"ชีวิต คือคู่ตรงข้ามของความตาย"
"ชีวิตคือคู่ตรงข้ามของความตาย" เป็นโจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 402
ผู้ตั้งโจทย์ คือ คุณ กะว่าก๋า
คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
เวลาคิดถึงชีวิต คุณนึกถึงอะไร และเมื่อพูดถึงความตาย คุณนึกถึงอะไร ทั้งสองสิ่ง
มีความเชื่อมโยงกันอย่างไรบ้าง
ในความเป็นจริง ชีวิตของคนเรา เกิดมาก็ต้องคู่กับความตาย เพราะคนเราเกิดมา
ก็ต้องตายกันทุกคน ไม่มีใครหนีพัน
ความตายแน่นอน ค่ะ นี่เป็นความจริงที่ไม่มีใครจะรอดพ้นจากความตายได้เลย
เพียงแต่เราไม่รู้ว่า เราจะตายเมื่อไร เท่านั้นเอง
ดังนั้น ยามที่เรายังมีชีวิตอยู่ จึงควรต้องหมั่นสั่งสมเสบียงบุญเอาไว้ เพราะการเกิด
เป็นมนุษย์เท่านั้น ที่มีโอกาสได้สั่งสมเสบียงบุญไว้ เท่านั้น
จึงไม่ควรจะประมาทโอกาสที่เราได้รับ ค่ะ
จุดประสงค์ของผู้ตั้งโจทย์นี้ คือ ต้องการให้ผู้เขียน เล่าถึงความรู้สึก ดังนี้
ข้อแรกเมื่อคิดถึงชีวิตของตนเอง เราจะนึกถึงอะไร
ข้อ 2 เมื่อพูดถึง ความตาย เรานึกถึงอะไร
ข้อ 3 ชีวิตและความตาย นั้นมีความเชื่อมโยงกันอย่างไรบ้าง
ข้อแรก เมื่อคิดถึงชีวิตของตัวฉันเอง ฉันนึกถึง สิ่งแรกที่ฉันคิดถึง คือ ชีวิตฉัน พ่อแม่
เป็นผู้ให้มา นึกถึงเมื่อฉันโตขึ้น ก็เป็นหน้าที่
ที่จะต้องเลี้ยงดูผู้ให้กำเนิด ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เป็นวัฏจักรของชีวิตที่สิ่งมีชีวิต
ที่สมควรต้องประพฤติเช่นนี้ ถึงปัจจุบันศีลธรรมเสื่อม
ลูกทอดทิ้งพ่อแม่ผู้สูงอายุมากมาย บ้านพักคนชรามีมากมายหลายแห่ง
ถือเป็นสังคมผู้สูงอายุเสียแล้ว น่าเศร้ามาก ค่ะ ที่วัฒนธรรมดี ๆ
ความกตัญญูต่อพ่อแม่นับวันจะสูญหายไปจากสังคมไทย
ข้อ 2 เมื่อพูดถึงความตาย ฉันคิดถึง เรื่อง ความเป็นจริงของชีวิต คิดถึงเรื่อง อนิจจังไม่เที่ยง
และยอมรับว่า คนเราเกิดมาก็ต้องตาย แน่นอน
ไม่มีใครที่จะหนีพ้นจากความตายไปได้ ทุกคนถ้ายอมรับความจริงเช่นนี้ เราก็จะ
ไม่กลัวความตายและไม่ทุกข์ใจเมื่อเวลานั้นมาถึง ค่ะ
ข้อ 3 ชีวิตและความตายนั้น มีความเชื่อมโยงกันอย่างไร ความเชื่อมโยงอย่างเห็นได้ชัด คือ
ทุกคนต้องเจอกับความตาย แน่นอน ค่ะ ไม่มีใครที่จะหนี
จากความตายได้ ค่ะ เพียงแต่ว่า ความตายจะมาเยือนเราเมื่อใด ไม่สามารถรู้ได้ อายุ ยืน
อายุสั้น ก็ไม่ใช่ตัวกำหนดความตายได้ ตัวตน (ร่างกาย สังขาร )ก็ร่วงโรย
ไปตามกาลเวลา เมื่อสังขารไปไม่ไหวแล้ว วาระสุดท้ายที่มาเยือน ก็คือ ความตาย
แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นเช่นนี้ นะคะ ความตายอาจมา
เยี่ยมเยือนเราด้วย อุบัติเหตุที่ไม่อาจคาดเดาได้ หรือ โรคภัยร้ายแรง หรือภัยธรรมชาติ
ที่คร่าชีวิตไปก็มากมาย เป็นต้น ชีวิตกับความตาย
จึงอยู่ใกล้ชิดกันทุกวินาที จึงไม่ควรประมาทในการสั่งสมเสบียงบุญกันไว้ เป็นดีที่สุด ค่ะ
ไม่มีใครรู้ว่า ความตายพรากเราไปแล้ว เราจะไปไหน
