lliliil Work it harder, Make it better, Do it faster, Make us Stronger liilill
space
space
space
<<
กันยายน 2569
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
space
space
2 กันยายน 2569
space
space
space

ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.ที่ 408 "การเดินทางของความเหงา"



ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 408



การเดินทางของความเหงา







โจทย์โดย  คุณกะว่าก๋า











อาชีพผมแม่งโคตรเหงาเลยครับ




สมัยเรียน ชีวิตผมอยู่ท่ามกลางเพื่อนฝูงมาตลอด
เรียกว่า แทบไม่มีช่วงไหนเลยที่ผมต้องใช้ชีวิตคนเดียว
จนสมัยก่อนผมยังแอบสงสัยเลยว่า 




คนที่เค้านั่งกินข้าวคนเดียวที่โรงอาหารคณะนี่...เค้าจะรู้สึกยังไงวะ
คนที่บอกว่า ไปดูหนังคนเดียว....เค้าทำได้ยังไงวะ
คนที่ไปเที่ยวคนเดียว....เค้าไม่เหงาหรอวะ




คำตอบของความสงสัยของผมทั้งหมด 
เกิดขึ้นตั้งแต่ เริ่มทำงาน




หลังจากติดตามรุ่นพี่ออกไปทำงานได้น่าจะ 3-4เดือน
ผมก็ถูกให้ถอนสมอออกจากท่า ไปทำงานที่ไซต์คนเดียว
คนเดียวแบบ 
"คนเดียว" จริงๆ ครับ
ผม 1 คน กับลูกค้า 2-6 คนก็เคย
และสิ่งแรกที่ต้องปรับตัวเลยก็คือ...




การนั่งกินข้าวกับคนที่ไม่รู้จัก

อ้อ ไม่ถึงขนาดไม่รู้จัก แต่เพิ่งเจอกันไม่กี่ชั่วโมง
แล้วต้องทำทรงพูดคุยเล่นสนุกสนาน ไม่ให้เบื่อได้

ต้องระวัง Dead air ต้องศึกษาคนภายในไม่กี่ชั่วโมง
ว่าบทสนทนาไหนจะไปต่อได้ตลอดมื้ออาหาร



เชี่ยมากครับ....แรก ๆ ไม่ชอบเลย 
การกินข้าวกับคนไม่รู้จัก แม่งยากกว่ากินคนเดียวอีกเอาจริงๆ 
ทำให้ถ้าไม่จำเป็น ผมก็อาจจะไม่กินข้าวกับทางไซต์ 
และเลือกออกมาหาข้าวกินคนเดียวระหว่างทางแทน








นั่นละครับ ครั้งที่แรกผมได้คำตอบว่า 
คนที่นั่งกินข้าวคนเดียวเค้าจะรู้สึกยังไง
แรกๆ เขินมาก ไม่มีเหตุผล แต่เขินมาก ๆ ที่ต้องเดินเข้าร้านแล้วนั่งคนเดียว
สั่งอาหารมานั่งเงียบๆ คนเดียว 
รู้สึกตลอดเวลาว่า
"คนอื่นเค้าจะมองเรายังไงวะ"
"ทำไมไอ่นี่ต้องมานั่งกินข้าวคนเดียววะ"
"มันไม่มีเพื่อนเลยหรอ"

เรียกว่ากระอักกระอ่วนใจแปลก ๆ เลย



จนการกินข้าวคนเดียว ผ่านไปได้ซัก 4-5 ครั้ง
ไอ่ความรู้สึกนั่นก็เริ่มจางไปเอง
แล้วแทนที่ด้วยความรู้สึกสบายใจ และสงบแปลกๆ 
ยิ่งกับคนที่ต้องใช้ Social Battery มาตลอดทั้งวันแล้ว

ารนั่งเงียบๆ ไม่ต้องคิดหาเรื่องคุยกับใคร ไม่ต้องสนใจใคร
ไม่ได้คิดว่าเราจะกินช้าหรือเร็ว หรือเราจะกินอะไร คนอื่นจะชอบไหม

