ธันวาคม 2564

 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง
  รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง

"รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง"   เป็นโจทย์ ตะพาบกิโลเมตรที่ 291  ผู้ตั้ง
โจทย์ คือ  น้อง จันทราน็อคเทิร์น ค่ะ
คำอธิบายโจทย์
 "ตรงตามหัวข้อเลย มีเรื่องไหนที่รู้ว่ามันยาก แต่ก็ยังอยากลองทำไหม
ครับ ลองเล่าให้เพื่อนๆ ได้ฟังในแบบของคุณหน่อยเป็นไง"
         
"รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง"  หัวข้อเรื่อง ตะพาบครั้งนี้  คิดอยู่หลายวัน
นะ เพราะในชีวิตไม่ค่อยได้เสี่ยงอะไรมากนัก  นอกจาก
การเสี่ยงไปเที่ยวในที่ที่เขาว่า  มันลำบากนะ  มันเดินเยอะนะ  ถ้าเกี่ยว
กับเรื่องเที่ยว  ฉันยอมเสี่ยง ถึงรู้ว่า  "เสี่ยง"  ฉันก็อยากขอลอง
ก็ขอยกตัวอย่าง สัก  3-4 เรื่อง มาเล่าสูกันฟัง นะคะ 


  ตามปรกติ  ฉันชอบท่องเที่ยวมาก  แต่ตอนยังไม่เกษียณ ฉันไปกับ
บริษัททัวร์ตลอด  โดยให้เพื่อนที่มีอาชีพอิสระ (ค้าขาย)
ไปหาประเทศที่อยากไปเที่ยว หาบริษัททัวร์  ฉันมีหน้าที่จ่ายเงินอย่าง
เดียว  (เพราะไม่มีเวลาไปหาทัวร์)  การไปกับทัวร์
ส่วนใหญ่ก็สะดวกสบายไม่ลำบาก ไม่ต้องเสี่ยงอะไร มีหัวหน้าทัวร์คอย
ให้บริการ นั่นเอง  หลังเกษียณ เพื่อนชวนไปเที่ยว
แบบแชร์ค่าใช้จ่ายกันเองกับคนที่เขาจัดและลงในเฟส ในพันทิบ ที่เขา
อยากหาคนมาเฉลี่ยค่าใช้จ่าย
 (ถือว่าเสี่ยงนะ แต่ก็อยากลอง) ทริปแรกจากการเที่ยวแบบรวมกลุ่มกับ
คนที่ไม่รู้จักกัน คณะของฉันมีอยู่ 4 คน ที่รู้จักกัน
ก็ไปร่วมกลุ่มกับเขา  ทริปนี้ คนชวนหรือคนที่จัด ไม่ได้เรียกร้องอะไร
  นัดเจอกัน เขาช่วยจองตั๋วเครื่องบิน  ที่พัก ตั๋วรถไฟ 
พวกเรา ก็จ่ายเงินให้เขา (เสี่ยง) ทริปนี้ ก็คือ ไปเที่ยว อินโดนีเซีย มี
ประมาณ 10 กว่า คน เป็นทริปแรกในชีวิตที่เที่ยวแบบ
แบกเป้ ต้องช่วยเหลือตัวเอง ไม่ใช่ไปกับทัวร์ซึ่งมีหัวหน้าทัวร์คอย
ช่วยเหลือ  เป็นทริปที่เหนื่อยนะ และต้องเดินขึ้นเขา
ถึงสอง ภูเขา คือ  ภูเขาไฟ คาวาอีเจี้ยน และภูเขาไฟโบว์โม ระหว่างขึ้น
เขา คาวาอีเจี้ยน  เดินไปไม่ถึงครึ่งทาง ฉันเริ่มไม่สบาย
ปวดท้อง ต้องเข้าข้างทาง  คนอื่น ๆ ล่วงหน้าไปก่อน เหลือต้อมกับนา
(สามีภรรยา ผู้จัดทริปนี้)  เขาทั้งสองน่ารักมาก
ชวนกันพยุงฉัน ให้ฉันเกาะเดินทั้งขึ้นทั้งลง ทางขึ้นช่างวิบากจริง ๆ  ฉัน
เกรงใจเขามาก  บอกว่า ถ้าเจอร้านค้าระหว่างทาง
ให้ทิ้งฉันไว้ที่ร้านค้า  ให้พวกเขาไปเที่ยวเถอะ  แต่ทั้งสองไม่ยอม
  บอกไม่เป็นไร มาถึงแล้ว ต้องพาอาจารย์แม่ไปชม
ถึงปล่องภูเขาให้ได้  ค่อย ๆ เดินไป พวกเขาเคยมาแล้ว ไม่ต้องกังวล
ฉันขอบคุณเขาเป็นอย่างมาก  เป็นทริปที่ฉันประทับใจ
สามีภรรยาคู่นี้มากเลยค่ะ และในที่สุด ความเสี่ยงที่ฉันได้ลอง ก็ประสบ
ความสำเร็จ ค่ะ อิอิ  มาชมภาพ ค่ะ 



