ณ ที่ใจกลางแห่งความรัก ยังมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่
Group Blog
 
 
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
29 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
The Stranger Series :: Stay





Stay




บรรยากาศวุ่นวายรอบตัวกับเพลงจังหวะคึกคัก คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์และควันบุหรี่
ผู้คนมากมายยังสนุกสนานอยู่ท่ามกลางบรรยากาศเหล่านั้น จะมีก็แต่เพียงชายหนุ่มที่นั่งอยู่เงียบๆ
พร้อมแก้วเหล้าสีชาในมือที่ถูกยกจรดริมฝีปากเป็นครั้งคราว สายตาทอดมองไปไกลไร้จุดหมาย
ใบหน้านั้นเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ราวกับความวุ่นวายรอบตัวนั้น
ไม่สามารถดึงความสนใจจากชายหนุ่มได้แม้แต่น้อย

ความสงบราบเรียบเหมือนดังอยู่ภายใต้ท้องทะเลยามค่ำที่ไร้คลื่นลมใดๆ
ทำให้เขาดูแปลกแยกโดดเด่นขึ้นมาในสายตาเธอ

หญิงสาวจ้องมองเสี้ยวหน้านิ่งนั้นเนินนาน

นาน...พอที่เขาจะวางแก้วในมือลงแล้วหันหน้ามาสบสายตาเธอ
อะไรบางอย่างในดวงตาสงบนิ่งคู่นั้นทำให้เธอไม่สามารถละสายตาจากเขาได้
มันไม่ใช่ประกายวิบวับเหมือนดังที่ชายหนุ่มพึงพอใจในหญิงสาวสักคน
หากมันเป็นสายตาที่ราบเรียบ ยากจะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
ราวกับถูกสะกดให้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าของดวงตาคู่นั้น

ชายหนุ่มเลื่อนแก้วค็อกเทลสีสวยมาตรงหน้าหญิงสาว ก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น
กระซิบเบาๆ ที่ข้างหู หญิงสาวเผลอกั้นหายใจในนาทีที่ชายหนุ่มเอียงหน้าเข้าหา
และราวกับทุกเสียงรอบตัวเงียบลงเมื่อเสียงนุ่มทุ้มของเขาทะลุผ่านเสียง
อึกทึกเข้าสู่โสตประสาทการรับรู้ ชายหนุ่มลุกขึ้นแตะ ที่แขนเธอเบาๆ เป็นเชิงให้ลุกตาม
ก่อนจะโอบเอวบางพาเธอออกไปสู่ความเงียบสงบนอกร้าน


ปล่อยแก้วค็อกเทลสีสวยทิ้งไว้ไม่แม้จะถูกแตะต้อง ...



เสียงกุกกักดังขึ้นในสัมผัสการรับรู้ ตามด้วยเสียงประตูถูกปิดลงอย่างแผ่วเบา
หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะมองตรงไปยังประตูที่ถูกปิดลงเมื่อครู่

เขาจากไปแล้ว ...

หญิงสาวยันกายลุกขึ้นนั่ง ขยับผ้าห่มปิดบังร่างกายท่อนบนเอาไว้ หวนนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว ราบเรียบ ไร้ซึ่งบทสนทนา และจบลงเงียบๆ เช่นกัน

เธอขยับตัวมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดทิ้งอย่างไม่ใยดีเมื่อคืน พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบนโต๊ะเล็กๆ ข้างเตียงนอน
ธนบัตรใบละพันสามใบถูกวางทิ้งไว้ หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบมันมาไว้ในมือ
ดวงตาหม่นเศร้ามองมันเงียบๆ เธอถอนหายใจหนักๆ ครั้งหนึ่ง
ก่อนจะกดมันมาแนบอกหลับตาคิดถึงภาพใบหน้านิ่งเฉยของเจ้าของไว้อย่างหม่นหมอง



สถานที่เดิม เวลาเดิม เก้าอี้ตัวเดิม ... คืนนี้หญิงสาวเลือกจะมานั่งอยู่ที่นี่ นานเท่าไหร่แล้วที่เธอไม่ได้กลับมาที่นี่อีก
เพียงเพราะเธอนึกถึงใบหน้าเฉยชาและดวงตาคู่นั้นขึ้นมา
จึงตัดสินใจกลับมายังสถานที่แห่งนี้อีกครั้ง เธอสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แบบเดิม
นั่งจิบเหม่อลอยคิดถึงใครบางคนที่เคยพบ ณ สถานที่แห่งนี้


เก้าอี้ข้างตัวถูกขยับ ใครบางคนนั่งลงเคียงข้างเธอก่อนสั่งเหล้าสีชาแบบเดิม
หญิงสาวมองชายหนุ่มที่กำลังสนใจแก้วในมือตนเองไม่แม้แต่จะหันมาทักทาย
ก่อนจะหันกลับมายิ้มนิดๆ ให้กับแก้วเหล้าของตนเอง

ท่ามกลางเสียงเพลงดังและผู้คนมากมาย ทั้งสองต่างนั่งเคียงกันจิบเครื่องดื่มในมือ
จมอยู่ในความคิดของตัวเอง ไม่มีใครเอ่ยบทสนทนาใดๆ เธอและเขาต่างพอใจในความเงียบระหว่างกันแบบนี้
เหมือนดังเช่นครั้งแรกที่ได้พบ

เนิ่นนานจนเวลาล่วงเข้าสู่วันใหม่ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสั่งค็อกเทลแบบเดิมให้หญิงสาว
เธอมองแก้วสีหวานที่ถูกดันมาตรงหน้าก่อนเงยสบตาของชายหนุ่มที่มองมาก่อน
เขาเลื่อนตัวเข้าไปใกล้มอบจูบให้กับหญิงสาวเธอรับเอาความหวานจากชายหนุ่มโดย ไม่แม้จะขัดขืน

