หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2562
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
6 ตุลาคม 2562
 
All Blogs
 
นางแก้ว : อมราวดี

เรื่อง : นางแก้ว (The Murder of Delicia)
ผู้แปล : อมราวดี
ผู้เขียน Marie Corelli
สำนักพิมพ์ : คลังวิทยา
ปีที่พิมพ์ : พ.ศ. 2505 (พิมพ์ครั้งที่ 3)
เล่มเดียวจบ




            เมื่อเอ่ยถึงนามปากกาของนักแปลรุ่นครูชื่อก้อง อมราวดี จะทำให้ผมนึกไปถึง นักเขียนคู่กับท่านเสมอ ก็คือ แมรี คอเรลลี่ ซึ่งงานของท่าน นักอ่านจะรู้จักกันดี จาก เรื่อง ความพยาบาท ที่ “แม่วัน” นำมาแปล เป็นเรื่องแรก หรือ เตลมา ที่เป็น หนังสืออ่านนอกเวลาของบางท่าน นอกจากนี้ งานของ แมรี่ คอเรลลี ที่หลายคนรู้จักยังมีอีกหลายเรื่อง เช่น ขุนคลัง และ กงเกวียน สำหรับนางแก้ว เรื่องนี้ เป็นนิยายขนาดสั้นๆ สะท้อนภาพชีวิตของนักเขียนสตรี เดลิเชีย กับโศกนาฎกรรมของเธอได้อย่างน่าเศร้าเลยทีเดียวครับ
+++++++++++++++++++++++
       แมรี คอเรลลี่ ได้กล่าวไว้ในคำนำนวนิยายของเธอ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896 ความตอนหนึ่งว่า...

     เรื่องนี้จะได้รับความไม่เห็นพ้องด้วยอย่างยิ่งจากเพศชาย เขาจะพากันกล่าวแย้งอย่างรุนแรงว่า อุปนิสัยอย่าง “ลอร์ด คาร์ลีอัน” นั้นเป็นไปไม่ได้ และว่าผู้ชายที่ “ระยำ” อย่างตัวละครในเรื่องนี้ ก็ไม่มีจริงในโลก แต่ข้าพเจ้าขอกล่าวตอบคำค้านเหล่านี้ว่า ตัวละครสำคัญในเรื่องของข้าพเจ้าทั้งสองคน คือ ลอร์ด คาร์ลีอัน กับภรรยา นั้น ได้วาดจากชีวิตจริงๆโดยแท้...

         ฆาตกรรม ชนิดนี้มีอยู่ดาษดื่น และบังเกิดขึ้นทุกเมื่อเชื่อวัน ภายในหมู่พวกเรา เป็นฆาตกรรมชนิดที่ไม่ถูกกล่าวหาว่าเป็น ความโหดร้าย ในสายตาของกฎหมาย ทุกวันนี้ยังมีสตรีเป็นจำนวนมากมายนักที่ใช้สมองและมือ ทำงานทั้งกลางวันกลางคืน เพื่อหาเลี้ยงสามีผู้ไร้สมองและไร้ประโยชน์ สตรีผู้ไม่เคยคลอนแคลนในความรัก ไม่เคยเหนื่อยล้าในความอดทน และบ่อยครั้งที่ความรักใคร่อ่อนโยนของเธอไม่ได้รับสิ่งตอบแทนอะไร นอกจากความอกตัญญูและเพิกเฉยละเลยอย่างไร้หัวใจที่สุด...”
++++++++++++++++++++++++
        สำหรับ เรื่องราว นางแก้ว นั้น เริ่มต้น ด้วยการบอกเล่าชีวิตของ เดลิเชีย วอห์น นักประพันธ์สาวแสนสวย ที่มีชีวิตสมบูรณ์ ท่ามกลางความริษยา ของบรรดาหญิงสาวเพศเดียวกัน ในขณะที่ผู้ชายเองก็มองว่า เธอเป็นเพียง “นักแต่งเรื่องผู้หญิง”ผู้ไม่สมควรจะได้รับนามเป็นนักประพันธ์ เสียด้วยซ้ำ ชีวิตของเธอคงจะไม่ผกผันไปสู่โศกนาฎกรรมเลย ถ้าหากไม่มีโอกาสได้รู้จักกับนายทหารหนุ่มรูปงาม วิลเฟรด คาร์ลีอัน...

          เขา... ผู้ชายร่างสูงหกฟุต ทรวดทรงผึ่งผาย ใบหน้างามคมสันราวเทพบุตรกรีก ทว่าภายในใจ ยามเมื่อเริ่มรู้จักกับเดลิเชียนั้นเล่า?

