* หยุด ! อยู่ ! คนเดียว *



บนเส้นทางเดิน อาจต้องเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ มากมาย
แต่บนเส้นทางนั้น มีความฝันซ่อนอยู่ตลอดเส้นทาง
บางครั้ง... บางคราว... บางสิ่ง... บางอย่าง...
อาจต้องหยุดบ้าง
บางที่... บางแห่ง... อาจต้องอยู่... เพียงลำพัง
กาลเวลา... ผ่านประสบการณ์ จะทำให้เข้มแข็งขึ้น... จริง ๆ นะ

* คิดถึง... สม่ำเสมอ *




หยุดไว้...เถิดความรัก
เห็นควรพักเอาไว้ก่อน
ห่วงหาและอาทร
เก็บซุกซ่อนไว้ข้างใน

หยุดคิด...จะวิ่งตาม
ขอหักห้ามเจ้าหัวใจ
เคยรักเคยห่วงใย
เก็บเอาไว้เพียงลำพัง

หยุดที...ความรู้สึก
คำนึงนึกถึงสิ่งหวัง
ฉุดไว้ด้วยพลัง
จะอยู่ยั้งนานเพียงใด

หยุดเลย...ที่เคยทำ
ไม่ขอล้ำก้าวข้ามไป
เรื่องเก่าเก็บเอาไว้
สี่ห้องใจจงจดจำ

หยุดใจ...ได้ทบทวน
คิดใคร่ครวญที่ถลำ
เปลี่ยนเขา-เราผู้ทำ
เป็นคนช้ำขอจากลา

หยุดพัก...รักษาใจ
รอวันใหม่ที่แจ่มจ้า
น้ำใสไหลออกตา
เพื่อเยียวยาความเจ็บช้ำ

หยุดก่อน...หยุดสักพัก
หยุดความรักหยุดกระทำ
หยุดร้องหยุดเอ่ยคำ
อยู่ลำพังเพียงคนเดียว

อยู่ให้ได้...เพียงคนเดียว...





Create Date : 26 ธันวาคม 2549
Last Update : 21 เมษายน 2550 7:15:36 น.
Counter : 398 Pageviews.

15 comments
  
แวะมาเยี่ยมน่ะค่ะ
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 26 ธันวาคม 2549 เวลา:14:45:35 น.
  



แวะมาเยี่ยมค่ะ มีความสุขมาก ๆ น่ะค่ะ


โดย: icebridy วันที่: 26 ธันวาคม 2549 เวลา:22:43:38 น.
  



หยุดอยู่คนเดียวมิได้
แม้หัวใจต้องปวดร้าว
มีใครเคียงชมดาว
คงคลายหนาว ..อุ่นอุ๊นอุ่น

หวัดดี ดึกๆนะ นู๋หิ่ง
เมื่อเช้าเพื่อนออนเอ็มทิ้งไว้รับไฟล์น่ะ
อาชาลีไม่ได้อยู่ใกล้คอม เลยมะเห็น แห่ะๆ
ไว้ทอสับคุยกันดีก่า เน๊อะๆ


ฝันดีกั๊บ ...



โดย: Shaleebow วันที่: 27 ธันวาคม 2549 เวลา:2:41:11 น.
  

สวัสดีเจ้าคุณ tai & คุณ icebridy ^_^

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

มีความสุขสม่ำเสมอ
พบเจอแต่สิ่งที่ดีงาม
หมดทุกข์หมดโศกทุกยาม
และตามความฝันจนเจอ นะคะ ^_^





อรุณสวัสดิ์เจ้าอาชาลี *_~

ทำไมอากลับดึกจังคะ หนูหิ่ง ฯ เป็นห่วงเน่อ

หยุดอยู่คนเดียวเพื่อให้
หัวใจคลายความปวดร้าว
ท่ามกลางแสงแห่งดวงดาว
อาจหนาวบ้างบางเวลา

รออยู่ทุกลมหายใจ
เพื่อให้คุณอาโทรหา
ไม่ได้ยินเสียงโทรมา
สัญญาแล้วนะจะรอ

วันเกิดของน้องหนูหิ่ง ฯ
มีสิ่งหนึ่งอยากจะขอ
โทรศัพท์คุณอามาต่อ
สายหาก็พอค่ะคุณอา ^_^






โดย: หิ่งห้อยน้อยใจ (หิ่งห้อยน้อยใจ ) วันที่: 27 ธันวาคม 2549 เวลา:9:17:15 น.
  