หนทางแสนวิบากที่จะต้องเดินขึ้นไปชมภูเขาไฟ คาวาอีเจี้ยน ค่ะ 



ที่พักขายของระหว่างทาง ได้ มาม่า ซดคนละถ้วย มีแรงมากขึ้นค่ะ



ใกล้ถึงยอดเขา คาวาอีเจี้ยนแล้ว ค่ะ 



ถึงยอดเขา คาวาอีเจี้ยน ปล่องภูเขาไฟ ยังพ่นกำมะถัน เป็นควัน ค่ะ

ภูเขาไฟอีกลูกหนึ่งที่รู้ว่าเสี่ยง แต่ก็ต้องขอลอง  คือ ภูเขาไฟ โบว์โม 
เป็นภูเขาไฟอีกลูกหนึ่งที่มีความสวยงามมาก
เป็นที่ปรารถนาของนักท่องเที่ยวที่ไปอินโดนีเซียแล้ว อยากจะไป 
หนทางที่ไปไม่ลำบากมากเหมือน ภูเขาไฟ คาวาอีเจียน 
เพราะเดินไกลมากก็จริง แต่ก็ยังมีบันไดให้เดิน มีม้าให้เช่าเดินขึ้นเขา
ไปชมพระอาทิตย์ขึ้น ค่ะ ต้องตื่นแต่เช้าตีสามตีสี่
เพื่อไปชมพระอาทิตย์ขึ้น ค่ะ มาชมภาพ แห่งความสวยงามอันเกิดจาก
การอยากลองเสี่ยงไปชม นั่นเอง 





ทางที่จะต้องเดินขึ้นไปภูเขาไฟโบว์โม เพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้น ค่ะ 
ภูเขาลูกนี้ ยังระอุอยู่ค่ะ 



ความงามของภูเขาไฟ โบว์โม น่าเสี่ยงขึ้นไปชม นะคะ 





ถ่ายรูปกับภูเขาไฟ โบว์โม ยามพระอาทิตย์ขึ้น ค่ะ งดงามมากจริง ๆ ค่ะ

 ความเสี่ยงเรื่องที่สอง  คือ ความเสี่ยงที่ไปปีนเขาที่หวงซาน  เพราะว่า 
เป็นภูเขาที่สูงที่สุดของประเทศจีน  ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าเสี่ยง
เพราะจะต้องเดินทางผ่านภูเขาหลายลูก เพื่อไปยังจุดที่ชมพระอาทิตย์
ขึ้น  ที่ว่าเสี่ยง  เพราะถ้าเดินไม่ไหว
จะรออยู่จุดใดจุดหนึ่งไม่ได้  เนื่องจากเดินขึ้นจุดหนึ่งแล้วไปลงอีก
จุดหนึ่ง  ฉันจึงว่า มันเสี่ยงนะ เพราะไม่เหมือนสถานที่
อื่น ๆ  ถ้าไม่ไหว เรายังนั่งรอหรือหันหลังกลับไปที่เดิมรอเพื่อนได้
เหมือนตอนไปอเมริกาใต้ ไปมาชูปิชู ประเทศเปรู
ฉันเดินไปแค่ครึ่งทาง ก็ไม่ไหวแล้ว ได้แต่เดินชมบริเวณที่สนใจ ถ่ายรูป
แล้วก็เดินลงไปรอยังสถานที่ที่นัดเจอตอนลงจากมาชูปิชู 
การไปเดินขึ้นเขาที่หวงซาน  จึงถือว่า เป็นความเสี่ยงแต่ก็น่าลองเพื่อ
ไปพิชิตเขาหวงซานที่สูงสุดและมีภูเขา
สลับซับซ้อนเป็นสิบ ๆ ลูก  ซึ่งขอบอกเลยว่า มันเหนื่อยเหมือนใจจะ
ขาด  เพราะเราต้องแบกเป้เสื้อผ้าและของใช้
ติดตัวไปด้วย เพราะเราจะไม่ได้กลับที่เดิมแล้ว  บางช่วงเป็นทางแคบ ๆ
มีราวให้เกาะบ้าง ไม่มีบ้าง เดินจนขาลาก 
เพื่อนบางคนต้องจ้างลูกหาบ นำของที่ติดตัวไป เพื่อเดินตัวเปล่า  การ
ไปหวงซานครั้งนี้ จึงถือว่า รู้ว่าเสี่ยง
แต่ก็น่าจะลอง จริง ๆ ค่ะ มาชมภาพ ค่ะ 



