|
มันเป็นปาร์ตี้วันเกิดที่ผมจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต เข็มแสดงความรักที่มีต่อผมอย่างเปิดเผยให้ทุกคนที่นี่ได้รับรู้ร่วมกัน ผมมีความสุขราวกับฝัน และมันก็กลั่นออกมาเป็นน้ำตา เสียงพลุกระดาษ เสียงหัวเราะวี้ดวิ้ว ดังอยู่รอบตัวผม ผมถอยออกมามองเข็ม รอยยิ้มเขินๆ กับคำถามว่า ชอบมั้ย แม่เย็บให้ ยิ่งทำให้น้ำตาผมไหลจนต้องเข้าไปกอดเขาไว้อีก ของขวัญที่ประกอบขึ้นจากความรัก ความตั้งใจ ของเข็มและของแม่ มันมีค่ามาก ผมจะไม่ชอบได้ยังไง ผมเข้าใจลึกซึ้งถึงเจตนาจริงๆ ของเข็ม ก็หลังจากที่เรากลับถึงบ้าน และเรามีอะไรกันอย่างถึงพริกถึงขิง ผมพูดขอบคุณไปหลายครั้ง สำหรับหลายอย่างที่เขาทำเพื่อให้วันนี้เป็นวันพิเศษ แต่ก็ยังรู้สึกว่า มันยังไม่พอ ผมอยากเป็นคนที่ปรนเปรอเขา ทำให้เขาได้มีความสุขให้สมกับความสุขที่ผมมี อาการกระแทกตัวถี่หนัก ปนกับเสี่ยงหอบและเสียงครางด้วยความสุขสมของเข็ม มันเป็นความฟินของผม ผมอยากกอดเขา แต่เขายังคาอยู่ท่าเดิม และก็อยู่อย่างนั้นจนของเขามันหลุดออกไปเอง ผมรู้สึกได้ว่า เข็มตั้งใจอยากให้มันอยู่ในตัวผม ถึงวันนี้ผมยังไม่พร้อม แต่เขาก็อยากให้มีสักวัน คำถามของเขา ยืนยันว่า ผมคิดถูก แค่คืนนี้ผมมีความสุขมาก ไม่อยากให้มีจุดด่างพร้อยในความทรงจำตรงไหนเลย ผมก็เลยต่อรองว่า ขอเป็นพรุ่งนี้ แต่ Time Zone ของเข็มกับผมคงไม่เหมือนกัน มันก็เลยมาถึงเร็วเกินกว่าผมจะตั้งตัว ผมตื่นเพราะได้ยินเสียงเปิดปิดประตูห้อง สักพักก็ได้ยินเสียงเข็มกลับเข้ามา ผมยังนอนหลับตา ได้ยินเสียงโลหะกระทบกับไม้ที่น่าจะเป็นโต๊ะหัวเตียง ผมรู้สึกถึงแรงยวบข้างตัว และสายตาที่มองผมอยู่ ผมแกล้งหลับต่อ แต่เข็มไม่ยอมแพ้ จนผมไม่ไหว ต้องยอมลืมตามามองเขาเอง คำถามสุดท้ายจองเมื่อคืนคือ ผมเจาะนิ้วคุณได้มั้ย คำพูดแรกของวันนี้คือ เจาะเลยนะ แล้วก็ยกถาดมาวางบนที่นอน ผมว่าผมยังไม่ได้ตอบอะไรเลย คนใจร้อน เอาแต่ใจตัวเอง ผมอยากมุดเข้าไปอยู่ในโปงผ้าห่ม แต่ทำได้แค่หันไปอีกทางที่ไม่ต้องเห็นเข็มฉีดยา กลิ่นแอลกอฮอล์เย็นๆ ลอยมาเข้าจมูก มันส่งความเย็นไล่ขึ้นมาจากปลายเท้าจนแผ่ไปทั่วทั้งตัวแล้ว จู่ๆ ผมก็นึกขึ้นได้ ถามเข็มว่า เคยเจาะเลือดให้ใครมั้ย เข็มหัวเราะตอบว่า ผมเป็นสัตวแพทย์ เคยแต่เจาะเลือดสัตว์ คุณเป็นคนแรก ผมหันไปมองด้วยความตกใจ จึงได้สบสายตาอบอุ่น มั่นคง ความจริงใจในน้ำเสียง ตอนที่เขาพูดว่า ขอบคุณนะ ที่ฝืนใจทำเพื่อผม ไว้ใจผมนะ มันทำให้ตัวผมอุ่นขึ้นมานิดหน่อย ความมืดดำเย็นเยียบนั้น ถอยห่างจางลง ผมหายใจเข้าออกช้าๆ ตามคำบอกของเข็ม