พฤษภาคม 2561

 
 
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ยี่ร้อยพลอยโกสินทร์ _ บทที่ ๑๔ (๑) สะพานใจ


บทที่  ๑๔ สะพานใจ

(พ.ศ. ๒๕๔๖ - ๒๕๔๗)

              ตั้งแต่หัวใจของพลอยต้องบอบช้ำอย่างหนักเพราะความรักจากคนลวง แต่โชคยังดีที่ความเสียใจทำให้เธอกลายเป็นคนใหม่ซึ่งขยันเรียนขึ้นมากอย่างผิดหูผิดตา และในปีการศึกษาสุดท้ายนี้เธอสามารถทำเกรดเฉลี่ยให้พุ่งขึ้นสูงจนทุกคนในบ้านพากันประหลาดใจ ซึ่งพี่แก้วที่ที่สนิทกันมากและรับฟังเรื่องราวแย่ ๆ นั้นมาตลอดก็ห่วงพลอยไม่ได้เพราะสังเกตมานานแล้วว่าน้องสาวดูไม่ร่าเริงอย่างเคย

แม้กระทั่งเช้าวันหยุดเช่นนี้ที่พลอยน่าจะออกไปเที่ยวสนุกกับอย่างเพื่อนนักศึกษาในวัยเดียวกัน แต่เธอกลับลุกขึ้นมาผสมปูนพลาสเตอร์เพื่อทำงานศิลปะอยู่ที่สวนหลังบ้านแต่เช้าตรู่ และพอดีแก้วมองเห็นมาจากหน้าต่างบนห้องจึงเดินลงมาดูใกล้ ๆ

             “ตื่นแต่เช้าเชียว” แก้วค่อย ๆ ย่อยเข้ามาหาน้องสาว

            “ค่ะ พี่แก้วว่าไงนะคะ” พลอยสะดุ้งเมื่อแก้วเดินเข้ามาทักโดยไม่ทันรู้ตัวจนมือที่เลอะดินปูนนั้นเผลอป้ายเข้าที่แก้มตัวเอง

                “ปั้นอะไรอยู่อะพลอย ไม่ไปออกเที่ยวกับเพื่อน ๆ เหรอ” แก้วแปลกใจที่พลอยไม่ออกไปสังสรรค์กับใครเลยในช่วงใกล้ปีใหม่เช่นนี้

       “แค่ฝึกมือหนะคะ ไม่มีอะไรมาก เช้า ๆ สมองเล่นดี” พลอยตอบไปพลางปั้นไปพลาง

                “ใช่ลูกโลกปะ” แก้วประเมินจากลักษณะกลม ๆ ที่เห็น

                   “คนค่ะคน เดี๋ยวเสร็จแล้วจะเป็นคนค่ะ” พลอยแสร้งหัวเราะร่าให้พี่สาวสบายใจ “แต่ก็เกือบถูกนะคะ เพราะจะเป็นธีมคนกู้โลก เดี๋ยวคอยดูตอนปั้นเสร็จน้าค่า”

              “เชื่อจ้า เธอหนะปั้นได้เจ๋งแน่นอน” แก้วพูดเย้าด้วยเสียงแหลม

               “ฮื๋อ! พี่แก้วอะแหย่น้องอีกแล้ว” พลอยแกล้งหนีบเสียงเสียงน้อยตามอย่าง

              “อะ ๆ ไม่แกล้งแหละ” แก้วเสียงอ่อนลงและเริ่มเข้าประเด็น “พี่กะจะมาชวนเราไปดูหนังกัน”

               “อ้าว! ใช่ที่นัดกับพี่ยอดไว้รึเปล่าค่ะ ครบรอบคบกันสามปี” พลอยถามเพราะจำได้ว่าพี่สาวมีนัดสำคัญกับแฟนหนุ่ม

              “ใช่จ้ะ ดูฟรีกินด้วยนะ” แก้วชวนเชิญพลอยอย่างเต็มที่เพราะอยากให้น้องได้สนุกและผ่อนคลายบ้าง “พี่เค้าเพิ่งได้เงินจากงานพิเศษที่คลินิก”

             “ไม่อะ ไม่อยากเป็น กขค” พลอยเลี่ยงเพราะไม่อยากขัดจังหวะความสุขของทั้งคู่

              “นี่พี่กะจะไปร้านโปรดเราเลย อร่อย ๆ” แก้วพยายามนำเรื่องอาหารมาจูงใจเพิ่มขึ้นอีก

        “น้องตั้งใจแล้วค่ะ วันนี้ต้องทำผลงานนี้ให้สำเร็จเสร็จ” พลอยตอบอย่างหนักแน่นเพราะต้องการสร้างวินัยให้ตนเอง “ขอบคุณพี่แก้วมาก ๆ เลยค่ะ”

