Group Blog All Blog
|
วันไหนปั่นจักรยานไม่ได้ ก็วิ่งสิครับ  สวัสดีครับ เนื่องด้วยเข้าสู่ช่วงปลายปีก็ได้เวลาที่ผมจะมีธุระเข้าแทรกบ้างแล้ว เท่าที่ดู ก็ถือว่านิดๆหน่อยๆครับ แต่หลายครั้ง ตั้งแต่ไปเที่ยวพัทยา ต่อด้วยทริปฮ่องกง...ที่ไปทำธุระด้วย จะจบก็ไม่จบครับ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็ต้องไปฮ่องกงอีกแล้ว (ครั้งหลังเป็นการเดินทางกระทันหันครับ ค่าตั๋วนี่กระฉูดมากๆ  )  ซึ่งถ้าพูดถึงการออกกำลังกาย ผมคิดว่ามันก็เหมือนเราเดินขึ้นบันไดเลื่อนแบบสวนทางครับ บันไดเลื่อนมันค่อยๆเลื่อนลงแต่เราดัน "เดินขึ้น" พูดง่ายๆก็คือ ร่างกายเรานี่ถ้าไม่ได้ใช้งาน เวลาผ่านไปร่างกายเราก็จะค่อยๆด้อยประสิทธิภาพลง เหมือนเรายืนอยู่บนบันไดเลื่อนที่ค่อยๆเลื่อนลงไปสู่พื้นชั้นล่าง แต่ถ้าเราได้ใช้งานร่างกาย ได้ออกกำลังกายบ้าง ได้ก้าวขึ้นบันไดบ้าง(จะเร็วจะช้าก็แล้วแต่) "ร่างกายเราก็จะยังกระฉับกระเฉง คล่องแคล่ว ดูสดใสอยู่" ยิ่งถ้าเราต้องการพัฒนาร่างกายเราด้วยแล้วล่ะก็... "ความสม่ำเสมอเป็นสิ่งสำคัญ เพราะถ้าเราหยุดนานเกินไป บันไดเลื่อนมันก็จะไหลลงไปเรื่อยๆ ไม่รอเรา" คิดว่ายังงั้นมั้ยครับ?  เนื่องด้วยธุระทั้งหลายทั้งปวงที่ทำให้ผมต้องเดินทางไกล มันก็ไม่ค่อยสะดวกในการนำจักรยานติดตัวไปปั่นด้วยครับ มันก็เป็นสิ่งที่บีบบังคับผมให้หาทางออก นั่นก็คือ "การวิ่ง" นั่นเองครับ  ช่วงก่อนวันที่จะออกเดินทางทริปที่พัทยา ผมก็สั่งรองเท้าวิ่งคู่ใหม่มารอที่กรุงเทพฯไว้ก่อนเลย ได้มาราคา 1700 บาทจากราคาเต็ม 2400 บาท แต่ดวงดีมากครับ มันนุ่มแล้วก็รัดข้อเท้าดีมากๆ ผมเคยใช้ Kayano22 24 กับ Nimbus19 สมัยโน้น คู่นี้ใส่ดีกว่าเยอะครับ เบากว่า นุ่มกว่า กระชับเข้าเท้ากว่า (แค่เด้งสู้ไม่ได้) ก่อนที่จะได้วิ่งครั้งแรกของปีนี้ ย้อนกลับไปดูครั้งล่าสุดที่วิ่งมาก็ "ครบ 1 ปี" เกือบจะพอดิบพอดีครับ  ผมเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าพอกลับมาวิ่งใหม่แล้วต้องทำให้ได้เท่าเดิมอยู่แล้วครับ เพราะปั่นจักรยานกับวิ่งนั้นต่างกันมาก เคยวิ่ง pace 6 ได้แล้วกลับมาวิ่งอีกทีได้ pace 6.5 ก็บุญแล้วครับ แต่พอได้วิ่งหลายครั้งหน่อย ร่างกายมันก็เหมือนจะจำได้ มีการปรับตัวอยู่เหมือนกันครับ  ตอนไปพัทยากับแฟนนี่ไปกินอย่างเดียวครับ ไม่ได้วิ่งริมหาดนะครับ   หลังจากกลับมาปั่นจักรยานได้ไม่เท่าไหร่ วันศุกร์นี้ชีพจรก็จะลงเท้าผมอีก ก็คงได้ติดรองเท้าวิ่งไปด้วยเหมือนเดิมครับ เท่าที่สังเกตสลับไปสลับมาระหว่างปั่นจักรยานกับวิ่งก็รู้สึกได้ว่าร่างกายเรา "งง" เหมือนกันครับ  ดูได้จากอัตราการเต้นของหัวใจเฉลี่ยที่สูงขึ้น เมื่อเทียบกับก่อนที่จะหยุดครับ แต่อย่างน้อยก็ยังไม่ได้แย่มากจนต้องมา "เริ่มใหม่" ครับ  สิ้นปีนี้ก็คงมีสรุปการออกกำลังกายประจำปีเหมือนเคยครับ จะดีขึ้นหรือจะแย่ลงกว่าปีที่แล้วก็ต้องมาติดตามกันครับ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ครับ พบกันใหม่คราวหน้าครับ สวัสดีครับ 
