|
ผมเจอพี่คิมตอนเขาพาแคนดี้มาที่ร้าน ผมรอจนแคนดี้ไปสนใจขนมในจานแล้ว ค่อยถามเรื่องที่เข็มมาใส่อารมณ์กับผม พี่คิมมองผมงงๆ ถามผมว่า เข็มพูดแบบนั้นเหรอ หึงจอมน่าดูเลยนะ เลยเข้าใจผิดไปขนาดนั้น พี่แค่พูดว่า พี่ชอบอะไรๆ ที่จอมทำให้ แล้วก็ พวกขนมของกินที่จอมใช้เวลามีลูกค้า มันก็ดูดี แล้วก็อร่อยกว่าที่เคยเจอ ลูกค้าที่พี่แนะนำให้จอม เขาก็ชอบ ชมกันมาแทบทุกคน พี่คงใช้คำไหนผิดไปมั้ง เข็มถึงได้เข้าใจผิด ให้พี่ไปอธิบายเขาใหม่มั้ย ผมฟังแล้วก็ไม่รู้จะเชื่อยังไงดี เข็มพูดด้วยอารมณ์จนผมก็ไม่รู้ว่าเขาพูดเกินไปหรือเปล่า แต่จะยังไง เข็มก็มีสิทธิ์หึงผม และที่เขาอดทน ไม่ทำอะไรพี่คิม ผมว่า เข็มก็ต้องใช้ความพยายามมากอยู่แล้ว ผมตอบพี่คิมว่า ไม่ต้องหรอกครับ ผมคุยเองได้ แต่ผมอยากขอ พี่คิมจะไปเจอเข็มอีกใช่มั้ยครับ เห็นเข็มบอกว่า บริษัทพี่ตกลงทำสัญญาเช่าแล้ว พี่ไม่ต้องคุยเรื่องผมให้เข็มฟังได้มั้ยครับ คุยแต่เรื่องงานได้มั้ยครับ เข็มเขาเป็นคนใจร้อน ผมกลัวจะมีปัญหา พี่คิมรับฟัง แล้วพยักหน้า พูดต่อว่า พี่ก็นึกว่า เล่าเรื่องดีๆ ของจอมให้เขาฟัง เขาจะชอบ กลายเป็นแบบนี้ไปได้ ผมเองก็ไม่รู้หรอก ผมรู้แต่ว่า ความสุข ความสบายใจของเข็ม เป็นเรื่องสำคัญของผม ถ้าเข็มจะหึงผมมากจนฟังอะไรก็ผิดหูไปหมด ก็อย่าให้พี่คิมไปพูดอะไรให้เขาได้ยินจะดีกว่า ถึงพี่คิมจะไม่ได้หมายความอย่างที่เข็มเข้าใจก็เถอะ เข็มบอกผมว่า คนที่เสี่ยงเป็นเบาหวาน เขาก็เจาะนิ้วตรวจน้ำตาลทุกวัน มันไม่ได้อันตรายอะไร ผมเถียงเข็มว่า ผมเคยเห็น คนที่เจาะเองที่บ้าน เขาใช้เครื่อง มันเด้งมาเจาะแล้วก็เด้งกลับ ไม่ได้ทิ้งไว้นานๆ เข็มจูบแก้มผม แล้วพูดอยู่ข้างหูว่า ก็เขาไม่ต้องท้อง คุณเก่งมากแล้ว อีกนิดเดียวนะ ผมหลับตา กัดปากตัวเอง มืออุ่นๆ ของเข็ม ลูบนิ้วผมไปมาเบาๆ นับจังหวะให้ผมหายใจตามช้าๆ ชมผมว่า ดีแล้ว เก่งมาก มองผมหน่อย ผมพยายามฝืนตัวเอง ฝ่าความกลัวที่กำลังรุมล้อม ลืมตาขึ้นมามองเขา เข็มถามผมว่า เจ็บมั้ย ไม่เจ็บใช่มั้ย คนเก่งของผม คุณจำได้มั้ย เมื่อวานเราได้กี่นาที ผมตอบค่อยๆ ว่า 3 เข็มยิ้มให้ผม พูดว่า ใช่ วันนี้ผมขอ 3 อีกนะ มองผมนะ เรามาร้องเพลงกัน แล้วเข็มก็ร้องเพลง หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว วนอยู่ 10 รอบ เขาบอกว่า เพิ่งคิดออกเมื่อกี๊ว่า น่าจะชวนผมร้องเพลง ก็เลยไม่รู้จะร้องเพลงอะไร นึกออกอยู่เพลงเดียว พรุ่งนี้คุณอยากร้องเพลงอะไร ซ้อมตอนนี้ก็ได้นะ พรุ่งนี้จะได้ร้องด้วยกัน ผมไม่ได้พยายามอยู่คนเดียว เข็มก็พยายามด้วยเหมือนกัน ตอนไปเอาท์ติ้ง ผมแทบไม่ได้ยินเขาร้องเพลงเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อกี๊นี้ เขาร้องเพลงให้ผมฟัง เพื่อจะเบนความสนใจของผมไปหาเขา