                “เอาเถอะ ๆ เชื่อแล้วว่าคราวนี้น้องพี่เอาจริง” แก้วยิ้มอย่างเอาใจช่วย “สู้ ๆ เป็นกำลังใจให้นะจ้ะ”

        ความตั้งใจของพลอยที่มุมานะอย่างต่อเนื่องนี้นอกจากเป็นการแข่งกับตัวเองแล้ว เธอยังตั้งใจที่จะพัฒนาฝีมือให้ก้าวหน้าขึ้นทันปีหน้าเพราะต้องการทำผลงานร่วมเข้าในสนามประกวดการออกแบบงานศิลปะระดับประเทศที่มีนักศึกษาจำนวนมากให้แวดวงนี้หมายมั่นปั้นมือเข้าร่วมแข่งขัน

        เมื่อช่วงเวลาสำคัญมาถึงพลอยได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจซุ่มทำผลงานชิ้นสำคัญที่มีชื่อว่าถ้วยแห่งธรรม ซึ่งเป็นบรรจุภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อมอันทันสมัยที่สามารถใช้ประโยชน์ได้หลากหลายส่งเข้าประกวดด้วย แต่อย่างไรก็ตามเธอนั้นไม่กล้าที่จะคาดหวังกับรางวัลใหญ่เพราะคนส่วนใหญ่ที่ส่งผลงานมาชิงชัยล้วนมีฝีมือฉกาจฉกรรจ์อย่างมาก กระทั่งวันที่ประกาศผลการประกวดนี้มาถึงเธอจึงตื่นเต้นมากจนไม่มีสมาธิกับชั่วโมงเรียนในห้องสี่เหลี่ยมที่อยู่ตรงหน้านี้

          “เฮ้ย! ข่าวล่ามาแล้วครับ” เอ้ยักคิ้วและทำสีหน้าแปลก ๆ หลังจากกลับมาจากไปเข้าห้องน้ำ

           “ว่าไง” พลอยสงสัยว่าเอ้คงไปรู้เรื่องผลการประกวดแล้ว

            “ที่บอร์ดหนะ ประกาศแล้วนะ” เอ้ทำเป็นเล่นตัวเพราะอยากให้เพื่อนลุ้นกับข่าวดีที่เจ้าหน้าที่ของคณะฯเพิ่งติดประกาศ

             “ว่าไง อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ” พลอยร้อนใจขึ้นอีก

             “ได้รางวัลที่หนึ่ง” เอ้แกล้งกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหนูพลอย

              “จริงดิ พลอยอุทานเสียงดังจนรีที่นั่งอยู่ติดกันตกใจ รวมถึงทุกคนในห้องที่หันมามองเธอเป็นตาเดียว

              “มีอะไรรึเปล่าครับ” อาจารย์ประจำวิชาก็อดสงสัยไม่ได้

               “ข่าวดีค่ะอาจารย์ ผลงานที่พลอยส่งเข้าประกวดชนะเลิศอันอับหนึ่ง สาขาการออกแบบบรรจุภัณฑ์ค่ะ” เอ้ประกาศเสียงลั่นห้องให้ทุกคนทราบ

        “ยินดีด้วยครับพลอยมณี ครูเห็นเธอซุ่มทำชิ้นโบแดงมานานแล้ว เก่งมาก ๆ ครับ” อาจารย์รู้สึกปลาบปลื้มในความสามารถของลูกศิษย์คนโปรดที่สอนมากับมือ “นี่เป็นการสร้างชื่อเสียงให้กับคณะมัณฑณศิลป์เราด้วย ทุกคนปรบมือดัง ๆ ให้เพื่อนด้วยครับ”

                “ขอบคุณอาจารย์ที่ให้ความรู้ แล้วก็เพื่อนทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ” พลอยลุกขึ้นยืนกล่าวคำนี้ด้วยน้ำตาแห่งความปิติ

                   หลังจบคาบเรียนนั้นสามสาวก็พากันไปกินเลี้ยงฉลองความสำเร็จกันที่ร้านอาหารอิตาลีเจ้าอร่อย เพราะครั้งนี้นอกจากพลอยจะได้รับโล่ห์ประกาศเชิดชูแล้ว ทีมผู้จัดประกวดเวทีนี้ยังมอบรางวัลพิเศษเป็นตั๋วเครื่องบินไปกลับพร้อมเบี้ยเลี้ยงทั้งหมดเพื่อพาไปดูงานศิลปะที่สามวันนิวยอร์กอีกด้วย

