BlogGang.com : : จันทราน็อคเทิร์น : 1 Day lazy leave

เคยลางานด้วยสาเหตุบ้าๆ กันบ้างไหมครับ

อาทิตย์ที่แล้ว
ผมทำงานกลางวันที่ไซต์นึง พอ 6 โมงเย็นเข้าอีกไซต์นึง
เสร็จงาน 4 ทุ่ม กลับบ้าน เกือบเที่ยงคืน
เช้ามาตื่น ตี 5 ไปเข้างาน 6 โมงครึ่งจนถึง 5 โมงเย็น
รุ่งขึ้นเข้าไซต์อีก 8 โมงเช้า เสร็จ 4 โมงเย็น
5 โมงเย็น เข้าอีกไซต์ เสร็จ 3 ทุ่ม

เหนื่อยมากครับ เหนื่อยแบบกินข้าวไม่ลง ยิ้มไม่ไหว พูดจาไม่สู้จะรู้เรื่อง
ยืนรอทำงานอยู่นี่ ผมถอนหายใจไม่รู้กี่ร้อยรอบ
ตอนเก็บของเตรียมตัวกลับบ้าน ผมเก็บของก็พูดลอยๆ ขึ้นกับไนท์

"วันศุกร์......."
ผมพูดแล้วหยุดไว้แค่นั้น เหมือนสมองสตั้น
ส่วนไนท์ก็ตะแคงหน้ารอฟัง
"วันศุกร์ กูว่าจะป่วยนะ"
ผมพูดพร้อมยิ้ม ๆ ประมาณ เป็นที่รู้กันว่า การลาป่วยล่วงหน้าคืออะไร

"ศุกร์หรอ"
ไนท์มองลอดผมตัวเองที่เสียทรงจนไม่รู้จะเสียยังไง เพราะพึ่งถอดหมวกเซฟตี้
"เออ แต่มีงานนะ โอเคกันใช่ไหม"
"โอเค ไม่มีปัญหา พี่ป่วยไปเลยไม่ต้องห่วง"
ไนท์ยกนิ้วทำท่า โอเค แล้วยิ้มเจื่อนๆ
คือมันก็คงเหนื่อยเหมือนกันครับ เหนื่อยจนยิ้มให้ไม่ไหวละมั้ง

เช้ามาวันพฤหัส เดชะบุญ วันนั้นไม่มีคิวต้องเข้าไซต์
เลยนั่งเคลียร์งานอยู่ที่ออฟฟิศ
แต่โชคไม่ดีที่ไนท์ ยังคงต้องออกไปไซต์ เรียกว่าไม่ได้พัก

ซึ่งผมก็ถามแล้วว่า ไหวไหม จะให้เจมส์ หรือ ปริ๊นซ์ไปแทนดีไหม
แต่ไนท์ยืนยันว่าโอเค ไหว ไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อน
เพราะเมื่อวีคก่อนไนท์มันลาป่วยไปทั้งสัปดาห์
ผม กับคนอื่นก็สลับกันเข้างานแทนให้ไนท์กันไป
ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่ไนท์มันก็เกรงใจว่าหายไปนาน

ครับ....ไอ่อาทิตย์ไนท์ป่วยนี่ก็ตื่นเต้นเหลือเกิน
วันนั้นผมอยู่ออฟฟิศ ส่วนไนท์เข้าไซต์อยู่บางนาคนเดียว
ซึ่งจริงๆ ก่อนหน้านั้น 2-3วัน ไนท์มันก็เริ่มบ่นๆ ว่ารู้สึกร่างกายไม่ค่อยปกติ
รู้สึกเหมือนจะไม่สบาย แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรชัดเจน
ทำให้ไนท์ไม่ขอพักเลยซักวัน

จนกระทั่งวันนั้นละครับ น่าจะวันพุธของสัปดาห์ก่อนหน้า
ผมกำลังนั่งสั่งอาหารกินอยู่ในห้างห้างนึง
อยู่ๆ พี่รองโปรเจคแมเนเจอร์ก็โทรมาหาผม ฝ่าตอนเที่ยง
ซึ่งปกติไม่คอขาดปาดตายเค้าไม่เคยโทร และผมก็ไม่รับเหมือนกัน
แต่ครั้งนั้น....ผมรับสาย พร้อมกับที่อาหารมาเสิร์ฟพอดี

"สวัสดีครับคุณบิว"
ผมรับสายด้วยเสียงเฟรนลี่แบบปกติ รอฟังว่าพี่เค้าจะมีอะไรที่ต้องโทรมาเวลานี้
"คุณปริ๊นซ์....คุณปริ๊นซ์อยู่ไหนครับเนี้ย"
คุณบิวพูดด้วยเสียงที่ฟังดูปกติ
"ผมอยู่ออฟฟิศครับ นี่ออกมาทานข้าว มีอะไรให้ผมรับใช้ไหมครับพี่"
"อ่า....จะพูดแบบนั้นก็ไม่ใช่หรอครับคุณปริ๊นซ์ แต่คุณปริ๊นซ์...เออ....
สะดวกเข้ามาที่นี่ไหม ช่วงบ่ายนี้ก็ได้"

เท่านั้นแหละ... ผมรู้ทันทีว่า แม่งต้องเกิดเชี่ยอะไรที่นั่นแน่ ๆ
และสิ่งที่ผมคิดว่า ไอ่ไนท์ทำเรื่องบรรลัยไว้แล้วแน่นอน

"เกิดอะไรขึ้นครับ......."

