Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2559
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
8 พฤษภาคม 2559
 
All Blogs
 
O กลางริ้วลม .. O








O สุมาลย์ช้อยช่อห่ม .. สายลมพลิ้ว
เมื่อห้วงใจปลิดปลิว .. ลอยลิ่วหา-
รูปลักษณ์แพงผู้ถวิลในจินตา
ทุกครั้งคราวาบสู่ .. ฤารู้เลือน
O ออดอ้อนผ่านแววเนตรด้วยเลศหมาย-
นิมิตรูปรำบายลงป่ายเปื้อน-
ติดตรึงทั้งรูปนามให้ตามเตือน
จนสุดเคลื่อนคล้อยหวานให้ผ่านพ้น
O มีหัวใจห่วงคอยละห้อยเห็น
เฝ้าลอบเร้นถึงกันนับพันหน
หมื่นแสนช่วงความคะนึง .. ของหนึ่งคน
จึง-วกวนรอบอยู่ไม่รู้วาง
O แต่คร่ำครวญผูกพันถึงกันอยู่
จนตื่นตารับรู้ .. แสงตรู่สาง
นั้น-เฉกเช่นรอบพิมล .. ในหม่นพราง
โชนช่วงส่องเส้นทางให้ย่างเดิน
O รูปเอย .. รูปละม่อม-ราวล้อมกัก
โดยรูปพักตร์เพ็ญอุทธัจด้วยขัดเขิน
พาหอมหวานโรยระลอกเข้าหยอกเอิน
ก่อนก้ำเกินล้ำล่วงสู่ดวงใจ
O เสนาะเสียงสุโนกมี .. ในที่นั้น
ลดาวัลย์ชื่นฉม, สายลมไหว
พึงโอนบทบาทล่วง .. พร้อมห่วงใย
โอบกล่อมให้ .. รับถวิลด้วยยินยอม
O ในแวดล้อมสุรศัพท์ .. พึงรับรู้
ว่านัยชู้สุมสั่งเข้าหลั่งหลอม-
ร่วมหวานซึ้งซ่านล้ำ .. ให้ด่ำดอม
ก็เพื่อพร้อมรอสู่ .. อย่างรู้วัน
O ในแวดล้อมแรงคะนึง .. ใครหนึ่งผู้-
คอยร่วมคู่เคียงข้าง .. เส้นทางฝัน
พึงผูกใจจดจ่อ .. เพื่อรอกัน
ร่วมผูกพันภพชาติจนตราบวาย
O รับรู้เถิด .. รูปแพงผู้แน่งน้อย
เนตรชม้อยอ่อนโยนที่โชนฉาย-
ย่อมวาบเข้าเวียนวก .. ในอกชาย
แทนอุ่นอายหอมหวาน .. เจ้าผ่านมา
O เมื่อประณีตรสสุคนธ์ .. ผ่านปรน .. รู้
ก็เกินกู้กลับให้ .. แรงใฝ่หา-
ลดทอนรสรติฤทธิ์ .. อันติดคา
เกินหักฝ่าข่มห้ามเอาตามใจ
O จึงประณีตรสสุมาลย์ .. อันหวานหอม
ก็แวดล้อมออดอ้อน .. เพรียกอ่อนไหว-
เข้ากักกุม .. เสพรู้ .. หอมผู้ใด
เพื่อสืบสาวกลับไปถึงใครนั้น
O สุมาลย์ช้อยช่อห่ม .. ล้อลมลูบ
ก็เมื่อรูปพักตร์ใคร .. คอย-ไหวสั่น
แพงทองเอย .. คมคำ .. พี่รำพัน
หมายผูกขวัญเจ้าไว้ .. อยู่ในมือ
O คะเนนึกคะนึงอยู่อย่ารู้จบ
กำหนดภพชาติเพียง .. ร่วมเคียง, หรือ-
ผูกดวงจิตร่วมกันให้บันลือ-
ความยึดถือถวิลอยู่แต่ผู้เดียว !



Create Date : 08 พฤษภาคม 2559
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 9:51:21 น. 0 comments
Counter : 1365 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.