อะไรที่ปกติเขาไม่ทำ เขาก็ทำเพื่อผม แล้วผมจะกลัวอยู่อย่างเดิมได้ยังไง ผมต้องสู้ วันที่เขาขอเปลี่ยนไปแทงเข็มฉีดยาที่หลังมือ เข็มเตรียมเพลงใส่เพลย์ลิสต์มาหลายสิบเพลง ผมจะได้เลือกได้เต็มที่ จะได้เพิ่มเวลาได้มากกว่า 3 นาที อยากให้ผมพร้อมสำหรับ step ต่อไป เข็มทำขนาดนั้น ผมเลยต้องยอมแต่โดยดี ถึงมันจะน่ากลัวเหลือเกิน ตั้งแต่เขาบอกว่า จะเปลี่ยนมาแทงเข็มที่หลังมือ ผมก็อยากบอกเขาว่า ไม่เอาแล้ว ไม่ไหวหรอก แต่ผมทำได้แค่พยักหน้า ยังดีที่เข็มไม่ได้รีบร้อน เขาถามความสมัครใจผม แล้วก็เตรียมห้องเขาให้บรรยากาศมันสบาย เพื่อให้ผมผ่อนคลายที่สุด มีทั้งเสียงเพลงบรรเลงเบาๆ กลิ่นสมุนไพรผสมกลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆ เหมือนเวลาอยู่ในสปา กระจายอยู่ทั่วห้อง ฟ้าน้อย ฟ้าใส กระต่ายผู้ดูแลพี่เข็ม และหมอนที่รัก วางเรียงแถวคอยให้กำลังใจผมอยู่บนเตียง แล้วก็ยังมีตุ๊กตาตัวหมอนนุ่มนิ่มด้วย เข็มบอกให้ผมถือไว้ ถ้าผมกำมือตัวเอง ผมจะได้ไม่เจ็บ ผมเห็นทุกอย่างแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ ยิ่งเข็มหอมแก้มผมเบาๆ แบบนั้น ผมยิ่งรู้สึกว่า ผมเป็นที่รักจริงๆ และเรากำลังพยายามเพื่อเรา มือผมทั้งแฉะ ทั้งสั่น แต่เข็มก็เจาะจนได้ แล้วติดเทปคาเข็มไว้ เขาขยับมากอดไหล่ผม ให้เอนตัวไปพิงเขา แล้วก็นำผมหายใจไปเรื่อยๆ จนผมได้ยินเสียง เย้ คุณทำสำเร็จแล้ว!! ผมสะดุ้ง แต่เข็มหัวเราะ พูดกับผมว่า ผมตั้งเวลาไว้ 3 นาที วันแรกคุณก็ทำได้แล้ว เก่งมาก เขาถอดเข็มออก จูบตรงรอยที่เขาเจาะ ผมมองภาพนั้น มองตามหลังเขาเอาของไปเก็บ แล้วกลับมาจ้องรูบนหลังมือตัวเอง เมื่อกี๊มีเข็มเสียบอยู่จริงๆ และผมไม่ร้องไห้จริงๆ ถึงแม้จะกลัวมาก เข็มกลับมาย้ายสมาชิกสีฟ้าไปรวมกันบนโซฟา แล้วกลับมานอนกอดผม เข็มหยิบมือถือมากดปิดเพลง ปิดเครื่องสเปรย์น้ำหอม ถามผมว่า นอนได้หรือยัง พอผมพยักหน้า เข็มก็กดปิดไฟ เข็มพูดอยู่ข้างหูว่า คุณทำได้แล้ว แล้วคุณจะทำได้อีก ทำได้ทุกวันเลย หลังมือผมทั้งซ้ายทั้งขวา มีรอยอยู่หลายรู หมอดูแล้วก็ชมว่า เก่งมาก แล้วก็พูดกับเข็มว่า คนไข้โชคดีมากที่มีคนที่รักและเข้าใจเขาจริงๆ คอยช่วยอยู่ตลอด ที่คุณทำให้คนไข้ มันได้ผลน่าพอใจ ขอให้ อดทน มีวินัย ทำต่อไป ถึงคนไข้จะยังรู้สึกกลัว แต่ถ้าไม่ถึงขั้น Panic ทุกครั้งเหมือนตอนแรกที่มารักษา ก็ถือว่า ดีมากๆ แล้ว เป็นอันว่า ผมก็ยังต้องเผชิญหน้ากับเข็มฉีดยาต่อไป หมอบอกเข็มว่า ไม่ต้องเจาะจริงทุกครั้งก็ได้ เพราะถ้าแขนผมมีรูเยอะกว่านี้ คนจะคิดว่าผมติดยา แค่วางเข็มตรงตำแหน่งที่เจาะให้น้ำเกลือ แล้วติดเทปทั้งไว้ ให้ผมใช้เวลากับความรู้สึกที่มีเข็มฉีดยาอยู่ติดตัวให้นานขึ้น หมอพูดว่า แค่นี้ พอแล้ว แต่ในใจผมคิดว่า