เสียงผมเริ่มจริงจัง ส่วนคุณบิวก็ยังคงพูดเรียบๆ
"เออ.....คุณปริ๊นซ์ คือ......คุณปริ๊นซ์สะดวกมารับคุณไนท์ที่นี่ไหมครับ
อาจจะต้องพาใครมาเอารถกลับ 1 คัน.....ด้วย พอดีคุณไนท์ไม่สบาย"

เท่านั้นแหละครับ ผมนี่วางช้อนแล้วเอามือกุมหัวแทน
"ไนท์เป็นอะไรครับ"
จากนั้นคุณบิวก็เล่าเรื่องราวให้ฟัง พร้อมกับถามว่าให้ไปโรงบาลเอกชนได้เลยใช่ไหม
ผมเลยยืนยันไปว่า ได้เลย เดี๋ยวผมไปจัดการให้เอง
"โอเคครับ เดี๋ยวผมน่าจะไปพร้อมพี่ ผจก หรือรองอีกคนนะครับ"
"ได้เลยคุณปริ๊นซ์ ไม่ต้องห่วง ทางนี้ผมดูแลให้ครับ"

โอเค....ไม่ต้องด่งต้องแดรกแล้วสินะ
ว่าแล้วผมก็ตักข้าวใส่ปากก็ 2-3 คำ แล้วเช็คบิลตรงนั้น
ก่อนจะโทร เล่าให้พี่ ผจก ว่าเดี๋ยวผมเข้าไปรับพี่ ผจก ที่ออฟฟิศแล้วไปรับไนท์ด้วยกัน
เป็นปกติครับ ถ้ามีเรื่องเมื่อไหร่ คนที่จะตามไปจัดการเรื่องจะเป็นหัวหน้าเสมอ
เผื่อต้องตัดสินใจ หรือติดต่ออะไรเร่งด่วน

แต่พอกลับมาถึงออฟฟิศ พี่ ผจก ก็มายืนรออยู่แล้ว
เจอกันหน้าก็หัวเราะใส่กันครับ จะได้ไม่เครียด
"ไอ่เชี่ย! ..... ไอ่ไนท์แม่ง....ตื่นเต้นเลยกู กำลังนั่งจองโรงแรมเลย"
พี่ ผจก หัวเราะ
"แล้วผมกินข้าวอยู่พี่ ยังไม่ทันอิ่มก็ออกมาเลย เนี้ย...รักน้องแค่ไหน"

ว่าแล้วผมก็ออกรถ ขับตรงไปบางนา

ไปถึงก็จัดการเรื่องไนท์เรียบร้อย
ซึ่งคุณหมอแนะนำให้นอนโรงบาลครับ เพราะไนท์ไข้สูง 40
หนาวสั่นตลอดเวลา แล้วมีอาการเหมือนคนเบลอๆ พูดช้า ตัดสินใจช้า
แถมความดันสูง เกือบ 140
คุยกันอยู่นาน ได้ความว่า มันจะกลับคอนโด ไปนอนกับเมีย 55555555
โอเค! กูจัดให้!

แล้วจากวันนั้น ไอ่ไนท์ก็ลายาวเลย
ทนอยู่บ้านกอดเมียอยู่ 3 วันก็ต้องนอนโรงบาลอยู่ดี
แล้วก็หายไปตลอดอาทิตย์

นี่ละครับ ..... งานหนักไม่ทำให้ใครตาย
ไนท์เป็นคนแข็งแรง อึด อดทนมาก พองานหนัก ป่วยแล้วไม่ได้พัก
สุดท้ายป่วยหนักมากจนต้องลายาว

กลับมาที่ผม.....
ไนท์บอกให้ลาไปเลย แล้วเดี๋ยวมันกับน้องจัดการกันเอง

เช้าวันศุกร์ .... ผมตื่นเวลาใกล้เคียงปกติ
อาบน้ำ แต่งตัวด้วยเสื้อยืดดำ กางเกงคาร์โก้สีเขียวขี้ม้า
แล้วลงไปทอดขนมปังไว้กินกับแฟน ก่อนจะนั่งกินชิลๆ กันตอนเช้า
ปกติเวลานี้ผมจะรีบออกจากบ้านไปแล้ว
แฟนก็งงครับ แต่คิดว่า ผมอาจจะมีงานสายๆ ที่ไม่ต้องรีบเร่ง
เค้ายังบอกเลยว่า ดีนะที่เป็นวันศุกร์ที่ไม่ต้องเร่งรีบ