สวัสดีปีใหม่ 2550/2007 นะค๊า
ขอให้มีความสุขตลอดไปค่ะ

ขออวยพรวันคล้ายวันเกิดด้วยนะค๊า ขอให้มีความสุข คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนาทุกประการค่ะ
โดย: เนยสีฟ้า (เนยสีฟ้า ) วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:7:00:52 น.
  

สวัสดีก๊าบ ... ผมชื่อโชแปงค๊าบ



Happy Birthday นะค๊าบ ขอให้มีความสุขมากๆ รวยมากๆ ในปีนี้นะค๊าบ



Happy Birthday to me บ๊อก บ๊อก
Happy Birthday to me
ชะอุ๊ย Happy Birthday Happy Birthday
Happy Birthday to you บ๊อก บ๊อก


Happy New Year 2007 ด้วยนะค๊าบ คนรายเกิดวันปีใหม่พอดี ฮี่ ฮี่





อ้อ... โชแปงขอฝากวรรณกรรมเพื่อเยาวชนเรื่อง "โชแปงผจญภัย" ที่บล๊อกคุณ rintana เพื่อนคุณแม่ซึ่งเป็นคุณลุงโชแปง ด้วยนะค๊าบ ตอนนี้เป็นตอนที่ 5 แล้วค๊าบ โชแปงออกจากบ้านแล้วค๊าบ แง...ใจแม่แปงปั่นป่วน แง...





โดย: โชแปงค๊าบ (nutuang ) วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:9:19:56 น.
  



ขอให้มีความสุขในวันเกิดและทุกๆวันตลอดไปนะคะ
ด้วยความปราถณาดีจาก"ป้าหู้"ค่ะ


newyear Glitter Graphics From GlitterYourWay.com


พาสาวสวย"เซะซี่"มากระชุ่มกระชวยหัวใจ ต่อนรับปีใหม่ค่ะ
ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่เป็นคนดี มีจิตใจดี และเหตุการณ์ดีๆนะคะ

โดย: ป้าหู้เองค่ะ (fifty-four ) วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:10:17:52 น.
  


Happy Birthday .... ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้นะคะ .. พร้อมกันนี้ ขอสวัสดีปีใหม่ด้วยเลยนะคะ สุขสันต์วันปีใหม่ สุขสดชื่นตลอดปี50 และตลอดไปนะคะ
โดย: @ ปั๊กกาเป้า @..อิอิ วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:19:28:24 น.
  
sexy & romantic glitter graphics myspace code sexy images
Happy new year 2007 and happy birthday too ka
โดย: Dflatt วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:22:04:34 น.
  
สุขสันต์วันเกิด และสวัสดีปีใหม่นะคะ

ขอให้ทุกๆ วันเเป็นวันที่สวยงามค่ะ
โดย: กระจิบหญ้าสีเรียบ วันที่: 1 มกราคม 2550 เวลา:23:21:56 น.
  
โดย: โสมรัศมี วันที่: 2 มกราคม 2550 เวลา:22:02:19 น.
  
โดย: โสมรัศมี วันที่: 2 มกราคม 2550 เวลา:22:02:53 น.
  
















สุขสันต์วันเกิดย้อนนิดนึงนะกั๊บ ..
โดย: Shaleebow วันที่: 2 มกราคม 2550 เวลา:23:54:49 น.
  

