ใต้ฟ้าเดียวกัน.... ForGet mE nOt
Group Blog
 
All blogs
 
ความแตกต่าง (ธรรมชาติแห่งพุทธะ)



คลื่นความคิดของคนต่างสรรหา
หวังได้มาความหวานผ่านความหมอง
ตระกรายหมายไขว่คว้าหามาครอง
ผิดทำนองครองธรรมต่างย่ำยี

โปรดเหลียวมองยั้งจิตสะกิดไว้
สิ่งคว้าได้ใครอื่นอาจหมองศรี
จงใคร่ครวญย้ำคิดพิศให้ดี
ยึดตั้งมั่นภักดีไมตรีปรอง

คลื่นความคิดจิตตรงคงตรองพิศ
มาสกิดชิดธรรมกำจัดหมอง
เดินสายกลางหวังวาดเปรมปรีดิ์จอง
เป็นสิ่งดีครอบครองมายึดใจ

คิดสิ่งดีทำดีเป็นศรีศักดิ์
มีคนรักโอบเอื้อให้ผ่องใส
ใช้ชีวิตงามล้ำพรมฤทัย
การณ์ก้าวไกลได้ดีพลีตัวเรา







จงคิดแล้วจะได้ไม่ต้องคิด
เพราะไม่คิด เรื่องคิดจึงมีมากมาย


จงคิดแล้วจะได้ไม่ต้องคิด ถ้าจะมองกันในระดับสติ
ปัญญา ของสามัญสัตว์ คล้ายๆกับจะมีการนำเสนอถึงวิถีทาง
แห่งการดำรงชีวิตที่ต้องผ่านขั้นตอนในการสะสาง ชำระล้าง
และลงมือกระทำรวมทั้งจัดการกับกิจกรรมต่างๆ
ที่รออยู่เบื้องหน้าของชีวิตทุกขณะจิตให้สำเร็จเสร็จสิ้น
และผ่านพ้นไปอย่างไร้เรื่องราว ร่องรอย และไร้ปัญหา
จนอาจลุถึง สภาวะแห่งความโล่งโปร่ง เบาสบายของการหมดภาระ
ต่อกิจกรรมต่างๆ คงอย่างนี้ละมังจึงควรเรียกว่า
จงคิด แล้ว จะได้ไม่ต้องคิด เพราะไม่คิดเรื่องคิดจึงมีมาก

ปฏิเสธสิ่งที่ชังก็ไม่ได้
ยอมรับสิ่งที่ชอบก็คงไม่ใช่
แต่ที่แน่ๆ
จะต้องคลุกคลีอยู่กับ ทั้งสิ่งที่ชอบและของที่ชัง
อย่างยากที่จะหลีกเลี่ยง ในเมื่อเป็นเช่นนี้
ทำไมไม่หาประโยชน์จากสองสิ่งนั้นเล่า

มีคำถามมากมายที่ค้นหาคำตอบ ทำไมมนุษย์ที่เกิดมาบนโลกใบนี้
ที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่มๆ ถึงต้องมีการแกร่งแย่งชิงดีกันด้วย
ทำไมถึงไม่รู้จักพอกับสิ่งที่มีอยู่ ทำไมเห็นคนอื่นดีกว่า หรือ เหนือกว่า ทำสิ่งที่ดีกว่าต้องให้ร้าย ทำไมไม่คิดสร้างสิ่งนั้น
ขึ้นมาบ้าง ทั้งๆที่ก็เป็นคนเหนือนกัน สามารถแบ่งปันจุนเจือ
ช่วยเหลือกันได้ กับคำถามมากมายที่ไม่มีคำตอบ

นี่เป็นการชี้แนะสภาพความเป็นจริงของชีวิตและโลก
ที่มนุษย์ต้องดำรงอยู่ท่ามกลางสิ่งที่ตนเองเรียกขานว่าความดี
และ ความเลว ความรักใคร่ และความเกลียดชัง
ภารกิจของผู้ประเสริฐ จึงมิใช่อยู่ที่การเปลี่ยนดำให้เป็นขาวทั้งหมด
หรือเปลี่ยนขาวให้เป็นดำทั้งหมด แต่อยู่ที่การรู้จักเลือกจังหวะ
และโอกาสในการใช้ประโยชน์จากของสองสิ่งที่ตรงกันข้าม
ด้วยการดำรงตนเป็นอิสระเหนือของสองสิ่ง ไม่เช่นนั้นแล้ว
จะถูกดึงดูดและผลักดันโดยของสองสิ่งนั้นเอง
การอยู่เหนือการยอมรับ และ ปฏิเสธ ย่อมบรรลุถึง
ความหลุดพ้นจะสามารถเลือกใช้สรรพสิ่งที่ถูกเรียก
ขานว่าเป็นสิ่ง ที่ดีและเลว ชอบและชัง ขาวและดำ
ได้อย่างเหมาะสมสอดคล้องตามจังหวะแห่งกาลเทศะที่ควรจะเป็น