      คือความรู้สึกนิยมชมชอบระคนกับความริษยา เมื่อนึกถึงรายได้ของเธอ ทั้งยังเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติอเนกนันต์ที่นึกแล้วก็ทำให้เขาน้ำลายไหล! หนึ่งหมื่นปอนด์สำหรับหนังสือเรื่องใหม่สุด! วิเศษ! วิเศษ มากทีเดียว เขารำพึงกับตัวเอง

        และเมื่อมีโอกาสได้พบกับเธอ เขาก็หว่านเสน่ห์แห่งชายชาญ จนเดลิเชียตกหลุมรัก และตัดสินใจแต่งงานกับเขา ท่ามกลาง เสียงครหาของผู้คนในสมาคมที่ต่างก็มองว่า

         น่าสงสารคาร์ลีอัน! ท่าทางองอาจ ผึ่งผาย หน้าตางดงาม อย่างชายหนุ่มนายทหารผู้นี้ต้องมาแต่งงานกับนักประพันธ์สาว ที่คงจะหน้าตา ขี้ริ้วขี้เหร่ และน่าเกลียด
+++++++++++++++++++++
         และเมื่อเขาแต่งงานกับเธอแล้ว ชายหนุ่มก็ยังใช้ชีวิตอย่างเสเพล เขาใช้เงินรายได้ของเธอ ปรนเปรอความสุขของตัวเอง แต่ เดลิเชีย นางแก้วผู้เป็นภรรยา ก็พยายามทำความเข้าใจ หล่อนมุทำงานเขียนของตัวเอง อย่างมุ่งมั่น เพื่อสร้างครอบครัว และชายที่หล่อนรัก ในขณะที่เขาออกไปสำเริงสำราญ หากแต่แล้ว ทุกอย่างก็มาถึงจุดสิ้นสุด เมื่อเธอรับรู้ว่า เขาไปหลงติดกับนางระบำ นาม ลา มารินา แห่งบาร์ซาวอย ซ้ำยังเอาเงินของเธอ ไปซื้อสร้อยเพชร บำเรอให้กับหญิงผู้นั้น!!
++++++++++++++++++++++
          ในขณะที่ ปอล วัลดิส สหายของเธอ พยายามบอกข่าวนี้ ให้ เดลิเชียทราบมาก่อน ด้วยความรักและห่วงใย แต่เธอก็ปฏิเสธการรับรู้มาตลอด

           แม้แต่ในสโมสร สนทนาของบุรุษเพศ ก็ยังเข้าข้างพฤติกรรมของ คาร์ลีอัน ว่าเป็นธรรมดาของผู้ชาย ที่จะแสวงหาความบันเทิงสุข แนวคิดนี้ คือการมองว่าผู้หญิงที่เก่ง อย่าง เดลิเชีย คือความ “ผิดเพศ” และสิ่งที่เธอควรจะเป็นมากกว่า คือการเป็นแค่ ผู้สนองความต้องการของเพศชายไม่ต่างกับ นางระบำ มารินา นั่นเอง...

     ผู้เขียน บรรยายความรู้สึกของเดลิเชีย เมื่อถูกทรยศ จากสามีผู้เป็นที่รัก ได้อย่างสะเทือนใจ

       “ถ้าฉันเป็นผู้หญิงต่ำๆ ผู้หญิงปากร้ายที่คอยกดขี่ด่าประจานผัว ก็สมควรที่เขาจะหนีหน้าฉันไปหาความสบายใจนอกบ้าน แต่นี่ฉันทำอะไรให้เขาหรือ เขาจึงผละจากฉันลงไปหา ลา มารินา? ผู้ชายขาดความเพลิดเพลินไม่ได้ ฉันก็รู้ แต่เป็นการยุติธรรมละหรือที่เงินทองของฉันจะกลายไปเป็นค่าเครื่องประดับตัวนางมารินา?”

