พ่อลูกเขารักกันค่ะมี๊

เวลาผ่านไปเร็วมากเลยนะครับ
ยังนึกภาพ น้องซีเดินเตาะแตะ อยู่เลย
ปีนี้ ใกล้จะเข้ามหาลัยแล้วนะครับ

ที่อาจารย์เต๊ะ ไม่มีครอบครัว เลยไม่ต้องกลัวแบบมี๊เก๋นะครับ
เพราะพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ก็ไปสวรรค์กันหมดเรียบร้อยแล้ว
ถึงคิวเราเมื่อไหร่ ก็เมื่อนั้นนะครับ อยากจะมีให้ต่อเวลาบ้างจัง
ทดเวลาบาดเจ็บหรือป่วยมั่งก็ดี นะครับ 555

สวัสดี จ้ะ น้องมี้เก๋

รากเหง้าของความกลัว ของมี้เก๋ เชื่อว่า คนที่มีคู่ มีลูก โดย
เฉพาะคู่ที่รักมาก ๆ ต่างก็กล้วว่าอีกฝ่ายหนึ่งต้องตายก่อนเรา เนาะ
แต่ก็ไม่มีใครหนีพ้นความตายได้ เราคงต้องรับความจริงข้อนี้ให้ได้
เพื่อเจอเหตุการณ์แห่งการพลัดพราก จะได้ไม่เศร้าโศกจนเกินไป จ้ะ
โหวดหมวด ตะพาบ

คนมีครอบครัว
ห่วงที่สุด ก็คือ ครอบครัวจริงๆครับ

ครอบครัวนี้น่ารัก อบอุ่นมากครับ

วันนึงก็ต้องตายจากกัน ช่วงที่อยุ่ด้วยกันก็ดีต่อกัน สร้างความทรงจำที่ดีร่วมกัน

งานบล็อกแก๊งที่ไปเจอกันน้องวียังตัวเล็กๆ อยุ่เลย นี่โตเป็นสาวแล้วววว

เข้ามาอ่านเรื่องของความกลัว ,ความกลัว เป็นอารมณ์ จากการรับรู้ภัยคุกคามของสิ่งมีชีวิต สาเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสมองและการทำงานของอวัยวะ เป็นพฤติกรรมในที่สุด เช่น การวิ่งหนี การหลบซ่อน ช็อคจากเหตุการณ์ที่ทำร้ายจิตใจ
เสี่ยงต่อสุขภาพหรือชีวิต สถานภาพ อำนาจ ความปลอดภัย หรือความมั่งคั่ง
ความกลัวและความกังวล มีความหมายคล้ายๆกัน... แต่ในบล็อกนี้เมื่ออ่านดูแล้วรู้สึกได้ว่าเกิดจากการกังวลมากกว่าค่ะ
ส่วนคำว่ารากเหง้าไม่น่าจะนำมาใช้กับความกลัวได้เลย... รากเหง้ามันน่าจะเป็นเรื่องของ DNA ที่เราได้รับมาจากสายเลือด
เช่นพ่อ แม่ ส่งต่อให้บุตรไปเรื่อยๆหรือต่อๆกัน... มันดูจะเป็นการผูกอะไรๆเข้าด้วยกันแต่ไม่เข้ากันเลยเมื่อคิดถึงความหมาย....
........
ขอบคุณสำรับการเยี่ยมบล็อกและคะแนนโหวตนะคะ
สำหรับค่ำคืนนี้ฝันดีนะคะ

อรุณสวัสดิ์ครับมี๊เก๋

สวัสดีค่ะมี๊เก๋

ไม่ผิดที่เราจะกลัวการพลัดพรากจากคนรักนะคะ
เรามาเปลี่ยนความกลัวให้เป็นพลังนะคะ
แล้วก็เดินหน้าจับมือไปด้วยกันค่ะ

ไม่ได้มานานเลย ยุ่งแต่ FB เคลียร์งานแล้วน่าจะว่างมากขึ้นค่ะ