กรกฏาคม 2561

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ยี่ร้อยพลอยโกสินทร์ _ บทที่ ๑๗ (๒) อาหารสำเร็จรูป


 บทที่ ๑๗ อาหารสำเร็จรูป

(พ.ศ. ๒๕๕๐)

ส่วนที่สอง

     เมื่อคุณพจน์อนุญาตให้พลอยขึ้นไปที่ห้องนอนของลูกแพร์ได้แล้ว เธอก็ยืมคอมพิวเตอร์พกพาบองคุณเอกพกติดตัวขึ้นไปด้วย แล้วจึงหายเงียบขึ้นไปอยู่กับเด็กน้อยตามลำพังร่วมครึ่งชั่วโมง ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินกลับลงมาพร้อมกันด้วยสีหน้าที่แจ่มใส จนทำให้ทุก ๆ คนประหลาดใจมาก

     “เป็นไงบ้างลูก” คุณพจน์ถามด้วยแปลกใจที่ลูกสาวดูยิ้มแย้มแถมยังเดินกุ้มแขนพลอยไว้แน่นอีกด้วย

     “ก็ไม่มีอะไรมาก ลูกแพร์เป็นเด็กน่ารักค่ะ” พลอยตอบคำถามคุณพจน์แทนเพราะรู้ดีว่าเด็กน้อยที่ยังยืนนิ่ง ๆ นั้นอายที่ต้องสู้หน้าคุณป้าแม่บ้าน

     “ต่อไปลูกแพร์จะกินข้าวให้เกลี้ยงทุกมื้อเลยค่ะ หนูขอโทษค่ะป้าแหว๋ว” ลูกแพร์รู้สึกสำนึกแล้วว่าที่ผ่านมาทำผิดมาก กระทั่งพลอยได้นำภาพและคลิปวีดีโอของเด็กอีกซีกโลกที่ขาดแคลนอาหารจนต้องล้มตายเป็นจำนวนมากมาถ่ายทอดให้รับรู้ พร้อมทั้งค่อย ๆ เล่าถึงความลำบากของชีวิตตัวเองครั้นยังเยาว์ที่ต้องอาศัยอยู่ในวัดและอดมื้อกินมื้อ จึงทำหนูน้อยเริ่มรู้ซึ้งถึงความโชคดีที่ได้มีพร้อมทั้งอาหารการกินและความรักจากคุณพ่อด้วย

     “ดีมากลูก พ่อรักลูกนะครับ” คุณพจน์โผลเข้ากอดลูกสาวสุดที่รัก

     “น่ารักจัง ยินดีด้วยนะคะ” พลอยรู้สึกชื่นใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการรังสรรค์ภาพอันน่าประทับใจระหว่างพ่อกับลูกนี้

     “แล้วพี่พลอยคุณอะไรกับหนูบ้างเหรอค่ะ” คุณพจน์ชักสงสัยว่าพลอยขึ้นไปกล่อมอะไรลูกแพร์ เพราะปกติลูกสาวนั้นไม่เคยสนิทสนมกับใครง่าย ๆ อย่างนี้

      “ความลับค่ะคุณพ่อ ลูกแพร์เกี่ยวก้อยกับพี่พลอยแล้วค่ะ” ลูกแพร์ไม่บอกเรื่องราวอันกินใจที่พลอยได้สอนให้เธอกับคุณพจน์เพราะสัญญาที่ให้ไว้

      “งั้นถ้าคุณพจน์ไม่รังเกียจ มื้อนี้พลอยขอเข้าครัวทำอาหารให้ทุกคนทานได้ไหมค่ะ” พลอยพูดเปลี่ยนเรื่องให้ทุกคนไปคิดถึงอาหารกลางวันเพราะไม่อยากให้ใครถามมากความจนวกไปถึงอดีตที่เธอเคยอยู่วัด

      “ยินดีอย่างยิ่งครับ ที่จะได้กินอาหารที่รสมือคุณพลอย” คุณพจน์มองพลอยอย่างหวานซึ้งประหนึ่งว่าอยากจะรับประทานเธอมากกว่าอาหารเที่ยง จนทำให้คุณเอกนั้นรู้สึกหวั่นใจ

        “เย้! คุณพ่อใจดีที่สุด พี่พลอยก็สวยที่สุดค่ะ” ลูกแพร์ชมพลอยออกมาตรง ๆ อย่างไร้เดียงสาเพราะชักอยากให้เธอคนนี้มาอยู่บ้านเดียวกัน

