lliliil Work it harder, Make it better, Do it faster, Make us Stronger liilill
space
space
space
<<
พฤศจิกายน 2568
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
space
space
5 พฤศจิกายน 2568
space
space
space

ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.ที่ 388 "เครื่องดื่มแก้วโปรด" 


ถนนสายนี้มีตะพาบหลักกิโลเมตรที่ 388



"เครื่องดื่มแก้วโปรด" 
253  253  253







โจทย์โดย จันทราน็อคเทิร์น
 




 





เครื่องดื่มแก้วโปรดของผม คือ .....


แก้วที่ดื่ม  ฟ รี  ครับ



อันนี้ก็ดูจะพูดตรงไปหน่อย   เหมือนเอาเรื่องจริงมาล้อเล่น
แต่.....ผมก็พูดดจริงนะ 555




อย่างที่เคยเล่าครับ ว่างานผมนอกจากเข้าไซต์ต่าง ๆ ไปทำงานแล้ว
ผมยังมีลุคที่ต้องเข้าออฟฟิศ นั่งโต๊ะทำงาน ทำเอกสาร ตอบอีเมลล์
และยังมีอีกลุคที่ต้องขับรถไปกินข้าว ไปพบลูกค้าตามที่ต่าง ๆ
ทั้งไปทักทาย ไปประชุมงาน พรีเซ็นต์ความคืบหน้า หรือขายโปรเจคใหม่
เพราะถึงแม้เราจะทำงานกันมาถึงยุคที่ประชุมออนไลน์ เห็นหน้าเห็นตากันได้แล้ว












แต่ด้วยหลาย ๆ ปัจจัยครับ ผมยังคิดว่า
การเจอตัวเป็นๆ ยังสร้าง relationship ได้มากกว่าการเจอกันในจอ
นั่นละครับ พวกผมมีนิสัย และถูกเทรนมาให้เป็นคนเฟรนลี่
อย่างที่เคยบอกครับ ถ้าความสัมพันธ์ดี
บางทีลูกค้าก็ซื้อเพราะ คน

ถ้าคุณภาพสินค้าเรากับคู่แข่งพอ ๆ กัน  Relation อาจเป็นตัวตัดสิน













ครับ....แล้ว relation ก็ให้งานผมมีแล้วนักต่อนัก
นอกจากงานแล้ว อีกหนึ่งอย่างที่เป็นผลพลอยได้ก็คือ

กิ น ฟ รี




"อีก 10 นาทีผมจะถึงนะครับ เราเจอกันที่ไหนดีครับ"
"น้องปริ๊นซ์เข้าไปสั่งกาแฟที่ร้านได้เลยค่ะ  ไม่ต้องจ่ายนะคะ บอกออเดอร์พี่"


"ผมขออนุญาตเลี้ยงกาแฟนะครับ คุณปริ๊นซ์สั่งแล้วบอกชื่อคุณปริ๊นซ์ได้เลย"


"คุณปริ๊นซ์ดื่มอะไรครับ เดี๋ยวผมสั่งไว้ให้"





นั่นแหละครับ....ของฟรีที่ผมพูดถึง

เอาจริงๆ ไหม ครั้งแรกเลยที่พี่ทิพย์บอกให้ผมเดินเข้าไปสั่งเครื่องดื่ม
แล้วไม่ต้องจ่ายเงิน แค่บอกชื่อพี่เค้ากับพนักงานเนี้ย
ผมก็สงสัยนะครับ ว่า
มันทำได้จริงๆ หรอวะ!
พนักงานเค้าโอเคหรอวะ ที่กูจะสั่งแล้วเก็บตังที่คนอื่น












แรก ๆ ผมไม่ทำครับ .... แค่สั่ง จ่ายเงินแล้วนั่งรอพี่ทิพย์
แต่พอพี่เค้าลงมาแล้วไปสั่งเครื่องดื่มกลับมาที่โต๊ะ
ก็ร้อง
"เอ้า! ทำไมน้องปริ๊นซ์ไม่บอกเค้าละคะ คราวหน้าไม่ต้องนะ"
จนครั้งถัดไป ที่ผมต้องเข้าไปสั่งเครื่องดื่มรอ
ผมก็ยังคงสั่งตามปกติ แล้วจะจ่ายเงิน
แต่พนักงานแค่ยิ้มให้แล้วบอกว่า
"เดี๋ยวคุณทิพย์ดูแลให้นะคะ"



