Group Blog
All Blog
|
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 9 หน้า 5 ความรู้สึกมันจุกอกท่านเจ้าสัวขึ้นมา แม้เขาจะเครียดแค้นไม่พอใจกับพฤติกรรมของลูกคนเล็ก แต่ยังไงก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขตัวเอง “ค่ะ ฉันก็ว่าอย่างนั้น เจ้าเพื่อน ตอนนี้มันยังรู้จักรักฉัน กอดฉัน” นางพูดออกมาจากใจ แม้สะท้อนในอกว่าที่แล้วมาเลี้ยงดูลูกคนเล็กอย่างห่างเหิน ปรนเปรอด้วยเงินเกินไป จนเกิดเป็นรอยร้าวในจิตใจกันและกัน หลายวันมานี้ กิติเทพพยายามตื่นแต่เช้า ซึ่งมันก็ยากเย็นสำหรับเขาคนที่นอนสะดุ้งเพราะในร้ายทุกคืน แต่ก็ไม่เคยทันพิชญาเช่นเคย มันรู้สึกบ้านเวิ้งว้าง ไปได้อย่างไร พิชญากลับมาอยู่แค่เดือน 2 เดือน ทุกเช้า เธอจะนั่งรอทานข้าวเป็นเพื่อนเขา ไม่ก่อกวนประสาทก็แบมือขอเงิน สิ่งเหล่านั้นมันสร้างทั้งความวุ่นวายและรบกวนจิตใจเขาให้รู้สึกวุ่นวายไม่ว่างเว้น การต่อปากต่อคำของเธอ ท่าทีอ้อนๆ มันทำให้เขามีความรู้สึกไม่เหงาอย่างไม่รู้ตัว แต่ตอนนี้ไม่มีเธอตอนเช้าแล้ว เขากับรู้สึกขาดอะไรไป นั่งกินข้าวคนเดียวเหงาๆ เสาร์อาทิตย์ เธอก็ไปเรียนทำอาหารที่บ้านท่านเจ้าสัว แล้วก็ห่ออาหารกลับมาให้เขาชิม มันคือความแปลกที่เขาไม่เคยพบเจอตลอดที่เป็นสามีพิชญามา พิชญาที่เขารู้จัก วันๆ เอาแต่นอนตื่นสาย แต่งตัวสวยฉูดฉาด ออกไปช้อปปิ้ง สังสรรกับเพื่อนๆ งานบ้านงานเรือนไม่ได้สนใจ แถมขี้วีนลับหลังเขาอีก ช่างเป็นมนุษย์ผู้หญิงที่สวยแค่รูปจูบไม่หอมอย่างแท้จริง แต่ที่เขาต้องทน เพื่อรอเวลาที่จะหย่าสักวัน เดี๋ยวนี้ตอนเย็น ถึงจะนั่งทานข้าวด้วยกัน แต่เธอก็รีบกลับเข้าห้อง เพื่อไปเล่นกับ กระต่ายและเป็ด จนทำให้เขารู้สึก เธอไม่ให้ความสำคัญกับการพูดคุยกับเขาแล้ว วันนี้เธอก็ออกไปทำงานแต่เช้าอย่างขยันขันแข็ง จนคนอย่างเขาที่อยู่ร่วมชายคามา 1 ปี ถึงจะไม่ได้ใส่ใจ แต่ก็รู้ว่ามันแปลก พอมาถึงที่ทำงานเขาเอาแต่คิดเรื่องต่างๆ มากมายในหัว หยิบลูกอมออกมาอม แล้วคิดถึง “พี่เคนดี้” เสียงเล็กๆ เรียกเขาพร้อมกับการแบมือน้อยๆ ทุกวันหลังเลิกเรียน กลายเป็นเค้าที่มารับมิลินน้อยก่อนมอส แล้วจะต้องมีขนมติดมือมาให้ เขานั่งลงตรงหน้าแล้วแกะขนมให้จ้าตัวเล็กที่มองเขาอย่างตั้งอกตั้งใจที่จะได้กินขนม