แม่งโคตรดีเลยครับ











หลังๆ ผมเลยเสพติดการกินข้าวคนเดียวมาก
มากจนบางครั้ง รู้สึกลำบากใจที่ต้องถามคนอื่นว่า "อยากกินอะไร"
ต้องแคร์ว่าเราจะกินตอนไหน เมื่อไหร่ ที่ไหน 
อยากจะนั่งแช่  หรือลุกไปเมื่อไหร่ก็ได้ 



ดังนั้น การนั่งกินข้าวคนเดียวสำหรับผม
เหมือนเป็นการกินข้าวแล้วได้พักผ่อนอย่างแท้จริง











แม้แต่เรื่องดูหนัง
อ่ะแน่นอนครับ ผมไม่เคยดูหนังคนเดียวมาก่อน ก่อนทำงาน
ไปกับแฟนไปกับเพื่อนกับฝูงตลอด
ทำให้การไปดูหนังอาจจะเป็นเลเวลสูงสำหรับผมในการทำคนเดียว



แต่พอทำงาน เฮ้ย! ผมดูหนังคนเดียวได้ครับ
เพราะเลิกงานจากไซต์มาคนเดียวบ่ายๆ วันพุธ
บัตรหนังมันถูกอ่ะครับ

จะรอแฟนไปดูตอนเย็น คนก็เยอะ เต็มอีก
ก็แวะดูหนังมันตอนบ่ายๆ ในราคาถูกมันซะเลย
แล้วอยากจะดูหนังบ้าๆ บอ ๆ หรืออะไรก็ได้ ไม่ต้องสนว่าใครจะชอบกับเราไหม



แต่ส่วนใหญ่ถ้าดูกับแฟนผมก็ไม่ดูหนังลดราคา
แต่จะดูหนังดีๆ ชนโรง ไม่ต้องรอลดราคา จัดไปเลยครับ 55555





เอาจริงๆ .... มันก็ไม่ได้เหงาซักเท่าไหร่ครับ
ความเหงา....มันมาเป็นบางทีบางครั้งบางจังหวะ
บางทีที่นั่งกินสุกี้คนเดียว ทั้งๆ ที่คนอื่นเค้ามากินเต็มโต๊ะครึกครื้น
บางทีนั่งกินปิ้งย่าง...อ่ะ อารมณ์เดียวกับสุกี้เลยครับ 

บางทีนั่งกินไอศกรีมในร้านคนเดียว
ทำไงได้อ่ะครับ ก็ช่วงบ่ายของวันธรรมดาคนมันน้อยดี
แล้วอยากกินตอนนี้......จะต้องรอถึงตอนไหน 55555










นี่แหละครับ อาชีพที่มีอิสระ 
กินฟรี น้ำมันฟรี อยู่ไม่ติดที่ ไม่จำเจ
แต่แลกมาด้วยความเหงา





สำหรับผม การเดินทางของความเหงา ยังก้าวไปเรื่อยๆ 
เหนื่อยบ้าง เบื่อบ้าง ประสาทแดกบ้าง
อยากลาออกก็บ่อย 55555
แต่ชีวิตมีค่าครับ....ค่าบ้าน ค่ารถ ค่าไฟ ค่าอะไรอีกมากมาย
เดินทางต่อไป....เดี๋ยวก็หายเหงาครับ










ปล. ภาพนี้ถ่ายทำไม ไม่เห็นจะสวยใช่ไหมครับ
คือผมไปวิ่งริมหาดตอน ตี 5.30 
จอดรถไว้จุดนึง เลยถ่ายรูปเอาไว้เผื่อ10Kผ่านไป สติจะไม่ครบแล้วหารถไม่เจอ 
5555555555555


ปล.2 สัปดาห์ที่แล้วไปอยู่ชลบุรีมา 3 วัน สดชื่นมากครับ


 



Create Date : 02 กันยายน 2569
Last Update : 2 กันยายน 2569 16:50:47 น. 10 comments
Counter : 300 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณหอมกร, คุณhaiku, คุณ**mp5**, คุณกะว่าก๋า, คุณtoor36, คุณThe Kop Civil, คุณmultiple, คุณNior Heavens Five, คุณcyberlifenlearn


 
การเดินทางของความเหงา ... อยู่กับตัวเองได้ก็ไม่เหงาแล้วค่ะ
สบายดีซะอีกอยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ไม่มีใครขัดใจ 555
คนเรา มาคนเดียวก็ไปคนเดียวอยู่แล้วจ้า



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 2 กันยายน 2569 เวลา:19:04:00 น.  