แค่นี้ก็มากไปแล้ว แต่แล้วผมก็คิดกับตัวเองว่า ผมก็อยู่กับมันมาได้หลายครั้งแล้ว ไม่กลัวจนร้องไห้แล้วด้วย ผมเก่งแล้วจริงๆ และมันก็ อีกนิดเดียว จริงๆ กลับจากหาหมอ เข็มพาผมไปห้างประจำ ผมเลยได้กินไอติมถ้วยใหญ่ๆ ฉลองให้ตัวเอง ก่อนกลับ ผมแวะซื้อขนมไปฝากแม่ กำลังรอเขาแพค ก็เห็นเข็มหยิบกล่องมาการองมาวางรวมให้พนักงานคิดเงิน ผมหันไปถามแบบแน่ใจมากๆ ว่า เข็มไม่ได้เอาไปกินเองแน่ๆ เข็มตอบเรื่อยๆ ว่า เอาให้หมอยิ้ม เผลอไปด่าเขา เดี๋ยวเขาน้อยใจลาออก ฟังแล้วก็รู้สึกแปลกๆ เวลาไปด้วยกัน ถ้าเขาอยากได้ของไปให้คนที่คลินิก เขาก็เลือกรวมๆ เยอะๆ ไม่ได้เจาะจงว่าอันไหน ให้ใคร เข็มเคยเล่าว่า หมอยิ้มตัวจริงสวยมาก สวยจนหมอว่านเก็บไปละเมอ ตอนนั้นผมไม่คิดอะไร แต่วันนี้ผมรู้สึกว่า อยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้ว ผมถามเข็มว่า พรุ่งนี้อยากกินอะไร จะเอาไปให้ แล้วผมจะไปกินมื้อเที่ยงที่คลินิกกับเขา เข็มหัวเราะ แล้วร่ายชื่อรายการอาหารที่ผมจัดไปเจอกับพี่นารา เข้มยังจำการ์ดที่ผมไว้ให้เขาเอาไปติดหน้าอกได้ด้วย ผมฟังจบแล้วก็ต้องยิ้ม เขาเข้าใจความรู้สึกผม ไม่ได้ไม่พอใจที่ผมทำเหมือนอยากจับผิดเขา แล้วยังเต็มใจให้ผมไปเจอผู้ต้องสงสัยด้วย หมอยิ้มสวยมากจริงๆ อย่างที่เข็มบอก ท่าทาง การพูดจา ก็น่าดูน่าฟัง ไม่น่าแปลกใจเลยที่ลูกค้าจะชอบ แล้วก็ดูเฉลียวฉลาดพอตัว หมอยิ้มเห็นผม ก็ยกมือไหว้ ชมว่าผมหล่อ แล้วก็เล่าเรื่องแฟนตัวเองให้ฟัง แล้วยังขอถ่ายรูปเราสามคนส่งไปให้แฟนตัวเองดูว่า เข็มก็มีแฟนแล้ว เหมือนอยากให้ผมสบายใจว่า แค่เพื่อนร่วมงานกัน เท่านั้นจริงๆ และเข็มก็น่ารักเหมือนกัน อาหารญี่ปุ่นเจ้าประจำ ที่เรากินด้วยกันหลังจากครั้งแรกของเรา เข็มมองปั๊บ ก็เหมือนรู้แล้ว ผมบอกให้พูดว่า ทุกอย่างที่กินวันนั้น อร่อยมาก เข็มก็ทำตาเหมือนอยากจะกินผมเดี๋ยวนั้นเลย คืนนั้นเราคุยกัน แล้วผมก็พูดว่า หมอยิ้มสวยมาก เข็มหรี่ตามอง ก่อนจะเข้ามาประชิดตัวผม บอกให้ผมยิ้มกว้างๆ แล้วก็พูดว่า นี่ แบบนี้ สวยที่สุด เห็นแล้วใจละลายทุกที เข็มยิ้มใส่ตาผม หวานเชื่อมจนผมละลาย และจูบนั้นก็หวานยิ่งกว่า เข็มเปิดเผย จริงใจ แล้วก็ทำให้ผมรู้สึกแบบนี้สม่ำเสมอ ความรู้สึกว่า เข็มรักผม และผมเป็นหนึ่งเดียวเสมอ ผมตอบสนองอารมณ์ลึกล้ำนั้น ด้วยความเร่าร้อนที่ผมอยากเติมใส่เข้าไป ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วรอรับความรู้สึกนั้นกลับมาด้วยความสุขสมที่เรามีไปด้วยกัน เข็มถอยออกไป ความรู้สึกสุดท้ายยังซาบซ่านอยู่ในตัวผม เข็มถอดถุงยางทิ้งแล้วกลับมาจูบผม ผมจับของเขารูดขึ้นลงช้าๆ เสียงเข็มซี้ดเบาๆ แล้วก็หัวเราะ และผมก็หัวเราะตาม เพราะเราไม่ได้แค่มีความสุข แต่เรามีความสุขด้วยกัน