Group Blog
 
All blogs
 

ตอนที่4 : เสื้อผ้าไม่เรียบ แต่ชีวิตเรียบง่าย






ชีวิตประจำวันเมื่อแรกเป็นครูประชาบาลที่นี่ เรียบง่ายด้วยความไม่ตั้งใจ ผมพักบ้านพักครูซึ่งตั้งอยู่หลังอาคารเรียนติดกับไร่ของชาวบ้าน ที่นี่มีบ้านพักครูสองหลัง หลังแรกเป็นบ้านพักของครูรุ่นพี่ที่อยู่มาก่อนหน้านี้แล้ว ผมกับครูไพศาล พักด้วยกันในบ้านพักหลังนี้

รูปร่างลักษณะของบ้านพักครูของเราจะเหมือนกันทั่วประเทศ เป็นบ้านไม้ไต้ถุนสูง เสาต้นเล็กๆ ไม่กี่ต้น มีห้องนอน 2 ห้อง ห้องครัว 1 ห้อง เชื่อมต่อกันด้วยชานบ้าน มีห้องน้ำ 1 ห้องอยู่ใต้ถุนบ้าน บันไดทำด้วยไม้แผ่นบางๆ มีระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยมหากมีใครขึ้นมาบนบ้าน หรือแม้แต่สุนัขเก่าๆ ผอมๆ สักตัวขึ้นมา ทุกคนก็จะรู้ได้ทันทีจากแรงสั่นไหว ไม้พื้นปูห่างบ้างชิดบ้างตามแต่อารมณ์ ไม้ฝาบ้านตีซ้อนทับแนวตั้ง หน้าต่าง ประตูไม้สักสดใหม่แผ่นเล็กค่อนข้างปิดเปิดยากเพราะบิดเบี้ยวยืดหดตามฤดูกาล

สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ มากมาย เช่น ตะเกียงรั้ว เตารีดตราหัวไก่ใช้ถ่านหุงข้าว เนื่องจากยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ใกล้กับบ้านพักมีบ่อน้ำบาดาลพร้อมปั๊มโยกหางลิง 1 บ่อ ใช้อาบหรือซักล้าง ดื่มหรือหุงข้าวไม่ได้เพราะน้ำขุ่นมีกลิ่นฉุนกึก เวลาอาบน้ำฟอกสบู่แล้วราดน้ำขันเดียวสบู่ออกหมดเกลี้ยง ถูตัวรู้สึกเหนียวหนึบ แสดงถึงความกระด้างของน้ำนั่นเอง แต่ส่วนใหญ่ผมกับเพื่อนจะไปอาบน้ำกันที่ลำธารเล็กๆ ซึ่งไหลมาจากภูเขาแถบบ้านพุต่อ ผ่านหลังตลาดบ้านหูช้าง อ้อยอิ่งมาผ่านหลังบ้านพักครูที่ผมอยู่ น้ำใส ไหลเย็นตลอดปี บรรยากาศริมสวนกล้วยและไร่มันสำปะหลัง ธรรมชาติสุดๆ จะโป๊เปลือยอย่างไรก็ได้ไม่มีใครเห็นเพราะกลางคืนมันมืดตื้อ

ทุกวันหลังอาหารมื้อเย็นก็ออกมานั่งที่ระเบียงบ้าน คุยกันใต้แสงตะเกียง อ่านหนังสือ เล่นกีตาร์ ฟังเพลงจากวิทยุเก่าๆ เสียงกรอกๆ แกรกๆ ก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ มองไปทางไหนก็มืดมิด ของว่างยามค่ำคืนในบางคืนอาจจะเป็นแมงเม่าคั่วน้ำปลาเค็มๆ มันๆ หรือไม่ก็ถั่วเขียวคั่วหอมๆ เคี้ยวเล่นคลายเหงา