พอได้ขนมเธอก็ยิ้มล่า เคนได้แต่อมยิ้ม แล้วชี้ที่แก้มเป็นการถามหารางวัลที่เด็กน้อยจะต้องตอบแทนพี่ชาย มิลินจุ๊บที่แก้มเขา คิดถึงตรงนี้ทีไร ก็อยากย้อนเวลากลับไป มีช่วงเวลาแห่งความสุขในวัยเยาว์ ไม่อยากให้คนที่จากเขาไปคือมิลิน แต่พอคิดถึงหน้าพิชญาที่เอาแต่เบ้ปาก ล้อเลียนเขา แล้วก็คนละฟิวไปเลยทีเดียว อยู่ที่ทำงานเขาก็เหม่อๆ จนเลขาก็อดไม่ได้ เขาสังเกตเห็นบอสหนุ่ม เล่นบทเหม่อทำมิวสิคมาหลายวันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ “บอส หมู่นี้ มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับ?” เขาเงยหน้ามองเลขาหนุ่มนิ่งๆ “ทำไมเหรอครับ?” “ดูเจ้านายเหม่อๆ ยังไงชอบกลครับ” “เหม่ออะไร? ไม่มีอะไร คนอย่างผม ไม่เคยเหม่อ” เขาตอบ อย่างมั่นอกมั่นใจ ทำเอาชายแมนอดขำไม่ไหว “จะบอกว่าไม่เหม่อได้ไงครับ ผมวางเอกสารตั้งนาน บอสก็ไม่อ่าน ไม่เซนส์” เหมือนรู้ตัวว่าถูกจับได้ “คุณน่ะ เข้าใจผิดแล้ว” เขายังแถ เพื่อไม่ให้เสียภาพลักษณ์ “แล้วเอกสารกลับหัว บอสก็ยังอ่านได้นะครับ” ชายแมนก็อดแถต่อไม่ไหวเช่นกัน ทำเอานายหนุ่มที่วางฟอร์มดีๆ มาตลอด ต้องยืดตัวเก๊กหล่อ แล้วค่อยๆ หมุนแฟ้ม “ช่วงนี้ มีเรื่องด่วนอะไรไหมครับ?” “ตอนบ่ายมีประชุมประจำเดือนนะครับ นี่เขาก็บ่นๆ ว่า สิ้นเดือนนี้ การตลาดจะลาคลอดคนนึง ที่เหลืออาจจะไม่ไหวกัน” “หือ..” กิติเทพทำท่าครุ่นคิด เหมือนตามีประกาย “การตลาดลาคลอดอย่างนั้นเหรอ?” ทำไมเขาไม่เคยคิดบ้างว่า การรับพิชญามาทำงานที่นี่ ก็อยู่ในสายตาเขาตลอด การสืบหาความทรงจำที่หายไป ก็จะง่ายขึ้นและอีกอย่างก็เป็นการจับตามองเธอได้ทุกฝีก้าว ไม่ต้องคอยระแวงว่าเธอจะหายไปไหน เมื่อก่อนเขาไม่เคยให้เธอมาเหยียบที่นี่ก็จริง น้อยคนจะรู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว แต่ตอนนี้ในเมื่อหมอมูก็ช่วยอะไรไม่ได้ เขาก็ต้องหาทางที่จะ ฟื้นความทรงจำของพิชญาเอง ไม่ได้ทางใดก็ทางหนี่ง นับเป็นการดี “เดี๋ยวผมจะหาคนมาช่วยเองครับ” เขาบอกเลขา แล้วยิ้มย่างมีชัย ชายแมน มองเขาไม่เข้าใจนายนัก “อ้อ คุณแมน พอจะมีช่างก่อสร้างไหมครับ?” “ก็พอติดต่อได้นะครับ บอสต้องการแบบไหน สร้างอะไร?” “ผมจะสร้างบ้านกระต่ายกับเป็ด” “ห๊า...