นี่ไม่ได้แอบต่อว่าคุณแม่ตัวเองนะคะ
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะคุณธัญ

โอ้เรื่องแบบนี้ หลายครอบครัว ต้องลำบากใจ
บางที่ความหวังดีเกินไป ก็อาจจะกลายเป็น ทำร้ายคนอื่น หรือ คนที่เรารักได้เลยนะครับ

ชีวิตคนเรา นี่ ลูกคนจะอ่อนแอ ที่สุดเลยมั้งครับ
กว่าจะช่วยตัวเอง หากินเองได้ นี่ ใช้เวลาแยะมาก

นึกถึง พวกสัตว์ เลี้ยงลูก เดี๋ยวๆ พ่อแม่ ก็จากไป
ลูกโตแล้วก็ ต้องใช้ชีวิตเองมั่ง ไม่ต้องมาสอนกันตลอดชีวิตหรอกนะครับ

ธรรมชาติ มีวิถีทางอยู่ ชีวิตที่แข็งแรง แข็งแกร่งยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง เท่านั้น ถึงจะอยู่รอดปลอดภัยนะครับ

ยุคนี้ สว.ต้องพูดน้อยๆครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

"กฎอีกา" อันนี้น่าจะเป็นกันทุกบ้านครับพี่ 555
บางครั้งความหวังดี เหตุผล คำอธิบายของพ่อแม่
ก็คล้ายคำบ่นที่วัยรุ่นไม่อยากฟัง 5555

เงียบและรับฟัง
น่าจะเป็นวิธีที่ดีกว่าครับ

คือเข้าใจแหละครบว่าหวังดี แต่บางเรื่องประสบการณ์ของยุคๆ หนึ่งมาใช้กับอีกยุคๆ หนึ่งมันใช้ไม่ได้ก็มีเยอะครับ

ได้ไปอ่านที่คุณธัญ
ขยายความไว้ที่บล็อกคุณก๋าแล้วค่ะ
วันนี้ยังไม่ได้ดื่มกาแฟเลยค่ะ
ของคุณธัญเป็นกาแฟฝาน้ำเงินเหมือนเดิมมั๊ยคะ
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ

ความคิดนำมาซึ่งความทุกข์ได้จริงๆครับ
คิดถึงอดีตก็ทุกข์ถึงสิ่งทีเ่กิดขึ้นไปแล้ว
คิดถึงอนาคตก็ทุกข์กับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น
ทั้งสองแบบทุกข์พอกันเลยนะครับ

ห้ามยากที่สุดคือ ความคิดและปากของคนค่ะ คุณธัญ ใครจะคิดอะไรพูดอะไรตามสะดวกเลย
พูดดีศรีแก่ปาก พูดไม่ดีปากจะมีสีตามมาได้
บางทีพยายามชี้แจงยิ่งเหนื่อยไปอีก ถ้าเป็นผู้ใหญ่ที่เราทำอะไรไม่ได้ ต้องร้องขอความเป็นธรรมจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ท่านช่วยแก้ไขให้นะคะ ลองดู

ถ้าคนนอกบ้านใครอยากพูดอะไร จริงเท็จก็ตามสะดวก แต่กว่าจะวางใจลงแบบนี้ได้ก็ ฮึ่มๆหลายครั้งนะคะ
วันก่อนช่างก่อสร้างมาทำบ้านใกล้ๆ เห็นพวกเราเดินผ่าน เขาพูดเรื่องโกหกด่าว่าชื่อเสียงของเรา ลอยมาดังๆ นึกอยากเข้าไปปรับความเข้าใจ แต่ก็อย่าเลย ปากเขาอยากพูดอะไรก็พูดไป ถ้าเราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูด เขาก็ได้ผิดบาปไปเองนะคะ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

วันนี้ไปใส่บาตรมานำบุญมาฝาก
กทม. ฝนตกแต่เช้าค่ะคุณธัญ
มีความสุขมากมายวันนี้นะคะ

อาจารย์เต๊ะ ว่า เรื่อง น้ำหนักขึ้น น่าจะมาจาก
พวกเบเกอรี่ และ น้ำตาม คาเฟ่ ต่างๆมากกว่า ทุเรียน อีกนะครับ 555

