Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2557
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
18 มิถุนายน 2557
 
All Blogs
 
O กล่อมขวัญ .. O










บังใบ



O เพียงจะกล่อมขวัญเจ้า .. ยามเข้านอน
พาห้วงอกสะทกสะท้อนบนหมอนหนุน
ให้อาวรณ์แฝงเร้น .. ได้เป็นทุน-
พารอบสุนทรีภาพกำซาบใจ
O เหมือนรอยยิ้มวาบแล้วในแววตา
อยู่ค้างคาอาวรณ์ผู้อ่อนไหว
ดูเอาเถิด .. ความ คำ แสนร่ำไร
คอยผ่านนัยแว่วอยู่ .. สุดรู้-กัน
O ขวัญเอย..ขวัญเจ้า .. รูปเยาว์เอ๋ย
ความคำเอ่ยเอื้อนล้อม .. คอยกล่อมขวัญ-
เพื่อกล่อมเดียงสาใครจนไหวทัน-
นัยกล่อมนั้นให้ภิรมย์ลงถมทรวง
O เพิ่มร่องรอยแววตา .. ให้ว้าวุ่น
กับวาบหวามละเมียดละมุนที่หนุนช่วง
โดยงามจะยิ่งงาม .. กว่างามปวง
เมื่อล้ำล่วงเผยงามออกตามใจ
O เยี่ยงไร..ถึงแฝงเร้นอยู่เช่นนั้น
เมื่อเดียงสาผ่านวัน .. ฤๅกั้นไหว
คอยดูเถิด..ท่วงทีพิรี้พิไร
จะเผลอเผยออกให้ .. หัวใจรู้
O แอบซ่อนแฝงเร้นไว้ .. ฤๅ-ได้นาน
เมื่ออารมณ์อ่อนหวานเกินต้านอยู่
จะระริกไหลรินเช่นสินธู
เป็นคลื่นชู้กรากเชี่ยวคอยเหนี่ยวดึง
O ป่านฉะนี้คงถวิลไม่สิ้นสาย
ด้วยเขินอายเกินจิตจะคิดถึง-
ว่าดูเถิดความ คำ ในคำนึง-
มีแต่รอบหวานซึ้ง .. ให้หนึ่งคน
O อยากรู้นักป่านฉะนี้ .. ฤดีนั่น
จะแกว่งไกวไหวสั่น .. กี่พันหน-
หรือรับรู้ปริศนา .. เดียงสาตน-
ที่เริ่มอลเวงรู้ .. เชิงชู้ชาย
O โอ นั่นความผ่องแผ้วในแววตา
อย่างแช่มช้า-ผ่านล่วงขึ้นช่วงฉาย
เข้ากลบเกลื่อนสำเนียงความเอียงอาย
ออกรำบายรมย์รื่นจากพื้นทรวง
O โอ นั่นรอบเดียงสา .. ค่อยบ่า-แวว-
ผ่านดวงตาผ่องแผ้วไม่แล้วล่วง
หวานหอมเมื่อ-สุมสั่งใจทั้งดวง
ย่อมแปรหอมเป็นหวง .. คอยห่วงใย
O โอ นั่นแววตาชม้อย .. ชม้ายเมิน
ด้วยขัดเขินใครอยู่ .. ยากรู้ได้
เห็นแต่เพียงปริศนา .. เดียงสาวัย-
นั้น-เผยนัยออดอ้อน .. อย่างอ่อนโยน
O ป่านฉะนี้อาวรณ์เจ้าอ่อนน้อย
ฤๅ-เลี่ยงพ้นความถ้อยเข้าห้อยโหน
ด้วยปรารมภ์มุ่งหมาย .. รอถ่ายโอน-
เข้าหักโค่นยุดยื้อความถือตัว
O ป่านฉะนี้ถ้วนตอน..ออดอ้อนนั้น
คงแทรกขวัญรุมเร้า..คอยเย้ายั่ว
ให้อารมณ์ซมสั่น .. ให้สั่นรัว-
อยู่ที่ขั้วหัวใจ .. อย่าได้คลาย
O เถิด-หากยังซ่อนเร้นอยู่เช่นนั้น
จักแล้วเล่ารุมขวัญ .. เกินบั่นหาย
ความ คำ ย่อมกรองสู่ไม่รู้วาย
ล้อมรำบายรอบชู้ .. ไม่รู้วัน
O เพียงจะกล่อมขวัญเจ้า .. ยั่วเย้าให้-
ลมหายใจทอดช่วง .. ทุกช่วงนั่น-
แนบอาวรณ์ทุกช่วง .. มาพ่วงกัน
เป็นสายใยผูกพันเกินบั่นทอน
O เพียงหวังกล่อมเกล้าขวัญ .. เจ้าขวัญน้อย
อยู่เฝ้าคอยพร่ำพลอด .. ความ-ออดอ้อน
แล้วตอบรับเสน่หา .. ด้วยอาวรณ์-
อันสุดถอนถ่ายล่วง .. จากดวงใจ !
O หวังกอปรความ คำ เฝ้า .. คอยเย้ายั่ว
แล้วเพียงชั่ว คำ ความ นั้นลามไหล-
พาหวานซึ้งแทรกตัวอยู่ทั่วไป-
จะเผยเห็นอาลัย .. จากใจนั้น
O เหมือนเดียงสาเยาว์วัย .. เผยให้เห็น
จากแฝงเร้นซ่อนไว้ .. เริ่มไหวสั่น
ยิ้ม-รับรอง .. ความหมายที่ปลายวัน-
ที่ค่อยผันด้านเร้น .. จนเห็นรอย !




Create Date : 18 มิถุนายน 2557
Last Update : 23 เมษายน 2562 6:38:36 น. 0 comments
Counter : 1100 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.