นอกจากวิ่งและปั่นจักรยานแล้ว ยังถ่ายรูปได้สวยด้วยค่ะ
 โดย: ฟ้าใสวันใหม่
  วันที่: 10 ธันวาคม 2568 เวลา:16:50:00 น.เห็นแล้วอายที่บอกว่าตัวเองวิ่งออกกำลังกายครับ ผมพึ่งขึ้นุึงระดับเพลช 7 ได้ไม่นานนี้เอง (เพิ่มได้เพราะสนาม + สภาพอากาศ และ รองเท้า) เอาน่าแต่ละคนพัฒนาได้ไม่เท่ากัน ของผมมีแนวโน้มดีขึ้น ไว้เดี๋ยวมีเวลาจะสรุปอีกที แต่ดูแล้วมันดีขึ้น
ฮ่องกง ยังไงก้ต้องดูแสงสีจริงๆ ครับ ผมก็พึ่งถอยรองเท้าวิ่งใหม่มาเหมือนกัน หลังจากที่คู่เก่าผมเริ่มแย่แล้ว ผมเลยใส่เดินแทน ตอนนี้สภาพรองเท้าเลยเหมือนคนโดนซ้อมจนสลบแล้ว ยังโดนลากไปที่สี่แยกแล้วกระทืบซ้ำ จนมีคนมาบอกว่า พอแล้วๆ มันตายแล้ว โดย: คุณต่อ (toor36
 ) วันที่: 10 ธันวาคม 2568 เวลา:23:31:20 น.กาแฟ น่าทาน
สุขภาพแข็งแรงนะคะ ขอบคุณที่แวะไปชม Blog จ้า โดย: Chow Tu Tu
วันที่: 11 ธันวาคม 2568 เวลา:2:16:34 น.ยอดเยี่ยมเลยครับ
ยังหนุ่มแล้วก็ดูแลสุขภาพเป็นอย่างดี อย่ารอให้แก่แล้วค่อยโดนหมอบังคับให้ออกกำลังกายอย่างผมนะครับ ตัวอย่างไม่ดี 5555 ตอนนี้ผมกลับมาออกกำลังกาย 5-6 วันต่อสัปดาห์ เบาบ้าง หนักบ้าง สลับกันไป แต่หนักของผม เทียบกับหนุ่มๆ คงเบาโหวงเลยล่ะครับ 5555 โดย: กะว่าก๋า
 วันที่: 11 ธันวาคม 2568 เวลา:5:48:05 น.สวัสดี จ้ะ น้องกะริโตะคุง
ขอบใจที่มาอ่านบล็อกเที่ยวเมืองจางเย่ ประเทศจีน และ ให้กำลังใจจ้ะ เธอก็ช่างสังเกต นะ อิอิ ใช่จ้ะ อากาศช่วง ต.ค.ที่ไป นั้น อากาศยังไม่หนาวมาก หนาวช่วงเช้า ช่วงเย็น ใส่เสื้อ แจ็คเก็ตตัวเดียวก็เอาอยู่จ้ะ แต่ลมค่อนข้างแรงจ้ะ การออกกำลังกายด้วยการวิ่ง เหมะสำหรับคนหนุ่มสาว คนสูงอายุเหมาะกับการเดิน จ้ะ อิอิ การออกกำลังกายสม่ำเสมอ ทำให้ร่างกายแข็งแรง ดีต่อสุขภาพ จ้ะ ยิ่งมีการทำสถิติเอาไว้เปรียบเทียบ ยิ่งดีใหญ่เลยจ้ะ เพราะทำให้เห็นการพัฒนาในการออกกำลังกาย โหวดหมวด สุขภาพ โดย: อาจารย์สุวิมล
 วันที่: 11 ธันวาคม 2568 เวลา:9:35:56 น.พอเห็นสถิติของคุณกะริโตะคุง โอววขาแรงเลยนะครับ เพซ 5, เพซ 6 ของผมตอนนี้เพซ 7 ผมก็หอบละ แต่ก็ยังมีแรงเดินวิ่งอยู่นะครับ เห็นด้วยเลยครับว่าคนออกกำลังกายมันคล่องแคล่วดูสดใสอยู่เสมอ
เดี๋ยวนี้ไปเที่ยวที่ไหนเป็นต้องพกรองเท้าติดกระเป๋าเหมือนกันครับ หารูทหาเส้นทางออกไปวิ่ง โดย: The Kop Civil
