 12:01:25 น.
Counter : 529 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  

เราอุ้มนะ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add เราอุ้มนะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.