หวานเย็นผสมโซดา | รวิวารี | Mahal Kita | NamPhet
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2555
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
29 พฤษภาคม 2555
 
All Blogs
 
ล่องกัลปาลัย : หมอกมุงเมือง

ล่องกัลปาลัย : หมอกมุงเมือง


ชื่อหนังสือ : ล่องกัลปาลัย (๒ เล่มจบ)
เขียนโดย : หมอกมุงเมือง
พิมพ์รวมเล่มครั้งแรก : มีนาคม ๒๕๕๕
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
จำนวน ๖๙๔ หน้า ราคา ๕๐๐ บาท


กระซิบก่อนอ่าน

   อีกเนิ่นนาน ปานใด จักได้ครอง
ฤๅเราสอง ต้องห่างกัน ชั่วกัลปา
“ ทุกอย่างที่จารจดลงไปด้วยหัวใจ จักได้รับการตอบรับด้วยหัวใจเดียวกัน ”
ข้าคือผู้เลือกมรรคาของตัวเองด้วยการ...จรดล
แลกัลปาลัยนี้ จะพาข้าจรดลไปสู่ปลายทางปรารถนาที่ข้าค้นหา รอคอย
ข้ารู้ข้าจำ ! ทุกสิ่งจะเกิดขึ้นจากการเลือกของข้า...เพียงผู้เดียว
ทั้งบุพมนตรา และปัจฉิมมนตรา นี้
ทุกอย่างจะเริ่มต้น ฤๅสิ้นสุดลง ก็ด้วยตัวของข้าเองเท่านั้น
บัดนี้... ทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้นในทันที เมื่อข้าพร้อม

   ด้วยชีวิต วางลง ณ ตรงนี้   ทุกสิ่งพลี เลือดเนื้อ เพื่อค้นหา
เพียงหนึ่งนาง กลางฝัน กัลปา   แม้นนิทรา ณ ฝั่งฝัน นิรันดร

   เสียงสังวัธยายเวทยาท่วงทำนองแห่งบุพมนตรา กระหึ่ม
เรือนกายสูงสง่าลอยละลิ่งดิ่งลึก เริ่มแล้ว ! การจรดล...สู่กัลปาลัย
เพื่อดั้นด้นตามหานางเดียวที่สัญญา
และเพื่อเอาทั้งชีวิตแลกกับสิ่งเดียวที่ค้นพบแล้ว นั่นคือความรัก !


ขอบคุณรายละเอียดและภาพปกจาก... ณ บ้านวรรณกรรม ... นะคะ




แวะเคาะประตูร้านหนังสือ







เขียนความรู้สึก...บันทึกหลังอ่าน

   ล่องกัลปาลัย เป็นนิยายที่บอกเล่าเรื่องราวโดยมีเหตุการณ์เชื่อมต่อกันสามช่วงกาลเวลา คือ เหตุการณ์ในปัจจุบันที่ดำเนินเรื่องโดย ปีระกา วงศ์วนา นักเขียนแนวสืบสวนสอบสวนฉายานาม เทพธิดาพยากรณ์ และ ผู้กองคมจักร จักษุราช นายตำรวจหนุ่มอนาคตไกล เจ้าของคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง สี่สาวตระกูลอาชาวีรชัย ซึ่งปีระกานำไปเรียบเรียงเป็นนิยายชื่อ กุหลาบอาเพศ โดยอาศัยคำบอกเล่าจากปากของวิญญาณ คุณกรรณิการ์ นักธุรกิจสาวและทายาทคนโตของตระกูล เหตุการณ์ในจินตนิทานดำเนินเรื่องราวโดย เจ้าหญิงมณีเรขา ธิดา องค์พรหมทัต กษัตริย์แห่ง วิเทหนคร ซึ่งถูก สิงหาเมฆินทร์ กษัตริย์ใจโหดแห่ง โรมพิสัย นำกองทัพ หุ่นพยนต์ เข้ายึดครอง และเหตุการณ์ในยุคสงครามโลกครั้งที่ ๒ ประมาณปี พ.ศ.๒๔๘๐-๒๔๘๕ คุณผอบแก้ว บุตรี พระยาพิทักษ์พนาลัย เป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ หลวงอนุรักษ์วนาดร ถูกขังอยู่ใน กัลปาลัย ไม่อาจจรดลกลับมายัง อิสรภพ ได้ ทว่า เฒ่าอาตม์ ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ ผู้กุมความลับเกี่ยวกับล่องกัลปาลัยได้พยายามติดตามหาทายาทของ หลวงอนุรักษ์วนาดร ซึ่ง เฒ่าอาตม์ เชื่ออย่างไม่สงสัยใด ๆ เลยว่า ทายาทที่เฝ้าตามหานั้นคือ ทวารันตร์ ผู้ปลดปล่อยทุกชีวิตที่ติดในบ่วงกัลปาลัย

