Welcome To ทองหลาง Bloggang ว่างๆ ก็แวะเข้ามา...ยินดีต้อนรับจ้า
ตามสุดฟ้า ล่าสุดรัก ตอนที่ 9 ความกระจ่างบนหนทางที่มืดมน



9

ข้อมูลจากแฟรชไดร์ฟที่สายข่าวทางการทหารอย่างครรชิตต้องแลกมาด้วยชีวิตสร้างความกังวลใจให้สองนายทหารหนุ่มไม่น้อยกรัณย์ถึงกับนั่งไม่ติด เดินไปเดินมาราวกับเสือติดจั่นในสมองของเขาล้วนมีแต่คำถามเต็มไปหมด

“พวกมันได้แปลนพิมพ์ไปแล้วโดยที่ฉบับจริงยังอยู่ในศูนย์วิจัยของเรา...คำถามคือพวกมันได้ไปยังไงทั้ง ๆ ที่ระบบป้องกันในห้องจัดเก็บของเราแมลงวันสักตัวยังยากที่จะผิดผ่านเข้าไปโดยไม่มีใครรู้”นภจรรู้สึกเย็นเฉียบไปทั้งใบหน้า เมื่อคิดถึงผลร้ายที่จะตามมา

“ได้ไปโดยวิธีไหนนั่นไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือผมกลัวว่าในสถาบันวิจัยฯ จะไม่มีหนอนบ่อนไส้ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น ความลับต่าง ๆของสถาบันก็จะถูกเผยแพร่ส่งต่อไปให้พวกมันได้เช่นเดียวกัน” กรัณย์เอ่ยในสิ่งที่มีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูงเพราะเหตุการณ์เช่นนี้เขาเคยเจอกับตัวเอง ต้องถูกกลุ่มก่อการร้ายที่เรียกตัวเองว่าแบล็คชาร์กตามล่าจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอดมาแล้วเมื่อหกปีก่อน

“ยิ่งตอนนี้อยู่ในขั้นตอนประกอบขึ้นเป็นโมเดลถ้าพวกมันทำสำเร็จ โลกของเราอาจต้องเข้าสู่ภาวะสงครามกันอีกครั้งสงครามจากพวกผู้ก่อการร้ายที่ต้องการความเป็นใหญ่โดยไม่คิดถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับมนุษยชาติช่างเป็นเรื่องที่เลวร้ายจริง ๆ” นภจรเสริมขึ้น

“นักฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายท่านหายตัวไปอย่างไร้ร้องรอยที่แท้ก็เป็นฝีมือของคนกลุ่มนี้ กลุ่มที่เรียกตัวเองว่าแบล็คไอออน พอได้ยินชื่อมาบ้างว่าเป็นกลุ่มก่อการร้ายข้ามชาติมีที่ตั้งขององค์กรไม่แน่ชัด ไม่เคยคิดเลยว่าพวกมันจะมาหากินไกลถึงประเทศเรา”กรัณย์เอ่ยพึมพำ ใบหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าปกติเป็นเท่าตัว

“แบล็คไอออน?มันเป็นพวกไหน ผมไม่ยักกะเคยได้ยินชื่อมาก่อน” นภจรถามด้วยความสนใจ

“คุณเคยได้ยินเรื่องการบุกเข้าทลายแหล่งกลบดานของผู้ก่อการร้ายของกองทัพอากาศที่เกาะลับเมื่อหกปีที่แล้วได้ไหม ภารกิจนั้นเป็นภารกิจใหญ่ เป็นข่าวดังไปทั่วโลก”

“ข่าวที่ว่ากลุ่มผู้ก่อการร้ายจับนักวิทยาศาสตร์ไปเพื่อเค้นเอาสูตรเคมีลับทำมาผลิตอาวุธชีวภาพใช่ไหมครับแต่ว่าเท่าที่จำได้พวกนั้นเรียกตัวเองว่าแบล็คชาร์กไม่ใช่เหรอครับ”

“พวกมันอยู่ในเครือข่ายองค์กรเดียวกันงานหลักก็คือการโจรกรรมตามใบสั่ง โจรกรรมสมบัติล้ำค่าของโลกมาประมูลหรือขายให้ผู้เสนอราคาเท่าที่พวกมันพอใจรวมไปถึงการสร้างอาวุธร้ายแรงแปลกใหม่ออกนำเสนอในตลาดมืด” กรัณย์ขยายความ