เอาใจจดไว้ที่เสียงของเขา พยายามไม่คิดถึงเข็มฉีดยา แต่พอปลายเข็มทะลุเนื้อเข้ามา น้ำตาผมก็ทะลักแบบห้ามไม่ได้ เข็มเอามันออกไปแล้ว ผมก็ยังร้องไห้อยู่อีก ผมไม่อยากกลัวจนเป็นแบบนี้ ไม่อยากให้เข็มผิดหวังจนหมดหวังในตัวผม แต่เข็มไม่ได้เป็นแบบนั้น เขายังกอดผม ปลอบผม ให้กำลังใจผม แล้วยังให้รางวัลด้วยการอาบน้ำให้ของ ไม่ใช่แค่งานปาร์ตี้ หมอนที่รัก หรือ คลิปบทสัมภาษณ์ แต่ยังมีส่ิงที่เข็มกำลังทำให้ผมอยู่ตรงหน้านี้ ที่ทำให้ผมเชื่อหมดใจว่า ผมเป็นที่รักของเข็มจริงๆ ผมโทร.ไปบอกแม่ว่า เข็มให้ของขวัญจอมแล้ว แม่น่ารักจัง แม่หัวเราะตอบกลับมาว่า เข็มมาขอช่วย เขาว่า เขาอยากได้แบบนี้ แต่ไม่รู้จะไปหาที่ไหน แม่ก็เลยบอกว่า เดี๋ยวแม่เย็บให้เอง จอมก็เป็นที่รักของแม่เหมือนกัน ผมฟังแล้วก็น้ำตาซึม แม่ถามว่า เข็มอยู่กับเด็กเป็นไงบ้าง เห็นป๊าม๊าเขาเล่าว่า เข็มกลัวเด็ก ผมนึกภาพวันนั้นแล้วก็หัวเราะทั้งน้ำตา ตอบแม่ว่า เข็มกลัวจริงๆ ไม่กล้าแตะตรงไหนเลย จอมต้องอุ้มน้องขึ้นมา แล้วเอาไปนั่งตักเขา แต่พอได้เล่น ได้อุ้ม จอมว่า ความรู้สึกเขาเปลี่ยนแล้ว คงเลี้ยงลูกเก่งกว่าจอมอีก แม่ถามผมว่า คิดกันไปถึงขั้นนั้นจริงเหรอ แม่นึกว่าป๊าม๊าเข็มแซวเล่น ผมตอบแม่ด้วยความรู้สึกทั้งสุขทั้งเศร้าปนกันว่า เข็มคิดนานแล้วครับ เคยถามหมอด้วย หมอบอกว่า สำหรับโอเมกา การคลอดธรรมชาติมันอันตรายมาก แต่ถ้าจะผ่า จอมก็ต้องรักษาอาการกลัวเข็มฉีดยาให้ดีขึ้นก่อน ตอนนี้จอมก็พยายามอยู่ แม่คงจับอารมณ์ผมได้ ถึงได้พูดกับผมว่า ถ้าจอมอยากมีลูกกับเข็มจริงๆ จอมก็ต้องมั่นใจตัวเอง แล้วก็พยายามต่อไป แต่ถ้าไม่ไหว บอกแม่นะลูก ผมอยากทะลุจอไปกอดแม่จัง ผมเซฟคลิปที่ขอมาจากเข็มลงคอมพ์ แล้วก็ดูวนซ้ำเป็นสิบรอบแล้ว ตั้งแต่วันที่ไปบ้านเด็กกำพร้าแล้วเข็มไม่ได้ให้ของขวัญผม ผมก็เลิกหวังไปแล้ว แถมยังรู้สึกว่า ตัวเองโลภมาก วันนั้นเข็มก็เซอร์ไพรส์ ให้มากกว่าที่ผมขออยู่แล้ว ยังจะรอเอาอะไรอีก พอเห็นงานปาร์ตี้ เห็นเพื่อนๆ พากันมาทั้งครอบครัว คำบอกรักที่เหมือนคำสัญญาว่า อีก 10 ปีข้างหน้า เขาก็ยังรักผม แล้วยังมีหมอนที่รักอีก ผมไม่อยากหลงตัวเอง แต่ทุกอย่างที่เข็มทำ มันทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า ผมคู่ควรที่สุดแล้ว ที่จะได้เป็นเจ้าหญิงที่ได้เคียงคู่กับเจ้าชายในปราสาทแสนสวยไปชั่วนิรันดร์ คนทั้งโลกต้องอิจฉาผมแน่ๆ ผมขอเข็มเอาคลิปสัมภาษณ์ไปลงโซเชียล ทีแรกเข็มก็อิดออด แต่พอผมอ้อนมากๆ เข้า เขาก็ยอมไปเอง ทีแรกผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่พอเอาลงแล้ว