เหนื่อยมาก การเดินขึ้นเขาหวงซานและแบกสัมภาระด้วย 



บางช่วงดีหน่อย  มีบันได จะเดินง่าย ค่ะ 

 
 
ช่วงนี้ เป็นช่องแคบ ๆ เชื่อมภูเขาอีกลูก ค่ะ 

    

เพื่อนร่วมทริป  ค่ะ พักเหนื่อย ค่ะ 



ขอพักหน่อย ค่ะ เดินจนขาลากเลย



ไม้เท้าก็ช่วยไม่ให้เหนื่อยได้ไม่มากนัก ค่ะ
 
ความเสี่ยงเรื่องที่ สาม  คือ  ความเสี่ยงเพื่อเดินขึ้นเขาคิชฌกูฐไปจนถึง
ผ้าแดง  การไปสักการะรอยพระบาทของพระพุทธเจ้า
ที่เขาคิชฌกูฐจังหวัดจันทบุรี  ซึ่งในหนึ่งปีจะเปิดให้ประชาชนขึ้นเขาไป
เพียงเดือนเดียว ครั้งเดียว เท่านั้น
ซึ่งทุกคนก็อยากไปสักการะรอยพระพุทธบาท
ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องการไปสักการะรอยพระพุทธบาทที่เขา
คิชฌกูฐสักครั้งหนึ่ง  แต่เป้าหมายนี้ ยังไม่ใช่เรียกว่าเสี่ยงที่อยากจะไป
เพราะเป้าหมายที่เรียกว่า "เสี่ยง" ที่อยากจะลอง 
  นั่นก็คือ  บนยอดเขาสูงของเขาลูกนี้ ที่เรียกว่า "ผ้าแดง" ค่ะ ซึ่งจะต้อง
เดินไปขึ้นเขาอีกเป็นเท่าตัวของรอยพระพุทธบาท
ที่เรามาสักการะ  หนทางที่จะเดินขึ้นไปนี้ นอกจากทางจะไกลแล้ว ยัง
เป็นโขดหินใหญ่น้อย หนทางขรุขระ  บางช่วง
ลูกศิษย์ต้องช่วยดึงตัวให้ขึ้นไปด้วย  ใครที่สามารถเดินไปถึง "ผ้าแดง" 
ไปไหว้ ไปจารึกคำขอพรบนผ้าแดง  ไปถ่ายรูป
กับป้ายชื่อที่เขียนว่า"ผู้พิชิต สุดเขตแดนบุญ ขุนเขาคิชฌกูฐ(ผ้าแดง)" 
ถือว่า ยอดเยี่ยม ค่ะ นี่แหละที่ฉันอยากจะเสี่ยงขึ้นไป 
ช่วงนั้น อายุฉันขึ้นเลข 6 ไปหลายปีแล้วเหมือนกันค่ะ  ห้าห้า  มาชมรูป
ถ่ายที่ฉันนำมาฝากเป็นหลักฐาน ค่ะ อิอิ



ทางที่จะขึ้นไปนมัสการรอยพระพุทธบาทและผ้าแดง ค่ะ





มุมสวยมุมหนึ่งก่อนจะเดินขึ้นไปถึง "ผ้าแดง"  ค่ะ 



มาถึงแล้ว ค่ะ เขียนคำขอพรบนผ้าแดง อธิษฐานให้สุขภาพแข็งแรง ๆ 



ฉันเป็นหนึ่งในหลาย ๆ คน ที่ได้มาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ค่ะ 

ความเสี่ยงเรื่องที่ 4 ที่ฉันอยากไปเสี่ยงดู ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นใน
ระหว่างไปร่วมชุมนุมกับเขา ฉันอาจจะโดนเหยียบตาย
หรือโดนอะไรบ้างก็ไม่รู้เป็นเรื่องเสี่ยงเหมือนกัน ครั้งแรกที่ไปร่วมชุมนุม
กับเขา ตอนนั้น ฉันเรียนอยู่ ปี 4 ค่ะ ปี
นั้นที่พวกนิสิตนักศึกษาเรียกร้องประชาธิปไตยและเกิดตายกันมากมาย 
คือ เหตุการณ์ 14  ตุลาคม 16 นั่นเอง  แต่ฉันก็รอดมาได้
  ครั้งที่สองเกิดขึ้นหลังจากที่ฉันเกษียณแล้ว  ลูกศิษย์มาชวนไป ฉันก็
ไปด้วย ก็คือ เรื่องเสื้อแดง เสื้อเหลือง ปี 53
  เป็นช่วงที่บ้านเมืองเกิดความวุ่นวาย  มีการเผาบ้านเผาเมือง  ฉันกับ
ลูกศิษย์ ก็ไปช่วยฟังการปราศรัย ช่วยบริจาค บ้าง
ก็เรียกว่า"เสี่ยง" นะ ถ้าเกิดการปะทะกัน แต่ฉันก็ไปร่วมด้วยแค่ 2 ครั้ง
ด้วยวัยที่มากขึ้น ความต้องการอยากลองเสี่ยงนั้น
ก็ลดลงไปตามวัย นั่นเอง  ห้าห้าห้า 