จากนั้นผมก็หยิบแจ็กเก็ตไปหนึ่งตัวแล้วขับรถออกจากบ้านไปก่อนแฟนตามปกติ
ทรงเหมือนว่าออกไปทำงานที่ไหนซักที่ด้วยรองเท้าแตะ 55555
ทำไมผมไม่บอกแฟนหรอครับ เพราะผมกลัวว่า เค้าจะนัดผมกินข้าวเที่ยงด้วย
ซึ่งผมอยากทำอะไรชิลๆ ไม่อยากนัดใคร

ตอนออกจากบ้าน ก็เจอแม่ที่แวะเอาผักมาให้พี่เพ็ญทำกลับข้าวพอดี
แม่ก็มองนิดนึง
"แต่งตัวงี้ไปทำงานหรอ"
ผมไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยิ้มๆ แล้วขับรถออกไปแค่นั้น

ออกจากบ้านไปทำอะไร....
ออกไปเดินซื้อของอะไรชิลๆ เข้าบ้านครับ

ดังนั้น เท่ากับผมหายออกจากบ้านไปไม่นาน ก็กลับมา
พร้อมกับขนข้าวขนของเข้าบ้าน
ซึ่งพี่เพ็ญยังจัดการอยู่บ้านแม่เลยครับ รู้อีกทีผมก็จอดรถอยู่ในบ้านแล้ว

กลับบ้านมาผมก็จัดการหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดขึ้นห้องนอน
ก่อนจะเปิดเพลงผ่านลำโพง Harman Kardon ดังสนั่นห้อง
แล้วจัดการทำความสะอาดห้อง จัดของจัดห้องใหม่
ในส่วนที่ไม่ได้ให้พี่เพ็ญเข้ามาทำ
จัดการรื้อตู้เสื้อผ้า โล๊ะเสื้อผ้าเก่าที่ไม่ใช้แล้วทิ้ง
เปลี่ยนสีไฟ LED ในหลืบไฟเพดานห้อง ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศ

ถึงตรงนี้คนอื่นเริ่มสงสัยแล้วครับ
เริ่มจากแม่ที่เห็นรถกลับเข้ามาจอดที่บ้านเลยเดินมาดู
เพราะคิดว่าผมไม่สบายเลยกลับบ้านมานอน
แต่พอได้ยินเสียงเพลง ก็เริ่มคิดแล้วว่า มันไม่น่าป่วยแน่นอน

ถามพี่เพ็ญ พี่เพ็ญก็บอกว่าผมไม่ได้บอกอะไรไว้
แม่เลยโทรหาแฟนผมครับ 55555 แล้วเล่าให้ฟัง
ว่าผมกลับเข้าบ้านมาแล้วเข้าห้องไปเปิดเพลงดังสนั่น ไม่ทำงานหรอ
แฟนก็งงๆ แต่พอเดาได้ตามประสาคนรู้ใจว่ามันคง "ลาขี้เกียจ" แน่ๆ

แม่เลยขึ้นมาเคาะห้องซักหน่อยครับ
"ไม่....ไปทำงานหรอ"
"ไม่ไป..."
ผมตอบแค่นั้นพร้อมนั่งจัดข้าวจัดของ
ซึ่งแม่ก็พยักหน้างงๆ ครับ 5555 แล้วถามว่าจะกินอะไรไหมแค่นั้น

พักใหญ่ งานพ่อบ้านเสร็จเรียบร้อย ห้องสะอาดกริ๊บ พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆ
อะดรีนาลีนกำลังหลั่งเลยครับ เลยว่าจะออกกำลังกายต่อ
แต่อยากให้มันเป็นวันที่โคตรสบาย โคตรชิล
ผมเลยเปลี่ยนบรรยากาศจากการวิ่งที่บ้าน เป็นการออกไปยิม
แน่นอนว่า ยิมวันธรรมดาตอนกลางวันมันโล่งครับ ชิลมาก

กลับมาจากยิม ก็อาบน้ำ ข้ามข้าวมื้อกลางวันไปก่อน
แล้วไปทำอะไรที่รู้สึกได้ทำเพื่อตัวเองซักหน่อย
ด้วยการไปตัดผม ก่อนจะกลับมานอนมาร์คหน้าอยู่ที่บ้าน
แล้วกินไข่ต้มซัก 2 ฟอง ลาบอกไก่ต้ม พร้อมนมถัวเหลือง
เวลากำลังได้ก็ว่าจะนอนซักหน่อย ถอดสมองครับ
ตอนนั้นในหัวปั่นป่วนมากว่า กูจะนอนดี หรือ ไปรับหลานดี

