ถนนสายนี้มีตะพาบหลักกิโลเมตรที่ 388"เครื่องดื่มแก้วโปรด" โจทย์โดย จันทราน็อคเทิร์น  เครื่องดื่มแก้วโปรดของผม คือ .....แก้วที่ดื่ม ฟ รี ครับอันนี้ก็ดูจะพูดตรงไปหน่อย เหมือนเอาเรื่องจริงมาล้อเล่นแต่.....ผมก็พูดดจริงนะ 555อย่างที่เคยเล่าครับ ว่างานผมนอกจากเข้าไซต์ต่าง ๆ ไปทำงานแล้ว ผมยังมีลุคที่ต้องเข้าออฟฟิศ นั่งโต๊ะทำงาน ทำเอกสาร ตอบอีเมลล์ และยังมีอีกลุคที่ต้องขับรถไปกินข้าว ไปพบลูกค้าตามที่ต่าง ๆ ทั้งไปทักทาย ไปประชุมงาน พรีเซ็นต์ความคืบหน้า หรือขายโปรเจคใหม่ เพราะถึงแม้เราจะทำงานกันมาถึงยุคที่ประชุมออนไลน์ เห็นหน้าเห็นตากันได้แล้ว

แต่ด้วยหลาย ๆ ปัจจัยครับ ผมยังคิดว่า การเจอตัวเป็นๆ ยังสร้าง relationship ได้มากกว่าการเจอกันในจอ นั่นละครับ พวกผมมีนิสัย และถูกเทรนมาให้เป็นคนเฟรนลี่ อย่างที่เคยบอกครับ ถ้าความสัมพันธ์ดี บางทีลูกค้าก็ซื้อเพราะ คนถ้าคุณภาพสินค้าเรากับคู่แข่งพอ ๆ กัน Relation อาจเป็นตัวตัดสิน ครับ....แล้ว relation ก็ให้งานผมมีแล้วนักต่อนัก นอกจากงานแล้ว อีกหนึ่งอย่างที่เป็นผลพลอยได้ก็คือกิ น ฟ รี"อีก 10 นาทีผมจะถึงนะครับ เราเจอกันที่ไหนดีครับ""น้องปริ๊นซ์เข้าไปสั่งกาแฟที่ร้านได้เลยค่ะ ไม่ต้องจ่ายนะคะ บอกออเดอร์พี่"
"ผมขออนุญาตเลี้ยงกาแฟนะครับ คุณปริ๊นซ์สั่งแล้วบอกชื่อคุณปริ๊นซ์ได้เลย"
"คุณปริ๊นซ์ดื่มอะไรครับ เดี๋ยวผมสั่งไว้ให้"นั่นแหละครับ....ของฟรีที่ผมพูดถึงเอาจริงๆ ไหม ครั้งแรกเลยที่พี่ทิพย์บอกให้ผมเดินเข้าไปสั่งเครื่องดื่ม แล้วไม่ต้องจ่ายเงิน แค่บอกชื่อพี่เค้ากับพนักงานเนี้ย ผมก็สงสัยนะครับ ว่า มันทำได้จริงๆ หรอวะ!พนักงานเค้าโอเคหรอวะ ที่กูจะสั่งแล้วเก็บตังที่คนอื่น