ผมไม่ชอบ แต่ก็ยอมโกหก เพราะผมไม่อยากไปอยู่ใกล้คุณภูมิเทพโดยไม่มีเข็มอยู่ด้วย ผมรู้ว่าเข็มไม่พอใจแน่ๆ และผมเองก็รู้สึกว่า เขามีเจตนาอื่นแอบแฝง ไม่ใช่แค่จะจ้างผมไปทำงาน เพราะเขาจะจ้างผมไปปรากฏตัวในงาน ด้วยค่าจ้างลูงมาก โดยมีเงื่อนไขข้อเดียวว่า ผมต้องไปคนเดียว ผมฟังจบแล้วก็ตอบเลขาของคุณภูมิเทพ ที่อุตส่าห์มาหาผมถึงที่ร้านว่า วันนั้นผมมีงาน ไปให้ไม่ได้จริงๆ ผมยังเล่าให้เข็มฟังว่า ทางนั้นหายเงียบไปเลย คงไม่มีอะไรแล้วมั้ง แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน เข็มก็บอกว่า คุณภูมิเทพโทร.หาเขา บอกว่าตัวเองตัองการให้ผมไปงาน เขาคงคิดว่า เขาจะทำให้เข็มมาสั่งผมได้ แต่เข็มไม่ยอมทำตาม เขายืนยันกับคุณภูมิเทพว่า ผมติดงาน ถ้าต้องมีใครไปงานจริงๆ ให้เขาไปก็ได้ เข็มทำให้ผมแปลกใจเป็นครั้งที่สองแล้ว ครั้งแรก วันที่เขามาโวยวายว่า พี่คิมพูดว่าชอบผมมาก เพราะพี่คิมไม่ได้พูดเลยว่า เข็มทำอะไรเขา นอกจากตัดบทแล้วพูดอ้อมๆ เป็นเชิงไล่เขาออกจากห้อง และวันนี้ ที่เขาสะกดอารมณ์ตัวเองได้ ไม่พูดอะไรตอบโต้คุณภูมิเทพแรงๆ ผมถามย้ำว่าพูดแค่นั้นจริงอ่ะ คุณใจเย็นจัง เข็มยิ้ม บีบปลายคางผม เขย่าไปมาเบาๆ พูดไปด้วยว่า ผมไม่ได้ใจเย็น แต่ผมเป็นห่วงคุณ ไม่อยากสร้างปัญหาเพิ่ม แค่ที่คุณโกหกไว้ ถ้าถึงวันนั้น ภูมิเทพไม่เห็นคุณไปทำงานที่ไหน มันคงมาเอาเรื่อง เข็มนิ่งคิดอยู่ครู่เดียว แล้วก็บอกผมว่า พรุ่งนี้ไปหาอาม่ากัน เข็มเล่าให้ฟังระหว่างทางไปบ้านอาม่าว่า ขนาดอาม่าไม่ใช่สาวสังคม แต่ก็มีคนส่งบัตรเชิญมาให้อาม่าตลอด ถ้าอาม่าชอบออกงาน ก็มีงานให้ไปแทบทุกวัน ถ้าโชคดี ก็มีสักงานให้คุณไปได้ ผมรู้สึกตะขิดตะขวงใจยังไงก็ไม่รู้ เพราะตั้งแต่อาม่านัดไปกินขนมที่ห้างพร้อมกับเข็ม อาม่าก็ไม่เคยเรียกผมไปทำอะไร แล้วผมกับเข็มก็ไปหาอาม่าแค่ไม่กี่ครั้ง แต่อาม่าก็ต้อนรับเราอย่างดีใจ เตรียมอาหารไว้เยอะแยะ ทั้งที่อาม่ากินนิดเดียว เข็มเลียบๆเคียงๆ ถามอาม่าว่า มีงานอะไรน่าสนใจมั้ย จะพาผมไปดู อาม่าตอบแบบดวดๆ ว่า มีเยอะแยะ สงสัยจะกลัวอาม่าเหงา พอกินข้าวเสร็จ อาม่าให้คุณแม่บ้านยกกองบัตรเชิญมาให้ เข็มหยิบมาดูหลายใบ อาม่าแค่ปรายตาดู ก็เหมือนจะจำได้หมด บอกเข็มทำนองว่า พวกนั้นมันงานคนแก่ แล้วอาม่าก็เลือกหยิบใบหนึ่งออกมายื่นให้เข็ม มันเป็นบัตรเชิญไปดูประกวดแฟชั่นผ้าไทยรอบชิงชนะเลิศ อาม่าบอกว่า เขาเชิญเซเลบไปเป็นนายแบบนางแบบกิตติมศักดิ์ด้วย เข็มอ่านแล้วส่งให้ผมดู วันที่ในบัตรเป็นวันเดียวกันกับที่คุณภูมิเทพจะจ้างผมไปงาน ผมหันไปสบตาเข็ม ยังได้ยินอาม่าพูดว่า จอมจะได้ไปเดินแบบ ผมว่า เข็มคิดเหมือนผม อาม่าเลือกให้ ราวกับรู้ว่า เกิดอะไรขึ้น ทั้งที่เข็มไม่ได้เล่า ผมอดถามไม่ได้ว่า