แต่คุณธัญยังผอมอยู่ ยังไม่มีอะไรน่าห่วงนะครับ

ส่วนเรื่อง คดี เกี่ยวกับ เด็ก นี่ เกิดขึ้นเรื่อยๆ
นะครับ เดี๋ยวซักพัก เรื่องก็จะเงียบๆไป
ทิ้งไว้แต่ ความโศกเศร้า ของ ครอบครัวผู้สูญเสียนะครับ

บางครั้ง
ปัญหาบางเรื่อง
ก็ยากที่จะแก้ไขจริงๆครับ
เลยต้องใช้ "เวลา" แก้ไข เยียวยา

พ่อพี่ธัญน่าจะนึกถึงความหลัง
ซึ่งผมว่าคนสูงวัยน่าจะเป็นกันหมด
นึกถึงตอนเแป็นเด็ก นึกถึงรถคันแรก
นึกถึงบ้านหลังเก่า ฯลฯ

ที่สำคัญการเล่าความหลัง
แล้วมีคนฟัง
ทำให้มีความสุขมากๆเลยครับ

ผมเคยไปเที่ยวบ้านเพื่อน
ผมเห็นยายของเพื่อนนอนอยู่บนเตียง
ยายแก่มากแล้ว
ลุกเดินไม่ไหว
ผมชวนคุย
จนยายหล่าความหลังตอนสาวๆให้ฟัง
สีหน้าแววตาของคุณยาย
เหมือนกลับไปเป็นเด็กสาวคนนั้นอีกครั้งเลยครับพี่

ผมนั่งฟังคุณยายเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้นานเกือบชั่วโฒง
จนตอนกลับ เพื่อนผมมาแอบถามเลย
ว่าผมไปคุยอะไร
ทำไมยายดูมีความสุข พูดไม่หยุดเลย
ปกติแกไม่ค่อยยอมพูดอะไรกับใครเลย 555

สวัสดีครับ
เพิ่งรู้จักกฏของอีกาก็ตอนนี้ล่ะครับ ส่วนตัวแล้วก็เห็นด้วยนะครับ ผู้ใหญ่บางคนก็อาจจะไม่รู้ตัวหรอกว่า บางครั้งสิ่งที่ตัวเองพบเจอมากับช่วงเวลานี้มันอาจจะปรับใช้ไม่ได้แล้ว ผมเองก็เติบโตมาในสิ่งแวดล้อมที่เรียกว่าคุณพ่อคุณแม่ผมยังมองผมเป็นเด็กตลอดเวลา จนบางครั้งรู้สึกเลยว่าบางสิ่งบางอย่างที่ท่านพูดมันไม่สอดคล้องกับสภาพสังคมยุคนี้เท่าไหร่

แต่ก็อย่างว่า คนแต่ละยุคสมัยก็มีความคิด มีหลักการเป็นของตัวเองซึ่งไม่ใช่ว่าจะเปลี่ยนแปลงกันง่ายๆ เวลาสื่อสารกันก็ต้องคิดให้รอบคอบก่อนที่จะพูด ซึ่งผมก็ยอมรับอยู่ว่าบางทีก็เหนื่อยครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

หวัดดีค่ะคุณธัญมาประจำการแล้ว
มีความสุขมากมายวันนี้นะคะ

ดีใจกับคุณแม่ของพี๋ธัญด้วยนะครับ
ที่ท่านไม่ได้มีอะไรต้องรักษาเพิ่มอีกแล้ว

พออายุมากขึ้น
เข่า ข้อต่อต่างๆก็มีปัญหากันทุกคนเลยทีเดียวครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

ของ อาจารย์เต๊ะ ก้ รักษา 2 รพ เหมือนกันครับ
แต่ที่เหนื่อยหนัก น่าจะเป็น ศิริราช รอไม่เท่าไหร่ แต่หาที่จอดรถยากนี่แหละนะครับ ของอาจารย์เต๊ะ หมอนัดเดือนหน้า ถ้าจำไม่ผิดนะครับ