แรก ๆ ผมไม่ทำครับ .... แค่สั่ง จ่ายเงินแล้วนั่งรอพี่ทิพย์ แต่พอพี่เค้าลงมาแล้วไปสั่งเครื่องดื่มกลับมาที่โต๊ะ ก็ร้อง "เอ้า! ทำไมน้องปริ๊นซ์ไม่บอกเค้าละคะ คราวหน้าไม่ต้องนะ"จนครั้งถัดไป ที่ผมต้องเข้าไปสั่งเครื่องดื่มรอ ผมก็ยังคงสั่งตามปกติ แล้วจะจ่ายเงิน แต่พนักงานแค่ยิ้มให้แล้วบอกว่า "เดี๋ยวคุณทิพย์ดูแลให้นะคะ"เฮ้ย! แม่งได้จริงว่ะคือพี่ทิพย์เค้าก็คงใช้ร้านกาแฟในตึกเป็นที่ประชุม คุยงานประจำๆ พนักงานก็คงรู้จักพี่ทิพย์ดี หลังจากเจอว่าผมจ่างเงินเอง พี่ทิพย์เลยโทรมาที่ร้านแล้วบอกไว้ครับ หลังจากนั้น ผมก็ไม่เขินที่จะสั่งแล้วบอกว่า"ที่คุณทิพย์ฝากไว้น่ะครับ"จนหลังๆ นี่ไม่ต้องแล้วครับ น้องพนักงานจำได้ 55555555แต่ก็ไม่ใช่แค่พี่ทิพย์นะครับ ที่ใช้ระบบนี้ เพราะลูกค้าที่สนิทกัน หรือเค้าซื้อคนเนี้ย....เค้าก็ออฟเฟอร์ผมแบบนั้นเหมือนกันผมก็คงจะโปรดกาแฟแก้วนั้นเป็นพิเศษครับ เพราะนอกจากจะกินฟรีแล้ว ยังได้ผลงานกลับไปอีกต่างหาก
ส่วนพวกที่เรียกผมไปดื่มหลังดีลงานกันเสร็จก็ต้องฟรีนะครับแต่จะดีลเล็กหรือดีลใหญ่ ถ้าไม่ติดอะไรผมก็ไปนั่งดื่มด้วย ในโต๊ะตอนนั้นไม่คุยเรื่องงานกันแล้ว พูดคุยอะไรกันไปเรื่อย และเป็นหน้าที่ผมที่ต้องเอ็นเตอร์เทนบรรยากาศ แน่นอน....ไปดื่มกันแบบนี้ ไม่ต้องหวังว่าผมจะเมา เพราะถือว่ายัง On duty ยังต้องดูแลลูกค้า ดูแลตัวเอง และไม่ลืมว่า....ถ้าวันรุ่งขึ้นต้องเข้าทำงาน ก็ยังต้องเข้าให้ได้โห....ภาระมากครับ ใครจะกล้าเมาแต่ที่ผมเล่าว่า ไปทำงานต่างประเทศแล้วดื่มกับลูกค้าจนร่วง ก็เฉพาะกับลูกค้าที่สนิทมาก ๆ และไว้ใจได้ไม่กี่ราย ที่คิดว่าถึงเค้าเห็นเราเสียอาการก็ ยังคงรู้สึกว่าเราน่าเชื่อถือ 555555 แต่ถ้าตอบแบบไม่เอาคอนเท้นท์ ตอบตามจิตใต้สำนึกเลย เครื่องดื่มที่ผมชอบมากตั้งแต่เด็กๆ ก็คือ....น้ำมะพร้าวปั่นเรื่องของเรื่องมันเริ่มมาจากตอนเรียนพิเศษที่สยามตอน ม.ต้น ครับ ตอนนั้นมีร้านน้ำผลไม้ปั่นซึ่ง ใครซักคนแนะนำให้ผมกินน้ำมะพร้าวปั่น มะพร้าวปั่นแบบใส่นมด้วยนะครับพอลองกินแล้ว หุย! ชอบว่ะ อร่อยดี มัน ๆ หลังจากนั้น ที่ตลาดใกล้บ้านก็มีร้านมะพร้าวปั่นมาเปิด คือมะพร้าวเป็นลูก ๆ เลยครับ ทั้งร้านขายเมนูเดียว ผมก็จะชอบแวะซื้อตอนลงรถโรงเรียนก่อนเข้าบ้าน
มาตอนมหาลัยไม่ค่อยได้กินครับ ด้วยความโตแล้วไม่ค่อยกินของหวาน คือถ้าวันไหนแฮ้ง หรือต้องการความหวาน ก็จะจบที่ บีทาเก้นM150 ปั่นเสมอ ครับ....เครื่องดื่มแก้วโปรดของผมไม่ใช่เหล้า ไม่ใช่เบียร์เหมือนอย่างที่เห็นผมเหมือนจะยกอยู่บ่อยๆ เพราะจริงๆ แล้ว ผมไม่ได้ชอบดื่มขนาดนั้นครับ แต่ด้วยงานสายเอ็นเตอร์เทนเลยต้องดื่มบ้าง เหนื่อย เครียด อยากยืมความสุขอนาคตมาใช้บ้างนั่นแหละครับ.....ก็ชีวิตวิศวะมันเศร้า เลยต้องได้เหล้าเข้ม ๆ

| Create Date : 05 พฤศจิกายน 2568 |
| Last Update : 5 พฤศจิกายน 2568 10:58:16 น. |
|
13 comments
|
| Counter : 317 Pageviews. |
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณกะว่าก๋า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะริโตะคุง, คุณnonnoiGiwGiw, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณThe Kop Civil, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณtoor36, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณ**mp5**, คุณtanjira, คุณkae+aoe |
โดย: multiple วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:04:09 น. |
|
|
|
โดย: หอมกร วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:43:33 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:58:29 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:14:34:23 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:18:52:41 น. |
|
|
|
โดย: babyL' วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:19:48:48 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:23:26:53 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:04:09 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 7 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:59:14 น. |
|
|
|
|
|
 |
|
เราทำงานแล้ว ที่ทำงานช่วยครึ่งนึง เราครึ่งนึง แฮร่555
อ่านไปอ่านมา เดาว่าพี่ทิพย์ต้องสวยมากกแน่ๆครับ ของ อาจารย์เต๊ะนี่
แพ้ทาง เซลล์ขายเสปควัสดุครับ ข้าว ขาว นี่ ใจอ่อนทุกที เย้ย555
สายงาน อาจารย์เต๊ะ สมัยทำออกแบบนี่
ก้แนวนี้เวลาไปคุยกับลูกค้า นี่ ลูกค้าเลี้ยงเสมอเพราะรู้ว่า
เค้ารวยกว่าเราแน่ๆ แต่โดยธรรมชาติแล้ว
คนหน้าตาดี มักได้กินฟรีเสมอ อันนี้เป็นสัจธรรมเลยนะครับ555
ส่วนเรื่องน้ำมะพร้าวนี่ ชอบเหมือนกันครับ
แต่อาจารย์เต๊ะ สายบุญ ซื้อมาถวายพระ ที่บ้านมี ชุดโต๊ะหมู่บูชาอยู่ 2 ชุดใหญ่ๆ ถวายพระเสร็จ ก็เป็นลูกศิษย์ ผ่ากินกันเลย555
ส่วนเหล้ายานี่ เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ อาจารย์เต๊ะกินไม่ได้เลยครับ
เพราะไขมันพอกตับ+เบาหวาน นี่ ขืนกิน ไม่น่าจะรอดแน่ๆ
ส่วนสูตรแก้แฮงค์ บีทาเก้นM150 นี่ น่าจะหวานอร่อยเด็ดมากเลยนะครับ