“พวกนี้เกี่ยวข้องกับพวกค้ายาเสพติดด้วยหรือเปล่าครับ”

“ก็มีบ้าง...เรื่องยาเสพติดเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะอยู่ในสายตาของพวกมันสักเท่าไหร่แต่หากถ้าได้ราคาดีก็ทำก็อย่างที่บอกพวกมันชอบงานโจรกรรมขโมยของมาขายให้พวกนักสะสมทั้งหลาย ยิ่งยากยิ่งดียิ่งมีราคาสูง กับการสร้างอาวุธออกมาประมูลในตลาดมืดถือเป็นความท้าทายที่พวกมันชื่นชอบมากที่สุดแม้กระทั่งพิมพ์เขียวที่พวกมันคัดลอกไปโดยวิธีไหนที่พวกเรางงกันอยู่ตอนนี้ผู้พันภูริชเคยเข้ามาขอตรวจสอบเมื่อไม่นานมานี้ เพราะได้ข่าวว่าพวกมันประกาศประมูล”

“ในรายงานของครรชิตบอกว่าพวกมันเข้าใจหลักการทำงานของอาวุธจากพิมพ์เขียนฉบับนั้นแล้วว่ามันมีอานุภาพรุนแรงพอ ๆ กับอาวุธนิวเคลียร์ที่สหรัฐฯทิ้งไว้เป็นรอยแผลลึกที่เมืองฮิโรชิม่าและนางาซากิในญี่ปุ่นยุคสงครามโลกแต่ที่เหนือกว่านั้นคือ มันมีขนาดเล็กมากจนสามารถหลุดพ้นจากการตรวจจับของเรดาร์ได้ ถึงตอนนี้จะดูเหมือนว่ามันจะมีปัญหางานประกอบอาวุธถึงยังไม่สำเร็จ...แต่เราเองก็ประมาทไม่ได้เช่นกัน”

“คงเหมือนกับทางศูนย์วิจัยของเราที่ยังไม่อาจแก้โจทย์โครงสร้างสมการบางอย่างได้มิน่า...พวกมันถึงได้ใช้วิธีกวาดต้อนนักฟิสิกส์ นักกลศาสตร์ที่เก่งและมีชื่อเสียงระดับโลกไปด้วย...”

คำพูดของท่านผู้การทำเอานภจรรู้สึกหวั่นในใจขึ้นมาทันทีเมื่อคิดไปถึงเจ้าของดวงหน้างดงามผู้มีความเป็นอัจฉริยะบรรจุอยู่ในสมองทั่วโลกเริ่มจะรู้จักเธอในนามอัจฉริยะทางฟิสิกส์และกลศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดคน

“เรายังพอมีหวังในการกู้สถานการณ์ผมคงต้องนำเรื่องนี้รายงานท่านผู้บัญชาการกองทัพแล้ว ต้องเร่งหาทางแก้ไขก่อนที่เรื่องเลวร้ายที่เราคาดการณ์ไว้ จะเกิดขึ้นจริง”กรัณย์หันกลับมามองนายทหารผู้ใต้บังคับบัญชาแม้อีกฝ่ายจะมีศักยภาพของร่างกายและจิตใจเหนือคนปกติตัวไปแต่เขาก็คือบุคคลที่มีเลือดเนื้อ หนำซ้ำอาการบาดเจ็บก็เพิ่งจะทุเลาจึงไม่แปลกที่ความอิดโรยเหนื่อยล้าจะปรากฏในแววตาคู่นั้นจาง ๆ“ผู้กองกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้เก้าโมงเช้าเราจะเข้าพบท่านผู้บัญชาการพร้อมกัน”

“ครับผม”

นภจรทำความเคารพก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานด้วยอาการเลื่อนลอยที่เกิดจากในสมองของเขาเวลานี้มีเรื่องหลายเรื่องตีกันยุ่งเหยิงไปหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน หรือเรื่องความรัก...