อยู่บนสกายวอร์ค รถไฟฟ้า ค่ะ 





ประชาชนมาร่วมชุมนุมมากมายเลย ค่ะ 



มุมนี้น่าจะเดินทางมาร่วมชุมนุม ฟังคำปราศรัยที่ อโศก ค่ะ 


ลูกศิษย์ที่มาชวนไปร่วมชุมนุม ค่ะ 



ชุมนุมที่สี่แยก อโศก ค่ะ คนมาชุมนุมมากมาย จริง ๆ 



แพทย์หญิงคุณหญิง พรทิพย์ ก็มาร่วมปราศรัยด้วย ค่ะ 

           ตะพาบ "รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง"  ของฉัน ก็ขอเล่าเรื่อง
เสี่ยง ๆ ที่ฉันได้ลองไป 4 เรื่อง ค่ะ ขอร่วมเขียน
  ตะพาบ โจทย์ของน้องจันทราน็อคเทิร์น เพียงเท่านี้  นะคะ 
 สวัสดี ค่ะ 

       
  
 



Create Date : 03 ธันวาคม 2564
Last Update : 4 ธันวาคม 2564 14:22:15 น.
Counter : 512 Pageviews.

43 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอุ้มสี, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณกะว่าก๋า, คุณสองแผ่นดิน, คุณกิ่งฟ้า, คุณhaiku, คุณmultiple, คุณร่มไม้เย็น, คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณtoor36, คุณSertPhoto, คุณThe Kop Civil, คุณmariabamboo, คุณเริงฤดีนะ, คุณkatoy, คุณkae+aoe, คุณtuk-tuk@korat, คุณnewyorknurse

  
4 เรื่องเลยค่ะครู
โดย: อุ้มสี วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:15:59:23 น.
  
ร่วมฟัง เดินขบวนการเมือง จะว่าเสี่ยงก็ใช่ครับครู มีผลหลายอย่าง
เกิดขึ้น..

เดินเที่ยวเมืองจีน ขึ้นเขาคิชกูฏ ก็น่าลองดู
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:17:24:18 น.
  
บางครั้งเหตุการณ์เฉพาะหน้า รู้ว่าเสี่ยงแต่ก็ต้องผ่นไปให้ได้นะคะ
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:19:19:09 น.
  
ไปอินโดนี่เสี่ยงสุดค่ะอาจารย์

โดย: หอมกร วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:21:03:27 น.
  
ปกติผมก็ชอบไปเที่ยวกับทัวร์ครับ
จนมีครอบครัว
มาดามชอบเที่ยวเองมากกว่า
เลยไม่ค่อยได้เที่ยวกับทัวร์แล้ว

อาจารย์เก่งมากเลยครับ
แต่ละทริปโหดๆทั้งนั้น
หวงซานผมก็ไปไม่สุดครับ
ผู้ใหญ่ในคณะเดินกันไม่ไหว
จนท้ายที่สุดก็โหวตว่าขอเดินกลับ
ไปยังไม่ถึงครึ่งทางเลยครับ 555

การชุมนุมทางการเมือง
ผมยังไม่เคยเข้าร่วมแม้แต่ครั้งเดียวเลยครับ
ได้แต่ติดตามข่าวสารแทนครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:21:34:22 น.
  
สวัสดีค่ะอาจารย์ แวะมาเที่ยวด้วยค่ะ จากขึ้นภูเขาไฟแล้วขึ้นเขาคิชกูฎ เยี่ยมมากเลยค่ะ

ภาพขึ้นภูเขาไฟ สวยงามากนะคะ อาจารย์ชคดีจังเลฃมีลูกศิษย์ พาเที่ยวค่ะ

โหวตเลยค่ะภาพสวยๆๆๆๆค่ะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:23:16:36 น.
  