       แล้วมื้อเที่ยงนี้พลอยก็เข้าครัวทำกับคุณป้าแหว๋วทำอาหารไทยหลายอย่างให้ทุกคนได้กันอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนที่จะคุยเรื่องงานและสรุปประเด็นกันกันต่ออีกเล็กน้อย ซึ่งการมาในครั้งนี้ก็ถือได้ว่าทีมงานสามารถทำให้บริษัทได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าเป็นอย่างดีด้วย


      หลังจากเหตุการณ์กลับตาลปัดที่คฤหาสน์แห่งนี้ผ่านไปด้วยดีแล้ว พลอยก็ได้รับมอบหมายจากผู้จัดการฝ่ายขายให้เป็นคนประสานงานช่วยดูแลโครงการนี้ของคุณพจน์เป็นกรณีพิเศษ ถึงแม้คุณเอกกับคุณพลนั้นไม่เห็นด้วยสักนิดแต่ก็จำใจต้องทำตามความต้องการของลูกค้าคนสำคัญที่มีคุณพ่อตัวเองเป็นกองหนุน ซึ่งพลอยนั้นก็ทำหน้าที่นี้ได้อย่างดีมากตั้งแต่ติดต่อนำคุณพจน์ไปชมโรงงานที่สมุทรปราการ จัดส่งตัวอย่างผลิตภัณฑ์เพื่อทดสอบชิม ออกแบบบรรจุภัณฑ์ให้ถูกต้องและสวยงาม รวมถึงงานปลีกย่อยอื่น ๆ อีกมาก อีกทั้งระหว่างการเข้าทำงานนี้ของพลอยก็เป็นการเปิดช่องให้คุณพจน์ได้สร้างความใกล้ชิดกับเธอด้วย กระทั่งบางครั้งเขาก็หาโอกาสพาเธอไปเที่ยวพร้อมกันกับลูกสาวในช่วงวันหยุดอีกด้วยจนทำให้เธอต้องสนิทกับครอบครัวเขาไปโดยไม่อาจเลี่ยงได้

      ซึ่งความตั้งใจของพลอยกับทีมที่ทุ่มเททำงานมากกกว่าครึ่งปีนี้ จึงทำให้โครงการอาหารสำเร็จรูปแบบแช่เยือกแข็งนี้ให้ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยบริษัทได้ยอดสั่งซื้อสินค้าจำนวนนับล้านชิ้นจากคุณพจน์ด้วยผลิตภัณฑ์นั้นได้รับการตอบรับอย่างดีจากผู้บริโภค ดังนั้นคุณเกียรติจึงพึงพอใจผลงานอันยอดเยี่ยมนี้ที่สร้างกำไรก้อนโตให้บริษัท เขาจึงต้องการขอบคุณเพื่อนและให้รางวัลทีมงานทุกคนด้วยการพาไปเลี้ยงสังสรรค์ที่ภัตตาคารจีนแบบฮ่องเต้ในเย็นวันนี้


       ซึ่งระหว่างที่ทุกคนร่วมรับประทานมื้อพิเศษนี้กันอย่างเพลิดเพลิน คุณเกียรติก็ได้เปิดบทสนทนาขึ้นมาเพื่อให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารไม่เงียบจนเกินไป

   “น่ายินดีมากครับที่ธุระกิจไปได้รุ่ง พี่ต้องขอบคุณคุณพจน์ที่วางใจให้บริษัทเรารับใช้” คุณเกียรติพยักหน้าโค้งศรีษะให้คุณพจน์อย่างจริงใจ

      “นับเป็นโชคดีจริง ๆ พวกเราต้องขอบคุณคุณพจน์มาก ๆ ค่ะ” คุณโสกล่าวเสริมอีก

     “ผมเองก็ต้องขอบคุณคุณพี่ทั้งสองคนและทีมงานด้วยครับ คงเพราะโรงงานผลิตได้ดี อาหารสำเร็จรูปก็เลยอร่อยเหมือนของที่ขึ้นโต๊ะจีนนี้ เลยขายดีเป็นเทน้ำเทท่า” คุณพจน์กล่าวด้วยน้ำเสียงรื่นเริง