อาม่ารู้เหรอครับ อาม่ามองผมนิ่งอยู่แวบเดียว แล้วก็หัวเราะ ถามกลับว่า รู้ว่าเขาจะยอมให้จอมไปเดินแบบน่ะเหรอ นี่อาม่านะ ใครจะกล้าไม่ยอม ผมรู้สึกซาบซึ้ง เต็มตื้นอย่างบอกไม่ถูก อาม่ารู้แน่ๆ ว่า เรากำลังเจอปัญหาอะไร และอาม่าก็ยื่นมือเข้ามารองรับ และยังให้ความมั่นใจด้วยว่า อาม่าช่วยได้แน่ ไม่ต้องห่วง ผมขยับเข้าไปกราบที่ตักอาม่า ด้วยความรู้สึกของคุณจริงๆ เข็มขยับเข้ามาทำตาม อาม่าวางมือบนหัวผม ผมคิดว่าอาม่าจะลูบหัว ก็เลยนิ่งอยู่ท่านั้น แต่อาม่ากลับโยกหัวเราสองคนมาโขกกัน พร้อมกับพูดว่า ไม่ต้องมาซึ้ง ไม่มีปัญหา ไม่คิดถึงคนแก่หรอก ส่งแต่ของกินมา มันเหมือนตัวมาหรือไง เราเงยหน้าขึ้นมาหัวเราะพร้อมกัน อาม่ารู้จริงๆ ด้วย ว่าเรามีปัญหา เราแค่คิดว่า มาลองหาโอกาส แต่อาม่าเตรียมทุกอย่างไว้ให้เราหมดแล้ว ครอบครัวของเข็มน่ารักทุกคน ผมโชคดีจริง ที่ได้เจอเขา ได้รักเขา ได้เป็นคนที่เขารัก ตกลงเป็นอันว่า วันนั้น ผมจะไปร่วมเดินแบบ ส่วนเข็มจะไปนั่งดูการประกวดกับอาม่า เจ้าหน้าที่ของแบรนด์เสื้อที่จะโชว์ในงาน โทร.มานัดให้ผมไปลองชุดที่จะใส่เดินแบบ อาม่าใช้คอนเนคชั่นของตัวเอง ไปบีบให้เขาต้องยอมให้ผมไปร่วมโชว์ได้ แต่ทำให้เขายอมรับผมไม่ได้ ผมได้ยินพนักงานซุบซิบกันว่า คุณอะไรสักคน ที่เป็นทั้งนักร้องและลูกชายคนเดียวของนักการเมืองชื่อดัง ต้องยอมสละชุดให้ผม เข็มเองก็รู้เรื่องนี้ แล้วก็เห็นอาการของคนที่นั่น เข็มพูดกับผมว่า เขาไม่ไว้ใจ ไม่อยากให้ผมอึดอัด เขาก็เลยจ้างสไตลิสต์คู่ใจเขา ให้ไปกับผมในวันงาน ถ้าคนที่นั่นไม่เต็มใจทำอะไรให้ผม สไตลิสต์จะได้ช่วยจัดการให้ ผมฟังแล้วก็ต้องถอนหายใจ รำพึงกับเขาว่า ผมยอมไปงานให้คุณภูมิเทพซะก็หมดเรื่อง ได้ค่าจ้างตั้งเยอะ แล้วคุณก็ไม่ต้องมาเสียเงินด้วย เข็มบีบปลายจมูกผม พูดเสียงหนักๆ ว่า ห้ามพูดแบบนี้อีก ผมไม่ได้ลำบาก คุณเป็นของผม ผมมีหน้าที่ต้องปกป้องคุณอยู่แล้ว น้ำเสียงมั่นคง แววตาจริงจังของเข็ม ทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจ เข็มน่ารักกับผมเหลือเกิน แค่นี้ผมก็ไม่รู้จะตอบแทนเขายังไงแล้ว แต่เข็มคงไม่ได้คิดว่า มันมากเกินไป เขาเตรียมของรอไว้แล้ว ตอนผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ นั่งลงบนเตียงแล้ว เขาถึงได้ขยับเข้ามาใกล้ จับมือผมไปวางบนเข่าเขา บอกผมว่า ไม่เจาะนะครับ ต้องพักเส้นเลือด แต่ติดเข็มไว้ ค่อยแกะตอนเช้านะ ไหวมั้ย ผมอยากตอบว่า ไม่ไหว แต่ผมตอบว่า ไม่รู้ ลองดูก็ได้ เข็มยิ้มกว้าง ค่อยๆ บรรจงวางเข็มฉีดยาลงบนหลังมือผม ติดเทปแน่นหนา ไม่ลืมนับจังหวะให้ผมหายใจตาม จับตัวผมให้นอนลง ปิดไฟ กลับมาห่มผ้าให้ผม ชวนผมคุยเรื่องเบาๆ ซับเหงื่อที่ข้างขมับให้ ถามผมว่า ง่วงหรือยัง จะหลับหรือยัง