เฮ้ย...นี่เขายกเรื่องที่ผิดใจกับด็อกเตอร์คริสต์เป็นเรื่องความรักตั้งแต่เมื่อไหร่...ไม่ใช่หรอกถึงยังไงเธอก็เป็นเจ้าของห้องพักที่หลบซ่อนซุกหัวนอนเสียแผล ก็เลยรู้สึกไม่สบายใจที่เห็นเธอโกรธจะว่าไปแล้วก็ถือว่าคริสต์เป็นผู้มีพระคุณของเขา แค่เขาไม่อยากกลายเป็นคนเนรคุณ ทำร้ายจิตใจของผู้มีพระคุณให้เกิดความรู้สึกผิดบาปในใจก็เท่านั้นเอง...

อืม...มันคือเหตุผลนี้จริงๆ นั่งแหละ... พอคิดหาเหตุผลเข้าข้างความรู้สึกตัวเองได้ ผู้กองหนุ่มก็ยิ้มออกทั้งผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอกทว่าเมื่อคิดไปถึงคำเอ่ยอนุญาตของท่านผู้การ ก็ทำให้เขาเกิดอาการหน้ายุ่งขึ้นมาอีกครั้ง

ผู้กองกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะพรุ่งนี้เก้าโมงเช้า เราจะเข้าพบท่านผู้บัญชาการพร้อมกัน...

“กลับไปพักผ่อนเหรอ...แล้วเราจะไปพักผ่อนที่ไหนดีล่ะที่บ้าน หรือที่คอนโดฯ”ถามตัวเองไปแล้วก็ต้องถอนหายใจอีกครั้งกับความรู้สึกที่ก้ำกึ่งจนยากจะตัดสินใจ

สุดท้ายนภจรก็ตัดสินใจกลับมานอนพักเอาแรงที่บ้านพักของเขาในค่ายทหารเพราะยังทำใจที่จะเผชิญกับสายตาขุ่นขวางของด็อกเตอร์สาวเจ้าของห้องที่คอนโดฯ ไม่ได้ปล่อยให้อารมณ์ของเธอเย็นลง อย่างน้อยก็ให้เธอได้คิดไตร่ตรองปรับตัวและยอมรับถึงการเป็นคนดีของสังคมและประเทศชาติของเขาสักหน่อยถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่หนุ่มสไตล์แบดบอยอย่างที่สาว ๆ สมัยนี้ชื่นชอบนักก็เถอะเมื่อเผชิญหน้ากันอีกครั้งจะได้ไม่ตะขิดตะขวงใจ...ถึงจะรู้สึกแปลก ๆกับเหตุผลที่คิดเองเออเองนี้ไปบ้างแต่นภจรก็ยังเห็นว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

แต่ถึงจะยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากันทว่าพระพรหมก็ใช่ว่าจะใจดียอมให้เขามีโอกาสทำอกทำใจเตรียมความพร้อมในการรับสถานการณ์อันผิดพลาดเสมอไป เพราะภายหลังจากที่ท่านผู้บัญชาการกองทัพอากาศทราบเรื่องท่านก็ต้องการทราบข้องมูลรายละเอียดเกี่ยวกับการประดิษฐ์อาวุธที่ทรงอานุภาพสูงสุดชิ้นนี้อย่างสมบูรณ์ในทุกแง่มุมใครเล่าจะให้คำอธิบายกับท่านได้อย่างปรุโปร่งถ้าไม่ใช่คนที่กำลังศึกษาพิมพ์เขียวฉบับนี้อยู่ในสถาบันวิจัยของกองทัพ การไปเยือนสถาบันวิจัยฯของท่านผู้บัญชาการครั้งนี้เขาผู้เปรียบเหมือนรับผิดชอบงานโดยตรงก็ต้องติดตามไปด้วย จึงมิอาจหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับบุคลหรือเจ้าหน้าที่ประจำที่นั่นและด็อกเตอร์คริสต์ก็เป็นผู้หนึ่งที่ถูกเชิญเข้ามาดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญพิเศษในการศึกษาและวิจัยผลงานชิ้นนี้

การแนะนำตัวเป็นไปอย่างเป็นทางการนภจรพยายามยิ้มให้มาก แสดงความจริงใจที่สุดเท่าที่มีส่งตรงต่อด็อกเตอร์คริสต์คนสวยทว่าสิ่งที่ได้รับตอบแทนคืนมากลับเป็นความเฉยชา หมางเมิน และเหินห่างนั่นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกคันยุบยิบในหัวใจพิลึก

“ทางสถาบันของเราก็ได้สร้างโมเดลอาวุธชนิดขึ้นมาเช่นกันครับแต่เรามีแนวทางที่ต่างออกไปนั่นก็คือ การเปลี่ยนอาวุธทำลายล้างให้กลายเป็นของวิเศษที่ให้ประโยชน์แก่มนุษยชาติปัญหาก็คือเราทำได้เพียงเท่านี้เพราะสมการสำคัญอันนี้ยังไม่สามารถแก้ไขได้”ด็อกเตอร์ภาคภูมินำเสนอแนวคิดสำคัญที่ทางสถาบันวิจัยกำลังค้นคว้าอยู่

“สมการที่พวกคุณพูดถึงมันสำคัญยังไง”ท่านผู้บัญชาการฯเอ่ยถามด้วยความสนใจ

“สำคัญตรงที่ว่ามันจะเป็นตัวกำหนดการขับเคลื่อนในระบบการทำงานของอุปกรณ์ให้มีความเสถียรหากเราคำนวณผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย ประสิทธิภาพของชิ้นงานก็จะดร็อปลงหรือไม่ก็ใช้งานไม่ได้เลย อีกอย่างเพียงแค่สามารถแก้สมการตัวนี้ได้ดิฉันก็จะรู้หลักการทำงานของมันซึ่งอาจค้นพบวิธีที่จะดัดแปลงมันให้กลายอุปกรณ์ที่เป็นประโยชน์ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่งสมกับเจตนารมณ์ทางกองทัพที่เรียกตัวดิฉันมาร่วมทีม”ด็อกเตอร์คริสต์เสริมขึ้น

“สมการพวกนี้...”ปลายนิ้วแข็งแกร่งของท่านผู้บัญชาการฯไล้ไปตามอักษรบวกตัวเลขที่บันทึกอยู่บนแผนกระดาษอย่างช้าๆ พร้อมคิ้วที่ขมวดขึ้นด้วยความกังวลที่ไม่อาจปิดบังบนใบหน้า“คุณคิดว่าพวกนั้นมีสิทธิ์แก้ได้ไหม”

“นักวิทยาศาสตร์ทุกคนล้วนมีสิทธิ์แก้ไขมันได้หากเข้าใจมันดีพอ...ยิ่งได้ระดมมันสมองของนักวิทยาศาสตร์หลาย ๆ คนรวมกันหลายคนคิดหลายคนเห็นความแตกต่าง มันก็ยิ่งจะง่ายในการแก้ปัญหา”ด็อกเตอร์คริสต์ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“มิน่า...นักวิทยาศาสตร์คนสำคัญหลายคนถึงได้ตกเป็นเป้าหมายลักพาตัวของมัน”ผู้การกรัณย์พึมพำออกมา ทำให้สายตาหลายคู่เพ่งมองมายังเขาเป็นจุดเดียว หนุ่มใหญ่หันซ้ายหันขวามองสบตาแต่ละคนด้วยความไม่เข้าใจ“มีอะไรเหรอครับ”

“ที่ผู้การว่ามักวิทยาศาสตร์ที่หายตัวไปเป็นฝีมือของพวกมันเหรอครับ” ด็อกเตอร์ภาคภูมิถามขึ้น

“ครับ...สายข่าวของผู้กองนภจรบอกมาอย่างนั้นทำไมเหรอ”

“อาจารย์ของผมก็เป็นหนึ่งคนที่สูญหายตอนนี้ไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง”

“เหมือนกันค่ะหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์จากสถาบันที่ดิฉันจบมาก็หายตัวไปเหมือนกันเขาเป็นรุ่นพี่ของดิฉันเหมือนกัน”

“แย่ล่ะ...หากพวกมันยังแก้สมการพวกนี้ไม่ได้การระดมคนมันสมองของคนที่มีความสามารถทางวิทยาสตร์ก็ยังมีความเป็นได้ที่จะหาเพิ่ม...ความปลอดภัยในชีวิตความเป็นอยู่ของพวกคุณชักจะลดน้อยลงไปแล้วล่ะ”ท่านผู้บัญชาการเอ่ยด้วยความเป็นห่วงอย่างจริงใจ