ก่อนที่ทั้งสองจะลุกเดินเคียงกันออกจากร้าน ค็อกเทลยังคงวางอยู่ที่เดิม


เหมือนหนังที่ถูกฉายซ้ำหญิงสาวตื่นขึ้นมาเพียงตัวคนเดียว พบเพียงธนบัครใบล่ะพันสามใบวางอยู่ที่เดิม
เธอถอนหายใจหยิบเอาเงินจำนวนนั้นใส่ซองรวมกับของเก่าที่เขาเคยให้เก็บเอาไว้อย่างดี
ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าลุกเดินเข้าห้องน้ำไป

เธอไม่คิดว่าจะมีครั้งที่สอง เธอไม่คิดว่าการไปที่นั่นจะบังเอิญได้พบกับเขาอีก
เพราะเธอรู้...เขาเป็นเพียงความฝันชั่วข้ามคืน พอลืมตาตื่นต่างคนต่างแยกย้ายกันไปตามทางของตนเอง
แต่อะไรบางอย่างทำให้เธอไม่สามารถสลัดภาพชายหนุ่มทิ้งไปได้
เมื่อคืนนี้เธอยังแอบมีความหวังเล็กๆ ว่าจะได้พบเขาอีก

แล้วเธอก็ได้พบเขาจริง



ท้องฟ้าขมุกขมัวในยามบ่ายที่อากาศร้อนอบอ้าว หญิงสาวนั่งทอดอารมณ์อยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ
มองผู้คนที่เดินสวนไปมาบนถนนอย่างเหม่อลอย เมื่อใดที่อยู่คนเดียวความคิดมักหวนกลับไปยังค่ำคืนเหล่านั้น
ที่มีเขาและเธอนั่งจิบเหล้าอยู่เคียงข้างกันโดยไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆ
เสี้ยวหน้าที่นิ่งสงบนั้นยังคงติดอยู่ในความทรงจำ

เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามถูกเลื่อนออก ร่างสูงก้าวเข้ามานั่งโต๊ะเดียวกับเธอโดยไม่ขอ
หญิงสาวละสายตาจากภาพตรงหน้า เหลือบมองคนตรงข้ามนิดหนึ่งก่อนจะหันกลับไปสนใจภายนอกเหมือนเดิม
ชายหนุ่มเองก็สั่งกาแฟของตนเองแล้วเปิดหนังสือที่หยิบติดมือมาด้วยออกอ่าน โดยไม่สนใจคนที่นั่งอยู่ก่อนเช่นกัน

เธอไม่ได้นัดเขามาที่นี่ ระหว่างเธอกับเขาไม่เคยมีการติดต่อใดๆ อีกหลังจากจบค่ำคืนนั้น
แต่เธอไม่รู้สึกแปลกใจสักนิด เพราะทุกครั้งที่คิดถึงเขา เขาจะมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอได้อย่างน่าอัศจรรย์

ครั้งนี้ก็เช่นกัน อยู่ๆ เขาก็เดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะกับเธอ สั่งกาแฟอ่านหนังสือ
ทำตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติราวกับเธอและเขารู้จักกันมาเนิ่นนาน

หญิงสาวปล่อยให้เขาจมอยู่กับตัวเองอีกสักพัก ก่อนจะขยับตัวเรียกความสนใจจากคนตรงข้าม
เขาลดหนังสือในมือลง จ้องมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยแววตาแบบเดิม
เธอจ้องตอบสายตาคู่นั้นอย่างจะตัดสินใจก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างเลื่อนส่งให้ ชายหนุ่ม

ซองสีขาวถูกวางอยู่ตรงหน้า เขาหยิบมันมาเปิดดู ข้างในบรรจุธนบัตรจำนวนเท่าที่เขาเคยให้เธอไป
มันคงถูกเก็บเป็นอย่างดีเพราะดูจากสภาพแล้วธนบัตรทุกใบไม่มีรอยยับแม้แต่ น้อย
เหมือนตอนที่เขาบรรจงเลือกใบที่ใหม่ที่สุดวางไว้ให้ก่อนจะออกจากห้องทุก ครั้ง

ชายหนุ่มปิดซองและวางมันลงที่เดิม เงยหน้าสบตาหญิงสาวอย่างเป็นคำถาม
เธอส่งยิ้มอ่อนๆ ให้ชายหนุ่มเป็นครั้งแรก


“คุณรู้ไหมคะ ว่าฉันไม่ชอบค็อกเทล”



พูดจบ เธอก็หยิบของลุกขึ้นเดินจากมาโดยไม่แม้จะหันไปมองเขาเป็นครั้งสุดท้าย









Create Date : 29 เมษายน 2552
Last Update : 2 พฤษภาคม 2552 15:46:46 น. 2 comments
Counter : 270 Pageviews.

 
แวะมาลงชื่อตรงนี้ด้วย
^^


โดย: ธาร นาวา วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:10:00:11 น.  

 
ขอบคุณ คุณ ธาร นาวา อีกครั้งนะคะ
ที่แวะเข้ามาในนี้ด้วย

ตอนแรกคิดว่าจะร้างเสียแล้ว ...

แต่เอาลงในบล็อกก็ดีอย่างนะคะ สามารถเปิดเพลงคลอไปได้เลย



โดย: PeachJiKo วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:13:54:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

PeachJiKo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Professional Wordpress Themes
Professional Wordpress Themes




..
Friends' blogs
[Add PeachJiKo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.