   ด้วยความที่มีหลายเรื่องราว หลายมิติทับซ้อนกันทำให้ยากต่อการหยิบยกมาเล่าสู่กันฟังเป็นที่สุด และความสนุกก็ทำให้ยากที่จะวาง ล่องกัลปาลัย แล้วหันไปให้ความสนใจสิ่งอื่นใดได้ โดยเฉพาะกลวิธีทิ้งปมปัญหาไว้ให้ลุ้นว่าบทต่อไปจะดำเนินไปเช่นไร ยิ่งทำให้ยากที่จะวางได้ลงจริง ๆ ค่ะ

   ที่ประทับใจมาก ๆ ในเรื่องนี้เห็นจะเป็นการใช้ภาษาค่ะ อาจารย์ศราวุฒิ เลือกสรรการใช้คำได้สละสลวยมาก ๆ ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง ไม่ต้องมากเลยค่ะ...เพียง บทนำ ก็ต้องปรบมือดัง ๆ ด้วยความชื่นชมเสียแล้วกับการพรรณนาฉากการเสกสร้างมหาปราการแห่งเปลวอัคนี ไม่เชื่อลองอ่านตัวอย่างดูสักนิดเป็นการเรียกน้ำย่อยก็แล้วกันนะคะ...

   ทันทีเมื่อเขาวาดลำแขนออกไปสุดล้า พร้อมกับคลายกำมือผงธุลีทรายในฟายมือกำสุดท้ายก็ปลิวว่อนคลุ้งกระจายตามกระแสลม จากนั้นมหาวาตะก็พัดให้มันปลิวย้อนกลับไปยังทิศทางเบื้องหลัง ณ ห้วงเวลานั้นเอง ปรากฏการณ์อันมหัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น
   เพลิงกองมหึมาลุกโชตนาการ ก่อกำเนิดเป็นมหาปราการแห่งเปลวอัคนีสีเฉดตะวัน ค่อยวาดไล้ลามเลียขึ้นระบายขอบฟ้าครามจนสว่างเรืองรองไปทั้งผืนคคนานต์


   แค่ร้อยแก้วยังไม่ซึ้งพอค่ะ ต้องต่อด้วยร้อยกรองบทนี้เลยค่ะ

   ...หากต้องตื่น เดียวดาย ในโลกนี้
แม้นมั่งมี มั่นคง อสงขัย
เรืองฤทธา มหาสาล สักปานใด
ฤๅเกรียงไกร ฉกาจแกร่ง แรงพลัง
   จักขอแลก ทุกสิ่งสรรพ อันยิ่งใหญ่
เหลือเพียงใจ ดวงนี้ ที่มุ่งหวัง
ต่อให้เมฆ หมดฟ้า เลือนมาบัง
ไม่หยุดยั้ง จรดล ดั้นด้นมา
   ด้วยชีวิต วางลง ณ ตรงนี้
ขอยอมพลี เลือดเนื้อ เพื่อค้นหา
เพียงหนึ่งนาง กลางฝัน กัลปา
แม้นนิทรา ณ ฝั่งฝัน นิรันดร


   โอ๊ย ! หวานจับใจเลยค่ะ โชคดีนะคะที่อาจารย์ใส่น้ำตาลในปริมาณที่พอเหมาะไม่มากเกินไป ด้วยการสลับฉากไปมา ระหว่าง จินตภพ กับ อิสรภพ แถมสอดแทรกเรื่องราวการฆาตกรรมไว้อีกต่างหาก ไม่อย่างนั้นคนแพ้ความหวานอย่างหวานเย็นคงแย่ไปเหมือนกันค่ะ

   ส่วนตอนจบก็เป็นอะไรที่ชวนให้ตะลึงกับความจริงที่เพิ่งเปิดเผย... แท้ที่จริงแล้ว... กัลปาลัย...ดำเนินขึ้นด้วยตนเอง ตั้งอยู่ และดับสิ้นไปด้วยตัวเอง ไม่ต่างกับสรรพสิ่งที่ถือกำเนิดขึ้นในโลก เพียงแต่การดับสูญของมันเนิ่นนาน ยาวไกลเหนือกว่าในช่วงชีวิตของใครคนใดคนหนึ่งจะประจักษ์...
   ...
   แลด้วย... กฎแห่งกัลปาลัย !
   ทุกอย่างย่อมเสื้อมสลายลงด้วยตัวมันเอง เมื่อถึงวาระนั้นเอง...


   แนะนำนะคะสำหรับใครที่เคยชื่นชอบ สาปพิษฐาน และ เหรียญนิรมิต มาก่อน รับรองค่ะว่าต้องชอบ ล่องกัลปาลัย ไม่น้อยไปกว่ากัน ด้วย การ ‘จร’ ได้ดั่งใจ ‘ดล’ บันดาล นั้นช่างเป็นอะไรที่น่า จรดล ตามไป... อย่างที่สุดเลยล่ะค่ะ







Create Date : 29 พฤษภาคม 2555
Last Update : 5 มิถุนายน 2555 19:45:57 น. 6 comments
Counter : 2286 Pageviews.