“เราไม่ได้มีชื่อเสียงระดับโลกพวกมันคงไม่หมายตาจับตัวเราไปให้เปลืองข้าวสุกหรอกครับ” ดร.ภาคภูมิเอ่ยยิ้ม ๆแม้สีหน้าจะมีความกังวลอยู่บ้าง

“นั่นสิครับ...ถ้าอย่างด็อกเตอร์คริสต์ก็ไม่แน่ยิ่งตอนนี้กำลังบูมในฐานะนักฟิสิกส์และนักประดิษฐ์อัจฉริยะที่มีอายุน้อยที่สุดกวาดรางวัลทุกงานประกวดเป็นว่าเล่น...” ดร.ไกรสรที่ฟังอยู่นานเสริมขึ้นทำให้สายตาทุกคู่ตกมาอยู่ที่ คริสต์แทน

“ผมคงต้องหานายทหารฝีมือดีไปคอยอารักขาคุณแล้วล่ะ”ท่านผู้บัญชาการเอ่ยขึ้น เขาเห็นด้วยกับคำพูดของสมาชิกของทีมวิจัยที่เพิ่งจะเอ่ยขึ้นเมื่อครู่ถ้าพูดถึงเรื่องความสามารถที่สูงลิ่วของด็อกเตอร์คริสต์ รติ ริกเกอร์เป็นไปได้มากทีเดียวที่เธอจะตกเป็นเป้าหมายของมัน

“เธอมีคนคอยอารักขาอย่างใกล้ชิดอยู่แล้วครับท่าน”นภจรที่ยืนฟังอยู่นานเอ่ยขึ้นบ้าง เมื่อความต้องการของท่านผู้บัญชาการฯมาสะดุดหัวใจของเขาเข้า

“มีคนคอยอารักขาแล้ว?”

“ครับผม”

“ไม่มีค่ะ...แต่ไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้ยุ่งอยากอย่างนั้นหรอกค่ะดิฉันชอบการใช้ชีวิตที่อิสระและมีความเป็นส่วนตัวสูง” คริสต์พยายามปฏิเสธทำไมเธอจะไม่รู้ว่า ผู้กองในคราบโจรคนนั้นกำลังจะเอ่ยอะไร

“จะไม่มีได้ยังไงก็ผมอยู่...”นภจรชะงักคำเอ่ยอ้างที่อาจทำให้อีกฝ่ายเสียหายได้เอาไว้ทัน“เอ่อ...คุณคงไม่ทราบว่าผมคอยเฝ้าอารักขาด็อกเตอร์อยู่เงียบ ๆตามคำสั่งของท่านผู้การ...จริงไหมครับท่าน”ผู้พันกรัณย์ถูกยกขึ้นมาอ้างโดยวิสาสะอย่างไม่กลัวทัณฑ์บน

“เอ่อ...ครับท่านผมสั่งการให้ผู้กองนภจรคอยอารักขาด็อกเตอร์ริกเกอร์ตั้งแต่เธอเข้ามาอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรไทยครับ” กรัณย์พลอยรับสมอ้างไปด้วยก่อนจะหันไปทำตาดุให้ลูกน้องในสังกัด

“คุณมีการเตรียมพร้อมดีจริงๆ “ท่านผู้บัญชาการเอ่ยชม

“คือก่อนหน้านี้ผมพอจะทราบข่าวบางอย่างมาบ้างจากเพื่อนผมคนหนึ่งที่อยู่เหล่าทัพบกครับ...ก็เห็นว่ามันมีอะไรแปลกๆ อยู่ ก็ตรงที่มีข่าวการประมูลอาวุธจากพิมพ์เขียวฉบับนี้เกิดขึ้น ทั้ง ๆที่ฉบับจริงยังอยู่กับเรา ไม่รู้ว่าสิ่งที่พวกมันนำไปประมูลคืออะไรกันแน่เพื่อความไม่ประมาท ผมจำต้องป้องกันไว้ก่อน”กรัณย์ชักแม่น้ำทั้งห้าอธิบายยืดยาวจนรู้สึกเหนื่อยเพราะโดยปกติแล้วเขาไม่ใช่คนช่างเจรจา ติดจะเป็นคนเงียบ ๆสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ทั้งวันซะด้วยซ้ำ

“อืม...ถ้าเช่นนั้นผู้กองนภจรก็ให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปก็แล้วกัน”

“แต่ท่านคะดิฉันไม่...”