ผู้โพสต์เองก็ฝึกอย่างหนักกับสภาพเช่นนี้
เพราะก็มีจิตใจรู้ร้อนรู้หนาวเช่นกัน











Create Date : 17 มิถุนายน 2550
Last Update : 10 กันยายน 2550 19:40:22 น. 21 comments
Counter : 1680 Pageviews.

 
อรุณสวัสดิ์คะ..น้องบัว

แวะมาอ่านคะ..
สบายดีนะคะ..คิดถึงคะ..


โดย: พิจักษณา วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:7:18:28 น.  

 


เข้ามาบลอคนี้แล้วเย็นจังเลยคะ


โดย: vintage วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:10:27:16 น.  

 
สวัสดีคะ..
น้องบัวเป็นอย่างไรบ้าง..
น้องบัวเลิกงานแล้วยังคะ..พี่แวะมาเที่ยวคะ..ยังคีย์งานไม่เสร็จคะ..อีกสักครู่จึงจะกลับคะ..
ตอนที่น้องบัวแวะไปหาพี่..เน็ตแฮงค์คะ..เพิ่งเข้าได้คะ..โพสต์เพลงเสร็จกะว่าจะมาบ้านน้องบัวซะหน่อยเน็ตไปซะแล้ว..ช่วงนี้พี่เข้าเน็ตไม่ค่อยได้คะ..แฮงค์ตลอดคะ..

ทานอาหารเย็นให้อร่อยนะคะ.
.


โดย: พิจักษณา วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:16:38:47 น.  

 

ทำยากเหลือเกินค่ะ
สุขที่ใจ ทุกข์ที่ใจ รู้ๆอยู่ยังปล่อยให้ตัวเองทุกข์

ใจหนอ...........



โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 21 มิถุนายน 2550 เวลา:11:17:08 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ พิจักษณา (พี่กบ)
พี่กบเขียนโคลงเก่งจังเลยค่ะ
บัวไปอ่านมาค่ะ เน็ตของบัวก็มีปัญหา
บ่อยเหมือนกัน บ้างทีกว่าจะล็อกอินได้
ก็นานมากพอเข้าก็ส่งไม่ได้อีก
บ้างครั้งพิมพ์คอมเม้นท์ไว้พอส่ง
เออเล่อไปเลยค่ะ
บัวขอให้พี่กบมีความสุขนะค่ะ


สวัสดีค่ะ vintage
บัวแวะไปบล็อกคุณมาแล้วนะค่ะ
ขอบคุณกับแจกันกุหลาบขาวค่ะ
บัวชอบดอกไม้สีขาวบัวว่ามองไม่เบื่อ
ดูสะอาดดีค่ะ
บัวเหมือนคนบ๊องๆเลยค่ะเวลาบัวไปซื้อ
เสื้อผ้าทุกครั้งตอนแรกว่าจะซื้อสีฟ้า
หรือชมพู ม่วง หรือแดงบ้าง
พอไปถึงทีไรเห็นเสื้อขาวทีไรเปลี่ยนใจ
ทุกครั้ง ในตู้มีแต่สีขาวเต็มตู้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณลูกแมวขี้อ้อน
ใช่ค่ะสุขที่ใจ ทุกข์ก็อยู่ที่ใจเรานั้นเอง
ในบ้างครั้งนะค่ะ บัวก็รู้ว่าตัวบัวเอง
ก็แย่อยู่เหมือนกัน แต่ถ้าเรา
หันมาสนใจเรื่องธรรมะไว้บ้าง
ก็ทำให้เรามีความยั่งคิดไว้ได้เหมือนกันค่ะ จริงๆบัวเป็นคนอารมณ์ร้อนไม่แคร์
แต่พอบัวมีธรรมเข้ามาดึงใจไว้
ก็ช่วยบัวให้รู้จักคิดขึ้นมาได้