เข็มแคปหน้าจอที่เพื่อนส่งข้อความมาแซว พร้อมกับสติ๊กเกอร์หน้าบูดมาให้ ผมถึงได้เข้าใจ แล้วก็ยิ่งปลื้มใจ ที่เข็มยอมโดนล้อ เพื่อให้ผมได้อวดแฟน พอเข็มขอเจาะนิ้วผมอีก ผมก็เลยต้องยอมทั้งที่ไม่เต็มใจเลย ผมรู้ว่าผมต้องพยายาม แต่จะให้ผมต้องเผชิญหน้ากับความกลัวถี่ๆ ขนาดนั้น ผมก็อยากบอกว่า ผมไม่ไหว แต่พอเห็นเข็มตั้งอกตั้งใจขนาดนั้น ผมก็พูดไม่ออก วันนี้ พี่คิมกับแคนดี้มีคุกกี้ในถุงกระดาษเล็กๆ พร้อมกับการ์ดที่แคนดี้วาดรูปเองมาให้ผมด้วย พี่คิมขอโทษที่ลืมวันเกิดผม บอกว่า พอแคนดี้รู้ ก็รีบทำการ์ด แล้วให้พี่คิมรีบไปซื้อคุกกี้ ผมยิ้มรับ ขอบคุณแคนดี้ พูดกับพี่คิมว่า ไม่เป็นไรเลย ถ้าพี่คิมจำได้สิ จอมจะแปลกใจมากกว่า พี่คิมยังย้ำว่า พี่ไม่ควรจำไม่ได้ เราเคยเอาขนมปังปี๊บมากองให้ดูเป็นเค้ก จุดเทียน แล้วก็ร้องเพลงให้วันเกิดจอมในห้องชมรม หรือจอมลืมไปแล้ว ผมหัวเราะ ตอบพี่คิมว่า ใครจะไปลืมได้ครับ พวกนั้นแกล้งรดน้ำอวยพรจนจอมเปียกไปถึงกางเกงในเลย พี่คิมคลี่ยิ้มให้ผม ถามว่า อยากไปเจอพวกนั้นมั้ย มันนัดกันเลี้ยงรุ่นชมรม ปลายเดือนนี้แหละ ไปพร้อมพี่ก็ได้ เดี๋ยวพี่มารับ ผมไม่เจอเพื่อนกลุ่มนั้นนานแล้ว ตั้งแต่ผมตัดสินใจบอกชอบพี่คิม แล้วโดนปฏิเสธกลับมา ผมก็ไม่ค่อยอยากไปที่ชมรมแล้ว แล้วพอมีกิจกรรมของคณะเข้ามา แล้วยังเรื่องเรียน เรื่องฝึกงานอีก ผมก็เลยห่างออกไปโดยปริยาย ยิ่งพอผมเลิกเที่ยว เลิกกินเหล้า ก็เลยไม่ค่อยได้เจอ พอพี่คิมชวน ผมเกือบจะตอบตกลงอยู่แล้ว แต่ไม่ขออนุญาตเข็มก่อน เขาต้องงอนผมแน่ๆ ผมกดลิ้นตัวเองเปลี่ยนใจ ตอบพี่คิมว่า ขอบอกเข็มก่อนนะครับ ผมนึกว่า พี่คิมจะทำท่ารำคาญเหมือนทุกที แต่คราวนี้ พี่คิมกลับยิ้ม ตบไหล่ผมเบาๆ ชมว่า จอมนี่ เป็นคนรักที่ดีจัง เมื่อไหร่พี่จะโชคดีแบบนี้บ้าง ผมได้แต่หวังว่า พี่คิมจะโชคดีเจอใครอีกสักคน ถึงเขาจะเคยทำผมเสียใจ แต่ผมก็ไม่ได้อยากเห็นพี่คิมไม่มีความสุข วันหยุดประจำอาทิตย์นี้ เข็มชวนผมไปกินข้าว ดูหนัง แล้วก็เดินเล่นกันที่ห้าง เพราะเขาพาผมไปเซอร์ไพรส์ แทนที่จะไปตามที่นัดกัน ก็เลยมาแก้ตัวกันวันนี้ จองตั๋วหนังเสร็จ กำลังตกลงกันว่าจะไปตรงไหนก่อน ผมก็ได้ยินเสียงเรียกดังลั่นจนคนแถวนั้นหันมามองกันหมด ผมก็หันเพราะไม่รู้ว่าเขาเรียกใคร แต่พอเห็นหน้าเข็ม ก็นึกออกว่า ไอ้แฟนคุณแก้ว คือชื่อที่เพื่อนเข็มพากันเอาไปแซวเขา แต่เพื่อนเข็มคนนี้ มีชื่อมาให้ผมด้วย เขาทักว่า สวัสดีครับ เมียไอ้เข็ม แล้วก็ยิ้มให้ ผมก็เลยชวนเขาไปกินข้าวด้วยกัน เข็มกับเพื่อนคุยกันเรื่องธุรกิจ ซึ่งแรกๆ ผมก็พยายามตั้งใจฟัง