ไม่เคยมีใครเคยไป (ถึงจะมี ตายแล้วฟื้น ก็เป็นเรื่องเล่า เราไม่ได้ประสบกับตัวเอง) ดังนั้น จึงไม่ควร
ประมาทในตอนที่มีชีวิตอยู่ ทำดีละชั่วไว้ ไม่เสียประโยชน์ แน่นอน นะคะ
ฉันได้เขียน ตะพาบ ตามจุดประสงค์ของผู้ตั้งโจทย์ ตามความเห็นของฉัน เห็นด้วยหรือไม่
วิจารณ์แสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนกันได้ นะคะ สวัสดี ค่ะ
| Create Date : 30 พฤษภาคม 2569 |
| Last Update : 31 พฤษภาคม 2569 8:40:29 น. |
|
19 comments
|
| Counter : 590 Pageviews. |
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณ**mp5**, คุณกะว่าก๋า, คุณtoor36, คุณhaiku, คุณtanjira, คุณกะริโตะคุง, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse, คุณcyberlifenlearn, คุณอุ้มสี |
โดย: multiple   วันที่: 31 พฤษภาคม 2569 เวลา:9:09:19 น. |
|
|
|
โดย: หอมกร  วันที่: 31 พฤษภาคม 2569 เวลา:9:14:46 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า  วันที่: 31 พฤษภาคม 2569 เวลา:13:52:18 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36  ) วันที่: 31 พฤษภาคม 2569 เวลา:15:20:19 น. |
|
|
|
| โดย: multiple วันที่: 1 มิถุนายน 2569 เวลา:4:56:19 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 มิถุนายน 2569 เวลา:5:30:17 น. |
|
|
|
โดย: tanjira  วันที่: 1 มิถุนายน 2569 เวลา:6:23:59 น. |
|
|
|
โดย: กะริโตะคุง  วันที่: 1 มิถุนายน 2569 เวลา:14:45:04 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 มิถุนายน 2569 เวลา:21:05:04 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 มิถุนายน 2569 เวลา:5:12:30 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 มิถุนายน 2569 เวลา:12:05:43 น. |
|
|
|
โดย: อุ้มสี  วันที่: 3 มิถุนายน 2569 เวลา:2:08:34 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 มิถุนายน 2569 เวลา:4:41:47 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 มิถุนายน 2569 เวลา:14:25:13 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 มิถุนายน 2569 เวลา:4:46:28 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 มิถุนายน 2569 เวลา:13:53:25 น. |
|
|
|
| โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 มิถุนายน 2569 เวลา:5:55:12 น. |
|
|
|
|
|
 |
|
ดูต่อมาอีกหน่อย หูย เปลี่ยนอารมณ์ไม่ทัน ทันฉับเข้างาน ขาว ดำ
พระสวด กุสลา ธัมมา... มาเลยนะครับนี่ 5555
ชีวิตเรา ตั้งแต่เกิดมานี่ต้องเรียนรู้ เรื่องอะไรต่างๆมากมาย
เรื่องสำคัญ ที่ต้องรู้ก็คือ เราต้องตายทุกคน
เพราะฉะนั้น ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ต้องดูแล คนที่เรารักและรักเราให้ดี ที่สุด ตอนที่ยังมีโอกาส
ตอนดีๆก็ต้องดูแลพ่อแม่ ยามที่ยังแข็งแรง ไม่ใช่ตอนป่วย ค่อยมาสนใจนะครับ
ช่วงนี้อาจารย์สุ งานแยะ ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