“เพื่อความปลอดภัยของคุณและความสบายใจของคนทั้งประเทศ อดทนหน่อยเถอะครับเพราะหลังจากนี้ผมจะส่งคนไปสืบเบาะแสออกกวาดล้างองค์กรก่อการร้ายกลุ่มนี้ให้สิ้นซากไม่ให้พวกมันมาสร้างความเดือดร้อนกับใครได้อีก...นะครับ”

ท่านผู้บัญชาการถึงกับเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมด้วยตัวเองคริสต์ก็ได้แต่พยักหน้ายอมรับก่อนจะหันไปทำตาเขียวใส่คนที่ยืนฉีกยิ้มให้เธออย่างไม่รู้สำนึกเลยแม้แต่น้อย

การปรึกษาหารือดำเนินไปจนได้ข้อสรุปที่ชัดเจนแล้วทุกฝ่ายต่างก็แยกย้ายกันไปปฏิบัติหน้าที่ของตนจะมีเพียงนายทหารหนุ่มยศเรืออากาศเอกคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงเตร็ดเตร่อยู่ในห้องทำงานของสถาบันวิจัยต่ออย่างไม่รู้จักเบื่อหน่ายหรือไม่คนสนใจว่าใครจะหงุดหงิดรำคาญสายตา

“นี่คุณ...ยังจะมาอยู่อะไรแถวนี้กลับไปทำงานของคุณสิ” คริสต์เอ่ยปากไล่

“ก็ทำอยู่นี่ไง...งานของผม”นภจรตอบทั้งส่งรอยยิ้มที่ทำเอาคนมองถึงกับตาพร่าไปให้

“ไม่ยักกะทราบว่าคุณทำงานประจำอยู่ที่สถาบันวิจัยแห่งนี้”

“ผมไม่ได้ประจำอยู่ที่นี่หรอกแต่เป็นคุณที่ทำงานอยู่”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันมิทราบ”คริสต์ถามด้วยน้ำเสียงชวนหาเรื่อง

“ก็ผมรับหน้าที่อารักขาคุณนี่ครับคุณไปไหนผมก็ตามติดคุณไปทุกที่ ไกลแค่ไหนผมก็จะตามไปสุดฟ้า หากใครมันลักพาตัวคุณไปผมก็จะล่าจนสุดหัวใจเลยเชียว...เชื่อผมสิ”

คริสต์มองคนที่เอ่ยประโยคเห่ยๆ พวกนั้นออกมาอย่างไม่อายปากก็ได้แต่ถอนหายใจ แม้นั่นจะทำให้เกิดความรู้สึกร้อนฉ่าไปทั้งสองแก้มสมองพลอยมึนชา ไม่อาจตอบโต้อะไรได้อีกเธอทำได้เพียงสะบัดหน้าเดินหนี้ไปซะดื้อ ๆ

ตามใจอยากจะอยู่ก็อยู่อยากจะทำอะไรก็เชิญ พูดกับคนดื้อด้านนี่มันเหนื่อยชะมัด...

และผู้กองนภจรก็อยู่นั่งดูการทำงานของด็อกเตอร์ผู้ที่เขาต้องคอยอารักขาความปลอดภัยอย่างแข็งขันมีเจ้าหน้าที่วิจัยหลายคนเดินเข้ามาทักทายพูดคุยด้วย และเขาก็ตอบกลับสนทนาด้วยอย่างเป็นกันเอง แม้หลายคนจะอยู่ต่างแผนกในสถาบันวิจัย พวกเขาก็ยังถือโอกาสยามว่างแวะเวียนมาทักทายอย่างสนิทสนมทำให้คริสต์ได้รู้ว่าใช่เพียงเขาจะเป็นบุคคลที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีเท่านั้นแต่เขายังรู้จักใครหลายคนที่ทำงานอยู่ในอาคารแห่งนี้จนยากที่จะทำให้เชื่อได้ว่าเขาทำงานอยู่ในสังกัดชุดปฏิบัติการพิเศษอย่างที่เพิ่งจะรู้มา