 
แต่ละอาชีพมันก็จะมีความจำเพาะของตัวเอง
ดูหนังคนเดียวประจำบางทีใช้คะแนนบัตร
เครดิตแลกดูฟรี บ่อยอยู่จ้าปริ้น คุ้มมาก




โดย: หอมกร วันที่: 2 กันยายน 2569 เวลา:20:02:05 น.  

 
เดี๋ยวผมมาอีกที


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 2 กันยายน 2569 เวลา:23:33:07 น.  

 
สมัยเรียนพี่ก๋าขึ้นชื่อเรื่องการไปไหนคนเดียว
และทำอะไรคนเดียวมากๆ
เรียกว่าไม่สนใจใครเลย
เพราะรู้ว่ากิจกรรมที่ตัวเองชอบ
ไม่เหมือนใครครับ 555

เพื่อนไปดูหนัง นั่งรถเที่ยวห้าง
พี่ก๋าขี่มอเตอร์ไซด์ไปเที่ยววัด
ไปให้อาหารปลาในแม่น้ำ นั่งมองเมรุเงียบๆ
ที่สิงสถิตหลักๆคือห้องสมุดในสถาบัน
ไปทุกที่ที่ไปได้ไม่ว่า่จะเป็นหอสมุดกลางหรือหอสมุดประจำคณะฯ

นี่แปลกใจมากเหมือนกันว่ามีเมียได้ยังไง
คือ ความจริงไม่น่าจะมีได้เลยครับ
เพราะหวงความโสดมากๆ 555

พี่ก๋าว่าสักพักน้องปริ๊นซ์จะชินและชอบความโดดเดี่ยวนะ
หมายความว่าเวลาอยู่กับแฟน หรือหลานสาว
ก็ไปได้ สนุกได้
แต่พออยู่คนเดียว เราก็น่าจะมีความสุขกับมันได้โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร

ขอให้หมาของน้องปริ๊นซ์หายป่วยเร็วๆนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 กันยายน 2569 เวลา:19:52:55 น.  

 
ตั้งแต่ตรงที่เขียนว่า คนที่เขานั่งกินข้าวคนเดียว.... ทั้งหมดนั่นผมผ่านมาหมดแล้วครับ ก็ธรรมดาๆ นะ

ก็นั่นแหละครับกินอาหารร้านไหนมันอาจไม่สำคัญเท่ากินกับใครก็ได้
สำหรับอินโทรเวิร์ตอย่างผมถ้าเจอแบบนั้นโคตรสูบพลังงานชีวิตในวันนั้นๆ เลยล่ะครับ

เราทำได้แค่ทนครับ ผมว่าในเรื่องของอาชีพ มันไม่ได้สนุกหรอกเราทำเพื่อเลี้ยงชีพตัวเราก็เท่านั้น


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 3 กันยายน 2569 เวลา:23:55:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 กันยายน 2569 เวลา:5:31:31 น.  

 
แวะมาเยี่ยมครับ


โดย: **mp5** วันที่: 4 กันยายน 2569 เวลา:10:33:25 น.  