ผมหลับตา จับมือเข็มไว้ พยักหน้า พยายามบอกตัวเองว่า เข็มฉีดยาแค่อยู่ และเข็มก็อยู่ด้วย หลับเสียได้แล้ว เข็มท่องบทสวยมนต์ ร้องเพลงหนูมาลีมีลูกแมวเหมียว ท่องบทอาขยานของเด็กอนุบาล ไม่รู้ไปจำมาจากไหน รู้สึกตัวอีกที ท้องฟ้าข้างนอกก็สว่างรำไรแล้ว เข็มนั่งยิ้ม มองผมอยู่แล้ว เข็มแกะเข็มฉีดยาออกไป แล้วส่งจิ๊กซอว์อีก 2 ชิ้นให้ผม จิ๊กซอว์บนบอร์ดไม้นั้น มีแค่กรอบที่ก็ยังไม่เต็ม 4 ด้าน ไม่มีทางดูออกเลยว่า เป็นรูปอะไร เข็มทยอยให้ชิ้นจิ๊กซอว์มาเป็นหลักฐานความพยายามของผม เข็มบอกว่า ถ้าผมยังพยายามไปเรื่อยๆ วันหนึ่ง ผมก็จะได้เห็นภาพที่เขาอยากให้ผมเห็น เขาบอกใบ้ว่า รูปนี้คืออนาคตของเรา ผมวางชิ้นส่วนที่ได้มาวันนี้ วางต่อลงไป คำนวณดูเล่นๆ ก็คงอีก 2-3 เดือน กว่าจะได้เห็นรูปเต็มๆ บางที ถ้าผมอดทน แข็งใจได้มากกว่าวันนี้ เข็มอาจจะให้ผมมากกว่า 2 ชิ้น ผมอยากเห็นภาพอนาคตของเราเร็วๆ ถ้าไม่ได้พี่สกาย ผมคงลำบากมาก ผมไม่ใช่นายแบบอาชีพ แต่ทางแบรนด์นัดผมไปวันจริง ไม่มีนัดซ้อม ผมถามกลับไป เขาก็บอกว่า ไม่ใช่ไม่มีคิวซ้อม แต่มันเลยไปแล้ว และคิวผมมันแทรกเข้ามาทีหลัง ผมต้องหาวิธีซ้อมเอาเอง และถ้าคิดว่า ทำไม่ได้ จะถอนตัวก็ได้ พี่สกาย ยักไหล่ พูดกับผมว่า ก็ถูกของเขา ถ้าเป็นพี่ พี่ก็เคืองเหมือนกัน มันดูไม่เป็นมืออาชีพเลย ตอนนี้ เราต้องมาทำให้เขาเห็นว่า การมีเราบนเวที มันไม่ได้เสียหาย แล้วพี่สกายก็หาเสื้อผ้าที่มีแพทเทิร์นใกล้เคียงกับชุดจริงมาให้ผมใส่ซ้อมเดิน สอนให้ผมเดินเตะขา เพื่อโชว์ความพลิ้วของเนื้อผ้า สอนท่าโพสต์ที่จะโชว์ลายซิ่นตีนจกที่ตกแต่งที่ปลายขากางเกง แล้วก็วิธีหมุนตัว แบบมั่นคงและมั่นใจ พี่สกายย้ำให้ผมซ้อมบ่อยๆ จนรู้สึกชิน จะได้ไม่ตื่นเต้น แล้วก็ไม่ต้องคิดอะไร ยังไงพี่สกายก็จะช่วยเต็มที่ วันงานเข็มพาผมไปส่งที่ห้องแต่งตัว ไปสวัสดีเจ้าของแบรนด์ แล้วก็พูดกับเขาว่า ฝากช่วยดูแลหน่อยนะครับ แฟนผมยังไม่เก่ง ผมรู้สึกว่า มีสายตาที่พูดว่า ไม่เก่งไม่ควรมา ฟาดมาทางผม แต่เขาพูดกับเข็มเสียงนุ่มว่า พี่ดูแลเต็มที่อยู่แล้วค่ะ เสียดาย ที่จริงน่าจะเป็นน้องเข็ม แต่พอเข็มไปแล้ว เขาก็ไม่ยิ้มให้ผมอีกเลย เขาให้เจ้าหน้าที่พาผมกับพี่สกายไปอีกห้องที่ติดป้ายไว้ว่า โอเมกา ในห้องนั้นไม่มีใครเลย เจ้าหน้าที่คนนั้นบอกว่า ให้เราจัดการเรื่องหน้าผมกันเอาเองตามสบาย เดี๋ยวจะมีคนเอาเสื้อผ้ามาให้ แล้วก็บอกเวลาที่จะต้องไปสแตนด์บายเพื่อซ้อม พี่สกายหน้าหงิกแบบขัดใจสุดขีด แต่พอหันมาเห็นหน้าผม พี่สกายก็บอกว่า ช่างเขาเถอะ พี่กะแล้วว่าต้องเจอแบบนี้ ไม่ต้องห่วงนะ พี่เตรียมเมื่อไว้แล้ว มาซ้อมเดินกันอีกรอบดีกว่า ซ้อมบล็อกกิ้งเสร็จไม่นาน ช่างหน้าช่างผมของพี่สกายก็มาถึง แล้วทุกคนก็ช่วยกันทำให้ผมพร้อมสำหรับการรันทรู