แต่ด้วยมันใกล้เวลารับหลานมากกว่า
ผมเลยโทรไปบอกแม่ว่า เดี๋ยวจะออกไปรับหลานให้ ให้แม่ไปด้วยกัน
ระหว่างรอเวลาก็ต่อต้านสันชาตญาณไม่ไหว เปิดคอมคำนวนงานนิดหน่อย

หลานแฮปปี้ละครับ
ซึ่งผมก็จัดการไปส่งเรียนเปียโนต่อในห้าง
แล้วกลับบ้านมาปิดมือถือนอนไป 1 ตื่น เย็น ๆค่อยออกไปรับ
เพราะหลานเรียนเสร็จเค้าจะอยู่เล่นรอเพื่อนๆ กลับพร้อมกัน

แต่ตื่นมาก็มีเรื่องเลยครับ เพราะมีสายเข้าจากไนท์2-3 สาย
ก่อนที่จะมีไลน์เข้ามา ร่ายยาวปื๊ดกับปัญหาของงานวันนี้
ผมก็พยายามรับรู้แต่ไม่รับทราบ 55555 อ่านแล้วก็พิม "5555" เฉยๆ
ไม่ตอบ ไม่แก้ไข ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น
ให้มันเป็นเรื่องของมึง เอ้ย! ให้มันเป็นเรื่องของวันจันทร์เถอะ

ทำให้วันนั้นได้เจอกับแก๊งร่วมผจญภัยที่ญี่ปุ่นด้วยกันครบแก๊ง
"อ้าวน้า....วันนี้มารับหรอ" พ่อเพื่อนหลานทัก
ผมที่เดินมึนๆ อยู่ก็รีบหันไปสวัสดี แล้วยิ้มๆ พยักหน้าเฉยๆ
ก่อนจะเข้าไปนั่งเล่นกีต้าร์อยู่ที่ท้ายห้องเรียนเงียบๆ
คือวันนี้ไม่อยากเอ็นเตอร์เทนใครครับ
ยิ่งคนไม่รักเด็ก แต่รักเฉพาะหลานตัวเองอย่างผม 5555

ซักพัก หลานวิ่งมาหาจากหน้าห้องเรียน
"น้าปริ๊นซ์ขาาาาาาา"
ขามายาวแบบนี้ รับรองได้ว่าต้องมีอะไรแน่ๆ
ผมเลยพยักหน้ารับ มองๆ เฉยๆ
"อะไรคะ"
"ขอกินข้าวกับเพื่อนได้ไหม"
"ได้ค่ะ" ซึ่งผมเป็นน้าที่ว่าง่าย พร้อมยื่นมือถือให้หลาน
"โทรบอกคุณแม่ด้วยนะคะ ให้มาเจอกันที่นี่"
"โอเคค่ะ"
ว่าแล้วหลานก็จัดการโทรหาแม่เค้าเสร็จสรรพ ก่อนจะยื่นมือถือมาคืน
"Done!"
ผมชูนิ้วโป้งให้ตอบกลับคำว่า Done ของเค้า

ครับ....การกินข้าวกับเพื่อนหลานก็ไม่ได้แย่ 55555
แต่ผมเนี้ยต้องโทรบอกแฟนให้เข้าใจก่อนว่า
วันนี้กินข้าวเย็นสาวนะ.....สาวที่บ้านนี่แหละ
แฟนบอกได้ แต่วันเสาร์ต้องพาไปกินข้าว
....ได้รับท่าน....

และนั่นละครับ 1 วันหยุดลาเบื่อของผม
ไม่ได้ว่างนอนโง่ๆ อย่างที่คิด แต่ก็ดีครับ หัวโล่งดี

กลับบ้านมา แฟนถามว่า
"เป็นยังไงบ้าง หยุดงานแล้วดีขึ้นไหมละ"
"ก็...ดีมั้ง อย่างน้อยก็ได้ทำอะไรที่ไม่มีเวลาทำ"
"ดีแล้ว บวกเพิ่ม เสาร์อาทิตย์ อาจจะดีก็ได้นะ"

สุดท้ายแฟนเล่าเรื่องตลกให้ฟังครับ
คือตอนที่แฟนกลับบ้านมา พี่เพ็ญบอกแฟนว่า ผมสวมวิญญาณพ่อบ้านใจกล้า
ทำความสะอาดห้อง เปลี่ยน Air Diffuser ในบ้านใหม่ให้นะ

แล้วพี่เพ็ญก็ถามแฟนว่า...
"ขอโทษนะคะ ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันใช่ไหมคะ เห็นคุณปริ๊นซ์ดีแปลกๆ"
5555555555555555555

ปกติผมขี้เกียจสินะ!!!