เฮ้ย! แม่งได้จริงว่ะ
คือพี่ทิพย์เค้าก็คงใช้ร้านกาแฟในตึกเป็นที่ประชุม คุยงานประจำๆ 
พนักงานก็คงรู้จักพี่ทิพย์ดี 
หลังจากเจอว่าผมจ่างเงินเอง พี่ทิพย์เลยโทรมาที่ร้านแล้วบอกไว้ครับ
หลังจากนั้น ผมก็ไม่เขินที่จะสั่งแล้วบอกว่า

"ที่คุณทิพย์ฝากไว้น่ะครับ"
จนหลังๆ นี่ไม่ต้องแล้วครับ น้องพนักงานจำได้ 55555555



แต่ก็ไม่ใช่แค่พี่ทิพย์นะครับ ที่ใช้ระบบนี้ 
เพราะลูกค้าที่สนิทกัน หรือเค้าซื้อคนเนี้ย....เค้าก็ออฟเฟอร์ผมแบบนั้นเหมือนกัน

ผมก็คงจะโปรดกาแฟแก้วนั้นเป็นพิเศษครับ
เพราะนอกจากจะกินฟรีแล้ว ยังได้ผลงานกลับไปอีกต่างหาก












ส่วนพวกที่เรียกผมไปดื่มหลังดีลงานกันเสร็จ

ก็ต้องฟรีนะครับ
แต่จะดีลเล็กหรือดีลใหญ่ ถ้าไม่ติดอะไรผมก็ไปนั่งดื่มด้วย
ในโต๊ะตอนนั้นไม่คุยเรื่องงานกันแล้ว
พูดคุยอะไรกันไปเรื่อย และเป็นหน้าที่ผมที่ต้องเอ็นเตอร์เทนบรรยากาศ
แน่นอน....ไปดื่มกันแบบนี้ ไม่ต้องหวังว่าผมจะเมา
เพราะถือว่ายัง On duty ยังต้องดูแลลูกค้า ดูแลตัวเอง
และไม่ลืมว่า....ถ้าวันรุ่งขึ้นต้องเข้าทำงาน ก็ยังต้องเข้าให้ได้

โห....ภาระมากครับ ใครจะกล้าเมา



แต่ที่ผมเล่าว่า ไปทำงานต่างประเทศแล้วดื่มกับลูกค้าจนร่วง
ก็เฉพาะกับลูกค้าที่สนิทมาก ๆ และไว้ใจได้ไม่กี่ราย
ที่คิดว่าถึงเค้าเห็นเราเสียอาการก็ 
ยังคงรู้สึกว่าเราน่าเชื่อถือ  555555














แต่ถ้าตอบแบบไม่เอาคอนเท้นท์ ตอบตามจิตใต้สำนึกเลย
เครื่องดื่มที่ผมชอบมากตั้งแต่เด็กๆ ก็คือ....





น้ำมะพร้าวปั่น




เรื่องของเรื่องมันเริ่มมาจากตอนเรียนพิเศษที่สยามตอน ม.ต้น ครับ
ตอนนั้นมีร้านน้ำผลไม้ปั่นซึ่ง ใครซักคนแนะนำให้ผมกินน้ำมะพร้าวปั่น
มะพร้าวปั่นแบบใส่นมด้วยนะครับ

พอลองกินแล้ว หุย! ชอบว่ะ อร่อยดี มัน ๆ 
หลังจากนั้น ที่ตลาดใกล้บ้านก็มีร้านมะพร้าวปั่นมาเปิด
คือมะพร้าวเป็นลูก ๆ เลยครับ ทั้งร้านขายเมนูเดียว
ผมก็จะชอบแวะซื้อตอนลงรถโรงเรียนก่อนเข้าบ้าน


มาตอนมหาลัยไม่ค่อยได้กินครับ
ด้วยความโตแล้วไม่ค่อยกินของหวาน 
คือถ้าวันไหนแฮ้ง หรือต้องการความหวาน ก็จะจบที่ บีทาเก้นM150 ปั่นเสมอ