 วันที่: 11 ธันวาคม 2568 เวลา:11:23:15 น.ผมเองอ่านหนังสือของท่านกฤษณมูรติเกือบทุกเล่ม
ไม่เข้าใจเลยก็หลายเล่มนะครับ บางครั้งคำอธิบายยิ่งทำให้งงครับ แต่ผมก็ตามอ่านโดยตลอด เพราะมีบางแนวคิดที่น่าสนใจมากๆครับ  โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 11 ธันวาคม 2568 เวลา:14:37:21 น.ขอบคุณครับคุณกะริโตะคุง
ตอนกดสมัครนี่ลืมตัวไปนะครับ นึกว่าเป็นทางราบ 555 ความจริงมันมีระยะ 10K ด้วย ผมกลับมาออกกำลังกายได้ปกติละครับ เมื่อตอนต้นเดือนเพิ่งไปวิ่งงาน ATM มา ปีนี้ดราม่าเพียบเลย โดย: The Kop Civil
วันที่: 11 ธันวาคม 2568 เวลา:15:06:47 น."ความว่างในความคิด"
คำนี้น่าสนใจมากครับ เมื่อเช้าระหว่างที่มาดามขับรถมาส่งผมที่ร้าน เธอก็ชวนคุยเรื่องสมาธิ เธอบอกว่ามันคือการไม่คิดใช่ไหม ? ผมบอกว่า สมาธิไม่ใช่การห้ามไม่คิดหรือฝืนไม่คิด คิดได้ แต่รู้ทันความคิด แค่ "รู้ทัน" ว่ากำลังคิด สิ่งที่คิดก็จะค่อยๆดับไปเอง ผมเลยยกตัวอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆกับตัวเอง ผมเพิ่งระเบิดอารมณ์กับลูกน้องไปครับ โกรธรุนแรงแบบนี้ไม่เกิดขึ้นกับผมนานหลายสิบปีแล้ว ผมหงุดหงิดอยู่สองวัน แต่ในความหงุดหงิด ผมรู้ตัวครับ รู้ว่าโกรธ แต่ไม่ได้โกรธลูกน้อง โกรธความไม่รู้เรื่องในตัวลูกน้องครับ สุดท้ายพอรู้ทันความโกรธนี้ไปเรื่อยๆ มันก็หายไปในที่สุด สิ่งนี้ฝึกได้ครับผมบอกมาดาม แต่ไม่รู้เธอจะอยากฝึกรึเปล่านะครับ 555  โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:11:45:14 น.สวัสดีครับคุณกะริโตะคุง
ดูแล้วช่วงปลายปีนี่ คุณกะริโตะคุงเที่ยวฉ่ำเหมือนกันนะครับเนี้ย การเดินทางแบบไม่ได้คาดคิดนี่ ค่าใช้จ่ายสูงขึ้นเยอะครับ ไหนจะตั๋วเครื่องบิน ไหนจะโรงแรม ผมนี่จะบินไปญี่ปุ่นแบบรู้ล่วงหน้าแค่เดือนครึ่งแถมเป็นช่วงคริสมาส หนักหนาเลยละครับ ขึ้นบันไดเลื่อนแบบส่วนทาง ผมเล่นตอนเด็กบ่อย พ่อเห็นก็โบกเอาสิครับ 55555 แต่ใช่เลย ฟิลมันเหมือนเดินบนเครื่องออกกำลังกาย แต่เวลาออกกำลังกายเป็นรูทีนแล้ว อย่างผมผมไม่ค่อยกล้าหยุดครับ กลัวไม่ฟิต 5555 หุย กว่าจะฟิตขนาดนี้ ขี้เกียจกลับไปเริ่มไหม เจ็บไหม อย่างคุณกะริโตะคุงนี่วินัยสุดยอดครับ ไม่ปั่นก็วิ่ง เอาจริงๆ ตอนนี้ผมกำลังมองหารองเท้าคู่ใหม่อยู่ แต่ยังไม่เจอที่ถูกใจ แต่หุยยยยยยยยยย วิ่ง 5-6 โล เพส5-6 โคดฟิตครับ อย่างเท่เลย คุณกะริโตะปั่นจักรยานเป็นประจำอยู่แล้วกำลังน่าจะเหลือๆ ผมนี่เพส 7 พอละ HR ผมพุ่งด้วยเป็นคนความดันต่ำ แถมระบบหายใจไม่ค่อยดี ฮ่องกงนี่ผมไม่ได้ไปหาอะไรเจ๊ง ๆกินเลยครับ ตระเวนพาแฟนช้อปปิ้งเหมือนผลิตแบ้งค์ได้เอง 5555555 จากบล๊อก ข้าวหลามนี่อีกเรื่องนึงเลยนะครับ 55555555 แหม่.... ถ้าอารมณ์ไม่ดี ผมไม่เล่นดนตรีเลยครับ เสียหาย.... เคยหงุดหงิดจัดมาแล้วไปซ้อมไวโอลิน วันนั้นได้เปลี่ยนคันชักครับ 5555 เพราะสายขาด ครูก็ถามว่ามีอารมณ์มาหรอ ก็ได้แต่เอาสภาพคันชักกลับไปหาพ่อ บอกเปลี่ยนสายให้หน่อย ปกติผมไม่ได้ใจเย็นเป็นทุน แต่ทำงานอย่างใจเย็น ....