Group Blog
 
 
สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
14 สิงหาคม 2562
 
All Blogs
 
เรื่องเล่า-ความรัก-นิทานก่อนนอน(ตอนที่2)

เรื่องเล่า-ความรัก-นิทานก่อนนอน
ตอนที่2
ความแตกแยกในครอบครัว


173174175172174


พูดไปก็จะหาว่าเป็นการบ่นเพื่อเกี่ยงคนอื่นดูแลผู้ป่วยติดเตียง
ขอบอกไว้ตรงนี้ว่า...ไม่ใช่การเกี่ยง...
คนเล่าเขาดูแลมานานกว่าห้าปีและเป็นห้าปีที่ไม่มีใคร
ใส่ใจจะนึกถึงความยากลำบากของเขา
หรือความทุกข์กังวลว่าจะไม่มีกินมีใช้ในวันข้างหน้า
เขาก็มีสติปัญญามีงานต้องทำต้องหาเลี้ยงตัวเองนะ
ไม่ได้จะคอยแบมือรับเศษเงินจากคนอื่น
คนหนึ่งมีครอบครัว(เหมือนคนอื่นๆ)
แต่เขาก็สละเวลามาดูแลพ่อคอยห่วงใยพ่อ
ไม่ใช่พูดแต่ปากพร่ำไป การกระทำคือความจริง
แต่ใครมาเห็นบ้างล่ะ
คนหนึ่งไม่มีครอบครัวก็ทำงานในบ้าน
ตื่นเช้ามืดหุงหาอาหาร ล้างจานและซักเสื้อผ้า ฯลฯ 
ถึงจะใช้เครื่องซักผ้าก็ใช่ว่าจะไม่เหนื่อย
เพราะไม่ได้ซักของตัวเองคนเดียว
ส่วนอีกคนหนึ่งช่วยงานครัวและทำอาหารให้พ่อ
(พ่อต้องกินอาหารละเอียดเพราะไม่ได้ใส่ฟันปลอม)
เขาไม่มีลูกผัวคอยช่วยเหลือดูแล
ต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเอง แต่งานของเขาต้องการเวลา
สมาธิ และ ความสงบสบายใจ
ตามที่บอกแล้วว่าการดูแลผู้ป่วยต้องทำอะไรบ้าง
หน้าที่ที่เขาสองสามคนทำ ทำโดยไม่มีคนมาเปลี่ยน
ต้องทำจำเจอยู่อย่างนั้น
สองคนที่อยู่ดูแลผู้ป่วยติดเตียงไม่มีโอกาสจะเสนอหน้าไปไหน
แม้แต่ไปตลาดก็ต้องรีบกลับมา เพราะคนอยู่(เป็นลูกเหมือนกัน)
ไม่เคยเอาใจใส่ ถ้าไปนานผู้ป่วยก็นอนเปียกแฉะ
ไม่มีคนเปลี่ยนแพมเพิร์สให้
บอกให้เขาดูเขาก็คงดูอย่างเดียว
เพราะกลับมาเห็นผู้ป่วยอยู่ในสภาพเสื้อผ้าเปียกปัสสาวะ
ถามว่า..เขาไม่มีจิตสำนึกดีที่จะทำให้บุพการีเลยหรือ...
...ช่างเถอะ...
มาพูดถึงคนดูแลที่ไม่มีเวลาส่วนตัวเป็นของตัวเอง และไม่มีเวลาทำงานบ้าง เขาเหนื่อยหนักและเครียดกับการหากินยากลำบากในยุคเศรษฐกิจแบบนี้ งานที่เคยขายดีก็ขายไม่ได้
จะเรียกว่า...ขายไม่ได้เลยก็ว่าได้...
เมื่อเขาไม่มีรายได้แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเขา?
ขณะขาดรายได้เขาก็พยายามผลิตงานใหม่ๆออกมา
แต่ใครจะรู้บ้างว่า...งานแต่ละชิ้นทำออกมาด้วยความยากลำบากขนาดไหน...เขาไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวมากเหมือนคนอื่น ทั้งยังต้องอดนอนทุกสองวัน เพราะการที่ต้องผลัดกันเข้าเวรกลางคืนจะได้นอนน้อยมาก บางครั้งก็ไม่ได้นอนเลย
งานที่เขาทำต้องใช้สมองคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ
แต่เขามีเวลาน้อยประกอบกับการเหนื่อยล้า
เป็นเหตุให้ทำงานเสร็จช้ามากขึ้น
และไม่เคยได้รับความเห็นใจ
จากคนที่ไม่สนใจคิดจะทำหน้าที่ที่เขาทำอยู่
เขาทุกข์ขนาดไหนไม่มีใครรับรู้
เขายากลำบากขนาดไหนไม่มีใครสนใจ
พวกเขาอยู่สุขสบาย มีเวลาเป็นของตัวเองมากมาย
จนสามารถนัดแนะพบปะกัน พากันไปเที่ยว
พากันไปกินอาหารตามร้านอาหาร
โดยไม่เคยเผื่อแผ่มาถึงคนที่บ้าน
เพราะเขาคงคิดว่า
เขาต้องซื้อหาข้าวสารและกับข้าว จ่ายค่าน้ำค่าไฟ
ให้คนในบ้านอยู่แล้วกระมัง
และก็เป็นความจริงเมื่อเกิดการผิดใจกัน
คนอยู่ในบ้านถูกด่าว่า
ว่าไม่สำนึกว่าเขาทำให้กินอยู่ทุกวัน-ใช้น้ำไฟเขาทุกวัน
ทั้งที่เวลาเหลือเงินจากการซื้อของใช้ส่วนตัวแล้ว
แม้จะเล็กๆน้อยๆก็นำมาซื้อมาทำกินในบ้าน
ทั้งที่สายเลือดเดียวกัน เกิดตามกันมา
และทำหน้าที่แทนอยู่ทุกวันเวลา ยังจะมีหน้ามาด่าว่าแบบนี้
แล้วจะอยู่ร่วมบ้านกันได้อย่างไร?
174175173174175
(โปรดติดตามตอนต่อไป) 



 



Create Date : 14 สิงหาคม 2562
Last Update : 14 สิงหาคม 2562 11:36:34 น. 0 comments
Counter : 50 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 5383279
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add สมาชิกหมายเลข 5383279's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.