ฮ้า อาจารย์สุ แวะมาฟังเพลง บล็อก อ.เต๊ะด้วย ดีใจนะครับนี่

อ.สุ บอก เอ็งอย่าพึ่งดีใจ ช้ากินยาง่วงๆ เลยคลิกผิดไป ว้อย
เย้ย 555

อ.เต๊ะ อ่านดูแล้ว ปีนภูเขาไฟนี่ น้อยคนจะมีโอกาส เส้นทางก็สูงชัน
ทุรกันดารมากด้วย ถ้าข้อเข่า กำลังขาไม่ดีนี่หมดสิทธิ์เลยเชียวนะครับ
แต่วิวข้างบนก็สวย คุ้มค่าเหนื่อย กลิ่นกำมะถัน ก็หอมชื่นใจด้วย เย้ย 555

ส่วนเขาหวงซาน ที่ อ.สุไปฝึกวิทยายุทธนี่ เส้นทางยิ่งน่าหวาดเสียว 2ข้างทางนี่เหวลึกเลย บันไดก็วกวน น่าเวียนหัว แต่วิทยายุทธ กำลังลมปราณ อ.สุ แข็งแกร่งยิ่งนัก ถ้าเป็น อ.เต๊ะ นี่ น่าจะเป็นลม ตั้งแต่เขาลูกแรกแล้วละครับ 555

ส่วนขาคิชฌกูฐ นี่โอ้โห ลำบากมากมาย ต้องนั่ง4wheel ขึ้นจนเวียนหัว แถมยังต้องลงเดินต่ออีกหลายโล
สังเกตดู ตอนอ.สุ เขียนคำอธิษฐานผ้าแดง บรรทัดเริ่มเป๋เลยนะครับ 555

ส่วนเรื่องชุมนุมทางการเมือง นี่ก็เสี่ยงไม่่แพ้กัน นับถือในความกล้าหาญกล้าแสดงออกเลยนะครับ

มาวันนี้ขอสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าไว้ก่อนเลยนะครับ
ขอให้อาจารย์ สุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆนะครับ

โดย: multiple วันที่: 5 ธันวาคม 2564 เวลา:5:21:00 น.
  
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 ธันวาคม 2564 เวลา:6:43:29 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

จิตหรือความคิดของเรา
ผมว่าเป็นสิ่งที่สำคัญมากจริงๆครับ
มันสามารถกำหนดสุขทุกข์ในใจเราได้เลยนะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 ธันวาคม 2564 เวลา:23:27:32 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 ธันวาคม 2564 เวลา:6:23:34 น.
  
ถ้าเมื่อซัก 10 ปีที่แล้ว ทัวร์เดินนี่บอลไม่หวั่นเลยครับ เดินเที่ยวต่างประเทศเช้า - ดึก อยู่บ่อยๆ เคยเดินทั่วกำแพงเมืองเชียงใหม่ด้วย ลากคุณเปี๊ยกเดินด้วยกัน คุณเปี๊ยกบ่นหูดับเลยครับ อิอิอิ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 6 ธันวาคม 2564 เวลา:11:56:15 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ลูกชายผมชอบกินมาม่าเกาหลี
ซองนึงมีโซเดียม 1400-1800
เยอะมากครับ
รสชาติเลยเข้มข้นถูกใจ 5555

นานๆกินทีก็อร่อยดีครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 ธันวาคม 2564 เวลา:17:58:18 น.
  
โอ้ ดีใจที่ อาจารย์สุ อ่านเม้นท์ อ.เต๊ะ แล้วขำนะครับ
ช่วงนี้ สถานการณ์โรคระบาด เชื้อเก่ายังไม่หาย เชื้อใหม่ omicron
ก็เข้าไทย อย่างเป็นทางการแล้วนะครับ
อาจารย์ต้องระมัดระวังให้มาก
นี่ อ.เต๊ะ ไม่เคยออกจากบ้านไปไกลเกินปากซอยเลยนะครับ
ยกเว้นไป รพ. ตามหมอนัดแค่นั้นเอง

เรื่องฝึกสอนของคนเป็นครูก็น่าจะเหมือนกันนะครับ ถ้าเราเตรียมตัวมาดี
สอนด้วยความมั่นใจนี่ ความตื่นเต้นก็น้อย เพียงแต่ว่า เด็กสมัยนี้ ฉลาดแกมโกง ต้องคอยจับผิดว่า เด็กชอบลอกงาน ลอกการบ้านมาส่งแค่นั้นเอง 555

ส่วนเรื่องเพลงนี่ อยู่บ้านนานๆต้องหากิจกรรมคลายเครียดทำ ไม่งั้นเฉาตาย
ร้องเพลงน่าจะง่ายสุดสำหรับ อ.เต๊ะ ร้องเพี้ยนบ้าง เสียงหลงบ้าง
ก็ฟังกันขำๆ ฝึกความกล้าไปในตัวนะครับ

ส่วนเพลงในบล็อกนี่จริงๆ คุณหมอตุ๊ก แกจะตั้งใจจะร้องอยู่แล้ว
แต่พอดีแกวุ่นๆเรื่องย้ายบ้าน อ.เต๊ะ นักร้องสำรอง เลยมาช่วยร้องแทนละครับ 555

แล้วก็ถ้า อาจารย์สุอัพบล็อกเมื่อไหร่ ก็ไปกระซิบบอก อ.เต๊ะได้เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรดีๆด้วยครับ

โดย: multiple วันที่: 6 ธันวาคม 2564 เวลา:18:51:07 น.
  