     “ท่าจะจริงค่ะ” คุณโสรีบเออออห่อหมกกับลูกค้า

     “แต่ยังไงผมก็ขอให้ทุกคนคิดว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น และเชื่อว่าด้วยความร่วมมือร่วมใจของทุกคน เชื่อว่าต่อไปสินค้าต้องยิ่งทำตลาดได้ดีขึ้นอีกแน่นอน” คำพูดของคุณเกียรตินี้ช่วยกระตุ้นให้พนักงานทุกคนตั้งแต่หน่วยพัฒนาผลิตภัณฑ์ไปยันกองหน้างานขายที่ร่วมโต๊ะอาหารอยู่นี้ให้เกิดความฮึกเหิมขึ้นอีก

      “ทีมงานเราทุกคนเต็มใจบริการลูกค้าเสมอค่ะ โดยเฉพาะคนพิเศษอย่างคุณพจน์ จริงไหมจ้ะพลอย” คุณโสพูดแบบทีเล่นทีจริงและแกล้งหัวเราะเพราะรู้เรื่องที่คุณพจน์พยายามจีบพลอยมาสักพักแล้ว

     “ครับ ที่ผมต้องขอบคุณมากที่สุดก็คุณพลอยครับ” คุณพจน์อมยิ้มด้วยสีหน้ามีความสุข ในขณะที่พลอยรับคำด้วยการยิ้มเจื่อน ๆ

     “แล้วเดี๋ยวทานเสร็จ พลอยจะกลับยังไงจ้ะ” คุณโสช่วยโยนหินถามทางเพราะพอเดาใจคุณพจน์ได้ “ดึกแล้วน้ะ ขอให้คุณพจน์ช่วยไปส่งดีไหมค่ะ”

     “เดี๋ยวพลอยติดรถพี่ ๆ ในฝ่ายกลับได้ค่ะ” พลอยตอบด้วยความลำบากใจที่ถูกถามชี้นำแบบนี้

     “ใช่แล้วครับ เดี๋ยวหัวหน้าไปส่งเอง” พลพูดอ้างความเป็นสังกัดเดียวกันเพื่ออาสาดูแลพลอย ซึ่งทำให้คุณพจน์และคุณเอกที่จ้องจะทำหน้าที่นี้อยู่เช่นกันรู้สึกไม่พอใจ

     “ขอให้ผมไปส่งนะครับ วันนี้คุณพลอยจะกลับบ้านคุณลุงคุณป้านี่หน่า ก็อยู่ใกล้บ้านในเมืองของผมด้วยทางที่จะไปพอดี” คุณพจน์พูดแก้เกมส์ทันที เพราะรู้ว่าพลอยต้องกลับบ้านแทนการอยู่คอนโดในวันสุดสัปดาห์ “หลานพลจะได้ไม่ลำบากย้อนทางไปมาด้วยครับ”

     “จริงด้วยจ้ะพลอย กลับกับคุณพจน์เหมาะที่สุดแล้วค่ะ” คุณโสพูดแกมบังคับให้พลอยต้องทำตาม จนทำให้ลูกชายทั้งสองคนของเธอแทบจะอดทนเก็บอาการหึงหวงไว้ไม่ได้

     “ค่ะ ขอบคุณค่ะคุณพจน์” พลอยจำใจต้องตอบรับคำของคุณโส ทั้ง ๆ ที่รู้ดีว่าเธอทำทั้งหมดเพื่อผลประโยชน์บริษัท

      “ขอบใจมากนะพลอยที่ตั้งใจทำงานนี้ คุณพจน์เลยประทับใจ” คุณเกียรติหันไปสบตาคุณพจน์อย่างรู้ใจเพื่อน

     คราวนี้พลอยได้แต่ยิ้มรับคำผู้ใหญ่แม้รู้ตัวว่าถูกมัดมือชก โดยทันทีที่รับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยคุณพจน์นั้นก็รีบเชิญเธอไปขึ้นรถยนต์หรูรุ่นใหม่ล่าสุดต่อด้วยกัน ถึงกับทำให้พนักงานบางคนบนโต๊ะมองตามด้วยความอิจฉา นอกจากนี้ยังทำให้คุณโสโล่งใจเป็นอย่างมากที่สามารถหาประโยชน์จากพนักงานตัวแสบคนนี้ได้ไปพร้อม ๆ กับตอกย้ำให้ลูกชายของเธอเห็นว่าไม่สมควรไปยุ่งกับพลอยอีก โดยเฉพาะคุณเอกลูกแท้ ๆ ที่เธอหมายมั่นปั้นมือจะให้แต่งงานกับคุณหนูเจนผู้ซึ่งเพียบพร้อมทั้งรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ

    แล้วระหว่างที่คุณพจน์ขับรถพาพลอยมุ่งหน้าไปยังใจกลางกรุงเทพมหานครนี้ เขาตื่นเต้นมาตลอดทางเพราะที่จริงนั้นได้คิดตั้งใจมาอยู่หลายวันก่อนจะรวบรวมใจมาขอเธอเป็นแฟนในค่ำคืนนี้ แต่ถึงอย่างไรเขาสามารถวางมาดสุขุมและเก็บอาการใจสั่นได้ดีมาก โดยเขาชวนพลอยคุยเรื่องสัพเพเหระไปตลอดทางกระทั่งขอไปแวะจอดรถแถวบนสะพานริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อซื้อพวงมาลัยไปถวายพระพุทธรูปที่บ้าน แล้วได้จึงถือโอกาสนี้พาออกไปพร้อมกันและชวนเดินไปอีกเรื่อย ๆ พักใหญ่ จนทำให้เธอเริ่มสงสัย

      “คุณพจน์คะ ทำไมถึงอยากมาเดินเล่นเหรอค่ะ” พลอยตะหงิดใจเพราะจู่ ๆ ก็มีมอเตอร์ไซค์รับจ้างมาจอดเทียบอยู่ด้านข้าง

   “ดาวบนฟ้าสวยจังนะครับ สุขสดใสเหมือนพลอยที่เปล่งแสง” คุณพจน์หันไปรับดอกกุหลาบสีแดงช่อโตจากที่พนักงานที่มาส่งของถึงที่ แล้วจึงคุกเข่ามอบให้กับพลอย “ถ้าคุณพลอยไม่รังเกียจพ่อหม้ายลูกติด ขอให้ผมได้ดูแลคุณนะครับ”

      “แหมะ! อย่าล้อกันเล่นอย่านี้สิคะ” พลอยตกใจจนทำตัวไม่ถูก “ดึกแล้ว กลับบ้านดีกว่าค่ะ”

     “เป็นแฟนกันนะครับ” คุณพจน์มีสีหน้าจริงจังมาก ทำให้พลอยจำเป็นต้องรับดอกไม้นี้เพราะเกรงว่าเขาจะไม่ยอมลุกขึ้นยืน “เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดว่าจะแต่งงานใหม่จนพอได้พบคุณ หัวใจมันก็พองโตและอยากจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์ขึ้นอีกครั้ง”

      “คือว่าคุณอาเป็นผู้ใหญ่ใจดี ขอให้เป็นอย่างนี้ต่อไปได้ไหมค่ะ” พลอยพยายามยิ้มให้เขา

       “เข้าใจครับ ผมคงแก่เกินไปที่จะยืนเคียงข้างคุณได้” คุณพจน์คิดว่าพลอยคงชอบหนุ่ม ๆ รุ่นเดียวกันมากกว่า ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายหน้าตาดีมากเมื่อเทียบกับอายุที่เฉียดห้าสิบปีแล้ว

       “ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ มหาเศรษฐีที่ดูดีอย่างคุณอามีแต่สาว ๆ จะวิ่งตาม” พลอยรีบพูดและบอกเหตุผลต่อเพราะไม่อยากให้คุณพจน์เสียใจ “พลอยมันโง่เองหนะค่ะ ที่ไปหลงรักคนที่ดูจะไม่มีตัวตน”

     “หมายความว่าคุณพลอยมีคนรักแล้วเหรอครับ” คุณพจน์อยากรู้ความจริงจากปากเธอ

      “ก็ไม่เชิงหนะค่ะ ก็คิดว่ารักกัน” พลอยกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เมื่อนึกถึงแบล็คมาร์ค เพราะเคยวาดฝันว่าจะได้รับการขอแต่งงานแบบนี้จากเขา “เราเจอกันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน แล้วติดต่อกันทางอินเตอร์เน็ตมาเรื่อย ๆ โดยที่เค้าไม่ยอมเปิดเผยตัวว่าเป็นใคร แต่พลอยก็หยุดรักผู้ชายคนนี้ไม่ได้”