ครับ....เครื่องดื่มแก้วโปรดของผมไม่ใช่เหล้า ไม่ใช่เบียร์
เหมือนอย่างที่เห็นผมเหมือนจะยกอยู่บ่อยๆ 
เพราะจริงๆ แล้ว ผมไม่ได้ชอบดื่มขนาดนั้นครับ 
แต่ด้วยงานสายเอ็นเตอร์เทนเลยต้องดื่มบ้าง 
เหนื่อย เครียด อยากยืมความสุขอนาคตมาใช้บ้าง







นั่นแหละครับ.....ก็ชีวิตวิศวะมันเศร้า เลยต้องได้เหล้าเข้ม ๆ 










Create Date : 05 พฤศจิกายน 2568
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2568 10:58:16 น. 13 comments
Counter : 317 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณกะว่าก๋า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะริโตะคุง, คุณnonnoiGiwGiw, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณThe Kop Civil, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณtoor36, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณ**mp5**, คุณtanjira, คุณkae+aoe


 
ชีวิตเหมือน คนละครึ่ง เลยนะครับนี่555
เราทำงานแล้ว ที่ทำงานช่วยครึ่งนึง เราครึ่งนึง แฮร่555
อ่านไปอ่านมา เดาว่าพี่ทิพย์ต้องสวยมากกแน่ๆครับ ของ อาจารย์เต๊ะนี่
แพ้ทาง เซลล์ขายเสปควัสดุครับ ข้าว ขาว นี่ ใจอ่อนทุกที เย้ย555

สายงาน อาจารย์เต๊ะ สมัยทำออกแบบนี่
ก้แนวนี้เวลาไปคุยกับลูกค้า นี่ ลูกค้าเลี้ยงเสมอเพราะรู้ว่า
เค้ารวยกว่าเราแน่ๆ แต่โดยธรรมชาติแล้ว
คนหน้าตาดี มักได้กินฟรีเสมอ อันนี้เป็นสัจธรรมเลยนะครับ555

ส่วนเรื่องน้ำมะพร้าวนี่ ชอบเหมือนกันครับ
แต่อาจารย์เต๊ะ สายบุญ ซื้อมาถวายพระ ที่บ้านมี ชุดโต๊ะหมู่บูชาอยู่ 2 ชุดใหญ่ๆ ถวายพระเสร็จ ก็เป็นลูกศิษย์ ผ่ากินกันเลย555

ส่วนเหล้ายานี่ เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ อาจารย์เต๊ะกินไม่ได้เลยครับ
เพราะไขมันพอกตับ+เบาหวาน นี่ ขืนกิน ไม่น่าจะรอดแน่ๆ

ส่วนสูตรแก้แฮงค์ บีทาเก้นM150 นี่ น่าจะหวานอร่อยเด็ดมากเลยนะครับ



โดย: multiple วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:04:09 น.  

 
ไขมันพอกตับ+เบาหวาน
อย่าดื่มเหล้ายานี่ เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้จ้าปริ้น


โดย: หอมกร วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:43:33 น.  

 
เครื่องดื่มฟรี
แถมยังได้ลูกค้าด้วย
อันนี้สุดจริงๆครับ 555

หลายบล็อกที่น้องปริื๊นซ์
เขียนถึงการดูแลรับรองลูกค้า
อันนี้คงเลี่ยงเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ยากเลยนะครับ

เชียงใหม่ฝนตกติดต่อกันมา 2-3 วันแล้ว
ไม่มีแดดเลยครับฝนตกๆหยุดๆ
วันนี้ไม่มีฝน แต่ก็ยังฟ้าครึ้มเมฆเยอะอยู่ครับ

พี่ก๋าดื่มชาตามพ่อครับ
พ่อดื่มชาจีนมาตั้งแต่หนุ่มๆ
แล้วที่สำคัญคือแม้พ่อพี่ก๋าจะป่วยหลายโรค
แต่หมอก็ทึ่งมากๆที่ค่าไตยังดีอยู่
ไขมันก็ไม่เยอะ ทั้งๆที่กินเต็มเหนี่ยวเลย
ทั้งหวาน เค็ม มัน

ชาที่พ่อดื่ม มันเหมือนยาเลยครับ
ล้างไขมัน ทำความสะอาดไต
แล้วพ่อพี่ก๋าดื่มเข้มมาก
เข้มเหมือนยาเลย มันขมมาก
แต่ดื่มไปเรื่อยๆก็พอได้ครับ

ส่วนน้ำเปล่าพี่ก๋าดื่มเยอะมากครับ
น่าจะเกิน 1500 -2000 ต่อวันแน่นอนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:58:29 น.  