ของ อาจารย์เต๊ะ แค่ขับอยู่ใน กทม แต่ของคุณธัญนี่ข้ามมาหลาย จังหวัดเลยนะครับ น่าจะ เหนื่อยน่าดูนะครับ

วันนี้วันพระทำบุญกับพระในบ้าน
ดีแล้วค่ะคุณธัญ เรื่องหกล้มนี่
ถ้าเจ้าตัวไม่ระมัดระวังคนดูแล
ระวังแค่ไหนก็ไม่รอดค่ะ
สำคัญอย่าให้สะโพกหักจะเป็นเรื่องใหญ่
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ

ไม่ว่าความสัมพันธ์ไหนๆ
ชีวิตก็ยังเป็นของเรา
.
.
เห็นด้วยเลยครับพี๋ธัญ

โชคดีมากๆเลยครับพี่
ที่คุณแม่ไม่ไ่ด้บาดเจ็บอะไร
พ่อผมเองก็ล้มไปแล้วหลายรอบ
เดือนที่แล้ว ล้มเพราะเวียนหัว
ตกใจกันทั้งบ้านเลยครับ
เพราะพ่อล้มเสียงดังมากๆ
โชคดีที่ไม่เจ็บอะไรครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

อย่างคุณธัญว่าที่บล็อกคุณก๋า
เขาเรียกดูรุ่นพ่อรุ่นแม่ไว้เป็นบทเรียน
แล้วมาแก้ไขที่ตัวเองนะคะ
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ

ผมว่าบางครั้งการเงียบเป็นสิ่งดีที่สุดเลยครับ
อย่างของผมพ่อกับแม่เป็นคนพูดเยอะมาก ๆ ครับ คอยสอนโน้น สอนนี่ ผมได้แต่ฟังอย่างเดียว มีเถียงบ้างบางครั้ง แต่พอทั้งสองท่านไม่อยู่แล้ว เราก็อยากได้ยินเสียงมาก ๆ เลย แต่ไม่ได้ฟังเสียแล้ว

ก่อนจะเบา
ก็ต้องเคยแบกหนักๆมาก่อน
ผมว่าหลายสิ่งในชีวิต
เราต้องเจ็บก่อน
ถึงจะรู้ว่าต้องทำยังไงให้ตัวเองไม่เจ็บนะครับ

ถ้ามองย้อนกลับไป
ก็มีหลายอย่างที่ผมอยากแก้ไขตัวเองเหมือนกัน
แต่พอคิดอีกที
ก็เพราะพลาดแบบนั้น
เราจึงได้เรียนรู้แบบนี้

พ่อผมล้มไป 3-4 รอบแล้วครับ
ตั้งแต่รักษาสโตรก
น้ำตาลค่อนข้างสวิงด้วย

เวลาอายุมากขึ้น
เรื่องล้มนี่เรื่องใหญ่จริงๆครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

555 ต้องทำบุญ หนักขนาดไหน ถึงจะได้กิน ทุเรียนเมืองนนท์ ลูกละหมื่น ครับนี่ อาจารย์เต๊ะ จะได้ทำมั่ง 555

ของ อาจารย์เต๊ะ ศิริราช ไปเดือนหน้า นัดพร้อมกัน 2หมอเลยด้วย
ถ้าผลเลือดไม่ดี โดนด่า ก็ด่า คู่เลยนะครับ 555

ความคิดของเรานี่น่ากลัวจริงๆครับ
มันเป็นได้ทั้งกรงขัง
และเป็นประตู
ขึ้นอยู่กับความคิดของเราจริงๆครับ

น้ำตาลในเลือด 117 ตัวเลขดีมากครับพี่
แต่ลดยาเองไม่ได้นะครับพี่
เดี๋ยวโดนหมอดุ 5555

ขอบคุณข้อคิดดีๆ นะคะ

ปล.คนไหนไม่ดี ก็ต้องถอยออกมา ถ้าทำได้ค่ะ เรื่องเพื่อนซีก็เช่นกัน

สวัสดีครับพี่ธัญ

เอาจริงๆ ผมก็เจอคำพูดที่กดดันมาเหมือนกันครับ
คือ เข้าใจแหละว่าคือความหวังดี บางทีเหมือนแค่คำพูดธรรมดา พยายามจะไม่ฟัง แล้ว แต่พอเข้าหูบางทีก็อดรู้สึกไม่ได้จริงๆ ครับ