แต่ก็รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะเรื่องที่คุณตั๋งกับเข็มคุยกัน มันเป็นเรื่องกลยุทธ์การบริหาร การรับมือกับอะไรที่ดูไม่น่ามีปัญหา แต่กลับทำให้ธุรกิจสะดุด ผมไม่เคยได้ยินเข็มพูดเรื่องธุรกิจแบบลึกซึ้ง จริงจัง ขนาดนี้มาก่อนเลย เขาดูภูมิฐาน ฉลาดลึกล้ำ เรื่องที่เข็มพูด มันฟังดูใหญ่โต กว้างไกล นี่ล่ะมั้ง ที่เข็มเคยบอกว่า รู้ไปก็ปวดหัว ผมเพิ่งรู้สึกเป็นครั้งแรกว่า ผมห่างไกลกับเข็มเหลือเกิน ห่างจนไม่รู้จะไปให้ใกล้กว่านี้ได้ยังไง และเข็มก็ดูไม่ได้อยากให้เข้าไปใกล้ด้วย คุณตั๋งพูดถึงคุณภูมิเทพด้วย เท่าที่ผมจับความได้ เหมือนคุณตั๋งจะไปยื่นข้อเสนอทางธุรกิจ แต่เงื่อนไขที่ถูกเสนอกลับมา ไม่ได้ต้องการแค่ข้อตกลงในสัญญา เขาขออย่างอื่นด้วย ซึ่งเป็นใครบางคน แล้วก็พูดว่า คนล่าสุดของคุณภูมิเทพ ต้องไปหาหมอเพราะว่า ช้ำไปทั้งตัว ผมเพิ่งเจอกริชไม่นาน ยังจำสีหน้าแววตาเขาได้ ตอนที่กริชเล่าว่า ดูแลเขาและครอบครัวเขาดีแค่ไหน มันยังไม่นานจริงๆ คนล่าสุดก็ควรเป็นกริช แต่ผมก็ไม่อยากให้เป็นกริช เขายังเด็ก แค่โดนแกล้งที่งาน เขาก็ดูเคว้งคว้างเป็นเด็กหลงทางแล้ว ผมเป็นห่วงกริช ไม่รู้เลยว่า ระหว่างถูกทิ้ง กับ ถูกซ้อม อย่างไหนมันแย่กว่า คุณตั๋งไปแล้ว พร้อมกับรอยยิ้มจางๆ ของเข็ม ผมถามเข็มว่า คนที่คุณตั๋งพูด หมายถึงผมหรือเปล่า เข็มกะพริบตา มองผมนิ่งอยู่อึดใจหนึ่ง ก่อนจะบีบแก้มผมแรงๆ พูดไปยิ้มไปว่า หลงตัวเอง คุณน่ะ ดีเลิศสำหรับผมคนเดียวเท่านั้นแหละ แล้วก็จูงมือผมเดินไปโรงหนัง ผมรู้ว่าเข็มอยากให้ผมสบายใจ ผมจับมือเขาแน่นขึ้น ผมเชื่อว่าเข็มจะไม่ขายผมให้คุณภูมิเทพ และถ้าเขาต้องการตัวผม เข็มจะปกป้องผม แต่ฟังๆ ดูแล้ว คุณภูมิเทพเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่ ผมไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับเข็มเพราะผมเลย ผมบอกเข็มเรื่องที่พี่คิมชวน เข็มทำหน้าย่น คิ้วผูกเป็นเงื่อนตายแบบที่ผมนึกไว้เลย เขาบอกว่า ไว้ใจผม แต่ไม่ไว้ใจพี่คิม ไม่อยากให้ผมไปกับพี่คิม แต่ก็เข้าใจว่า ผมอยากเจอเพื่อน อยากไปก็ตามใจ แต่ห้ามกินเหล้า ผมยื่นหน้าไปหอมแก้มขอบคุณเขาทีหนึ่ง เงื่อนตายที่คิ้วเขาคลายออกไปหน่อยนึง ค่อยยังชั่ว ผมบอกพี่คิมว่า เข็มโอเคแล้ว พี่คิมเปิดมือถือให้ผมดูร้านที่นัดไปเจอกัน ผมขอให้พี่คิมแชร์โลมา แต่พี่คิมบอกว่า ไม่ต้อง เดี๋ยวพี่มารับ เราอยู่ใกล้กัน ไปคันเดียว ประหยัดกว่า ผมตอบตกลง แล้วถามพี่คิมว่า แคนดี้ไปไหน ผมตั้งใจเก็บคัพเค้กไว้ให้ เดี๋ยวเอาใส่กล่องไปกินที่บ้านนะครับ พี่คิมตอบว่า