ผมพยายามตั้งสติ ตั้งใจทำตามที่ซ้อมมา ในที่สุด มันก็ออกมาดี ทั้งตอนซ้อมและตอนเดินจริง เราชนชวดน้ำเปล่ากัน ด้วยความยินดีที่ไม่มีอะไรพลาด พี่สกายมีชุดที่เข้ากับธีมงานมาให้ผมเปลี่ยนด้วย เข็มเข้ามาที่ห้องแต่งตัว ผมถึงได้เห็นว่า เขาใส่ชุดแบบเดียวกัน แค่ของเขาเป็นสีงาช้าง ของผมเป็นสีเทาอ่อน พี่สกายจัดท่าให้เรายืนคู่กัน ชมว่า สวยสมกันจริง อย่างกับคู่บ่าวสาว นักข่าวที่อยู่ด้านนอกก็คงคิดเหมือนกัน ตอนเราออกไปหาอาม่า พวกเขาถึงได้เข้ามาขอถ่ายรูปกันเยอะมากจนตาผมพร่าไปหมด อาม่ามีความสุขมาก ตลอดทางที่เข็มขับรถไปส่งอาม่าที่บ้าน อาม่าคุยเรื่องในงานให้ฟังมาตลอดทาง อาม่าขอบใจผม ที่ไม่ทำให้อาม่าเสียชื่อ อาม่ารู้ว่า มีคนไม่พอใจ มีคนหมั่นไส้ แช่งให้ผมลื่น หรือไม่ก็หมุนตัวแรงจนตกเวทีไปเลย พวกชอบทำกุศล แต่ไม่มีน้ำใจ อาม่าว่าอย่างนั้น แล้วก็หัวเราะ ก่อนกลับ ผมเข้าไปขอบคุณอาม่าอีกครั้งที่ช่วยผม อาม่ายิ้มให้แล้วตอบผมว่า อาม่าช่วยบ่อยๆ ไม่ได้หรอกนะ ต้องช่วยตัวเอง แล้วหันไปพูดกับเข็มว่า ติดหนี้อาม่าแล้วนะ รีบมาใช้คืนด้วย เข็มเข้าไปกอดอาม่า ตอบว่า ได้ครับ เดี๋ยวเข็มพาจอมมาค้างที่นี่ จะได้เล่นไพ่กันยันเช้าเลย ดีมั้ยครับ อาม่าหัวเราะ แววตาแพรวพราวด้วยความสุข ตอบว่า ดีๆ จะเตรียมน้ำชาไว้เยอะๆ เข็มมาเล่าในรถว่า อากงยอมให้เล่นไพ่ในบ้านได้ แต่ห้ามพนันเงิน ก็เลยใช้น้ำชาแทน ใครแพ้ต้องโดนกินน้ำชา ตอนเด็กๆ เขาแพ้ตลอด มาเล่นไพ่ที่นี่ทีไร ก็กินน้ำชาจนพุงกางทุกที เรื่องในวัยเด็กของเข็มที่ผมค่อยๆ รู้เพิ่มขึ้น ยิ่งทำให้ผมรักเขามากขึ้น เข็มโชคดีที่มีครอบครัวน่ารัก และลูกเราก็คงจะได้รับสืบทอดครอบครัวที่น่ารักนี้มาด้วย ผมเอากล่องสุ่ม 2 ใบไปบ้านเข็มด้วย เข็มอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว กำลังนั่งดูอะไรในจอคอมพ์อยู่ พอเห็นผม เขาก็ปิดเครื่อง เดินเข้ามาหา บ่นว่า มาช้าจัง ผมดูนาฬิกาแล้วพูดว่า ผมก็มาเวลาเดิม เข็มถอนหายใจตอบว่า ก็ผมรอ ผมยิ้มให้คิ้วย่นๆ นั้น ยื่นหน้าไปกระซิบว่า ผมมีของมาให้ เข็มขมวดคิ้วมองกล่องสุ่มแบบเครียดๆ จนผมเริ่มรู้สึกเสียเซลฟ์ รู้สึกว่า ผมเลือกของผิด ผมบอกเขาค่อยๆ ว่า แกะดูก่อนนะ ถ้าคุณไม่ชอบ เดี๋ยวผมเอากลับ เข็มเหลือบมองผม พูดว่า อีกกล่องของคุณ คุณแกะนะ แกะพร้อมกัน หน้าเข็มยังเครียดอยู่เลยตอนฉีกซอง แต่พอเราหยิบตุ๊กตาออกจากซองมาพร้อมกัน เข็มก็ตะโกนร้อง เย้ ดังลั่น เพราะมันเป็น สีฟ้า ทั้ง 2 ตัว เข็มกอดไหล่ผม หัวเราะดังลั่นจนผมชักไม่แน่ใจว่าวันนี้ เข็มบ้าหรือเปล่า เขาบอกว่า กลัวมันจะเป็นสีอะไรที่เขาไม่ชอบ แล้วเขาต้องเก็บมันไว้ เพราะผมเป็นคนให้ และเขาดีใจมากที่มันเป็นสีฟ้าเหมือนกัน เพราะขนาดสุ่มโดยไม่รู้ เราก็ยังเป็นคู่กันอยู่ดี ผมเขินจนพูดไม่ออก จนเข็มต้องถามว่า ให้ผมทำไม ผมยังไม่รู้เลย ผมมองมือเขาที่ตอนนี้วางอยู่บนตักผม แหวนทองเกลี้ยงๆ ที่เข็มเอาไปแก้ให้พอดีนิ้วเขาแล้ว สวมอยู่ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเขา ก่อนจะเงยหน้าตอบเขาว่า ผมอยากขอบคุณที่คุณพยายามเพื่อผม ทุกอย่างเลย ผมเลือกตัวนี้ เพราะอยากให้คุณรู้ว่า ผมจะคอยอยู่ใกล้ๆ แล้วก็ยิ้มให้คุณเสมอ เข็มกอดผมแน่นขึ้น พูดไปยิ้มไปว่า ฟังแล้วชื่นใจจัง เข็มลุกไปหยิบกระเป๋าสะพายที่เขาใช้ประจำกลับมา แล้วเอาตุ๊กตาคล้องเข้าที่ห่วงกระเป๋า แล้วก็พูดว่า ทีนี้ ผมก็จะมีคุณ คอยยิ้มให้ผม คอยห้ามผม คอยบอกให้ผม อดทน ใจเย็นๆ ตลอดเวลาเลย ดีมั้ย ผมปลื้มจนน้ำตาซึม เข็มเข้าใจเจตนา เข้าใจความรู้สึก แล้วก็รับมันไปอย่างเต็มใจ ทั้งที่... ผมอดหัวเราะไม่ได้ ถามเขาว่า ห้อยไปแบบนั้น ไม่อายเหรอ เดี๋ยวต้องมีคนล้อ เข็มหอมแก้มผมเต็มแรง ก่อนจะตอบว่า ไม่อายหรอก เมียให้ ใครล้อจะต่อยให้ปากแตก ผมรู้ว่าเข็มพูดไปอย่างนั้นเอง ไม่ตั้งใจจะทำจริงๆ หรอก เพราะเขารู้อยู่แล้วว่า คนแรกที่จะเห็นและล้อเขาแน่ๆ คือ ม๊า แต่กลายเป็นว่า คนที่รีบหนีคือ ป๊า เพราะพอม๊ารู้ว่า เข็มเอามาแขวนเพราะผมให้ ม๊าก็บอกป๊าว่า เดี๋ยวม๊าจะไปลองสุ่มมาให้ป๊าสักตัว หลังจากงานนั้น ที่รูปเข็มกับผมในโซเชียล มีคนเอาไปแซวว่า ถ้ามีแหวนอีกหน่อย จะคิดว่า รูปงานแต่ง (คนแซะก็มีตามปกติ แต่ผมไม่อ่าน ก็เลยไม่เห็น) ผมก็คิดว่า คุณภูมิเทพคงเลิกสนใจผมไปแล้ว กริชมากินข้าวที่ร้าน ก็ไม่ได้พูดถึงคุณภูมิเทพเลย เขาแค่บอกว่า เห็นรูปแล้วอิจฉา อยากให้คุณภูมิเทพรักเขาแบบนี้บ้าง แล้วก็สั่งอาหาร ขนม กลับบ้านไปหลายอย่าง เอาไปให้พ่อแม่ เพราะยังโดนคุณภูมิเทพตัดเงินเดือนอยู่ ผมได้แต่ยิ้มให้กริช อย่างน้อย เขาก็ยังมีคนตามมาจ่ายเงินให้ ก็แปลว่า ยังไม่ได้มีใครมาแทนที่เขา แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน เข็มก็มาบอกว่า มีคนติดต่อเขามา อยากให้ผมไปเดินแบบ แต่เขาเช็คแล้วว่า งานนั้น บริษัทคุณภูมิเทพเป็นสปอนเซอร์ใหญ่ ผมบอกเข็มว่า มันอาจจะไม่เกี่ยวกันก็ได้ เข็มส่ายหัว พูดว่า ผมไม่สนหรอก ผมบอกเขาไปแล้วว่า เราไม่ว่าง ผมขมวดคิ้วถามเขาว่า เราไม่ว่างเพราะเราไปไหน ไปเชียงใหม่ครับ ไป 3 วัน ไปทำจิตอาสา เข็มตอบแบบเตรียมมาแล้ว ไม่ถามผมตามเคย แล้วยังมาบอกทีหลังว่า งานจิตอาสาที่ว่า คือการไปช่วยขุนจับหมาจรจัด ผมก็เลยอดสงสัยไม่ได้ว่า ที่ผมต้องไป เพราะคุณภูมิเทพ หรือเพราะขุนกันแน่
| Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2569 |
| Last Update : 10 กุมภาพันธ์ 2569 21:46:13 น. |
|
1 comments
|
| Counter : 293 Pageviews. |
 |
|
