Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
6 เมษายน 2557
 
All Blogs
 
O ลมทะเล .. O







เพลง .. ทรายกับทะเล
นันทิดา


O เอื่อยอ่อยลมทะเล .. คล้ายเห่กล่อม
ผ่านหวานหอมลงชาติ .. ตั้งปรารถนา
จนแผ่นผืนน้ำกระเพื่อม .. ริ้วเหลื่อมมา
ก็รู้ว่าคือปฐม .. แห่ง-ลมวก
O ชั่วแววตาตอบรับ .. อยู่วับไหว
ก็รู้ค่า .. อาลัย .. ที่ในอก-
นั้นรุมเร้าพรรณา .. ความสาธก
ยอจิตวิญญาณยก .. ขึ้นโบกบิน
O ลมอุสุม, เนตรพริ้มกลางคิมหันต์
และสองขวัญมั่นคอย .. รูปรอยถวิล
แดดใส, หาดโค้งคด, ฟ้าจดดิน
แตะตื่นจินตนาการ .. กลางน่านนที
O เมฆขาว, ฟ้าคราม .. แผ่นน้ำระริก
ลำคลื่นพลิกยอดพลิ้วอวดริ้วสี
เรือลำน้อยเอียงโยกคลื่นโบกตี
รื่นเย็นแห่งวารีก็รับรู้
O เริ่มแล้ว .. บทปฐมแห่งลมร่ำ
เมื่ออกคร่ำครวญคอย .. นั้นคอยอยู่
นฤมิต รูปยุพินทร์ .. กลางสินธู
ฝากนัยชู้รำพัน .. กล่อมขวัญน้อย
O รู้เถิดว่า .. รูปเอย, เมื่อเผยลักษณ์-
คือเมื่อกักกุม-ล้อม .. ไม่ยอมปล่อย-
จิตวิญญาณอาลัยผู้ไขว่คอย-
ถูกละห้อยห่วงเห็น .. บีบเค้นไว้
O รอ .. นิมิตรูปเอย-เมื่อเผยเห็น
หวานจักเร้นลอบรุมลงสุมใส่
ปลอบประโลมห้วงฤดี, ผู้มีใจ-
ด้วยเยื่อใยไมตรี .. อย่ามีเลือน
O รอ-แววตาพริ้มพรับ ตอบรับรู้-
เลศนัยชู้แห่งชายลงป่ายเปื้อน-
หัวใจดวงน้อยน้อย-เพื่อคอยเตือน
ให้ทุกการขยับเขยื้อน .. ต้องเหมือนคอย !
O จนแววตาพริ้มพรับ .. ตื่น-รับรู้-
เมื่องามจู่โจมแล้วอย่างแผ่วค่อย
ทะเลตื่น, เมฆฟ่อง, เรือล่องลอย
แดดพร่างพร้อย, ตื่นตอบ .. ก็รอบตัว
O เพื่อแววตาพรับพริ้ม .. ปากยิ้มตอบ
จักเส-ลอบหลบพริ้มก่อนยิ้มยั่ว
จนฟองคลื่นบังฟ้าจนพร่ามัว
เงียบเพียงชั่วคลื่นโถมก็โหมเรือ !
.
.
O ดึกเอยดึกแล้ว ..
ลมยังแผ่วยังพลิ้วผ่านริ้ว .. เผื่อ-
แผ่ .. เย็นรื่นอ่อนละมุนเข้าจุนเจือ-
งามที่เหนือทุกดาว-สองดาวนั้น
O ดึกเอยดึกแล้ว ..
ดูเถิดตาผ่องแผ้ว .. ยังแผ่ว .. สั่น
ลมก็ยังผ่านริ้วโลมผิวพรรณ
เพื่อเพรียกอุ่นโอบขวัญ .. คอยกั้นลม
O ดึกเอยดึกแล้ว ..
หากวามแววพริ้มพรับสุดขับข่ม
รื่นเย็นลมรำเพยเพรียกเชยชม-
ลงห้อมห่มดาวช่วง .. ด้วยดวงใจ !





Create Date : 06 เมษายน 2557
Last Update : 8 สิงหาคม 2562 12:32:48 น. 0 comments
Counter : 1286 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.