ชีวิตที่นี่ที่ซึ่งไม่มีทั้งไฟฟ้า ประปา ห่างไกลผู้คน ครูสาวๆ ก็ไม่มี ก็เลยหมดความจำเป็นที่จะต้องรีดเสื้อผ้าให้เรียบเนี้ยบ ด้วยภาระที่ต้องพรมน้ำบนผ้าที่จะรีดก่อน แล้วมาติดเตารีดด้วยถ่านไฟหุงข้าว ไปตัดใบตองกล้วยมารองรีดถูไปมาก่อนวางเตารีดไปบนเสื้อผ้าเพื่อให้ลื่นรีดง่าย แต่ทำให้ชีวิตไม่ง่าย ผมก็เลยตัดปัญหาด้วยการซักผ้าเสร็จแล้วสลัดๆ ตากแห้งก็พอใส่ได้ไม่น่าเกลียด (สำหรับเพื่อนผมนะหรือเสื้อผ้าเนี้ยบตลอด) แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่จะไม่เรียบ แต่ชีวิตครูบ้านนอกอย่างเราก็เรียบง่ายอยู่มากทีเดียวละครับ..


บันทึกจากเรื่องจริง : ศิลป์ชัย เทศนา




 

Create Date : 15 ตุลาคม 2559    
Last Update : 15 ตุลาคม 2559 17:46:46 น.
Counter : 325 Pageviews.  

ตอนที่ 3...ออกเดินทาง



ตอนที่ 3...ออกเดินทาง



เช้าวันนี้ วันที่ 9 ก.ค. 2518 ท้องฟ้าแจ่มใสกว่าทุกวันทั้งที่เป็นฤดูฝน ผมกับไพศาล มาขึ้นรถประจำทางที่สถานีขนส่งเพื่อเดินทางไปรายงานตัวที่โรงเรียนใหม่ ที่เรียกโรงเรียนใหม่ ไม่ใช่ว่ามีโรงเรียนเก่าและจะย้ายมาหรอกครับ แต่เป็นวันแรกที่ผมกับไพศาลจะได้บรรจุเป็นครูอย่างเป็นทางการหลังจากจบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) จากวิทยาลัยครูนครสวรรค์ เราขึ้นมานั่งบนรถประจำทางสายอุทัยธานี – บ้านไร่
รอไม่นานรถก็เริ่มออกตัว ไหลเอื่อยๆ ไปเรื่อยๆ ประหนึ่งว่าไม่รีบร้อนอะไรใดใด

นับเวลาเกือบชั่วโมงครึ่งในระยะทาง 60 กว่ากิโลเมตร จากตัวเมืองอุทัยธานี บนถนนลูกรังตลอดทางนับจากอำเภอหนองฉางมา รถโดยสารจอดให้เราลงหน้าโรงเรียนบ้านหูช้าง ปัดฝุ่นตามเสื้อ กางเกง ดูเหมือนว่าต้นไม้ ภูเขา ท้องฟ้าแถวนี้ ถูกเคลือบไปด้วยผงฝุ่น

เดินมาอีกหน่อยหลังทิวไม้เบื้องหน้าเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวสองหลังทอดยาวอยู่สุดทางเดินจากถนนใหญ่ เสียงเด็กนักเรียนอ่านหนังสือเจื้อยแจ้ว กลิ่นอายในบรรยากาศโรงเรียนประถมศึกษาอบอวลสดใส รอยยิ้มและแววตาของเด็กๆ ที่มองมาเชื้อเชิญต้อนรับเหมือนจะรู้ว่าครูคนใหม่มาแล้ว บ้างก็วิ่งเล่นกันไปหัวเราะไปตามประสา บ้างก็เดินร้องไห้ขี้มูกโป่ง

ของจริงที่ตรงหน้าแทบไม่ต่างกันกับภาพในจินตนาการ ใช่แล้ว ชีวิตการงานของผมจะเกิดขึ้นที่นี่ การเดินทางอันยาวไกลเริ่มขึ้นแล้วนับแต่นี้ไป ในบ้านพักครูหลังเล็กๆ แม้อากาศค่อนข้างเย็นสบายยามค่ำคืน แต่จิตใจของผมอบอุ่นจนร้อน

นอนคิดถึงคำพูดของใครคนหนึ่งที่พูดไว้ “นักเดินทางไม่เคยมีเส้นทาง เส้นทางจะเกิดขึ้นขณะเดินทาง” คืนนั้นผมใคร่ครวญหาคำตอบจากคำถามที่ตัวเองถามซ้ำไปซ้ำมาอยู่นานเท่าไรก็ไม่รู้ “ชีวิตผมกำลังจะเดินทางไปไหนครับ...”