      “เช็ดน้ำตาหน่อยนะครับ ความรักมันก็อย่างนี้แหละครับ ไม่ได้ง่ายแบบอาหารสำเร็จรูปที่หาซื้อสะดวกและพร้อมทาน” คุณพจน์หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาชับน้ำตาให้เธอ “จริงไหมครับ คุณพลอยคนเก่ง”

“ต้องขอโทษด้วยนะคะที่พูดเรื่องนี้ให้ฟัง กลายเป็นคุณอาต้องมาปลอบพลอยซะงั้น” พลอยเสียใจที่เผลอระบายเรื่องอึดอัดที่เก็บไว้ใจคนเดียวมานานแล้วให้คุณพจน์ได้รู้

      “งั้นผมก็ยังพอมีหวัง ถ้าคุณพลอยพร้อมเปิดใจเมื่อไหร่บอกนะครับ พี่จะรีบมาเข้าคิวเป็นคนแรกครับ” คุณพจน์จำเป็นต้องเก็บคำพูดที่จะบอกรักเธอมากกว่านี้ไว้ในใจเพื่อรักษาความสัมพันธ์ที่ดีนี้ไว้

      “ขอบคุณมากนะคะที่เข้าใจพลอย” พลอยรู้สึกเบาใจที่คุณพจน์ใจกว้างและมีเมตตากับเธอมาก


        ถึงแม้ว่าคืนนี้พลอยต้องกลับบ้านพร้อมด้วยดอกไม้จากผู้ชายที่เธอไม่ได้รักอย่างคู่ชีวิต แบบที่เธอเฝ้ารอจะได้รับจากบุรุษลึกลับที่คบหากันมานับปี แต่เธอก็แอบดีใจอยู่ไม่น้อยที่ได้รับความรักจากชายผู้แสนอบอุ่นและมากความสามารถอย่างคุณพจน์นักธุระกิจใหญ่ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่วงการอาหารสำเร็จรูปคนนี้ อีกทั้งโดยส่วนลึกของหัวใจนั้นเธอก็ยังตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าทำไมจึงเลือกมอบความรักให้กับสิ่งที่เลือนลางมากกว่าการหยิบของมีค่าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ


https://web.facebook.com/199Foods/




Create Date : 15 กรกฎาคม 2561
Last Update : 15 กรกฎาคม 2561 19:34:46 น.
Counter : 170 Pageviews.

5 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณวลีลักษณา, คุณtuk-tuk@korat, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณชมพร, คุณhaiku

  
ตามมาอ่านต่อค่ะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 15 กรกฎาคม 2561 เวลา:20:59:01 น.
  
เอาไงดีน้าาาา ลุ้น ๆ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 15 กรกฎาคม 2561 เวลา:21:18:29 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 กรกฎาคม 2561 เวลา:22:15:20 น.
  
มาลงชื่ออ่านเรื่องราวของพลอยก่อนจ้ะ
ไว้พรุ่งนี้พี่แวะมาใหม่

โดย: mambymam วันที่: 16 กรกฎาคม 2561 เวลา:6:24:21 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
haiku Art Blog ดู Blog
จอมใจจอมมโน Literature Blog ดู Blog
โดย: ชมพร วันที่: 18 กรกฎาคม 2561 เวลา:14:34:10 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

จอมใจจอมมโน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เกิดมาแล้วทำชีวิตให้มีค่า
ลองเปิดตา 👀 หาความหมายในกายตน
และตั้งใจสร้างประโยชน์เพื่อมวลชน
อย่าได้จนไร้ความดีเมื่อจากลา
มุ่งดำเนินเดินก้าวย่างด้วยสติ
สมาธิประกอบกันเข้าเถิดหนา
ดำรงตนไม่ประมาทในเวลา ⏱
นำชีวา พาสู่ธรรม กระทำดี

จากใจ...
.....หยกตะวัน เจล 😎


line id: 199foods
e-mail: yoktawan@gmail.com
https://web.facebook.com/yoktawan.gel

หรือ line id: beauty291
https://www.cutep9.com/

*งานเขียนใน blog นี้สำหรับอ่านค่ะ ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ห้ามนำไปพิมพ์ เผยแพร่ คัดลอก หรือกระทำการใด ๆ ทุุกกรณี โดยไม่ได้รับอนุญาต