ซึ่ง....ผมก็ 0 ไป 100 เลย จากน้ำแข็งไป superheated vapor ทันที ใน Condition ที่เหมาะสมเข้ากันพอดี อิอิ โดย: จันทราน็อคเทิร์น
 วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:14:11:37 น.จากบล๊อกตะพาบ รากเหง้าแห่งความกลัว
จริงๆ น้องพัทเจอมายิ่งกว่ากองทัพแมงสาบในห้องน้ำอีกครับ เพราะน้องเคยกินน้ำ กินจนหมดแล้วเจอแมลงสาบเยอรมันที่ก้นแก้ว อ้วกสิครับ รออะไร หลักจากนั้นก็กลัวจัดมากมาตลอด เกลียดนี่อาจจะยิ่งกว่ากลัวอีกนะเนี้ย 5555 แต่เรื่องกลัวหมานี่ สายปั่น กับหมานี่น่าจะเป็นของคู่กันไหมครับ น่องแน่นๆ นี่ของชอบเลย ฮืออออ ผมไม่เคยโดนกัดครับ แต่กลัวเองเฉย โดย: จันทราน็อคเทิร์น
วันที่: 12 ธันวาคม 2568 เวลา:14:21:18 น.ชีวิตและความตายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
. . คำนี้เมื่อปรากฏอยู่ในคำสอนทางธรรม ผมคิดว่ามันจะเป็นการอธิบาย "สภาวะ" มากกว่าจะอธิบายไปที่เรื่องของ "กายภาพ" ครับ ในหลายคำสอนของหลายศาสนา ก็จะบอกเลยว่า ความตายกับการเกิดคือสิ่งเดียวกัน หยดน้ำกับมหาสมุทรคือสิ่งงเดียวกัน หรือหากจะบอกว่า "ร่างกายกับธรรมชาติ" เป็นสิ่งเดียวกัน ก็จะเป็นสิ่งเดียวกันในเชิง "ความหมาย" มากกว่าครับ "จิต" ในความหมายทางธรรม จะหมายถึง "ความคิด" เช่น "กาย" ของเราก็เหมือน "เคสคอม" แต่สิ่งที่บ่งบอกความเป็นตัวเรา คือ "จิต" หรือ "ฮาร์ดิสก์" ที่ประมวลผลนั่นเองครับ มันดูเหมือนจะแยกส่วนได้ แต่จริงๆมันก็คือสิ่งที่ประกอบกันขึ้นเพื่อเป็น "ตัวเรา" แต่ถ้าเราเอาฮาร์ดดิสก์ไปใส่เคสอันใหม่ "ตัวเรา" ยังคงเป็นตัวเรา แต่ "กาย" เราเปลี่ยนไปแล้วเท่านั้นเองครับ  โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 13 ธันวาคม 2568 เวลา:11:52:49 น.สวัสดีค่ะคุณกะริโตะคุง
เราคงชีพจรลงเท้าเหมือนๆกันค่ะ แต่ทางนี้แค่ต่างจังหวัด ไม่ถึงต่างประเทศค่ะ รูปสวยมากทุกรูปเลยค่ะ  โดย: tanjira
 วันที่: 13 ธันวาคม 2568 เวลา:14:16:04 น.สวัสดียามบ่ายค่ะ คุณกะริโตะคุง
ถ้าได้เดินก็จะได้อัพบล็อกค่ะ ที่เงียบหายไปคือไม่ได้เดินเลย 5555 ได้แต่อัพบล็อกบอล คืนนี้หงส์เตะ3ทุ่ม เชียร์บอลต่อค่ะ โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ
 วันที่: 13 ธันวาคม 2568 เวลา:16:27:48 น.จากบล็อก