          “เก่งมากเลยพลอย ดีใจด้วยจริง ๆ” รีปลื้มใจอย่างมากกับความสำเร็จอันเหลือเชื่อของเพื่อนที่กลับตัวกลับตัวเป็นคนขยัน “มื้อนี้เดี๋ยวฉันกับเอ้ขอเป็นเจ้าภาพฉลองให้เอง”

                 “อย่างนี้ก็แกก็จะได้ไปเที่ยวอเมริกาสิหนะ” เอ้เม้มปากอย่างมีเลศนัย เพราะรู้ว่าผู้ชนะเลิศนั้นจะได้รับรางวัลไปดูงานที่นิวยอร์ก

                  “เค้าให้ไปดูงานศิลปะ ไม่ได้ไปเที่ยว” รีพูดแย้งขึ้นมาทันที

                   “คงไม่ได้เที่ยวหรอก แค่ไม่กี่วันเอง แล้วก็ไปกันเกือบสักสิบคนที่ได้รางวัลชนะเลิศในแต่ละสาขาหนะ” พลอยพยายามอธิบายเหตุผลให้เอ้เข้าใจ “แต่ยังไงฉันก็ต้องมีของติดไม้ติดมือกลับมาฝากเพื่อนอยู่แล้ว”

                   “เอาเป็นแบรด์แนมนะ เดี๋ยวจดรายการให้เลย” เอ้ยังไม่หยุดเซ้าซี้ “รับรองเอ้จะไปรับไปส่งเพื่อนถึงสนามบินเลยน้ะ”

                    “อะ ๆ เอ้ว่าไงก็ว่ากัน” พลอยจำใจรับคำด้วยลูกตื้อของเพื่อน

                   “แหมะ! หน้าบานเชียว” รีแซวเอ้ด้วยความหมั่นไส้ “เธอยังมีเวลาคิดอีกหลายเดือนนิ ว่าอย่างได้อะไร”

                      “ฝากด้วยน้าพลอย ขอบคุณล่วงหน้าไว้เลย” เอ้ลุกขึ้นกอดพลอยด้วยอาการลิงโลด


                     หลังจากนั้นเพียงไม่กี่เดือนก็เข้าสู่ฤดูปิดเทอมใหญ่ที่นักศึกษาในรุ่นเดียวกันกับพลอยพากันเรียบจบครบหลักสูตรสี่ปีและพร้อมที่จะเข้าสู่สนามการทำงานอย่างเต็มตัว แต่พลอยนั้นกำลังจะได้บินข้ามน้ำข้ามทะเลไปยังดินแดนที่ใครหลายคนใฝ่ฝันอย่างสหรัฐอเมริกาเป็นโบนัสก้อนโตที่ได้รับตอบแทนความพากเพียรที่เธอเอาใจใส่กับงานศิลปะที่เธอรักมาโดยตลอด

                     พลอยรู้สึกตื่นเต้นมากกับการขึ้นเครื่องบินครั้งแรกในชีวิตเมื่อกำหนดการนี้มาถึง และหอบกระเป๋าเดินทางใบโตมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ซึ่งสองสาวเพื่อนชี้กับทุกคนในครอบครัวพากันแห่มาส่งที่สนามบินดอนเมืองราวกับว่าพลอยจะย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ที่นั่นเป็นการถาวร ทั้ง ๆ ที่เธอไปจะไปดูงานศิลปะที่นั่นเพียงไม่กี่วัน โดยการเดินทางคราวนี้พลอยต้องปรับตัวพอสมควรเพราะนอกจากต้องนั่งอยู่บนเครื่องบินที่ไม่คุ้นเคยร่วมยี่สิบชั่วโมงแล้ว และเมื่อถึงที่แผนดินใหญ่เวลานั้นก็กลับกลางวันกลางคืนกับที่บ้านเกิดอีกด้วย

 

     พอเครื่องบินลงจอดที่สนามบินเจเอฟเคตรงเวลาประมาณบ่ายโมงเย็นและทุกคนก็ผ่านการตรวจอย่างเข้มงวดของเจ้าหน้าที่ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองได้เรียบร้อย หัวหน้าทีมจัดงานที่เป็นอาจารย์นี้ก็เดินนำมาเรียกนักศึกษาทั้งหมดมารวมกลุ่มกัน ก่อนที่จะนัดแนะกำหนดการในวันถัดไปและเดินทางไปพักเอาแรงที่โรงแรมใจกลางมหานคร

