Group Blog
All Blog
|
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 12 หน้า 1 เย็นวันนั้นพิชญากลับมาเห็นกองถุงดินปลูกและหินที่หน้าบ้านที่เธอฝากเขาซื้อ วางเรียงอยู่ หันไปมองเห็นรถจอดก็คาดว่า เจ้าของบ้านคงอยู่ เธอจอดจักรยานได้ก็เตรียมดินปลูกต้นไม้ทันที กิติเทพที่นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะมองเห็นจากประตูกระจก ว่าเธอขมักเขม้นเตรียมที่ปลูกต้นไม้อยู่หน้าบ้าน ไม่ยอมเข้าบ้าน ก็แปลกใจ ว่าชีวิตที่ตัวเป็นขนแบบเธอจะมีความขยันที่ซุกซ่อนอยู่มากมายขนาดนี้ เขาจึงลุกเดินออกมาดู “อ้าว คุณพ่อ วันนี้ กลับบ้านไวจัง” เธอหันมาเจอเขา เขาคิดว่าจะแค่อยากจับผิด ว่าเธอจะแสดงอะไรเก่งขนาดนั้น เขาดูการเตรียมดินปลูกของเธอ เธอเอาดินมากองพูนกันขึ้น สองกอง ห่างกัน 3 เมตร ดินที่ซื้อมาให้ ทีแรกว่าจะเอามาแค่ 10 ถุง ดีที่เขาบอกลุงหวังเอามามากที่สุดที่รถไหว พอเห็นเธอกองแบบนี้แล้ว ก็พอใจว่าน่าจะพอ สุดท้ายก็ลงไปนั่งคลุกดินช่วย และช่วยเธอปลูกต้นทุเรียนและกระบอกเพชร พิชญาแอบยิ้มที่เห็นเขาช่วยเธอ ก้มกันไปก้มกันมา หัวขนกันบ้าง แอบสบตากันบ้าง ทำเอากิติเทพ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะกับกิจกรรมที่ใกล้ชิดพิชญา “กระบอกเพชร ตั้งตรงนี้สวยไหมคะ?” เธอถามเขา แต่ก็ถามไปอย่างนั้น สุดท้ายเธอก็ทำแบบที่เธอต้องการ เธอเอากระบอกเพชรตั้ง เอาดินกลบ เอาหินมาโรยรอบๆปลูกเสร็จเธอก็รดน้ำ “รู้ได้ยังไงว่าเขาปลูกแบบไหน?” เขาถามเธอ “หนูก็ดูจาก ตต ไง” อะไรก็ ตต ทำไมสมัยนี้โซเซียลมีอิทธิพลกับชีวิตมนุษย์ไปมากขนาดนี้ พอปลูกเสร็จ เธอก็ภูมิใจในผลงานตัวเอง “ถ้าทุเรียนมีลูก รุ่นแรกหนูจะแบ่งให้พ่อชิมนะ ที่ช่วยหนูปลูก?” ทั้งที่เขาเป็นเจ้าของที่และเจ้าของดิน ตัวเธอ ได้ต้นไม้มาฟรี กลายเป็นว่าเขาต้องมาขอเธอกินอย่างนั้นหรือ? เขาขมวดคิ้วมองเธอ ทุเรียนใช่ว่าจะปลูก 1 ปีแล้วได้กิน นี่เธอคิดจะอาศัยบ้านเขาไปอีก 7-8 ปีเชียวหรือ ไหนที่ดิ้นรนหางาน เพื่อจะออกไปอยู่ที่อื่นล่ะ เขาก็คิดไว้อยู่แล้ว ผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอ แค่ให้เงินใช้ไม่ขาดมือ มีหรือจะกล้าทิ้งเขา “ต้นไม้นี้ปลูกในบ้านผมก็คือของผม” เขาพูดขึ้น พิชญาหันมามองเขาแล้วเบ้หน้าใส่ “คุณพ่อคะ บ้านของพ่อ แต่ต้นไม้ของหนูค่ะ เราต้องแบ่งทรัพย์สินกันให้ชัดเจนนะคะ” พูดเสร็จก็วิ่งไปที่บ้านกระต่ายกับเป็ดไม่สนใจกิติเทพ ที่มองตามทำจมูกย่นใส่ แล้วกลับเข้าบ้าน ป้าแมวที่ตั้งโต๊ะอาหารรอ และแอบดูนายสวีตกัน ก็รีบบอกนายหนุ่มให้ล้างมือมากินข้าว “คุณเพื่อน ตั้งแต่ไปทำงานมานี่ ดูสนใจ งานเกษตรจังเลยนะคะ สงสัย เจ้านาย จะทำการเกษตร” แล้วลูกยุแยงพวกนี้ ไปสรรหามาจากไหนกัน ทำเอามันแทงใจ เข้าไปลึกๆ ของกิติเทพอย่างบอกไม่ถูก กิติเทพเอาแต่เฝ้าจับตามองกิจวัตรของพิชญาอย่างจับผิด แต่ละวันเธอทำอะไรที่บ้านบ้าง แม้มันจะดูขัดๆ กับความคิดเขาหลายๆ อย่าง ดูเธอขยัน ทำงานได้ทุกอย่างตามที่เขียนในเรซูเม่ เวลากินข้าวทุกวันก็มักมีเรื่องสนทนาชวนหัวกันมากกว่าเก่า คนที่เฉลียวฉลาดทันเขาทุกเรื่อง แม้บางอย่างยัง ดูคิดช้าอยู่บ้าง เหมือนเด็กยังไม่โต แต่ก็ กัดจิกเขาไม่เลิก แม้จะพยายามสงบคำไม่ทะเลาะอย่างที่ขอไว้ “เดี๋ยวนี้ดูขยันจังนะ” “ก็มันแน่อยู่แล้วล่ะ เดี๋ยวคุณพ่อจะหาว่าหนูเกาะคุณพ่อกิน” “ทุกวันนี้ก็เกาะอยู่แล้ว” เบรคซะจนหน้าหงาย “เชอะ สักวันหนูมีตังค์แล้ว คุณพ่อจะต้องเสียใจ” “ไม่มีทาง” “เอาตัวเองให้รอดก่อน” “อย่างน้อยหนูก็ได้เจอนายจ้างดี เขาจ่ายเงินเดือนหนู เขาเป็นคนดี” “คนดีหรือไม่ดี ก็เท่านั้นล่ะ เทียบไม่ได้กับคนให้ที่อยู่กับเงินใช้หรอก” แล้วการต่อล้อต่อเถียงกันแบบนี้ มีทุกวันจนเป็นกิจวัตร จนตัวเขาเองเริ่มคุ้นเคยกับการชักสีหน้า เบ้ปาก ทำอารมณ์ยียวนใส่เขา แต่เขาก็ยังวางอำนาจ ทวงบุญคุณกลายๆ ราวกับอยากให้เธอได้สำนึกสักเรื่อง แต่ก็เปล่า “คนเรา เขาจริงใจกับเรา ก็จากการกระทำ ไม่ใช่คำพูด” ฟังดูเป็นคำคมเสียจริง “คุณจะไปรู้จิตใจคนดีได้อย่างไร บางคนก็แสดงเก่ง ปกปิดความชั่วร้ายของตัวเอง” เขาพูดแดกดันเธอ “คนที่มีจิตใจชั่วร้าย ตามันฟ้อง” เธอยื่นหน้าทำตาถลนใส่เขา “หน้าอย่างกับลิงแบบนี้จริงใจตรงไหน?” “อย่างน้อยหนูก็สวย” กิติเทพส่ายหน้า “มโน” คำสบประมาทของเขามันช่างชาเย็น ฟังแล้วของก็ขึ้น เป็นการกัดจิกกันที่ดูสนิทสนมกันแบบไม่รู้ตัว “เชอะ คนตาบอดเท่านั้นล่ะที่พูดแบบนี้” ใช่ที่พูดจาใหญ่โต คืออะไรกันกัน กิติเทพมองแวบอย่างเอาเรื่อง “วันนี้เงินเดือนหนูออกแล้วนะ นี่ๆๆๆๆ” ที่แท้ก็อยากอวดเงินเดือน เธอโชว์ซองเงิน “ดีใจด้วย” พิชญายิ้มร่ากับการได้เงินเดือนครั้งแรก ทั้งที่มันก็ไม่ได้มากมายอะไร กิติเทพมองแล้วก็ส่ายหน้า กับ การที่มองเห็นกิ้งก่าได้ทอง พิชญาหันไปมองป้าแมวที่มายืนหน้าเศร้ารอเก็บจานข้างๆ ก็แปลกใจ “ป้าแมว ทำไมหน้าเศร้าขนาดนั้น” เธอถามอย่างเป็นห่วง “ป้าจะบอกคุณเพื่อนกับคุณเคนว่า ป้าอาจจะต้องลาออก” “ห้า!!...ลาออก” พิชญาทำท่าตกใจ ซึ่งคนที่สมควรจะตกใจคือกิติเทพมากกว่า “ทำไมล่ะค่ะ”
 โดย: หอมกร
  วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:8:52:56 น. |
unitan
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?] 
Link |
||||||||||||||