 
ชอบเหมือนกันค่ะเรื่องนี้ ลึกลับในแบบแปลกๆ ที่ต่างออกไปจากเรื่องลึกลับเรื่องอื่นๆ ของนักเขียนคนอื่นที่เคยอ่านค่ะ ที่ชอบที่สุดของงานของ หมอกมุงเมือง สงสัยคงเป็นการบรรยายค่ะ ปกติชอบอ่านเรื่องที่บรรยายเยอะๆ อยู่แล้ว ก็เลยติดใจทุกเรื่องเท่าที่อ่านของอาจารย์หนุ่มเพราะบรรยายเยอะดี แถมภาษาก็ดีมากด้วย อ่านแล้วเห็นภาพตามเลยค่ะ

(หวังว่าคงพิมพ์ไม่ผิดนะคะ ตัวอักษรสีชมพูอ่อนบนพื้นลายสีเดียวกันนี่อ่านยากจริงๆ ค่ะ)


โดย: กุลธิดา (kdunagin ) วันที่: 30 พฤษภาคม 2555 เวลา:9:29:12 น.  

 
เห็นด้วยค่ะว่าภาษาสละสลวย...เข้าใจว่า ใช้ตัวสะกดอย่างโบราณ ในคำว่า มหาสาล

คงต้องอ่านเหรียญนิรมิตก่อน...


โดย: พุดน้ำบูศย์ IP: 115.31.141.3 วันที่: 31 พฤษภาคม 2555 เวลา:15:40:04 น.  

 
วันหยุดนี่จะไปซื้อค่ะ เมื่อบ่ายไปเล็งๆไว้แล้ว
มีลดราคา 20% ในมข.


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 31 พฤษภาคม 2555 เวลา:15:50:54 น.  

 
คุณกุลธิดา (kdunagin) : เห็นด้วยเลยค่ะ บทบรรยายของอาจารย์ศราวุธนี่ทำให้เห็นภาพชัดเจนเลยค่ะ แถมภาษาก็ยังสละสลวย เนื้อเรื่องชวนติดตาม อ่านเพลินเลยล่ะค่ะ

คุณพุดน้ำบุศย์ : เหรียญนิรมิตเป็นอีกเรื่องที่น่าอ่านมาก ๆ เลยล่ะค่ะคุณพุดน้ำบุศย์

คุณกล้ายางสีขาว : ไม่ทราบว่าซื้อมาหรือยังคะคุณบอล ถ้ายัง... หวานเย็นให้ยืมก่อนมั้ยคะ ?


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 5 มิถุนายน 2555 เวลา:19:50:48 น.  

 
เห็นคนเชียร์นามปากกานี้หลายคนแล้วค่ะ ถ้าจะเริ่มอ่าน เริ่มจากเรื่องไหนก่อนดีคะ (อยากลองดูก่อน ไม่ค่อยกล้าเสี่ยง) ขอเรื่องที่มีความหวานซักหน่อยก็จะดีนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่า..


โดย: หวัน (หวันยิหวา ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:43:22 น.  

 
คุณหวัน (หวันยิหวา) : อืม... หวานเย็นไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรน่ะค่ะคุณหวัน คือ... หวานเย็นเป็นโรคแพ้น้ำตาลในนิยายน่ะค่ะ ไม่ถึงกับอ่านไม่ได้ แต่ถ้านักเขียนฝีมือไม่เข้าขั้นจริง ๆ ดำเนินเรื่องให้จับจุดอ่อนได้ว่าบกพร่องตรงไหน อาทิเช่น นางเอกเก่งกล้าสามารถเป็นนักกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวระดับสายดำ จัดการเหล่าร้ายให้หมอบราบคาบแก้วได้นับสิบในเวลาชั่วพริบตา แต่ดันมาแพ้ให้พระเอกที่ไม่ได้มีศิลปะป้องกันตัวดีเข้าขั้นที่เรียกว่าแก้ทางกันได้ แต่แค่พระเอกออกแรงดึงตัวเข้ามากอดนิดหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่ชอบแต่กลับต่อสู้ไม่ได้ ปล่อยให้พระเอกกอดแล้วกอดอีกอยู่นั่น หรือเหตุผลใด ๆ ที่ไม่สมเหตุสมผล ทว่าเขียนเพื่อให้มีฉากหวาน ๆ กุ๊กกิ๊กของพระเอก-นางเอก หวานเย็นจะเกิดอาการงึมงำ ๆ บ่นเป็นหมีกินผึ้งอะค่ะ ฉะนั้น บางเรื่องหวานนิดหวานหน่อย หวานเย็นก็อ่านได้อะค่ะ

สำหรับผลงานของอาจารย์ศราวุธ เรื่องที่หวานเย็นชอบจะเป็น 'ทวารบถ' กับ 'ฝันร้ายกลางฤดูร้อน' น่ะค่ะ ถามว่าหวานไหม...ก็ไม่นะคะ แต่ความสนุกนี่หวานเย็นรับประกันค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:0:24:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

หวานเย็นผสมโซดา
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]




คนขี้เหงา...เจ้าน้ำตา
ใช้ชีวิตเหว่ว้าบนโลกกว้าง
ท่ามกลางความวุ่นวาย...สบายดี
New Comments
Friends' blogs
[Add หวานเย็นผสมโซดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.