 
คุณปรินซ์ตรงไปตรงมาดีจริงๆครับ เอาจริงๆผมก็มองข้ามของฟรีไปเลยแฮะ 5555+

เพราะผมก็ชอบของฟรี ด้วยสายงานผมก็คล้ายๆกันครับ เวลาเข้าสังคมนี่มันต้องมีแอลกอฮอล์ ผมเคยสั่งเบียร์ไร้แอลกอฮอล์มากินตอนอยู่ในผับกับเพื่อนที่ทำงาน เพื่อนมันบอกเลย "คุณทำอะไร ดื่มเบียร์ไม่มีแอลกอฮอล์แล้วจะดื่มไปทำไม "

เอ๋า...ก็ดื่มเพื่อนเมิงไง (แต่ไม่ได้พูดออกไปนะครับ )


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:14:34:23 น.  

 
เครื่องดื่มแก้วโปรดของเราคือกาแฟ พยายามเลิกหลายหนแล้ว แต่ไม่สำเร็จ 555
ไม่กินแล้วเหมือนขาดอะไรไป เพื่อสุขภาพ น้ำเปล่านี่แหละดีที่สุด ไม่แพงด้วย
สูงสุดคืนสู่สามัญ เดี๋ยวนี้เขาฮิตน้ำด่างอัพเกรดขึ้นไปอีก

ของฟรีไม่มีจริงนะคะ ทุกการกระทำมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ
ไม่จ่ายเป็นเงินก็เป็นงาน เหมือนบุญคุณที่ต้องทดแทนประมาณนั้น
ต้องดื่มกับลูกค้าบ้างเพื่อสร้างสัมพันธ์ที่ดีเพื่อได้งาน แต่ก็ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
นี่ก็เป็นราคาที่ต้องจ่ายเหมือนกัน คือสุขภาพของเราเอง

-------------

คนที่บ้านบินไปเช้านี้เองค่ะ บอกไว้เลยว่าไม่จำเป็นไม่ต้องซื้ออะไร
ของล้นเต็มบ้าน เตรียมบริจาค ติดต่อวัดสวนแก้วมารับที่บ้านแล้วค่ะ 555



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:15:33:47 น.  

 
สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์
พูดถึงของฟรี พี่ชอบเหมือนกัน 555 ของพี่เวลาไปต่างจังหวัดก็จะมีเจ้าภาพรับรองเหมือนกันในฐานะที่เป็นเพื่อนก็เลยสั่งกันไม่ยั้ง 555
พี่ก็มีดื่มนิดหน่อยครับ เวลามีงานอะไรพวกนี้ แต่ดื่มน้อยลงมากละครับ
จากบล็อก
คาเฟ่ในเมืองทอง น่าจะเกือบหมดทุกร้านละครับ ตอนนี้ตระเวนแถวปากเกร็ด เมืองนนท์ ปทุมอยู่นะ


โดย: The Kop Civil วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:15:54:27 น.  

 
วันนี้ช่วงเย็น
รถติดยาวทั้งเมือง
มีงานลอยกระทง ปล่อยโคม
แต่ฝนตกแบบนี้จะปล่อยได้ยังไง
นึกไม่ออกเลยครับ 555

มาดามชอบชาเขียวญี่ปุ่น
พี่ก๋าไม่ชอบครับ
กินชาจีนอย่างเดียว
อันนี้แล้วแต่ความชอบของแต่ละคนเลย
แต่ชานี่กินเป็นยาได้ครับ
รักษาได้หลายโรคเลย

พี่ก๋าดื่มน้ำตลอดทั้งวันครับ
ตื่นเช้ามาก็ดื่มน้ำเปล่าก่อนเลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:18:52:41 น.  

 
มีแก้วโปรดหลายอย่างเหมือนกันค่ะ แล้วแต่สถานการณ์

หายไปนาน วันนี้แว๊บมานิดนึง หวังว่ายังจำกันได้นะคะ


โดย: babyL' วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:19:48:48 น.  