ขอบใจนะ แต่พี่ต้องเป็นคนกินเอง แม่เขามา พาแคนดี้ไปพัทยา กลับวันอาทิตย์ เห็นหน้าพี่คิมหงอยๆ ก็อดสงสารไม่ได้ ผมจับไหล่พี่คิมเบาๆ พี่คิมก็จับมือผม พูดต่อเบาๆ ว่า พี่คิดถึงลูก ผมยิ้มให้ บอกพี่คิมว่า พรุ่งนี้มากินข้าวที่นี่มั้ยครับ อยากกินอะไรพิเศษมั้ย ผมบอกพีทให้ พี่คิมยิ้มอ่อนให้ผม ตอบว่า ไม่ต้องพิเศษหรอก แต่ขอ 2 มื้อนะ พี่ไม่อยากกินข้าวคนเดียว ถ้าเข็มมาเห็นหน้าพี่คิมตอนนี้ เขาคงเลิกคิดว่า พี่คิมคิดอะไรกับผม พี่คิมกำลังคิดถึงบรรยากาศความเป็นครอบครัวที่มันหายไปแล้ว ผมถ่ายรูปหน้าร้าน กับบรรยากาศในร้านส่งไปให้เข็มรู้ว่า ผมอยู่ที่ร้านแล้ว เข็มก็ส่งรูปร้านที่เขานัดไปกินข้าวกับขุนกลับมา เข็มบอกว่า ขุนมากรุงเทพวันนี้ ถ้าผมไม่ได้มีนัดก่อน เขาก็อยากให้ผมไปด้วยกัน ผมอึ้งไปนิดหน่อย เพราะผมบอกเข็มก่อนจะรับปากพี่คิม แต่เข็มนัดกับขุนแล้วค่อยมาบอกผม ผมมองเข็ม แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เข้าใจ ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ยิ้มให้เขาเบาๆ ตอนนั้น เราอยู่บนเตียงด้วยกัน ผมกำลังทิ้งตัวพิงอกเขา เขากำลังนวดมือผม ไล่ไปทีละนิ้ว ผมนึกถึงครั้งล่าสุดที่เข็มเจาะนิ้วผม เขาถามว่า จัดเบรกสำหรับ 50 คน งบต่ำสุดได้เท่าไหร่ คุณให้อะไรบ้าง มือเขาประคองมือผมไว้ แต่ไม่ยอมเอาเข็มฉีดยาออก ผมร้องไห้ พูดไม่ออก แต่เข็มถามซ้ำ กระตุ้นให้ผมตอบ ผมรู้สึกว่า ตัวเองดูแย่มาก ที่ต้องพูดไปน้ำตาก็ไหลเลอะเทอะไปหมด แต่เข็มยังมองผม ตั้งใจฟัง เช็ดน้ำตาให้ เข็มทำให้ผมรู้สึกดี แต่ผมก็ไม่ชอบเข็มฉีดยาอยู่ดี ผมกลัวเข็มจะเจาะนิ้วผมอีก อยากดึงมือออก แต่พอคิดถึงคำพูดในคลิป ที่เข็มพูดว่า รักมาก ทั้งแม่ ทั้งลูก ผมก็ต้องบอกตัวเองว่า ผมต้องสู้ ผมต้องไปถึงจุดที่ผมจะภูมิใจในตัวเองได้ ในฐานะแม่ของลูก อันเป็นที่รักของเข็ม พี่คิมเห็นผมส่งรูปให้เข็ม ก็แซวว่า ต้องรายงานตัวกับผู้ปกครองด้วยเหรอ ผมยิ้มตอบว่า บอกให้รู้ครับ จะได้ไม่งอแง พี่คิมยังดูมือถือผมอยู่ตอนที่เข็มส่งรูปกลับมาให้ พี่คิมถามว่า เข็มไปร้านนี้เหรอ ผมพยักหน้าตอบว่า รุ่นน้องเข็มมาจากต่างจังหวัดพอดี พี่คิมชะโงกมาดูรูปอีกที พูดว่า ทั้งหรูทั้งโรแมนติกขนาดนี้ แค่กินข้าวกันเฉยๆ เนี่ยนะ ผมกดปิดหน้าจอ แล้วหันไปทักเพื่อนที่เพิ่งมาถึง ผมก็รู้สึกเหมือนที่พี่คิมพูด เข็มทิ้งทั้งกางเกงในกับโน๊ตใบนั้นไปแล้วก็จริง แต่เขาก็ไม่เคยบอกว่า คุยกับขุนหรือยัง ทำไมต้องส่งกางเกงในมาให้ผม ก่อนไป เข็มบอกว่า ขุนเพิ่งส่งโลมาให้ ก็แปลว่า เข็มไม่ได้หาร้านเอง ผมมั่นใจในตัวเข็มได้ แต่กับขุน เซนส์ผมบอกว่า มันต้องมีอะไร ไม่ใช่แค่ที่เข็มบอกผม ผมโดนโห่อีกตามเคย พอคนอื่นได้ยินว่าผมสั่งน้ำเปล่า คนที่เหล้าเข้าปากไปแล้ว แซวผมว่า มีแฟนรวยเข้าหน่อย ทำตัวเรียบร้อยเชียวนะมึง พี่คิมยังหันมาถามว่า ไม่เอาหน่อยเหรอ บางๆ ก็ได้ พี่ชงให้ มาสนุกกันทั้งที ผมส่ายหน้าตอบว่า เข็มไม่ชอบให้ผมกินเหล้า พี่คิมจ้องหน้าผมอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดว่า เด็กดี แล้วที่เข็มไปกับคนอื่น เขาไม่ดื่มเหรอ พี่คิมลงน้ำหนักเสียงตรงคำว่า คนอื่น จนผมรู้สึก ผมมองพี่คิมกลับ กำลังคิดว่าจะตอบยังไงดี ผมไม่ชอบคำถามของพี่คิม ไม่ชอบที่ผมเองก็ไม่รู้ว่าเข็มกำลังจิบไวน์ใต้แสงไฟในบรรยากาศแสนโรแมนติกแบบนั้นกับ คนอื่น แบบเดียวกับที่เขาเคยดื่มกับผมหรือเปล่า พี่คิมถอนหายใจ ก่อนจะพูดว่า พี่ขอโทษนะ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะว่าอะไรเข็ม ผมยิ้มให้ ตอบพี่คิมว่า ไม่เป็นไรครับ เข็มก็คงไม่กิน เพราะเขาต้องขับรถ พี่คิมพยักหน้า วางแก้วน้ำเปล่าลงตรงหน้าผม เอียงตัวมาพูดข้างหูผมแข่งกับเสียงเพลงว่า จอมเป็นคนรักที่ดีจริงๆ นะ เสียดายจัง ทีแรกผมก็ดีใจที่พี่คิมชวนมา แต่พอมาจริงๆ กลับไม่เหมือนที่ผมคิดไว้ ผมรู้สึกว่า พอทุกคนรู้ว่าแฟนผมเป็นใคร ผมก็ไม่ได้เป็นไอ้จอมที่ไม่ค่อยมีตังค์ มีแต่แรงไปช่วยงานอย่างตอนนั้นอีกแล้ว ผมรู้สึกได้ว่าทุกคนไม่เป็นกันเองกับผมเหมือนเดิม ทุกคนเรียกชื่อผมโดยไม่มีคำว่าไอ้ คนที่ไม่เมา ก็พยายามคุยกับผมเรื่องประกันหลายรูปแบบ คนที่ตั้งใจมากินเหล้า พอคะยั้นคะยอให้ผมกินเหล้าไม่ได้ ก็พูดกระแทกผมว่า เป็นคุณจอมแล้วเหล้าถูกๆ แดกไม่ลงเลยเหรอวะ ยังดีที่พี่คิมแทรกเข้ามาช่วย เอาเหล้าที่เพื่อนคนหนึ่งยื่นมาให้ผม ไปกินเอง แล้วบอกพวกนั้นว่า กูกินเอง กูมากับจอม เสือกเมาทั้งคู่ ใครจะขับรถกลับวะ ให้กูเมาคนเดียวพอ ผมเล่าให้เข็มฟังเรื่องที่พี่คิมยอมเมาแทนผม ทั้งที่พี่คิมก็ห่างไปหลายปีแล้ว ตั้งแต่มีแคนดี้ แล้วอีกอย่าง พี่คิมก็ช่วยผมเยอะ ทั้งแนะนำลูกค้าให้ แล้วยังอีกหลายๆ อย่าง ผมอยากหาอะไรไปตอบแทนพี่คิมบ้าง แล้วก็ถามเข็มว่าไปกับขุนมาเป็นไงบ้าง ทำไมขุนเลือกร้านนั้น เข็มมองผมนิดหนึ่ง แล้วหันกลับไปดูหน้าจอโน๊ตบุ๊ค ก่อนตอบผมว่า มันว่าผมรวย เลยเลือกร้านแพงๆ ให้ผมจ่าย ร้านสวยดี แต่ยุงเยอะ ผมถามอีกว่า คุยอะไรกัน เข็มตอบว่า ก็คุยเรื่อยเปื่อย อัพเดทชีวิตกันธรรมดาแหละ เข็มดันตัวถอยหลังออกจากโต๊ะ รวบเอวผมดึงให้นังลงบนตักเขา ถามว่า ทำไม หึงเหรอ ผมเป็นคนดีของคุณเสมอแหละ ไม่ต้องห่วง ไอ้พี่คิมมันเมา