สวัสดีปีหมูเจ้าคุณเนยสีฟ้า, คุณโชแปง, คุณป้าหู้,
คุณปั๊กกาเป้า, คุณDflatt, คุณกระจิบหญ้าสีเรียบ,
คุณโสมรัศมี, คุณอาชาลีบาว ^_^

ขอบคุณสำหรับคำพรนะเจ้าคะ

โอม..... เพี้ยง...... ขอให้ทุก ๆ คนเฮง ๆ รวย ๆ
สุขภาพกาย - ใจ แข็งแรงตลอดปีหมูนะเจ้าคะ

สุขสันต์ปีหมูค่ะ


ปล. แง้ ๆ ๆ อาชาลีมะโทรหาหนูหิ่ง ฯ เยยอ่ะ

โดย: หิ่งห้อยน้อยใจ วันที่: 3 มกราคม 2550 เวลา:13:50:30 น.
  
อุ่ย ...มัวแต่ทำงานหากะตังค์ ลืมโลกไปเลยเรา ...
โดย: Shaleebow วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:1:49:53 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หิ่งห้อยน้อยใจ
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






Bloggang.com : หิ่งห้อยน้อย.... ใจ TreBle Tree หิ่งห้อยน้อยใจ บินไปทุกถิ่น ท่องทั่วแผ่นดิน กว่าสิ้นเรี่ยวแรง





แสงระยิบ กระพริบจากใจ

หิ่งห้อย T_T น้อยใจ

ใครหนอเปรียบ หิ่งห้อย ว่าด้อยค่า
อย่าได้มา หาญสู้ แสงอาทิตย์ส่อง
มีแสงเพียง น้อยนิด คิดลำพอง
มาผยอง เชิดหน้าอยู่ สู้ตะวัน

รู้ตัวดี มิบังอาจ ไปหาญสู้
ดำรงอยู เยี่ยงนี้ ไม่มีผัน
เหมือนดาวเดือน ที่ได้อยู่ เคียงคู่กัน
ดังเช่นฉัน รู้อยู่ คู่นภา

ก็ชื่อฉัน นั้นแปล ว่าหิ่งห้อย
ตัวน้อยน้อย น่ารัก เป็นนักหนา
ถูกเปรียบเทียบ ว่าด้อย ด้วยราคา
จากหน้าตา มิใช่ จากจิตใจ

ชีวิตหมุน เวียนตาม ธรรมชาติ
หิ่งห้อยพลาด หลงดอย คอยร่ำให้
ถูกเขาบ่น ว่าเรา จนเศร้าใจ
ทนเก็บไว้ ด้วยจิต คิดระทม

ชาตินี้มี กรรมมา บดบังไว้
ส่องแสงได้ ริบหรี่ สุดขื่นขม
ต้องทนอยู่ เชิดหน้าใส่ ในอกตรม
เกิดมามี ปมจาก ปากผู้คน

ไม่เป็นไร ตามใจ ใครจะคิด
ทุกชีวิต วันหนึ่ง ต้องหลุดพ้น
เกิดมาต้อง ต่อสู้ ! รู้ดิ้นรน !
ว่ายเวียนวน กลับสู่พื้น ปฐพี๚ะ๛



เสียงขาน จากบ้านป่า

สายลมหนาว พัดพา มาอีกแล้ว
ในโสตแว่ว ยินเสียง คล้ายเรียกขาน
จากพี่น้อง ผองเพื่อน เถื่อนลำธาร
ว่าถึงกาล โผผิน กลับถิ่นไพร

หวนคิดถึง วันเก่า รวดร้าวเหลือ
ยามเยาว์เมื่อ เหมันต์ พานสมัย
ช่างหนาวเหน็บ เจ็บลึก ถึงทรวงใน
กลางป่าใหญ่ ขาดแสง อุ่นกรุ่นตะวัน

แม่ขนี้ง โปรยปราย กระจายทั่ว
ท้องฟ้ามัว มืดมิด ปิดแนวสัน
สายลมยัง พัดซ้ำ กระหน่ำกัน
บ้างหนาวสั่น จับไข้ วายชีวี

กว่าจะพ้น ผ่านฤดู หฤโหด
ธาตุพิโรธ ชนบท สลดศรี
แทบมอดม้วย มรณา ลาพงพี
ชีวิตนี้ ไม่ลืมวัน ซึ่งผันไป

ชนชาวดอย คอยอยู่ หมู่ลูกหลาน
วันคืนผ่าน ด้วยจิต พิสมัย
ความคิดถึง ตรึงตรา และอาลัย
ท่านห่วงใย อยากรู้ ว่าอยู่ดี

