space
space
space
<<
ตุลาคม 2562
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
space
space
10 ตุลาคม 2562
space
space
space

หลงทาง ตอนที่ ๑

หากชีวิตคือการเดินทาง ...

การแสวงหาความสงบในจิตใจจึงไม่ใช่เรื่องอื่นใด

นอกจากการการหยุดมอง ... หยุดที่จิตใจ-มองไปที่วิญญาณ

***********************************

จาก เหนือ จรด ใต้ ... จาก ตะวันออก จรด ตะวันตก

จนสุดท้าย ไม่มี สิ่งใด คงอยู่ ...

เหลือแต่เพียง เศษซาก อาหาร ของ หนอน-แมลง

ชีวิต ยังไม่อาจรักษาไว้ แล้วจะแสวงหาสิ่งใดอีกเล่า?

แม้ร่างกายจะยังเคลื่อนไหว ...

แต่ หัวใจดวง นี้ สงบแล้ว มีที่พักแล้ว ไม่ไปไหนอีกแล้ว

***********************************

ชีวิตที่โผล่พ้น จาก ความเยาว์วัย ความไม่รู้ ความอวดดี

ขาสั้นที่เคยสวมใส่กลายเป็นเพียงอดีตให้ หัวร่อ และ ร้องไห้

ก้าวไปอีกก้าว สร้างความผิดมหันต์ในชีวิต

สูญเสียคนที่รักไปในความเชื่อและอุดมการณ์ที่หลอกลวง

๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ กับ ความงมงายต่อศัพท์แสงหรูหรู

ที่ฟังแล้วจะต้องแปลไทยเป็นไทยอีกรอบหนึ่ง

หลงทางไปไกลแสนไกล ตามหาหัวใจที่หลุดลอยไปอย่างไม่มีวันกลับ

เหมือนคนเมากัญชา บ้าลำโพง อยู่พักหนึ่ง จนบิดาผู้มีพระคุณ

ตามกลับมาจับตัวยัดขึ้นเครื่องบิน มีคำสั่งก่อนเดินทางเพียงแค่ว่า

ไม่จบไม่ต้องกลับมา-ไม่หายบ้าอย่ากลับมาให้เห็นหน้า

นั่นคือประกาศิตจากผู้มีพระคุณ นิทานบทใหม่ในชีวิตจึงเริ่มขึ้น

***********************************

นิทานบทนี้มีท้องฟ้าที่ขุ่นมัว แลดูเกรี้ยวกราด

เป็นหลังคาโรงละคร ความหนาวเหน็บ และชื้นแฉะเป็นฉากหลัง

ความหมองใจเป็นแรงผลักดันให้เตะปากหัวแดง-หัวทอง-หัวดำ

ทุกทุกคนผู้ที่เข้ามาสร้างความขุ่นมัวเพิ่มขึ้นจากที่หมองใจอยู่แล้ว

หัวแดงคนแรกที่เจอ หมัด-เท้า-เข่า-ศอก เข้าไป คือ

ไอ้เค หรือ มิสกะเตอร์เคนเน็ท ทะลึ่งเข้ามาลูบหัวแถมยังจะให้กินกล้วยอีก

เอาสิวะอย่านึกว่าตัวโตกว่ากู เจอ หนุมานถวายแหวน

แถมด้วยหักงวงไอยรา แม่ไม้มวยไทยของกูหน่อยปะไร

ผลนะหรือ? หน้าแหก ดั้งจมูกหัก เลือดกลบปาก

แมร่งเอ๊ยใหญ่เสียเปล่า อย่างนี้บ้านกูเรียก ใหญ่หยวกกล้วย ตัวใหญ่ใจปลาซิว

***********************************

แต่นี่ไม่ใช่ผลแพ้ชนะที่แท้จริง ผลไปอยู่ที่ห้องทำงานของอธิการบดี

ไม่มีการตีออกอากาศแบบสมัย ขาสั้น-ขนยาว

แต่ตามตัวผู้ปกครองมาทำทัญฑ์บนเหตุเกิดอีกเมื่อไหร่ไล่ออกสถานเดียว

***********************************

เสียใจไหม? ไม่เลยสะใจโว้ย ... คำตอบที่ไม่มีการเปล่งออกด้วยวาจา

แต่มันดังระงมอยู่ในหัวใจที่ฮึกเหิม “มันก็แค่นี้เอง”

ตะนิ่นตาญี




Create Date : 10 ตุลาคม 2562
Last Update : 10 ตุลาคม 2562 7:32:17 น. 0 comments
Counter : 66 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

BlogGang Popular Award#15


 
ตะนิ่นตาญี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add ตะนิ่นตาญี's blog to your web]
space
space
space
space
space