5555 แต่พยายามคิดครับว่า เค้าหวังดีแหละ บ่นๆ คือหวังดีแหละ นี่ไม่มีใครบ่นเราขนาดนี้เลยนะ เพราะเค้ารักเรามากแหละ
บางทีผมเถียงนะ 55555 แต่โดนหงายการ์ด “พ่อแม่สูงกว่าลูก ลูกไม่มีสิทธิ์พูด” ผมก็อ่ะ...โอเค๊ ตามนั้น เอาหมาไปเดินเล่นดีกว่า 55555555


จากบล๊อก
ทริปนี้เป็นทริปที่รู้สึกได้พักผ่อนจริงๆ ครั้งแรกในรอบหลายๆ ปีเลยครับ
ตลอดทริป ทำสิ่งที่อยากทำ ถอดสมอง ไปทำอะไรที่อยากทำ ไม่ต้องสนใจเวลา ไม่ต้องสนใจเรื่องบนฝั่ง

ทัวร์ รพ นี่ เพลียนั่งรอแน่ๆ ใช่ไหมครับ
ไม่เป็นไรนะครับพี่ธัญ พักเติมกาแฟ ก่อน

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

พักนี้ไม่ได้ไปคาเฟ่เหรอคะ
ไม่เห็นคุณธัญนำรูปแก้วกาแฟมาฝาก
อ้อ เมเจอร์แมคโครชัยนาทเปิดแล้ว
เดี๋ยวจะแนะนำหนังให้ไปดูนะคะ
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ

555 คุณธัญ ก็ว่าไปนะครับ 555

สมัยเด็ก อาจารย์เต๊ะเกิดมาเป็นลูกคนจนนะครับ
เด็กๆนี่ ของหวานที่ดีที่สุดคือ น้ำแข็งใส ราดน้ำแดง
พวกเค้ก เบเกอรี่ ไม่เคยรู้จักเลย

งานวันเกิด ไม่เคยมีกะเค้าด้วย อาหารหลักบางวัน แม่ซื้อลูกชิ้นปิ้งมาให้ไม้นึง ถ้ากินลูกชิ้นหมด ต้องเก็บ น้ำจิ้มไว้คลุกราดกินข้าวกับลูกชิ้น พูดไปน้ำตาคลอ อิอิ

คุณธัญบอก เออ เดี๋ยวข้าจะบอก คุณปัญญาปันสุข เค้าให้ก้แล้วกัน ป้าด 555

ว่าแต่ว่า ปลาสด ปลาอะไรแล้วเอามาทำเมนูอะไร
แต่ปลาเกลือ นี่แถวบ้านเรียก ปลาเค็ม ไม่รู้เหมือนกันหรือเปล่านะครับ เอามาทอดกินกับ แกงส้ม หรือข้าวต้ม อร่อยเหาะเลยเชียวครับ

เมื่อวานลืมแวะมาลงชื่อแหละค่ะ
แต่ก็ไปหาหมอช่วงบ่ายนะคะ
ติดตามผลเรื่องเข่ายังเดินไม่ค่อยปกติค่ะ
แต่ตัวเองไม่ค่อยได้เห็นตัวเอง
เลยไม่ทุกข์อไรเท่าไหร่
ป.ล. อย่าลืมอัพบล็อกนะคะ

บางคน "พ่นคำพูด" จริงๆครับพี่ธัญ
เวลานั่งฟังยังเพลียเลย

กับอีกอย่างคือ พวกที่ชอบเม้นท์ไปเรื่อยในโซเชี่ยล
ด่าคนอื่นแบบไม่มีเหตุผล
อันนี้ก็เพลียพอกัน

ปล. ผมเองแทบจะไม่ได้ใช้เงินอะไรแล้วครับ
มีแต่ลูกกับเมียที่สนุกสนานกับการช้อปปิ้งครับ 555

อ่านทั้งข้อเขียน
และคอมเม้น
ได้แง่คิดเลยค่ะคุณธัญ