บันทึกจากเรื่องจริง : ศิลป์ชัย เทศนา





 

Create Date : 13 ตุลาคม 2559    
Last Update : 13 ตุลาคม 2559 13:16:39 น.
Counter : 252 Pageviews.  

ตอนที่ 2...ยศซ้าย ป้ายขวา




ตอนที่ 2...ยศซ้าย ป้ายขวา

หากจะนับย้อนหลังไปครั้งบรรจุเป็นครูเมื่อปี พ.ศ. 2518 วันแรกของชีวิตราชการที่ใส่เครื่องแบบสีกากี รีดกลีบโง้งซึ่งโดยปกติไม่ค่อยจะได้รีดเสื้อผ้าใส่นักด้วยว่าขี้เกียจก่อไฟเตารีดถ่านในสมัยนั้น เวลาติดเครื่องหมายเสมา อินทนูระดับชั้นครูตรี ป้ายชื่อ แถบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ก็ให้งงอยู่บ้างด้วยเครื่องหมายอะไรเยอะแยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องหมายอินทนูบนบ่าที่มีเส้นม้วนไปม้วนมา บางครั้งก็ใส่ผิดข้าง เอาข้างซ้ายไปใส่ข้างขวา ดูสับสน และผมก็ยังไม่ร้ว่ามีเหตุผลอะไรที่อันนี้ต้องเป็นอินทนูข้างซ้าย อันนี้ต้องเป็นอินทนูข้างขวานอกจากวิธีจำว่า เส้นโค้งบนบ่าต้องม้วนไปข้างหลัง จนทุกวันนี้

โลกเปลี่ยนไปรวดเร็วมาก หลายอย่างไม่เคยมีปรากฏการณ์ให้เห็นในช่วงชีวิตของหลายคนก็จะได้เห็นในเร็ววันโดยเฉพาะเทคโนโลยี หลายอย่างเคยเกิดขึ้นแล้วก็ยังเวียนว่ายอยู่ในวัฏฏะเดิมๆ สมัยก่อนมีตำแหน่ง ศึกษาธิการจังหวัด ศึกษาธิการอำเภอ มีสังกัดซ้ำซ้อนมากมายหลายชั้นบังคับบัญชา เราก็เรียกร้องหาอิสรภาพ ไม่ต้องการเจ้านายหลายคนบ่นว่ายุ่ง
กาลเวลาผ่านไป จนถึงวันดีคืนดีทั้งหลายทั้งปวงก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างเก่า อย่างที่ในสมัยผมเป็นครูใหม่ๆ อีกครั้งหนึ่ง ครูร่วมสมัยกับผมหากยังนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ได้ก็ลองเล่าให้ครูรุ่นลูกรุ่นหลานได้ฟังบ้างถือซะว่าเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กั
วันจันทร์ที่แล้ว เป็นวันสุดท้ายที่ผมแต่งชุดเครื่องแบบซึ่งเอวกางเกงค่อนข้างจะคับไปสักนิด ติดเครื่องหมายเสมาที่ปกเสื้อทั้งสอง ติดเครื่องหมายอินทนูบนบ่าตามอักษรซ้ายขวาที่เขียนติดไว้ด้านหลัง ส่วนป้ายชื่อกับแถบเครื่องราชอิสิริยาภรณ์ นั้นผมติดตามคำสั่งสอนจากรุ่นพี่นับตั้งแต่วันแรกที่สวมเครื่องแบบเมื่อ 40 กว่าปีมาแล้วเสียงยังก้องอยู่ในโสตประสาท “ไอ้น้อง ติดอย่างนี้มันผิด จำไว้นะ ยศติดซ้าย ป้ายติดขวา” ...

บันทึกจากเรื่องจริง : ศิลป์ชัย เทศนา




 

Create Date : 13 ตุลาคม 2559    
Last Update : 13 ตุลาคม 2559 13:12:35 น.
Counter : 180 Pageviews.  