จริงๆ แล้วเรื่องของน้องมุตสึกิ ผมล้อมาจากในการืตุนเลยครับ เพียงแต่เธอรอเพื่อนเธอ แล้วเพื่อนเธอก็ไม่กลับมา (เสียชีวิต) โดย: คุณต่อ (toor36
) วันที่: 13 ธันวาคม 2568 เวลา:23:57:01 น.ความคิด คือ นกแห่งเทศะ
ที่อาจกางปีกได้ในกรงแห่งถ้อยคำ แต่มิอาจบินได้ . . อันนี้ผมลองตีความตามความเข้าใจของตัวเองนะครับ ความคิดของเรา เปรียบเหมือนสถานที่ที่ดูว่าจะมีอิสระ (เทศะแปลว่าสถานที่ - นกเปรียบได้กับความมีอิสรเสรี) แต่ในความคิดและคำพูดของคนเรา แท้จริงมันมิได้มีอิสระเลย เพราะมันถูกครอบเอาไว้ด้วยความคิดและถ้อยคำนี่ล่ะครับ ในธรรมะหรือศิลปะจึงมีคำพูดที่ว่า "ความจริงไม่อาจอธิบายได้ด้วยถ้อยคำหรือคำสอน" เพราะเมื่อเราเอาความคิดไปอธิบายหลักธรรม มันก็ไม่ใช่ตัวหลักธรรมหรือสัจธรรมอีกต่อไป ในเซนมีคำสอนที่บอกว่า "คิดโดยไม่คิด" มันดูย้อนแย้งกันก็จริง แต่ก็เป็นแบบนั้นเลยครับ "ความจริง" ที่เข้าถึงได้ จึงไม่ได้เกิดขึ้นจากการสอนด้วยคำพูดหรือถ้อยคำ "คำตอบที่แท้จริง" ไม่ได้เกิดจาก "การคิด" หลังฟังคำถาม แต่เราเข้าถึงความจริงไๆด้ในขณะที่เกิด "ความเงียบ" และ "การหมดคำถาม" ครับ โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 14 ธันวาคม 2568 เวลา:14:21:25 น.ภาพถ่ายสวยดี บรรยากาศดีทั้งพัทยา และฮ่องกง
ได้ออกกำลัง เปลี่ยนสถานที่ ชีวิตดีจริงๆค่ะ โดย: mcayenne94
 วันที่: 14 ธันวาคม 2568 เวลา:20:55:20 น.หนังสือที่คนว่าอ่านยากและไม่ค่อยอ่าน
ผมก็จะอ่านครับ ส่วนหนังสือที่คนนิยมมากๆ ผมก็จะไม่ค่อยได้อ่าน หนังสือไม่ได้แปลก ผมนี่ล่ะครับ...แปลก 5555 โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 15 ธันวาคม 2568 เวลา:13:32:44 น.ฮ่องกงเมื่อหลายวันก่อนมีข่าวไฟไหม้น่ากลัว ไหม้ตึกไปหลายตึกเลย
การวิ่งออกกำลังกายก็เป็นสิ่งที่ดี แต่เราไม่ไหวแล้ว วิ่งไม่ไหวแล้ว เดินนี่ก็เต็มที่แล้ว โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969
 ) วันที่: 15 ธันวาคม 2568 เวลา:21:54:55 น. |
กะริโตะคุง
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?] ชอบปั่นจักรยาน เที่ยวแถวๆบ้าน (แต่จริงจังนะ) แวะคาเฟ่ไปเรื่อยๆครับ เครื่องดื่มที่ชอบ : Espresso (คั่วอ่อน) Latte (คั่วกลาง) ชาไทย (ไม่หวาน) ชาเขียว (ก็ไม่หวาน) โกโก้ (ไม่หวาน ขมๆ 90%) ชาฮ่องกง (Ceylon) ก็ไม่หวานเหมือนกันครับ ถ่ายรูปเป็นงานอดิเรกมาตั้งแต่ปี 2014 แต่ฝีมือไม่ค่อยพัฒนาเท่าไหร่ครับ ถ่ายตามใจฉัน จะพยายามอัพ Blog บ่อยๆครับ 
Link |
|||||||||||||
Enjoy drinks, nature and bike rides, also cats
อย่าปั่นเลยถนนเมืองไทยอันตราย
ตามที่เคยเล่าให้ฟังบล็อกที่แล้วจ้า