Group Blog
All Blog
|
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 11 หน้า 3 รันพาทุกคนแวะทะเลได้แป๊ปเดียวเพราะบ่ายแก่มากแล้ว พอได้นั่งเล่นรับไอทะเลจึงพากันกลับก่อนจะค่ำเสียก่อน พิชญานั่งหลับมาตลอดทาง รันให้เธอซบไหล่เขา ก้องกับโยก็หลับเช่นกันอย่างเหน็ดเหนื่อย มีเทียมคนเดียวที่ต้องขับรถอย่างระวัง เขาไม่ได้ไปช่วยคนอื่นๆ ทำงาน แต่เขาก็พักผ่อนนอนหลับระหว่างนั้น พอถึงเวลาของเขาก็ต้องทำให้เต็มที่ มาถึงบ้านก็เย็นพอดี พิชญาไม่สามารถขนต้นไม้กลับบ้านได้ โย เลยขับซาเล้งเอาต้นไม้กับผลไม้ไปส่งหน้าบ้าน พอเขาเห็นชายหนุ่มที่รอพิชญาที่บ้านก็เข้าใจว่าพี่ชาย ก็รีบหัวหดกลับไป เพราะเขายืนกอดอกหน้ายักษ์ ยืนรอจ้องเขม่ง น่ากลัวเอาเรื่อง “มันอะไร?” “นี่ต้นทุเรียน นี่ต้นกระบองเพชร” พิชญารีบนำเสนอเขาในสิ่งที่เธอขนกลับมา “แล้วนี่ก็มะยงชิด กับลูกจามาคารู มีนมสดด้วยนะ หนูรีดนมเอง” มะยงชิดก็พอรู้จัก แต่จามาคารูนั่นคืออะไร แถมรีดนมเองอีก “อะไรคือจามาคารู?” “ก็มันเป็นลูกของต้นนี่ไง กระบอกเพชร ชื่อจามาคารู กินลูกได้” เธอชี้ที่ต้นกระบองเพชร ถึงเขาจะเคยเห็นมัน แต่ก็จำชื่อไม่ได้ “เอามาปลูกนี่ ใครจะดูแล?” ปัญหามันอยู่ที่ตรงนี้ต่างหาก “หนูเองไง!” พูดจาเหมือนไม่อนุญาตให้ปลูก “ทุเรียนไม่ใช่ต้นไม้เล็กๆ จะมาปลูกในบ้านได้ไง” “คุณพ่อ หน้าบ้านเราออกจากโล่ง ถ้าเราปลูกทุเรียนได้ ลือลั่นไปทั้งหมู่บ้านเลยนะคะ” มองหน้าใสซื่อกับอุดมกาณ์แรงกล้าของเธอแล้ว ช่างไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าจะปลูกแล้วรอด “ทุเรียน ปลูกยาก คิดว่าจะรอดเหรอ?” “ไม่ลองไม่รู้หรอกค่ะคุณพ่อ ถ้าเกิดว่ามีลูกขึ้นมาล่ะก็ ฮิฮิฮิ” เธอหัวเราะชอบใจ “เราดังแน่” กิติเทพก็ยังไม่เข้าใจอะไร คิดว่าเธอเพี้ยน “เดี๋ยวเอาลง ตต รับรองเราดังในโซเซียลเลย ปลูกไว้เป็นประธานสวน” “มีหัวใจเกษตรกรตั้งแต่เมื่อไหร่?” ยังมีเรื่องแปลกอะไรที่เขายังไม่เจอจากพิชญา ตอนนี้หายใจเข้าออกของเธอ ก็มีแต่โซเซียล ซึ่งมันไม่ใช่ชีวิตเขาเลย “เนี่ย หนูได้มาฟรีๆ นะ ไม่ได้ใช้เงินคุณพ่อซื้อ เพราะงั้น มีลูกขึ้น มา พ่อต้องซื้อหนูกินนะ” หันมาทำหน้าจริงจังใส่เขาซะงั้น “เออ..