 
ตอนแรกผฟมนึกว่าจะเป็นเหล้าเบียร์เสียอีก ดีแล้วครับที่ไม่ใช่ เครื่องดื่มฟรีผมเฉยๆ นะไม่ใช่ว่าจะชอบไปหมด กาแฟ ผมก็ไม่ค่อยดื่ม ดื่มจะดื่มชาเขียวมากกว่า

เรื่องที่เล่าให้ฟัง ผมมานั่งคิดเล่นๆ ว่ามันจะไม่มีคนแอบอ้างเหรอ มันเป็นไปได้ที่จะมีคนแอบอ้างนะ

พวกน้ำปั่นไม่ใช่แนวผมเลยครับ ชานมไข่มุกก็ไม่ใช่ ว่ากันตามจริงผมเอาใจยากนะ

ป.ล. น้ำมะพร้าวก็ดีครับ เรียบง่ายหวานธรรมชาติ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:23:26:53 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:04:09 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องปริ้นซ์

ตะพาบ เรื่อง น้ำดื่มแก้วโปรด ของเธอ น่าอิจฉานะ ได้ทั้ง
งาน ได้ตั้งเครื่องดื่ม อาหารฟรีอีก อิอิ ที่ว่า ของฟรีไม่มีในโลก เห็นจะถูกเธอทำลายความเชื่อนี้แล้ว น่ะซี ห้าห้าห้า แต่ฟรีเรื่องเหล้า
ก็ให้มันน้อย ๆ หน่อยก็ดี นะจ๊ะ เพื่อสุขภาพของตัวเอง นะจ๊ะ
น้ำมะพร้าวปั่น ครูก็ชอบนะ ส่วนใหญ่สั่งจากร้านอาหารที่ไปกิน
ไม่ได้ปั่นเอง สั่งจากร้านราคาสูงนะ แก้วน่าจะเกือบร้อยบาท นานๆ
กินที กินเยอะ กินบ่อย เบาหวานจะถามหา เนาะ
เมนูเครื่อดื่มครู ทำง่ายมากจ้ะ ยาก ๆ อย่างน้ำพั้นซ์ เลยไม่
ทำดื่มไง ห้าห้า น้ำผึ้งครูสั่งทีหลาย ๆ ขวด ไว้ทำมะนาวโซดาน้ำผึ้ง
แต่อะโวคาโด ต้องใส่นมข้นถึงจะอร่อย ไม่ใส่น้ำผึ้ง จ้ะ
โหวดหมวด ตะพาบ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 6 พฤศจิกายน 2568 เวลา:21:02:18 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องปริ๊น

พี่นั่นคิดว่าแก้วแรกที่น้องดปรดคือน้ำชาสีอำพันค่ะ
อ่ะ!ล้อเล่นนะคะ กาแฟน่ะถูกแล้วค่ะ ยิ่งเป็นกาแฟฟรีจากการติดต่องาน
ยิ่งอร่อยเริ่ดนะคะ ... เพราระน้องเป็นคนน่ารักแหละค่ะ เลยมีคอยดูแลให้

พี่เข้าจได้ค่ะ เพราะพี่เองก็ได้รับการดูแลเรื่องอาหารเครื่องดื่มอยู่เป็นประจำเสมอๆค่ะ
มันเหมือนเป็นการแลกเปลี่ยนสิ่งที่เราตั้งใจทำให้ใครสักคน แล้วเขารู้สึกซาบซึ้งใจค่ะ

เวลาไปไหนกับ สว พี่ก็อายุน้อยสุด ส่วนใหญ่กินฟรีค่ะ
แต่เราก็มีน้ำใจให้เขาในเวลาต่อมาค่ะ เช่นเขาชอบอะไรเราก็ซื้อติดมือไปห้เวลาอื่นๆ
ใครจะเป็นฝ่ายรับอยู่ฝ่ายเดียวนะคะ ไม่ดีเนาะ

NANA สาขาซอยอารีย์ค่ะน้อง สวนสวยเชียวนะคะ พี่ป่านนำเสนอค่ะ
ส่วน Starbuck พี่กับพี่ป่านเป็นขาประจำค่ะ พี่ป่านได้บัตรสมาชิก Glod นะคะ
แต่ๆพี่ป่านไม่ได้กินคนเดียวค่ะ เพื่อนพ้องน้องพี่กินด้วยนะคะ
555 จะคุยทำไมเนี่ยยยยย