                เมื่อพลอยเปิดประตูห้องของโรงแรม เธอก็รีบกระโจนขึ้นเตียงและเอนกายลงนอน

                “ง่วงสุด ๆ เลยอะ” พลอยหันไปบอกกับนักศึกษาหญิงต่างมหาวิทยาลัยนั่งข้างกันมาบนเครื่องบิน

“เหมือนกันเลยค่ะ” นิวนักศึกษาสาวคนนี้ขยี้ตา

                “ดูท่าพวกเราจะเจ็ตแล็ก” พลอยออกอาการอยากนอนมาก

                “จะอาบน้ำก่อนไหมค่ะ” นิวถามตามมารยาท

                “ตามสบายจ้ะ อาบก่อนเลย” พลอยชักง่วงมากจนพูดจาไม่เต็มเสียง

                 “ขอบใจ งั้นเราอาบหละนะ” นิวพูดพลางหยิบชุดนอนออกจากกระเป๋าเดินทาง

                   “ราตรีสวัสดิ์ ขอซักแห้งสักวัน” พลอยพูดไม่ทันขาดคำก็หลับไปทันที

199 Green Logo

https://web.facebook.com/199Foods/




Create Date : 20 พฤษภาคม 2561
Last Update : 20 พฤษภาคม 2561 23:13:25 น.
Counter : 269 Pageviews.

6 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณruennara, คุณmambymam, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณSweet_pills, คุณTui Laksi, คุณhaiku, คุณชมพร, คุณวลีลักษณา

  
พลอยเก่งมาก แถมได้ไปอเมริกาด้วย สุดยอดเลย

ขอบคุณที่แวะชมดอกไม้จ้ะ



โดย: mambymam วันที่: 21 พฤษภาคม 2561 เวลา:4:04:49 น.
  
ถึงพลอยจะอกหักแต่มันก็เป็นแรงให้มุ่งมั่นทำในสิ่งอื่นจนประสบผลสำเร็จ มากกว่าจะมานั่งเสียใจ แบบนี้สิถึงจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้คนอื่นได้ทำตาม
โดย: ruennara วันที่: 21 พฤษภาคม 2561 เวลา:4:35:07 น.
  
ยินดีกับพลอยด้วยค่ะน้องหยก
ผลงานชนะเลิศ เก่งมากๆ
และยังได้ไปดูงานที่อเมริกาอีกด้วยนะคะ

พี่ต๋าจะติดตามอ่านตอนต่อไปค่ะ
ขอบคุณน้องหยกสำหรับกำลังใจด้วยค่ะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 21 พฤษภาคม 2561 เวลา:7:34:54 น.
  
ยินดีที่ได้รู้จักผ่านบล๊อกและได้อ่านเรื่องราว
ที่เขียนขึ้นจากพรสวรรค์
ความสามารถในการเขียนที่จะเป็นหนึ่งในนักเขียนที่เก่งมากๆในอนาคตคะ
โดย: Tui Laksi วันที่: 21 พฤษภาคม 2561 เวลา:9:25:44 น.
  
ขอบคุณกำลังใจ ที่แวะไปโหวตให้ค่ะ


โดย: ชมพร วันที่: 23 พฤษภาคม 2561 เวลา:14:37:15 น.
  
ตามมาอ่านต่อค่ะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 26 พฤษภาคม 2561 เวลา:20:07:29 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

จอมใจจอมมโน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เกิดมาแล้วทำชีวิตให้มีค่า
ลองเปิดตา 👀 หาความหมายในกายตน
และตั้งใจสร้างประโยชน์เพื่อมวลชน
อย่าได้จนไร้ความดีเมื่อจากลา
มุ่งดำเนินเดินก้าวย่างด้วยสติ
สมาธิประกอบกันเข้าเถิดหนา
ดำรงตนไม่ประมาทในเวลา ⏱
นำชีวา พาสู่ธรรม กระทำดี

จากใจ...
.....หยกตะวัน เจล 😎


line id: 199foods
e-mail: yoktawan@gmail.com
https://web.facebook.com/yoktawan.gel

หรือ line id: beauty291
https://www.cutep9.com/

*งานเขียนใน blog นี้สำหรับอ่านค่ะ ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ห้ามนำไปพิมพ์ เผยแพร่ คัดลอก หรือกระทำการใด ๆ ทุุกกรณี โดยไม่ได้รับอนุญาต