จริงอยู่ที่นภจรอยู่ในสังกัดชุดปฏิบัติการพิเศษแต่จะว่ากันตามจริงแล้วการปฏิบัติงานที่แท้จริงของเขาน้อยคนนักที่จะรู้ผู้ร่วมงานส่วนใหญ่จะรู้เพียงผิวเผินว่าเขาเป็นนักบินรบประจำหน่วยบินของกองทัพอากาศที่บางครั้งก็รับหน้าที่โปรยสารเคมีช่วยหน่วยงานอื่นทำฝนหลวง หรือไม่ก็เป็นหนึ่งในชุดโจมตีพายุลูกเห็บที่หากปล่อยให้เกิดขึ้นจะสร้างความเสียหายให้เกิดขึ้นในพื้นที่ประสบเหตุเป็นอย่างมากและด้วยสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่อย่างเปิดเผยนี้ ไม่ใช่เรื่องยากที่เรืออากาศเอกนภจรสรโรจน์จะเป็นที่ชื่นชอบอย่างผู้กล้าของเหล่าเพื่อนร่วมเหล่าทัพฟ้า

สาวน้อยสาวใหญ่หลายคนแวะมาทักทายบ้างยื่นขนม บ้างชงกาแฟมาให้นภจรยิ้มพร้อมทั้งตอบรับความหวังดีของทุกคนอย่างเต็มใจด้วยรอยยิ้มสดใจที่ยังเผื่อแผ่ไปให้ด็อกเตอร์สาวสวยอีกคนที่กำลังยุ่งอยู่กับการประกอบชิ้นส่วนโมเดลสำคัญตามสมการที่เธอกำลังทดสอบความเป็นไปได้ของมันและบังเอิญเธอหันมามองสบตาเขาในจังหวะนั้นพอดี สิ่งที่ได้รับตอบแทนรอยยิ้มก็คือสายตาดุแสนดุชายหนุ่มมีวิธีเอาชนะสายตาเช่นนี้ได้ไม่ยาก ในเมื่อเธอส่งความดุมา เขาก็ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่สามารถเขย่าใจสาวๆ มานักต่อนัก แค่นี้เธอก็ไม่อาจทำอะไรได้มากไปกว่าส่งค้อนกลับอย่างเง้างอน....

จะว่าไปแล้วด็อกเตอร์คริสต์รติ ริกเกอร์นี่ก็น่ารักใช่ย่อย...ไม่สิ ไม่ใช่แค่น่ารักอย่างเดียว แต่ยังสวยมากสวยจนหาตัวจับยากทีเดียว...




Create Date : 15 ธันวาคม 2561
Last Update : 15 ธันวาคม 2561 9:48:58 น. 4 comments
Counter : 442 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณNior Heavens Five


 
รีบๆทำคะแนนเลยผู้กอง


โดย: panon IP: 27.55.35.191 วันที่: 15 ธันวาคม 2561 เวลา:11:47:36 น.  

 
อยากได้เลิฟซีนกรัณย์กะไอรีนง่าคิดเถิงงง


โดย: อีนวย IP: 110.169.220.122 วันที่: 16 ธันวาคม 2561 เวลา:15:17:06 น.  

 
รออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับ
โหวตครับ


โดย: Nior Heavens Five วันที่: 27 ธันวาคม 2561 เวลา:2:33:15 น.  

 
รอๆๆๆๆอยู่น่ะค่ะ


โดย: Thanawee IP: 1.20.206.138 วันที่: 8 มกราคม 2562 เวลา:14:07:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

นิยายฝันหวาน
Location :
มหาสารคาม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]




เชิญอ่านนิยายสนุกๆ สไตล์นิยายฝันหวาน



Writer By tonglang
: Copyright © 1999-2008
ข้อตกลง
1. กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะเป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงผลงาน

2. กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

3. ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานที่ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งเจ้าของบล็อกทันที


Smells like Christmas

Posted by Daniela Andrade on 23 ธันวาคม 2014
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2561
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
15 ธันวาคม 2561
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นิยายฝันหวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.