รู้รักผืน แผ่นดิน ถิ่นก่อเกิด
ทั้งผู้ให้ กำเนิด นะบุตรศรี
หวนกลับไป ดูแล บุพการี
ท่านผู้มี พระคุณ การุณย์เรา

คงยังจำ กันได้ ใช่ไหมเพื่อน
ก่อนจะเคลื่อน กายา จากป่าเขา
เป็นความหวัง ของใคร เมื่อวัยเยาว์
อย่ามัวเมา ลืมเลือน เถื่อนที่มา๚ะ๛



คิดถึงบ้าน

ค่ำคืนฟ้า มืดมิด ดูเหงาเหงา
โอ้ตัวเรา นั่งคิดถึง คณึงหา
บ้านหลังน้อย ในป่า ที่จากมา
ผ่านเวลา จะเปลี่ยน เป็นเช่นไร

บ้านน้อย น้อยหลังนั้น ช่างอบอุ่น
ยามรุ่งอรุณ แดดส่อง สว่างไสว
มวลบุบผา ชูช่อ แตกหน่อใบ
หรีดหริ่งเรไร ส่งเสียงร้อง ก้องพนา

เหล่าแมลง ภู่ผึ้ง ผกโผผิน
กางปีกบิน วนเวียน กลางเวหา
ดอกหญ้าโผล่ พ้นพื้น พสุธา
ไหวไปมา ยามต้อง แรงลมโชย

เห็นสายฝน รินร่วง จากท้องฟ้า
ชุบชีวา ชีวิตให้ ไม่ระโหย
มวลดอกไม้ ชูช่อสวย ไม่ลาโรย
แผ่นดินโดย ธรรมชาติ สะอาดตา

กลิ่นพืชพรรณ นานา ขจรทั่ว
ทั้งดอกบัว ทั้งพรรณไม้ และใบหญ้า
ขึ้นผสม กลมกลืนไกล สุดสายตา
ภายใต้ฟ้า ผืนใหญ่ ใบเดียวกัน

ช่างห่างไกล กันนัก กับทางนี้
อยู่ที่นี่ พบแต่ การห้ำหั่น
ทั้งแก่งแย่ง แข่งขัน ประลองกัน
ทุกทุกวัน ต้องแข่ง แย่งความดี

มันช่างเหงา และล้า เป็นนักหนา
จะขอลา พักร้อน เช้าพรุ่งนี้
กลับคืนสู่ บ้านน้อย คอยนานปี
พักฤดี ให้หายเหมื่อย เหนื่อยใจกาย

จะชาร์ตแบต เพิ่มพลัง ให้เต็มที่
ความเหงามี จักลบทิ้ง ให้เหือดหาย
แทนด้วยความ สดใส ใจแพรวพราย
ทอประกาย กลับคืน สู่ตัวเรา

พักปัญหา ทุกอย่าง ของทางนี้
กลับไพรี ระหว่าง กลางหุบเขา
บ้านหลังน้อย ยังคอยอยู่ ซึ่งตัวเรา
ภูมลำเนา บ้านเกิด ที่จากมา

แล้วจะกลับ มาทำงาน สร้างฐานะ
ด้วยสัจจะ ของคน แห่งภูผา
จักทำงาน ให้ดีขึ้น ขอสัญญา
ด้วยหน้าตา สดใส ไร้กังวล

คงจะทน ทานได้ ในทุกสิ่ง
ชีวิตจริง เริ่มต้นใหม่ ได้อีกหน
จักต่อสู้ หมู่มารที่ มาผจญ
รวมถึงคน ปากร้าย ทั้งหลายเอย๚ะ๛



ลมหนาว กับชาวดอย

สายลมหนาวพัดผ่านมาอีกครั้ง
แผ่พลังแห่งฤดูสู่ขุนเขา
หวนคิดถึงแต่ก่อนตอนยังเยาว์
ผองพวกเราทนอยู่สู้สายลม