ตอนที่1 : บันทึก ณ 30 กันยายน




30 กันยายน 2559
...ก่อนเลิกงานเย็นนี้ผมยืนมองทุกอย่างรอบตัวอีกครั้ง เพราะวันนี้ทุกอย่างดูแปลกตา โต๊ะทำงานของผมสะอาดที่สุดในชีวิตราชการเป็นเวลา 42 ปี ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องคุ้นชินสำหรับผมเลย

แสงแดดใสๆ สาดส่องผ่านหลังคากระทบผนังสีขาวแสบตายิ่งนัก เสียงพัดลมเพดานยังคงดังแกรกๆ เหมือนเดิม ฟังดีๆ ก็เพลิดเพลินจนลืมรำคาญได้เหมือนกัน ชีวิตในสำนักงานแห่งนี้นับแต่ปี พ.ศ. 2528 ที่ผมย้ายมาปฏิบัติงานแทนการสอนเด็กๆ ที่โรงเรียน สิ่งที่เป็นความสุข ความประทับใจที่สุดก็เห็นจะได้แก่ มิตรภาพ ภราดรภาพ ความรัก ความเป็นพี่เป็นน้องกันของพวกเรา

ผมคิดอะไรเพลินๆ มองขึ้นไปเหนือหลังคาสีแดงของตึกแห่งนี้ นกพิราบหลายคู่เคียงข้างชิดใกล้ไม่เหินห่าง ผลัดกันจิกไซร้ขนแต่งตัวให้กัน ซึ่งก่อนนี้ผมไม่ค่อยให้ความสนใจกับมันนัก

ว่ากันว่าโดยธรรมชาติของนกพิราบแล้วเมื่อจับคู่ก็จะเคียงคู่กันตลอดชีวิต มีลูกก็จะช่วยกันเลี้ยงดู นกพิราบจึงเป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์ จงรักภักดี เอาใจใส่ ดูแลห่วงใยซึ่งกันและกัน ผมเดินลงบันไดขั้นสุดท้าย หันหลังกลับไป นกเหล่านี้คงจะอยู่ที่นี่ต่อไป สำหรับผมวันนี้เป็นวันสุดท้ายในการทำงานที่สำนักงานแห่งนี้ ต่อแต่นี้ไม่ต้องมาทำงานที่นี่อีกแล้ว...

บันทึกจากเรื่องจริง : ศิลป์ชัย เทศนา




 

Create Date : 13 ตุลาคม 2559    
Last Update : 13 ตุลาคม 2559 13:08:52 น.
Counter : 60 Pageviews.  


HYPHEN-RICH
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]




สนใจให้ออกแบบโลโก้ ติดต่อได้ที่
yanisshop@gmail.com ค่ะ



- 20 ไอเดีย เมนูอาหารเช้าที่มีประโยชน์
- หนังสือตกแต่งบ้านต่างประเทศจาก Amazon
- ห้องงานอดิเรกสวยๆ #1
- Cottage Market
- Shabby Chic ขายผ้า
- The Fancy Farm Girl
- decor8 The best designer's blog
- A creative mint
- A creative min Pinterest
- 74 Lime Lane
- Lovely Little Handmades
- Inspired Design
- Pinterest : Mood Board สวยๆ
- French Flea
- Esty Shop ขายผ้าน่ารักๆ
- Clip art วินเทจสวยๆ
- keswickcountry Blog
- Pinterest : ห้องครัวสวยๆ
- The little things
- Irideeen แต่งห้องหวานๆ
- Yvestown : cutest blog
- Fabric shop
- Flickr งานเดคูพาจน่ารัก
- Humwithme product character
- Home products
- Dottie Angel Handmad blog
- ทำ Patchwork สวยๆ
- CraftyAngel Tumblr
:: Zakka Style ::

Yamaneko
Zakka Life
Zakka VS Keith
รวมมิตรร้าน Zakka Shop
Jenny Blog : Zakka lover
Super Buzz : Zakka Gifts
ร้าน Zakka
Zakka Candy **

LInks : Free Patterns
Super Buss Free Pattern
---------------------------------------------------------
~~~ icon แต่งบล็อค
Friends' blogs
[Add HYPHEN-RICH's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.