จะกิโลสักกี่บาทเชียว” เขานึกขำเด็กน้อยของเขา “วันนี้หนูไปเที่ยวระยองมาด้วยล่ะ ที่นั่น เป็นฟาร์มม้า และก็สวนผลไม้ ลุงกับตาใจดีมากๆ ให้ผลไม้มากิน แล้วยังเอาต้นทุเรียนให้มาปลูกด้วย” เธอเริ่มเล่าเรื่องให้เขาฟัง ป้าแมวออกมาช่วยเธอหิ้วผลไม้เข้าบ้าน พอเข้าไปในบ้านป้าแมวเลยรีบตั้งโต๊ะให้นายทั้งสอง และปลอกผลไม้มาให้ทาน “บ้านพี่รันที่ระยองใหญ่มาก ว่าที่นี่ใหญ่แล้วนะ ที่ระยองใหญ่กว่าด้วย ท่าจะรวย” เธอเล่าให้เขาฟัง หน้าตาจริงๆ จังๆ ทำเอา กิติเทพสะดุดกับคำว่ารวยของเธอ เดิมที พิชญา ตามไล่ตามตื้อเขาก็เพราะเห็นว่าเขารวย นี่ไม่ใช่ว่าเห็นคนอื่นรวยแล้ว จะมีที่หมายใหม่หรอกหรือ จะว่าไปก็ดี อย่างน้อยถ้าเกิดอยากได้คนรวยเกาะต่อจากเขาไป ก็คงจะสบาย แต่ว่า คนอย่างเขาหรือ แค้นที่คั่งค้างมา มีหรือจะปล่อยเธอไป ชีวิต ต้องชดใช้ ด้วยชีวิต ทุกวันนี้เขาก็แค่ทำเนียนๆ ให้เธอตายใจว่าเขาดีกับเธอ พอถึงเวลาแก้แค้นแล้ว เขาจะไม่ปล่อยให้เธอรอดมีชีวิตที่สุขสบายอย่างที่เธอหวัง “ลุงเพชรก็ใจดีมาก ที่โน้น เลี้ยง ม้าเยอะเลย แล้วก็มีโฮมสเตย์พักด้วยล่ะ” เธอเล่าไปเรื่อยๆ อย่างไม่ได้สนใจว่าเขาจะสนใจฟังไหม “แล้วข้างๆ เป็นสวนตาโมท” กิติเทพสะดุดอย่างแรง “ตาโมทเหรอ?” เขาถามเธอ อย่างสนใจ “ใช่ ตาโมทใจดีมาก ตาโมททำสวนทุเรียน ฟาร์มวัว ฟาร์มไก่ ฟาร์มกะต่าย แล้วยังมีควายด้วยนะ แล้วก็ เพาะกล้าไม้ขายด้วย ตาให้ ต้นทุเรียนหนูมา กับ จามาคารู” “บ้านเขาอยู่ติดเขา?” เขาถามเธอ “ใช่” “บ้านเขามีลำธาร” “ใช่” “บ้านเขามีสวนทุเรียน เงาะ มังคุด มะยงชิด สละ ลองกอง” “ใช่” “บ้านเขาปลูกกระบอกเพชรกินผลเป็นแถวยาวหน้าบ้าน” “ใช่” “บ้าน เขามี คอกวัว คอกควาย คอกไก่ คอกกระต่าย” “ใช่” มันจะใช่อะไรขนาดนั้น กิติเทพกินข้าวต่อเงียบๆ ไม่ได้ถามต่อ ความรู้สึกมันจุกในอก ระคนกับว่าอะไรคือความบังเอิญ “แล้วตาก็บอกให้หนู อีก 2-3 เดือน ให้ไปกินทุเรียนที่สวนด้วย” กิติเทพมองหน้าตาใสซื่อไม่รู้เรื่องแล้วยากที่จะอธิบายอะไร เธอสามารถทำเนียนเข้าทุกบ้านได้อย่างไรกัน “ไปกับใคร? ไม่ได้ทำงานเหรอ” “ไปกับพี่รันไง เขาไปรักษาม้า ก็เขาเป็นเพื่อนบ้านกัน” เธอตอบเขาเท่าที่รู้ เรื่องแบบนี้เขาก็ไม่เคยรู้เรื่องมาก่อนเช่นกัน “แต่บ้านตาโมทสวยมากเลยนะ ทางเข้าปลูกดอกเฟื้องฟ้า เป็นซุ้ม สวยมากๆ แล้วทางเข้าสวน ก็มีต้น ราชฤกษ์ วัชรพฤกษ์ กัลปพฤก ชัยพฤกษ์ กาฬพฤกษ์ เต็มเลย สวยมากกกกกก ยังกะเส้นทางไปสู่สวรรค์เลยค่ะ”
 โดย: หอมกร
  วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:7:13:30 น. |
unitan
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?] 
Link |
||||||||||||||