ยังจดจำคืนวันที่ผันผ่าน
ฤดูกาลนี้ให้ใจขื่นขม
พาความแล้งส่งไว้ได้ระทม
ยอดดอยจมอยู่ในสายเหมันต์

แม่ขนิ้งเกาะเล็มเต็มยอดหญ้า
บนท้องฟ้าไร้แสงแห่งสีสัน
ความเหน็บหนาวถาโถมถึงทั่วกัน
ต้องอดทนจนผ่านวันอันตราย

ถึงตอนนี้ยังคงโหมกระหน่ำ
แสงแดดล้ำเลือนลางจนจางหาย
ทั่วท้องฟ้าเมฆหม่นหล่นกระจาย
หนาวมากมายในยามนี้ที่ยอดภู

อยากจะส่งความอบอุ่นสู่ขุนเขา
เพื่อพ้องเราชาวไพรทุกชนหมู่
ได้อดทนจนผ่านพ้นฤดู
ร่วมกันสู้ความหนาวที่เข้ามา

ของส่งใจไปถึงซึ่งบนนั้น
ยอดดอยอันไกลห่างหว่างภูผา
ความห่วงใยแทรกใส่ให้ลมพา
ไปส่งหน้าบ้านเขาเราอาลัย

เพื่อให้ผู้อาศัยอยู่ในนั้น
มียิ้มอันพริ้มพรายใจสดใส
หนูหิ่ง ฯ จะได้มีกำลังใจ
ทำงานไปเพื่อเขาที่เฝ้ารอ๚ะ๛



สายลมหนาว

สายลมหนาว พัดแผ่ว แอ่วเมืองเหนือ
แสงแดดเรื่อ พลันเลือน ลางลับหาย
บนท้องฟ้า มีเมฆหมอก เกลื่อนกระจาย
หนาวมากมาย ในยามนี้ ที่ยอดดอย

เสียงหรีดหริ่ งเรไร วังเวงแว่ว
นกเค้าแมว บินลับ กลับถ้ำน้อย
ดอกไม้บาน ยามเช้า เฝ้ารอคอย
น้ำค้างผล็อย ร่วงลง ส่งความเย็น

แสงอาทิตย์ มองไม่เห็น ในยามนี้
ยอดดอยมี แต่หมอก เมฆลอยเด่น
บนยอดหญ้า ขนิ้งเกาะ ให้เห็นเป็น
ความเยือกเย็น ฤดูหนาว เวียนเข้ามา

จึงส่งความ อบอุ่น ละมุนฝัน
ถึงดอยอัน ไกลห่าง หว่างภูผา
ความคิดถึง ห่วงใย สายลมพา
พัดผ่านหน้า กระท่อมน้อย ปล่อยวางไว้

หวังเพียงผู้ อาศัยใน กระท่อมน้อย
แต่งแต้มรอย ยิ้มแย้ม ที่แจ่มใส
หิ่งห้อยน้อย จะได้ มีแรงใจ
ทำงานไป เพื่อเขา ที่เรารัก๚ะ๛



คืนเหงา

ในคืนเหงา แม้เดือนดาว เจ้าเป็นเพื่อน
ส่งแสงเลือน คอยกลบ ลบรอยเหงา
ความหม่นหมอง ครอบครอง ใจของเรา
รู้สึกเศร้า ในยามที่ ไม่มีใคร

อยู่แสนห่าง ขวางคั่น กั้นขอบฟ้า
ผ่านเวลา ฤดูกาล ผันสมัย
มิตรภาพ แต่ก่อนเก่า เราจริงใจ
เลือนแล้วหรือ อย่างไร สายสัมพันธ์

อยู่ทางนี้ แม้เห็น ดาวเด่นสวย
ก็ไม่ช่วย ให้ใจ ได้สุขสันต์
บนท้องฟ้า สว่างใส ไร้หมอกควัน
ในใจนั้น กลับมืดมิด ผิดที่เคย

สายลมหนาว พัดมา เวลานี้
ผืนพงพี ปกคลุม ด้วยกลุ่มเหมย
ทั้งมวลหมอก กลอกกลิ้ง ขนิ้งเชย
หนาวจังเลย ในยามนี้ ที่ยอดดอย