บัวฟังปู่สอนไว้ว่า ให้เราฝึกทำที่ระนิด
ก็เหมือนกับหยดน้ำที่หยดทีระหยด
ขยันที่จะหยดลงตุ่มสักวันน้ำก็จะเต็มได้
เหมือนกับที่เราฝึกใจเราเอง
สักวันก็จะต้องพ้นจากความทุกข์ในใจได้ค่ะถ้าเราขยันฝึกทุกวัน
น่าจะเหมือนที่ใจเรามีสนิมฝังใน
ถ้าขยันคัดสนิมนั้นสักวันก็ต้องจาง
แล้วหายหมดจากใจเรา
ถ้าไม่หมดเสียทีเดียวก็ยังดีที่ไม่หนาจนเกินไปค่ะ
บัวไปบล็อกคุณมาแล้วค่ะ
คุณเล่าเรื่องประเทศญี่ปุ่นพี่ๆบัว
เขาไปมาเมื่อตอนหน้าหนาวที่ผ่านมานี้
ถ่ายรูปดอกซากุระมาสวยมากค่ะ
และเมือปลายปีที่แล้ว บัวไปทอดผ้าป่า
ที่จังหวัดตากมา แล้วแวะเที่ยวบ่อน้ำร้อนช์ออะไรบัวจำไม่ได้แล้วค่ะ
บัวไปเห็นต้นซากุระที่นั้นมามีดอกเต็มต้น มีอยู่ 7 ต้น ออกดอกเต้มทุกต้นสวยมากค่ะถ่ายรูปไว้ปรากฏว่ารูปเสียหมดเลยเสียดายมากค่ะ
พี่บอกว่าของทางญี่ปุ่นแพงมาก
ซื้อขนมมาฝากแล้วก็น้ำหอม
แต่ซุปที่เป็นซองๆอร่อยค่ะ
บัวไม่ได้ไปแต่ดูวีดีโอที่พี่ถ่ายมา
เหมือนได้ไปเลยค่ะสวยดีค่ะ
ขอบคุณนะค่ะที่แวะมาทักทายค่ะ
บัวขอให้คุณมีความสุขค่ะ



โดย: วนารี วันที่: 21 มิถุนายน 2550 เวลา:19:44:08 น.  

 

แค่อ่านที่คุณบัวตอบคอมเม้นท์ก็ได้อะไรดีๆอีกแล้ว

คุณปู่น่ารักน่านับถืออย่างนี้นี่เอง ถึงได้มีหลานใจงามอย่างนี้
ดีใจจริงๆค่ะที่ได้รู้จักคุณบัว



โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 23 มิถุนายน 2550 เวลา:16:50:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณลูกแมวขี้อ้อน
บัวแวะไปอ่านสิ่งดีๆที่บล็อกคุณมาแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ


โดย: วนารี วันที่: 26 มิถุนายน 2550 เวลา:16:43:13 น.  

 

ความรักคือ..การร่วมในสุขและทุกข์อย่างเต็มที่ทั้งกายและใจ
ผู้ที่รู้จักรักย่อมค้นพบสิ่งที่จะแบ่งปันและปลอบโยนได้อย่างไม่สิ้นสุด


โดย: ม่วงคราม (the violetblue home ) วันที่: 28 มิถุนายน 2550 เวลา:17:35:33 น.  

 


สวัสดีค่ะ พี่ม่วงคราม
บัวแวะไปบล็อกพี่มาแล้วค่ะ
ในความคิดของบัวนะค่ะ
รักคือรักค่ะ รักอย่างแท้จริง
รักแบบให้คนที่รักไม่ทุกข์ค่ะ
ถึงไม่สมหวังในรักก็ไม่เป็นอะไร
เพราะไม่ได้เสียอะไร
แค่ปรับเปลี่ยนความรู้สึกให้ยอมรับสภาพ ก็คงไม่นานนะค่ะ
ดีกว่ามาเปลี่ยนแปลงทีหลังคงจะแย่มากค่ะ
แต่ถ้าสมหวังและมีความสุขที่ยั่งยืน
เราก็คงจะมีบุญนำพาอยู่บ้างนะค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่ดอกไม้สวยจังค่ะ
แถมมีหัวใจมาด้วยสิค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ



โดย: วนารี วันที่: 28 มิถุนายน 2550 เวลา:19:58:14 น.  

 

สวัสดีค่ะ วันนี้คำสอนของหลวงพ่อจรัญฯวัดอัมพวัน มาฝากค่ะ ขอให้มีความสุขกับวันสุดสัปดาห์ ขับรถระวังนะ

น้องบัวค่ะ วันนี้วันพระพี่นำคำสอนหลวงพ่อมาฝากนะคะ...ความรุ้สึกเมื่อเข้ามาในบล็อกนี้เหมือนเจอเพื่อนเก่านะอาจเป็นเพราะบล็อกนี้มีธรรมให้ขบคิดในบทกลอนและคิดว่าพื้นฐานทางวัดคงใกล้เคียงกัน...แต่พี่เป็นคนหนีธรรมะมาช่วงหนึ่ง...ตอนนี้พยายามกลับเข้าปฏิบัติใหม่ไม่รู้จะสำเร็จหรือป่าว


โดย: ม่วงคราม (the violetblue home ) วันที่: 29 มิถุนายน 2550 เวลา:10:15:40 น.  