ร่างกายยังแข็งแรงก็ไม่เสี่ยงมากเท่าไหร่ครับ ไปเที่ยวนี่ต้องร่างกายพร้อมจริงๆ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 6 ธันวาคม 2564 เวลา:19:16:50 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ธันวาคม 2564 เวลา:6:17:10 น.
  
สวัสดีครับอาจารย์
เสียงแบบนี้คุ้มค่ามากเลยครับ ได้ท่องเที่ยว ชมวิวสวย ๆ หลักล้านเลยครับ ร่างกายต้องแข็งแรงมากด้วยครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 7 ธันวาคม 2564 เวลา:10:43:25 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

เรื่องหนี้
ผมมีตัวอย่างใกล้ตัวเลยครับ
ลูกน้องที่ร้านเป็นหนี้บัตรเครดิทกันเยอะมาก
รูดการ์ดจนเป็นหนี้กันเยอะมาก
พอปิดร้านไป
ยิ่งกระทบหนักเลย
แต่ละคนมีจดหมายตามทวงหนี้ส่งมาที่ร้านเป็นปึกๆเลยครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ธันวาคม 2564 เวลา:18:54:14 น.
  
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 ธันวาคม 2564 เวลา:6:41:18 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

การพูดมีความสำคัญมากจริงๆครับอาจารย์
โดยเฉพาะผู้มีอำนาจหรือผู้นำ
คำพูดสำคัญมากที่สุด
พูดมาก หรือ พูดผิดความหมาย
อาจจะเหมือนเอาน้ำมันราดลงไปบนกองไฟก็ได้

ผมชอบฟังผู้นำระดับโลกพูดครับ
เค้ามีแง่คิด ดูคมคาย ดูเตรียมพร้อมดีมกา
เวลาพูดในที่สาธารณะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 ธันวาคม 2564 เวลา:11:22:53 น.
  
สวัสดีครับอาจารย์
โห ผมหายไปหลายวันเลยครับ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จันทร์ คือ ยังน็อควัคซีน ทำอะไรเยอะไม่ไหว ใจสั่นจะเป็นลมตลอดเลย ปวดหัวปวดตา อ่านบล๊อกได้วันละ 2 บล๊อกเองมั้งครับ ส่วนวันอังคารก็เข้าไซต์ ยังเดินเท่าที่เดินไหว ไม่กล้าเหนื่อยมาก

เรื่องเสี่ยงๆ ของอาจารย์ทั้ง 4 เรื่อง สุดยอดทุกเรื่องเลยครับ เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีมา ๆ
พอผมอ่านว่าไปอินโดนีเซีย กำลังจะถามเลยว่าอาจารย์ทานอาหารเค้าได้รึป่าว ก็อ่านมาเจอว่าปวดท้อง นั่นไง....ผมว่าแล้ว 55555 เพราะเพื่อนผมไปมา บอกว่า กลัวท้องเสียมาก ๆ ขนาดเป็นคนกินง่ายนอนง่ายแล้วนะครับ เพื่อนเลยบอกผมว่า กินยากอย่างผม มาม่าตลอดมื้อแน่นอน คาวาอีเจี้ยน กับโบว์โม ผมอยากไปมากกกกกกก ครับ ทางอย่างโหด แต่ก็อยากไปผจญภัยก็ซักครั้ง ไปกับเพื่อน ๆน่าจะสนุกมาก แต่ปัญหาของผมคือมลภาวะทางอากาศนี่แหละครับ ถ้ามีไอสารเคมีนี่ผมตายแน่ อันนี้ไม่กล้าเสี่ยงจริงๆ ครับ กลัวจะหาโรงพยาบาลไม่ทัน แต่ยินดีกับอาจารย์มากเลยครับที่ได้ไป

เขาคิชฌกูฐ คุณแม่ผมเคยไปครับ ผมก็สั่งแม่แล้วสั่งแม่อีก ดูแลตัวเองดีๆ นะ อย่างไปที่ที่อันตรายนะ 55555 ดูจากเส้นทางแล้วการได้ไปคือคนที่มีบุญจริงๆ ครับ เรียกว่าต้องถามหาพระให้คุ้่มครองไปซะทุกโค้ง น่นแหละครับผมเลยเป็นห่วงคุณแม่ แต่การได้ไปผูกผ้าแดงซักครั้งก็คงเป็นบุญครั้งหนึ่งในชีวิตนะครับ