นั่งวิงวอน ดาวเดือน เกลื่อนเวหา
กระพริบพา ความคิดของ น้องหิ่งห้อย
ไปส่งไว้ หน้าบ้าน วานลมคอย
พัดไปปล่อย ในใจ ใครสักคน

ให้รับรู้ ว่าใคร ที่ในป่า
เขาห่วงหา ห่วงใย ใจสับสน
ความคิดถึง รุมเร้า เข้าเวียนวน
จำฝืนทน ฝืนอยู่ ไม่รู้ทำไม

นั่งรำพึง คอยอยู่ สู้ลมหนาว
มีเดือนดาว บนฟ้า นภาใส
อยู่เป็นเพื่อน ท่ามกลาง หว่างพงไพร
คอยคนไกล ตอบสาร นั้นกลับคืน๚ะ๛



รู้อย่างนี้...

ก่อนนั้นเรา คงมีพ่อ อยู่เคียงข้าง
ทุกทิศทาง พ่ออยู่ คู่เสมอ
อยากพบพ่อ เมื่อใหร่ ก็ได้เจอ
ไม่ต้องเพ้อ ละเมอถึง ซึ่งลวงตา

ยามเล็กเล็ก พ่อเฝ้า คอยสอนสั่ง
ตั้งความหวัง ไว้ที่ลูก สุขนักหนา
ลูกเติบใหญ่ ให้พ่อได้ ชื่นอุรา
วันนี้ลา จากลูกไป ไม่หวนคืน

รู้อย่างนี้... จะไม่ทำตัวเหมือนก่อน
รู้อย่างนี้... จะตั้งใจเรียนหนังสือ
จะตั้งหน้า ตั้งตา หมั่นฝึกปรือ
จะไม่ดื้อ ! ไม่ซน ! ไม่ถือดี !

เพิ่งรู้ซึ้ง ถึงความเศร้า ที่ยิ่งใหญ่
พ่อจากลา ไปลับ นับจากนี้
จะรำลึก ถึงคุณพ่อ ชั่วชีวี
ถึงความดี พ่อสร้างไว้ ให้ทบทวน

จากนี้ไป ไม่มีพ่อ คอยว่ากล่าว
พ่อจากเรา ไปแสนไกล ไม่อาจหวน
ถึงจะร่ำ ! ร้องให้ ! คร่ำครวญ !
ไม่อาจทวน คืนสู่เหย้า ที่เฝ้า... รอ...๚ะ๛



ซึ้งแล้ว...

ต่อแต่นี้ เหลือเพียงแม่ คอยเคียงข้าง
ทุกทิศทาง แม่เฝ้าดู ลูกเสมอ
อยากพบแม่ เรียกหา เป็นต้องเจอ
ไม่ใช่เพ้อ ละเมอถึง ซึ่งลวงตา

ตั้งแต่เล็ก แม่เจ้า เฝ้าถนอม
คอยเห่กล่อม ด้วยรัก ลูกนักหนา
ส่งเสียให้ เจ้าได้ มีวิชา
ด้วยกายา อ่อนล้า น่าเหนื่อยแทน

เฝ้ามองลูก ด้วยดวงตา อุ่นไอรัก
คอยพิทักษ์ ปกป้อง ด้วยหวงแหน
มีแต่ให้ ไม่เคยหวัง สิ่งตอบแทน
แม้ยากแค้น ลำเค็ญสู้ สุดทนทาน

สิบนิ้วมือ พนมกราบ อภิวาท
ลงแทบบาท แสดง กตัญญูท่าน
ทำตอนนี้ ใช่วันที่มี เพียงวิญญาณ
แล้วเรียกขาน ท่านให้มา ปรากฏกาย

รู้ซึ้งแล้ว… แสดงให้ ท่านรับรู้
รู้ซึ้งแล้ว… ท่านยังอยู่ ไม่หนีหาย
เคียงข้างเจ้า จวบจนชีพ สิ้นมลาย
ก่อนจะสาย กลับไปอยู่ ดูท่านเทอญ๚ะ๛








All Blog
MY VIP Friends