แล้วคุณกลับยังไง เข็มจ้องตาผม ท่าทางเหมือนตั้งใจรอฟังคำตอบ แต่ผมกลับรู้สึกว่า เข็มกำลังพยายามเปลี่ยนเรื่อง แต่เข็มเป็นคนดีมาตลอด เรื่องที่เขาไม่อยากบอกผม คงเป็นแค่เรื่องที่รู้แล้วผมจะไม่สบายใจ ช่างมันไปก่อนเถอะ ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นพาดไหล่เขา ตอบว่า ผมก็ขับรถพี่คิมพาเขาไปบ้าน แล้วค่อยเรียกรถกลับมาอีกที เข็มทิ้งหัวไปด้านหลัง ร้อง เฮ้อ ออกมาดังๆ แล้วพูดว่า คราวหน้าไม่เอาแล้วนะ ผมนึกว่า ไอ้พี่คิมมันจะรับผิดชอบ พาคุณมาส่ง ถ้าเป็นแบบนี้ ผมไปรับเองดีกว่า ผมไม่ให้ทำแบบนั้นแล้วนะ มันอันตราย ผมยิ้ม พยักหน้ารับ แอบเขินกับสายตาที่เข็มมองผมเหมือนมองเด็กน้อยแสนรักแสนห่วง ผมเป็นที่รักตลอดเวลา ไม่ว่าที่ไหน กริชโทร.มาสั่งอาหารหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เคยมาเอาเองแบบวันนี้ ผมนึกถึงคำพูดของคุณตั๋งแล้วก็อดไม่ได้ ยอมเสียมารยาทมองสำรวจกริชทั้งตัว กริชยิ้มทักผม เขาดูสดใสน้อยลง เนื้อตัวไม่ได้มีร่องรอยอะไร แต่กริชขอช่วยผม ให้ยกถุงอาหารทั้งหมดไปส่งที่รถ เพราะเขาเจ็บข้อมือ ผมถามอย่างสงสัยว่า ทำไมไม่เรียกไรเดอร์มารับ กริชหันมายิ้ม ตอบว่า ผมต้องผ่านทางนี้อยู่แล้ว แล้วผมก็อยากเจอพี่ด้วย กริชกลับไปแล้ว ทิ้งผมไว้กับความรู้สึกผิดที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย นอกจากแค่รับฟัง กริชรำพึงรำพันว่า ทำไมเป็นโอเมกามันยากแบบนี้ เขายอมไปอยู่กับภูมิเทพ เพราะอยากได้คนคุ้มครอง และพ่อแม่ก็อยากได้คนมาจุนเจือครอบครัว แต่ทำอะไรผิดไปนิดเดียว คุณภูมิเทพก็โกรธ สั่งตัดเงินที่ส่งให้ที่บ้าน กริชเองก็ไม่ค่อยมีเงินส่วนตัว เพราะอยากซื้ออะไร ถ้าไม่ใช่คุณภูมิเทพ ก็เป็นคนที่คุณภูมิเทพเรียกว่า บอดี้การ์ด ติดตามไปคอยจ่ายเงินให้ตลอด กริชก็เลยซื้อของใช้จำเป็นเอาไปให้ที่บ้าน แต่ก็โดนพ่อแม่ตัวเองตี เพราะไม่มีเงินมาให้ ผมได้แต่ฟังนิ่งๆ แค่จะปลอบใจ ก็ยังนึกไม่ออกว่า ควรพูดยังไงดี เมื่อ 2-3 เดือนก่อน กริชยังดูหรูหรา สง่างาม สมบูรณ์พูนสุข จนมีคนเอาทำคลิปแนว Gossip ทำนองว่า เป็นซินเดอเรลล่า อยู่เลย ทำไมโชคชะตาถึงโหดร้ายกับเขานัก สุดท้าย ผมก็ได้แค่ตบไหล่เขาเบาๆ ไปหาสเปรย์ลดปวด คลายกล้ามเนื้อ ทำจากสมุนไพรที่ผมใช้ประจำให้เขา บอกเขาว่า ดูแลตัวเองนะ ผมนึกอยากเล่าเรื่องนี้ให้เข็มฟัง แล้วก็เปลี่ยนใจ เข็มไม่อยากให้ผมไปยุ่งกับคุณภูมิเทพ ไม่ว่าทางไหนๆ เรื่องที่ทำให้เขาไม่สบายใจ รู้ไปก็ไม่ได้อะไร ผมว่า ปล่อยให้มันผ่านๆ ไปดีกว่า เข็มมาหาผมพร้อมกับคิ้วขมวดและหน้าตายู่ยี่อีกแล้ว