บ้านกระต่ายกับเป็ดเหรอครับ” “บอสเลี้ยงกระต่ายกับเป็ดเหรอครับ” เขาถามอย่างไม่เชื่อหู “หือ เลี้ยงอยู่ 2 ตัวพอดีแฟนผมเอามาจากฟาร์ม ตอนนี้ยังไม่มีที่อยู่ ต้องเอาไปนอนในห้องด้วย” “อ่ะ....มันไปขัดขวางเวลาจู่จี๋ของบอสเหรอครับ” ชายแมนแอบยิ้มพรายอย่างมีเลศนัย กิติเทพเผลอหลุดพูดแบบมีความสุขไปได้อย่างไร เขาช้อนตาดุขึ้นมองเลขาหนุ่ม ที่พูดจาไม่เข้าหู “ช่วยหาให้ผมหน่อยนะครับ ให้ไปทำพรุ่งนี้เลย เอาหลังพอประมาณ สร้างวันเดียวให้เสร็จ” เสียงคำสั่งชัดเจนหนักแน่น ทำเอาชายแมนตัวเย็นวาบ ที่ไปพูดหยอกไม่เข้าหูบอสเข้า “ครับๆ เดี๋ยวผมติดต่อให้ครับ” ชายแมนหลบออกมาจากห้องแล้วอมยิ้ม นานทีปีหนจะได้ยินกิติเทพเอ่ยถึงแฟน เขานับครั้งได้ น่าจะครั้งเดียวนี้เอง ก่อนหน้านั้น เหมือนเขารู้ว่าบอสไปแต่งงาน แต่ก็ไม่ได้เชิญพนักงานไป เหมือนจัดแบบเรียบง่ายในครอบครัวเท่านั้น แล้วนายหญิงก็ไม่เคยโผล่มาที่บริษัทเลยด้วยซ้ำ หรืออาจจะเคยมา แต่บอสก็ไม่เคยประกาศให้พนักงานรู้ แต่นับได้ชีวิตนี้ เขาไม่เคยพาหญิงใดมา มีครั้งที่เปิดบริษัทครั้งแรก ที่เขาพาครอบครัว เพื่อนๆ และสาวน้อยน่ารักมาด้วย แม้จะดูเป็นคนพิเศษ แต่เขาก็ไม่เคยเห็นสาวน้อยคนนั้นอีกเลย จนสาวๆ ในออฟฟิตต่างก็มาถามเขาว่า บอสโสดหรือเปล่า ใครๆ ก็สนใจบอสหนุ่มที่บุคลิกเย็นชาย นิ่งๆ สุขุมลึก เวลาพูดจา หนักแน่น สุภาพ มีสกุล รูปร่างหน้าตา หล่อกว่าดาราเสียอีก สาวๆ ก็ใฝ่ฝันกันมาทั้งออฟฟิตที่เจ้านายจะชายตามอง....แต่ก็ไม่เคยมีวันนั้นสักที ทุกคนต่างพยายามเจ้าหาบอสบ้าง อยากเอางานมาส่งบ้าง แต่ก็ถูกห้ามเข้าห้อง ให้ส่งเอกสารที่ชายแมนเท่านั้น พวกเขาได้แต่หาข่าวบอสจากเขา เช่นบ้านอยู่ไหน อยู่กับใคร ชอบกินอะไร วันหยุดไปไหน เขาก็ไม่เคยบอกรายละเอียดอะไรโดยไม่ได้จำเป็น เป็นเลขาบอสมา 5 ปี ยังไม่เคยมีผู้หญิง ที่บอสแสดงตัวว่าแฟนมาที่บริษัทสักครั้ง บอสมุ่งมั่นทำงาน กลับบ้านก็ดึก แต่เอ...พักหลังๆ มานี่ ทำไมเขากลับบ้านไว หรือว่า...เขารีบกลับไปอยู่กับภรรยาที่บ้าน ชายแมนก็อดยิ้มไม่ไหว ที่บอสผู้แสนเย็นชากับสาวๆ จะมีโมเม้นนี้กับเขาด้วย
 โดย: หอมกร
  วันที่: 10 มกราคม 2569 เวลา:20:31:34 น. |
unitan
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?] 
Link |
||||||||||||||