จากบล๊อก

รออ่านบล๊อกเที่ยงเชียงรายนะครับ ผมชอบเชียงราย จริงๆ คือชอบเหนือเลยละครับ ตอนไปเชียงรายก็ชอบมากเลยครับ ดูเป็นจังหวัดที่มีวัฒนธรรมให้ศึกษาเยอะ ไม่ได้พลุกพล่านมากด้วย

เรื่องวัคซีน ผมนี่แย่เลยครับ ไม่รู้จะดีใจหรือยังไงดี ที่รู้ว่า อ๋อ....เพราะเราแข็งแรงมากแหละ ร่างกายเลยเกิดกฎิกิริยากับวัคซีนหนักหน่อย 55555 อาจารย์ฉีด AZ แล้วไม่มีไข้อะไรก็ดีเลยครับ แค่เพลียๆ พักผ่อนหน่อยก็ดีขึ้น ผมนี่จนป่านนี้จะอาทิตย์นึงแล้วยังไม่เหมือนเดิมเลย ยังใจสั่น เหนื่อยง่าย มึนๆ หัว อยู่เป็นพัก ๆ เลยครับ
จริงๆ ก็ไม่ได้อยากขยันหรอกครับอาจารย์ แต่มีงานจริงๆ แผนกผมถ้ามีตารางงานไซต์ วิญญาณอยู่ตรงไหนก็ต้องกลับเข้าร่างมาทำงานให้ได้ เพราะไม่งั้นเพื่อนจะเหนื่อยมากอ่ะครับ

ขอบคุณนะครับอาจารย์ ^^
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 8 ธันวาคม 2564 เวลา:11:45:56 น.
  

อจ.สุวิมล..เก่งจริงๆค่ะ
ที่เล่ามาอ้อไม่สามารถสักทริป..
แฟ้มบุคคลขอปรบมือให้..


พี่ไปเพื่อนๆ เห็นอ้อคล่องแคล่ว..
จะชวนไปแนว Advenger trip เช่นขึ้นภูเขาไฟใน Indonesia

.

แค่ หินสามวาฬ จ.บึงกาฬ
ก็ไม่สามารถแล้วค่ะ

เดินๆแล้วปวดเข่า..หอบแฮกๆ..หายใจไม่เต็มปอด

ส่งกำลังใจค่ะ..
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 ธันวาคม 2564 เวลา:18:12:38 น.
  
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 ธันวาคม 2564 เวลา:7:10:37 น.
  
สักครั้งค่ะ อยากไปมากภูเขาไฟที่อินโด
โดย: mariabamboo วันที่: 9 ธันวาคม 2564 เวลา:12:51:53 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมใส่เ้สื้อกันหนาวถึง 10 โมงเลยครับ
อากาศเย็นๆ

การฝึกสติกับความตาย
ผมว่าเป็นวิธีการฝึกที่ดีมากๆเลยครับ
คนเราหากรู้ว่าตัวจะต้องตาย
ไม่วันใดก็วันหนึ่ง
เราจะได้ใช้ชีวิตโดยไม่ประมาทครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 ธันวาคม 2564 เวลา:23:26:05 น.
  
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 ธันวาคม 2564 เวลา:6:56:05 น.
  
อ่านแล้ว ครู สุดๆ ไปเลยนะคะ เยี่ยมเลย
โดย: kae+aoe วันที่: 10 ธันวาคม 2564 เวลา:11:37:10 น.
  
สวัสดีครับอาจารย์
เรื่องขายหน้าของผมฮาทุกเรื่องครับ 5555
จริงๆ แล้ว ผมไม่ใช่คนเมารถครับ เกิดมาไม่เคยเมารถเลย ครั้งนั้นครั้งเดียวจริงๆ แล้วต้องเป็นวันที่ต้องเจอท่านประธานของลูกค้าอีก อาจารย์คิดสภาพคนที่ใส่เชิร์ตขาวผูกไทด์อย่างหล่อ เปิดประตูรถลงไปอ้วกแล้วเซไปเซมา เสียอาการมากครับ อายมากกกกกกก แต่ผมไม่เคยเมารถครับ ก็คิดว่านั่งหลังไหว ไม่น่าไปสุดท้ายที่อ้วก แต่สุดท้ายก็อ้วกอยู่ดี ฝีมือพี่ ผจก คนเก่านี่สุดยอดไปเลยครับ
ส่วนตอนจะเป็นลมผมอายที่จะบอกคนอื่นอ่ะครับ ไม่รู้จะบอกยังไงมันดูน่าอายมากๆ คิดอยู่นานจนคิดว่า ลองถามหายาดมดีกว่า เค้าคงเห็นเองว่าเราหน้าซีดไม่ไหวแล้ว 5555555
ส่วนเป้าแตกคือ.........ความมั่นใจหายไปเยอะเลยครับ 55555 เดินหนีบๆ ไปตลอดทั้งวัน โต๊ะทำงานที่ไซต์เป็นโต๊ะกระจก จะนั่งสบายๆ กางขาหน่อยก็ไม่กล้า ต้องไขว่ห้างหนีบๆ ทั้งวันเลยครับ 5555555
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 10 ธันวาคม 2564 เวลา:17:02:26 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์