 
โอ้ การเดินทางของความเหงา ก้มานะครับ
บางอาชีพนี่ ต้องทำงานคนเดียว ลุยเดี่ยวแบบ จอมยุทธ์นะครับ 555

แต่เรามี วิทยายุทธ์ วิชา คุยสะกด วิญญาณ ใครมาคุยกับเรา ก็จะเพลิดเพลิน ฟินกินฉ่ำๆไป

แต่อะไรที่ต้องฝืนทำ มันก้ไม่มีความสุขนะครับ ถ้าเราทำด้วยความชอบนี่
มันก็จะเพลิดเพลินมากๆเลยเชียวครับ

ของอาจารย์เต๊ะ เป็นอาจารย์พิเศษ นี่ ไม่มีเพื่อนร่วมงานเลยก็แทบจะว่าได้ เพราะไม่ได้มีห้องทำงานที่ต้องมานั่งทุกวัน
มาแค่สอน แล้วก็กลับ จะเจอเพื่อนๆ อาจารย์ก้แค่ ตอนกินข้าวกลางวันแค่นั้น

ตอนเช้า นี่ นั่งกินข้าวที่ โรงอาหาร มหาลัย คนเดียวทุกวัน เพราะมาตั้งแต่ 7โมง ไม่มีใครเค้ามากัน 555

ส่วนเรื่องดูหนัง สมัยก่อน จะเข้าโรงหนัง ก็เฉพาะตอนที่มีสาวๆชวนไปดูเท่านั้น แต่ก็ดูไม่ค่อยจะรู้เรื่อง สนใจแต่อย่างอื่นซะ 555

ตอนหลังทำโรงหนังที่บ้าน พบว่า ดูคนเดียวนี่มันสุดยอด
ไม่มีคนต้องเอาอกเอาใจ ระหว่างดู นุ่งอะไรมาดูก้ได้หมด
อยากกินส้มตำ ตอนปูปลาร้า ตอนดูก็ทำได้ ปากหอมสดชื่นทั้งวัน 5655

แต่ตอนทำงาน ตอนสอนนี่ ไม่เคยเหงา เพราะ เด็ก นศ แยะมาก
40 กว่าคน เหมือนจับปูใส่กระด้ง ไหนจะต้องสอนตามเนื้อหา
ไหนจะต้องไปช่วย นศ แก้ปัญหา เวลาติดขัดทำไม่ได้
ไหนจะต้อง คุยกับ อาจารย์ผู้ช่วย สาวๆอีก นัวกันตลอดเวลา555

ชีวิตเรา เดี๋ยวพอเลิกทำงาน แบบ อาจารย์เต๊ะแล้วนี่
ความเหงา ถึงจะมา หรือ ความบันเทิงจะมาก็ไม่รู้นะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 6 กันยายน 2569 เวลา:4:32:57 น.  

 
สวัสดีครับพี่ปริ๊นซ์
นึกถึงตอนที่ยังโสดเลยครับ ผมไปไหนมาไหนคนเดียว กินข้าวคนเดียว แบบช่วงเวลาที่มีความสุขมากช่วงหนึ่งเลยครับ
พี่ปริ๊นซ์เป็นยังไงบ้างครับ สบายดีไหมครับ?


โดย: Nior Heavens Five วันที่: 6 กันยายน 2569 เวลา:18:42:55 น.  

 
สวัสดครับน้องปริ๊นซ์
พี่มาเม็นต์ไว้ตั้้งแต่วันศุกร์แต่มันไม่ขึ้นนะครับ มาเม็นต์ใหม่ 555
พี่นี่ก็กินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว ไปเที่ยวคนเดียว อยู่คนเดียวจนชินละครับ ของพี่อยู่คนเดียวอย่างมีีความสขนะ อาจจะมีเหงาบ้างเป็นบางครั้ง แต่ต้องหากิจกรรมทำนะ ไม่ปล่อยให้ว่าง พี่ว่าข้อเสียของการอยู่คนเดียวเลย คือ ไม่มีใครให้ปรึกษา พูดคุย ปลอบใจ ต้องคอยปลอยใจตัวเอง ฮีลใจขั้นสูงสุด


โดย: The Kop Civil วันที่: 6 กันยายน 2569 เวลา:22:06:41 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]




* Engineer
* Guitar trainer
* Casual gamer



space
space
space
space
[Add จันทราน็อคเทิร์น's blog to your web]
space
space
space
space
space