 


สวัสดีค่ะ พี่ม่วงคราม ขอบคุณค่ะพี่
กับคำสอนของหลวงพ่อจรัญฯ
บัวยังไม่เคยไปวัดอัมพวัน เรยค่ะ
แต่บัวจะร่วมจัดพิมพ์หนังสื่อสวดมนต์
ที่วัดนี้ด้วยค่ะ เพราะว่าพี่ชายของน้องเขยบัว เขาทำงานกับบริษัทญี่ปุน
อยู่ทางพระนครศรีอยุธยาค่ะ เขาจะมาบอกบัวและบัวกับอาแม๊ะก็จะร่วมกันทำค่ะของหลวงพ่อจรัญฯเนี่ยแหล่ะค่ะ

พี่ม่วงครามค่ะ วิธีปฏิบัติไม่เห็นจะยุ่งยากเรยค่ะ แค่เราทำความรู้สึกรับรู้
กับสิ่งรอบกายเรา กับสายลมแสงแดด
ต้นไม้ใบหญ้ากับลมหายใจของตัวเราเอง เราก็สัมผัสได้กับการปฏิบัติธรรมะแล้วค่ะ
หลวงปู่พุทธะสอนไว้ว่าการที่เรา
อยากจะให้เรามีธรรมอยู่ในสติของเรา
และอยากฝึกปฏิบัติ แค่เราทำหน้าที่
ที่เรารับผิดชอบให้ครบถ้วนและถูกต้อง
ดูแลในหน้าที่รับผิดชอบในหน้าที่
ปฏิบัติพ่อแม่ลูกและสามีให้มีความสุข
กตัญญูต่อผู้มีพระคุณ เอื้อเฟื้อต่อเพื่อน
มนุษย์และทุกสิ่งรอบตัวเรา
นี่เท่ากับเราได้สร้างและปฏิบัติธรรมแล้วค่ะ วิธีการเพื่อให้ถึงซึ่งนิพพานของบัว
มิใช้ว่าบัวจะก้าวขึ้นเพื่อมิต้องเกิดต้องตายอีกหรอกค่ะ ตรงนั้นคงยากที่เราจะปฏิบัติได้ พระที่ปฏิบัติอย่างจริงจัง
ยังไปสู่นิพพานแบบนั้นไม่ได้เรยค่ะ
นิพพานของบัวแค่ต้องการหลุดพ้น
กับตัดกิเลสตัดนิวรณ์ ให้เบาบางลงเท่านั้น พี่ค่ะ แค่เราเรียนรู้กับการให้อภัย
กับคนที่ทำเรา เราก็ปฏิบัติได้แล้วค่ะ
เมื่อสัก 5 ปี ผ่านมานี่แหล่ะค่ะ
บัวโกรธเกลียดพี่เขยบัวมาก เพราะเขา
เอาเถ้ากระดูกของแม่บัวไปเททิ้ง
เพราะเขาทะเลาะกับพี่สาวบัว บัวทั้งโกรธและเกลียดเขามากขนาดเขาตายไปบัวยังไม่อโหสิกรรมและไปเผาเขาเรยค่ะ จนเมื่อไม่นานมาเนี่ยและค่ะ
มีหลายๆท่านบอกบัวให้อภัยให้เขาไป
และบัวก็เรียนรู้ด้วยตัวเองอีกว่า
ถ้าเราไม่อภัยให้เขาไปอารมณ์โกรธเกลียดก็อยู่แบบนั้นแล้วความรู้สึกเรา
จะก้าวไปไหนๆได้อย่างไร พอความคิด
ผุดขึ้นมากับสติกับการให้อภัย
กับทำให้ความรู้สึกโปร่งโล่งเบาสบาย
บัวเรยคิดได้ว่าบัวนี้โง่อยู่ตั้งนาน
ไปยึดติดอยู่ได้กับความโกรธเกลียดกับอารมณ์ของตัวเอง ทั้งที่เขาก็ตายไปแล้วด้วยดูสิค่ะ ของง่ายๆกว่าจะคิดได้
ก็ตั้งนาน
คราใดเมื่อมีความรู้สึกเหนื่อยหน่าย
เป็นทุกข์ เดือดร้อน ไม่สบาย
บัวก็จะหยุดนิ่ง ไม่รับรู้
ทำใจให้สงบ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
พอมีพลังขึ้นมาบัวก็จะกับมารับรู้ใหม่
แล้ว ปรับเปลี่ยนให้ได้กับความรู้สึก
และสิ่งที่รับรู้ ถึงยากก็ต้องทำเพื่อ
ให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างอดทนท้าทายต่อไปค่ะ

บัวขอให้ชีวิตครอบครัวของพี่จงมี
แต่ความผาสุขนิจนิรันดร์ค่ะ พี่ม่วงคราม




โดย: วนารี วันที่: 29 มิถุนายน 2550 เวลา:20:25:31 น.  