ผมเชทื่อในเรื่องกฏแห่งกรรมมากๆ
ใครทำอะไรไว้
ต้องได้รับผลกรรมนั้นแน่นอนครับ

ตัวผมเองเคยเจอผลกรรมมาแล้ว
ยิ่งเชื่อเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 ธันวาคม 2564 เวลา:18:20:52 น.
  
ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - นิทรรศการสืบสานงานสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง ศูนย์ศิลปาชีพระหว่างประเทศ บางไทร อยุธยา ครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 10 ธันวาคม 2564 เวลา:20:07:39 น.
  
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 ธันวาคม 2564 เวลา:7:39:14 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

งานชุดนี้จบชุดในวันนี้พอดีครับ
ผมเขียนงานแนวนี้ไว้เยอะพอสมควร
รวมทั้งมีภาพประกอบที่ทำไว้ล่วงหน้าด้วย
น่าจะมีงานลักษณะนี้ให้ชมอีกหลายชุดเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 ธันวาคม 2564 เวลา:18:01:30 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ธันวาคม 2564 เวลา:6:22:14 น.
  
สวัสดีค่ะอาจารย์
แต่ละที่ที่อาจารย์ไปลุยมา น่าไปมาก หนูตุ๊กยังไม่เคยไปเลยค่ะ
หนูตุ๊ก
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 12 ธันวาคม 2564 เวลา:14:01:58 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ความลับ
ถ้ามีคนรู้มากกว่าสองคนเมื่อไหร่
ผมคิดว่ามันจะไม่เป็นความลับอีกต่อไปครับ
โดยเฉพาะยุคโซเชี่ยลแบบนี้ยิ่งน่ากลัวเลยครับ
ข่าวลือ + ความลับ
เหมือนไฟลามทุ่งเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ธันวาคม 2564 เวลา:14:42:09 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ธันวาคม 2564 เวลา:6:04:16 น.
  
มี้เองเคยไปถึงผ้าแดง 2 ครั้งค่ะ สุดๆ เลย

ส่วนหลังๆ เค้าเลื่อนจุดผ้าแดงมาใกล้ ไม่เหมือนเดิมเลยค่ะ ใกล้เชียว
โดย: kae+aoe วันที่: 13 ธันวาคม 2564 เวลา:11:21:33 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

การได้มา เสียไป
ผมว่าเป็นกฏธรรมชาติที่ยุติธรรมมากๆเลยครับ
ไม่มีใครได้อย่างเดียวโดยไม่เสียอะไร
และสุดท้ายเราก็ต้องทิ้งทุกสิ่งไว้กับโลกจริงๆครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ธันวาคม 2564 เวลา:12:08:14 น.
  

มาเที่ยวด้วยค่ะ
โดย: newyorknurse วันที่: 14 ธันวาคม 2564 เวลา:2:08:38 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 ธันวาคม 2564 เวลา:6:23:01 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมเห็นด้วยกับอาจารย์เลยครับ
ปัญหาทุกอย่างแก้ไขได้
และถึงวันนึง
มันก็จะผ่านไปจริงๆครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 ธันวาคม 2564 เวลา:10:21:01 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 ธันวาคม 2564 เวลา:5:52:49 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ตอนนี้โควิดสายพันธุ์ใหม่กำลังระบาดหนักในหลายประเทศเลยนะครับ
แบบนี้สุดกำลังที่จะทำอะไรได้แล้วล่ะครับ
นอกจากทำใจสถานเดียวเลย 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 ธันวาคม 2564 เวลา:13:25:27 น.
  
ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - นิทรรศการยืนเครื่องโขน ศูนย์ศิลปาชีพระหว่างประเทศ บางไทร อยุธยา ด้วยนะครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 15 ธันวาคม 2564 เวลา:21:20:38 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 45 คน [?]



เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ
http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
New Comments