ในซอยอารีย์ร้านกาแฟร้านอาหารเยอะมากนะคะ ทองสมิท ก็มีร้านนึงค่ะ
พี่กับพี่ป่านแวะไปปีละ 2-3 ครั้งค่ะ ไปบ่อยไม่ได้ค่ะ

ส่วนมากพี่จะไปนั่งสตาร์บัคที่ลาวิลล่านั่นแหละค่ะ นัดเพื่อนที่นี่เสมอค่ะน้อง
เพื่อนรุ่นป้าชอบที่นี่เพราะลงจากรถไฟฟ้าก็ถึงเลยค่ะ สะดวกสบายทั้งพี่ทั้งเพื่อน

พี่ดื่มน้ำเปล่ามาตั้งแต่เด็กจนเดี๋ยวนี้ค่ะ ไม่เคยกินน้ำเย็นๆเลย เครื่องดื่มอย่างอื่นก้ไม่เลยนะคะ
เห็นแล้วก็ไม่ได้นึกอยากกินกับเขาหรอกค่ะ เป็นปกติของพี่

อาทิตน์ก่อนไปหาพี่ป่าน พี่ป่านเดินไปซื้อชาร้านดังๆ ที่เซ็นฯลาด
พี่นี่จำชื่อไม่ได้ค่ะตอนนี้นึกไม่ออก 555
พี่ป่านก็สั่งชาร้อนมาให้พี่ อืมมมหอมมากค่ะน้อง ติดใจเลย

พี่เคยเห็นแก้วคริสตัสใส่เหล้าค่ะ เคยไปเมียงมองอยู่บ้าง ราคาดีงามมากค่ะ พี่ก็ได้แต่ชื่นชมค่ะ

เรื่องชุดแก้วกาแฟนี่ พี่ยังงง พี่ป่านชอบ แต่ซื้อให้พี่ใช้
ส่วนพี่ดั๊นนนชอบที่พี่ป่านใช้ 555 แต่นะ ลูกซื้อให้แค่นี้ก็ชื่นใจสุดแล้วค่ะ
ทุกอย่างที่นางซื้อให้พี่ นางจะบอกว่า แม่หนูชอบหนูเลยซื้อให้แม่
พี่มาคิดดูแล้วนะคะ คงไม่ต่างจากที่เราชอบ เราก็ซื้อให้ลูก แต่พี่มักจะบอกลูกว่า แม่ว่าหนูต้องชอบ 555

เวลาไปกับเพื่อนๆ ไม่ว่าเลี้ยงรุ่น หรืองานต่างๆ พี่แทบจะเป็นคนเดียวที่กินน้ำเปล่าค่ะ
เพื่อนผู้หญิงส่วนมากกินเบียร์กินเหล้าทั้งนั้นค่ะ ผู้ชายนี่ทุกคนค่ะ ไม่มีเว้น
พี่ก็นั่งฟังเขาเม้ามท์สนุกสนานไปค่ะ พี่สามารถค่ะน้อง

คุยซะยืดยาวนะคะ นานๆจะได้คุยกันนะคะน้อง

บ้านพี่น้ำยังถือว่าไม่มากค่ะ ถ้ามากนี่ป่านนี้ขึ้นของแล้วค่ะ
กทม.น้ำระบายไม่ทันนะคะ แย่ตรงนี้แหละค่ะ

รักษาสุขภาพนะคะน้องปริ๊น



โดย: tanjira วันที่: 7 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:59:14 น.  

 
บริการเต็มที่เลย พึ่งทราบว่าเขาสั่งกันแบบนี้ได้ด้วย พวกเครื่องดื่มถ้าไม่ติดหวานจนเกินไปก็โอเคอยู่ แต่ติดหวานมากไปมันไม่ค่อยดีกับสุขภาพเท่าไหร่

ตอนหนุ่มๆ เราชอบดื่มฟรี แก่แล้วรู้สึกว่าไม่ไหว ไม่น่าดื่มอะไรขนาดนั้น


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 9 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:54:21 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

BlogGang Popular Award#21


 
จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]




* Engineer
* Guitar trainer
* Casual gamer



space
space
space
space
[Add จันทราน็อคเทิร์น's blog to your web]
space
space
space
space
space