วันก่อนที่พี่คิมไปหาเขาเพื่อตกลงเรื่องเช่าคลินิกเป็นสถานที่ถ่ายทำ เข็มก็พูดด้วยท่าทางไม่ค่อยพอใจว่า พี่คิมพยายามพูดให้เขาคิดว่า ผมแค่แกล้งเอาใจเขา ไม่ได้อยากมีลูกจริงๆ วันนั้น ผมฟังแล้วก็เฉยๆ เพราะผมก็ไม่รู้ว่า พี่คิมไปพูดยังไง เข็มถึงเข้าใจไปแบบนั้น วันก่อนผมสั่งขนมช่อม่วงไปใช้งานลูกค้า แล้วสั่งเพิ่มมาเผื่อพี่คิม เข็มก็บ่นว่า ทำไมพี่คิมต้องคอยมาเป็นห่วง หางาน หาลูกค้ามาให้ ว่างมากหรือไง ผมตอบเรื่อยๆ ว่า ก็คงเกรงใจมั้ง เอาแคนดี้มาฝากอยู่เรื่อย เข็มยังทำหน้าคว่ำ พูดต่อว่า ก็คุณไปรับฝาก มันก็มีเรื่องให้มาหาคุณอยู่นั่นแหละ ผมมองหน้าเข็มตรงๆ เห็นรอยอ่อนล้า เคร่งเครียด แฝงอยู่ในดวงตาและริ้วรอยบนหน้าเขา เข็มไม่ค่อยเล่าเรื่องงานให้ผมฟัง ผมก็เลยไม่รู้ว่าเขาเจออะไรมาหรือเล่า ผมเดาว่าคงไม่ใช่เรื่องพี่คิมเรื่องเดียว แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เขากำลังอยากงอแงใส่ใครสักคน ผมเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กไปชุบน้ำ พับให้เล็กลงแล้วกดเบาๆ ตรงหน้าผาก ไล่ไปที่ขมับ ข้างแก้ม ปากก็พูดไปด้วยว่า สงสารแคนดี้นะ ผมไม่อยากให้น้องเขารู้สึกว่า ไม่มีใครต้องการ ผมก็มีแม่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กเหมือนกัน เข็มตอบผมด้วยอาการกลั้นหัวเราะว่า แล้วใครเขามีแม่สองคน ก็มีแม่คนเดียวทั้งนั้นแหละ เข็มคงแค่เหนื่อยมากไป รักผมมากไป ถึงได้หงุดหงิด เขาไม่อยากให้ผมไปรักใคร ผมก็แค่ทำให้เขารู้ว่า ผมรักเขามาก เอาน้ำเย็นเข้าลูบ อย่างที่แม่สอน ดีกว่าเสียเวลาไปทะเลาะกับเขา ว่าผมไม่เชื่อ ก็ยังดีที่วันนี้เขาอุตส่าห์อดทนรอจนผมเคลียร์ตัวเองเสร็จแล้ว อาบน้ำสบายตัวแล้ว เข็มทำหน้าเคร่งขรึมตอนพูดว่า ไอ้พี่คิมมันบอกผมว่า มันชอบคุณ มันไม่ได้เห็นคุณเป็นน้องหรอก มันเอาลูกมาบังหน้า เพราะอยากมาหา-- เข็มพูดได้แค่นั้น เพราะผมเอานิ้วชี้แตะปากเขา ยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆ ว่า เขาชอบผม แต่ ผมรักคุณ จูบบนนิ้วชี้ตัวเอง แล้วค่อยจูบปากเขา พร้อมกับกดมือลงตรงนั้น กว่าผมจะได้นอน ก็อีกเกือบชั่วโมง ความสุขสุดยอดนั้นทำให้เข็มกลับมามีสีหน้าอ่อนโยนเหมือนเดิมแล้ว พี่คิมไม่มีทางชอบผมแบบนั้นอยู่แล้ว เข็มคงหึงมากไป จนฟังไม่ได้ศัพท์แล้วจับมาคิดมากเองมากกว่า แต่ผมก็ไม่อยากเห็นเข็มเป็นแบบนี้บ่อยๆ ผมคงต้องถามพี่คิมจริงๆ จังๆ สักครั้งแล้ว
| Create Date : 06 ธันวาคม 2568 |
| Last Update : 6 ธันวาคม 2568 20:01:01 น. |
|
0 comments
|
| Counter : 192 Pageviews. |
 |
|
