Group Blog
All Blog
|
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 11 หน้า 1 “อ้าว....นี่ตา ลองดริ้งดูก่อน น้ำหมักของผม” ลุงเพชรรู้ดีว่า ตาโมทนั้น คิดอะไรอยู่ เลยรีบรินน้ำผลไม้ให้ตาชิม เพื่อเปลี่ยนความสนใจ ตาเอามาดมๆ ก่อนชิม “เอ....กลิ่นก็เหมือนลิ้นจี่นะ” ตาพูดก่อนที่จะกระดกแก้วจนหมดเป๊ก ก่อนจะทำตาชอนแล้วสะบัดหัว.... “อัยยย ย่ะ” “เป็นไงบ้างตา” ลุงเพชรแอบลุ้นผลงานตัวเอง “พ่อเพชร มากินกลางวันแบบนี้ ท่าจะยาว เก็บไว้ๆ เอาไว้นัดกินข้าวเย็นค่อยว่ากัน” ตาเสนอ เป็นอันว่ารสชาติน่าจะใช้ได้ ตาโมทหันมาทางพิชญาแล้วถาม “หนูเคยมาเที่ยวระยองไหม?” “ไม่เคยเลยค่ะตา” “อ้อ...เคยกินทุเรียนระยองหรือยัง?” “หนูไม่แน่ใจนะคะ ทุเรียนหน้าตาเหมือนกันหมดค่ะ มีหนามเหมือนกันหมด เลยไม่รัมันมาจากไหนค่ะ” “ฮ้าๆๆๆ” “หน้าตาเหมือนกันหมดอย่างนั้นเหรอ ฮ้าๆๆ แล้วชอบกินทุเรียนไหม?” พิชญาไม่แน่ใจว่าชีวิตเธอจะชอบหรือไม่ชอบ “ถ้าเป็นของฟรีก็ชอบค่ะ” “งั้นมาลองชิมที่สวนตาสิ” “สวนตา มีทุเรียนเหรอคะ?” เธอถามอย่างตื่นเต้น “มีสิ มีเต็มสวนเลย” “แบบนี้เอามาปั่นไอศกรีมน่าจะอร่อยนะคะ” “ฮ้าๆๆๆๆ” ตาได้แต่หัวเราะ ไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วก็เริ่มตักกับข้าวกิน “ปีนี้ทุเรียนดกไหมครับ” ลุงเพชรชวนคุยตามประสาเกษตรกร “ดกมากเลย เสียดาย” “เสียดายอะไรครับ?” ลุงเพชรถามงงๆ “เฮ้อ..ไม่รู้ใครจะขายให้” ตาแอบถอนหายใจ “คิดมากไปตา ล้งเยอะแยะ” “นี่ๆ ไก่ใต้น้ำ แม่กิ่งที่หนึ่งในระยองเลยนะครับ” พิชญามองกิริยาอาการของแต่ละคนเงียบๆ ไม่กล้าแสดงความคิดเห็นอะไร ตาโมทดูเป็นคนใจดีแต่ก็มีลับลมคมนัย ส่วนลุงเพชรที่ดูสนุกสนานก็มีความพยายามที่เบี่ยงเบนความสนใจให้ตาโมท สนใจเรื่องที่ตัวเองนำเสนอ ส่วนป้ากิ่งก็ช่วยตักกับข้าวให้คนนั้นคนนี้อย่างเอาใจใส่ พอทุกคนกินข้าวเสร็จแล้ว ก็เตรียมตัวไปที่สวนของตาโมทต่อ รถตู้แล่นผ่านประตูต้นไม้โค้งที่ดัดเป็นวงประตูใหญ่ ด้านหน้าถูกประดับสวยงามด้วยดอกเฟื้องฟ้าหลากสี ชูช่อ แข่งกัน สวยงามราวแดดสวรรค์ พอผ่านซุ้มโค้งประดูไม้ดัดใหญ่เข้าไป 2 ข้างถนน สีดินแดงนั้น เรียงรายด้วยต้นดอกไม้ที่อวดช่อดอกไล่สีแห่งตระกูลพฤกษ์ “โหหห....ราชพฤกษ์ วัชรพฤกษ์ กาฬพฤกษ์ ชัยพฤกษ์กัลปพฤกษ์ ดอกเต็มไปหมดเลย สวยๆๆๆ” เธอเรียกชื่อต้นไม้ที่รู้จักออกมา รันหันมามองหน้าหวาน “ไม่ยักรู้ว่าชอบต้นไม้ตระกูลพฤกษ์ รู้จักหมดเลย” เธอหันไปยิ้มแห้งให้เขา ไม่รู้ตัวว่าเรียกถูกได้อย่างไร “หนูเห็นในหมู่บ้านเราก็เยอะนะคะ เจ้าของหมู่บ้านก็คงชอบ” รันก็ได้แต่ยิ้มตอบ รถมาจอดตรงหน้าบ้าน ริมลำธาร ด้านหน้ามีต้นกระบองเพชร ปลูกไว้เป็นแถวยาว มีต้นใหญ่ออกลูกเต็มต้น พอลงจากรถได้เธอก็ตื่นเต้น หมุนไปรอบ แล้ววิ่งเข้าไปที่กระบองเพชร “นี่ต้นจามาคารูนิคะ” ตาโมทเดินตามมาแล้วหัวเราะ “ตาขา หนูกินลูกกระบอกเพชรได้ไหมคะ” “ได้สิ อยากกินกี่ลูกก็กินเลย” ตาพูดอย่างใจดี น้าม้วนออกมาจากบ้านพอได้ยินเสียงรถมาจอด รันได้แต่มองแปลกๆ ว่า มันสามารถกินได้อย่างนั้นหรือ แต่ลูกคล้ายๆ แก้วมังกรขนาดย่อๆ “กลับมาแล้วเหรอพ่อ” น้ามองแขกที่มาเต็มบ้าน ทุกคนเลยสวัสดีน้าม้วน น้าม้วนรู้จักกับรัน ก้องและโยอยู่แล้วก็รับไหว้ แต่ก็มาสะดุดที่หน้าสาวน้อยหน้าหวานที่กินลูกจามาคารู เธอสวัสดีน้าม้วน “นี่ใครกัน แฟนรันเหรอ?” โดนทัก มา 3 คน แบบนี้ ทำเอารันหน้าแดง “ผู้ช่วยผมเองครับ” “อ้าวเหรอ น่ารักเชียว นึกว่าจะเป็นแฟนเสียอีก” “น้าม้วน นี่คุณเพื่อนครับ” น้าม้วนไม่อยากจะเชื่อนัก เพื่อนสวัสดีน้าม้วน ชายหนุ่มแสนฉลาด นิ่งๆ เงียบๆ เนิร์ตๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับผู้หญิง จะรับผู้ช่วยสาวสวยเพียงนี้ หรือว่าจะเกิดความหวั่นไหว กับเขาแล้ว แม้จะรู้สึกเสียดายที่ไม่มีหลานสาวมาสายความสัมพันธ์เป็นดองกับตระกูลเพื่อนบ้านเสียแล้ว ถ้าจะรอหลานคนเล็กก็ยังแบเบาะอยู่ “อ่ะ”
 โดย: หอมกร
  วันที่: 28 มกราคม 2569 เวลา:12:57:47 น. |
unitan
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?] 
Link |
||||||||||||||