 

แวะเข้ามาทบทวนสิ่งดีๆอีกครั้งในวันหยุดค่ะคุณบัว
ขอให้มีความสุขทุกๆวันนะคะ


โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 30 มิถุนายน 2550 เวลา:18:56:09 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณลูกแมวขี้อ้อน
พักนี้บัวไม่ว่างอัพบล็อกเรยค่ะ
งานวุ่นวายพอว่างจะเข้ามาคอมเม้นท์
ล็อกอินก็ไม่ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ



โดย: วนารี วันที่: 5 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:07:00 น.  

 
ความสุขอยู่ที่ใจจริง ๆ ด้วยหล่ะ...


โดย: อนันตลัย วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:53:39 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณบัวลูกแมวแวะมาเยี่ยม คิดถึงค่ะ
คุณบัวคงงานยุ่ง พักผ่อนมากๆนะคะ


โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 18 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:21:36 น.  

 
หวัดดีจ๊ะ...น้องบัว

งานเยอะสินะ...
แต่เดี๋ยวอาทิตย์หน้า...ก็ไปเที่ยวแล้วเนอะ


โดย: เพรง.พเยีย วันที่: 19 กรกฎาคม 2550 เวลา:5:48:25 น.  

 
เอาความรักความห่วงใยมาแปะไว้ที่บล็อคนี้

ไม่รู้ว่าบัวจะเห็นไหมน๊า...


โดย: อนันตลัย วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:21:12:56 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณบัว...

คุณบัวคงงานยุ่งเลยไม่ได้อัพบล็อค
จริงๆแล้วลูกแมวแวะเข้ามาบล็อคคุณบัวบ่อยมาก
เรื่องที่คุณบัวเอามาเขียน เย็นใจดีแท้ๆ อ่านได้ไม่มีเบื่อ
ไว้คุณบัวพักผ่อนแล้ว หายเหนื่อยแล้ว
เอาเรื่องทอดผ้าป่าที่อุบลมาเล่าให้เพื่อนๆฟังนะคะ
ต้องมีเรื่องน่าปิติและสุขใจแน่ๆ จะรออ่านค่ะ

ขอให้คุณบัวมีความสุขกับครอบครัวกับคุณแม่ในโอกาสวันแม่นี้นะคะ





โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:21:46:56 น.  

 
คิดถึงเสมอไม่เคยลืมคะ..

คืนวันเสาร์อย่าลืมเชียร์ ต้อล V9 นะคะ


โดย: อนันตลัย วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:17:24:58 น.  

 



คุณบัวขา...มาขอพรวันแม่ให้คุณบัวมีแต่ความสุขค่ะ



โดย: ลูกแมวขี้อ้อน วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:16:13:07 น.  

 



แทนคำขอบคุณส่งให้จากใจหนึ่ง
แสนซาบซึ้งดอกน้ำใจในห้วงฝัน
จึงเรียงร้อยถ้อยขานส่งผ่านแสงจันทร์
ถึงทุกท่านฝากผ่านฟ้าว่า..ขอบคุณ

ขอบคุณ…จากใจค่ะ.. น้องบัว
สบายดีไหมค่ะ.




โดย: พิจักษณา วันที่: 20 ตุลาคม 2550 เวลา:11:54:34 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

วนารี
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หัดเขียนเพื่อเรียนรู้ค่ะ
^^^^^^^^^^^^
ความรัก เสลาสลักสวยใส
งามใดเล่า งามใด
เทียบได้งดงาม ความรัก
จรดลึก ในความทรงจำ
ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก
นิรันดรนั้น นานหนัก
แต่รักเรา นานกว่านั้น
^^^^^^^^^^^^

เขาว่าเรา เราอย่าโกรธ ลงโทษเขา
ในเมื่อเรา นั้นไม่เป็น เช่นเขาว่า
หากเราเป็น จริงจัง ดังวาจา
เมื่อเขาว่า อย่าโกรธเขา เราเป็นจริง
Friends' blogs
[Add วนารี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.