          เห็นจะมีแต่เจ้าสุนัข สปาร์ตาน ผู้ซื่อสัตย์และจงรักภักดี กับเธอเท่านั้น กระมัง ที่เข้าใจความรู้สึกเจ็บปวด แม้เมื่อเวลาที่ คาร์ลีอัน จะทำทีเป็นโวยวายกลบเกลื่อนความผิดของตัวเองในเวลาที่ถูกเธอจับผิดได้ก็ตาม
             +++++++++++++++++++++++
         อนิจจาความรัก! ผีเสื้อน้อยที่บอบบาง กระทบแรงๆสักหน่อยก็ตายง่าย… ตายอย่างไม่มีหวังจะกลับคืนมาอีก ความรักเป็นกิเลสประการเดียวที่เมื่อดับลงแล้วไม่มีวันจะฟื้นคืนมาอีกได้ ความทะเยอทะยานเป็นพันธุ์ไม้ล้มลุก... แต่ทว่า ความรัก ความรักเป็นทิพยบุปผา ซึ่งบานครั้งเดียวในระยะนับร้อยปี สงสัยนักว่าฉันจะทำประการใดกับชีวิตของฉันต่อไป ในเมื่อเดี๋ยวนี้ มันง่อยเปลี้ยพิการเสียแล้ว....

           และเมื่อเดลิเชีย ตัดสินใจจะหย่าขาดจากเขา กฎหมายในเวลานั้น ก็ไม่อาจทำได้ เพราะถือว่า เขาไม่ได้ทอดทิ้ง หรือทารุณกรรมร่างกายใดๆกับเธอ หากแต่เพียงแค่ ทารุณกรรมจิตใจ เท่านั้น และเมื่อเธอหนีหน้าจากเขาไปพักอยู่ที่อีกเมืองหนึ่ง คาร์ลีอัน ก็พาสตรีอื่นมานอนพักในบ้านของเธอเอง!!
++++++++++++++++++++++
          จุดสิ้นสุดของเดลิเชียมาถึง เมื่อ ได้ยิน เขากล่าวกับสหายเพศชายด้วยกัน ถึงความเก่งกล้าสามารถ ความภาคภูมิใจในการทำงานของเธอ ว่าเป็นสิ่ง “ผิดเพศ” มันแสดงถึงทัศนคติที่มีต่อเธอ เพียงแค่เป็นเพศหญิงที่มีค่าเพียงแค่
++++++++++++++++++++++++
        “ผู้หญิงควรอ่อนน้อม และสงบเสงี่ยมเจียมตัว และถ้าหากว่าหล่อนเคราะห์ดีที่เป็นคนมั่งคั่ง ก็ควรจะใช้ทรัพย์สินเงินทองของหล่อนไปเพื่อประโยชน์ของสามี ธรรมดาโลกสร้างสรรค์มาให้ผู้หญิงอยู่ใต้บังคับของผู้ชาย นี่แหละ พอแม่คนไหนทำผิดธรรมดาไป ถึงได้เกิดเรื่องเดือดร้อนกันอยู่เรื่อยไงล่ะ!!”

        ความทุกข์ ความตรมตรอมใจ ฆ่าหล่อนทั้งเป็น หากเดลิเชีย ก็พยายามฝืนเขียนนวนิยายของเธอมาจวบจนถึงบทสุดท้าย ก่อนที่ลมหายใจจะโบยบินออกจากร่างไปในที่สุด

     เมื่อข่าวการเสียชีวิตของเดลิเชีย แพร่ออกไป กระแสความนิยมในผลงานของเธอ ก็ยิ่งแพร่สะพัดออกไปมากขึ้น ฝูงชนต่างมาร่วมในพิธีศพ และแสดงความเสียใจต่อมรณกรรมของหญิงสาวที่หัวใจแหลกสลายด้วยความรัก และ เสียงซุบซิบนินทาเหล่านั้นก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง...
++++++++++++++++++++++
       “เขาไม่ได้ฆ่าหล่อนหรอกน่ะ” วงสมาคมกล่าว ชักจะลังเลอยู่บ้างเพราะเคยติดใจรักความงามสง่าคมสันของเขามาเมื่อก่อน
“แต่เขาทำลายหัวใจหล่อน! นั่นถูกแล้ว! เขาทำอย่างไรเราไม่รู้แน่ หล่อนตายอย่างปุบปับมาก”

          “เธอเป็นผู้มีคุณธรรมสูงแน่ทีเดียว” โลกพากันลงความเห็นในที่สุด เมื่อเสียงตะเบ็งระคายโสตแห่งคำวิพากษ์วิจารณ์ได้เงียบสงบลง และเมื่อดวงดาวแห่งชื่อเสียงของเดลิเชียฉายแสงแจ่มจรัสอยู่เบื้องแดนมรณะ
“สามีของเธอไม่คู่ควรกับเธอเลย!”

         +++++++++++++++++++++++++++

       นางแก้ว คือนวนิยายแห่งโศกนาฎกรรม ที่ทุกคนน่าจะมองเห็น ปลายทางชีวิตของตัวละคร ตั้งแต่ตอนแรกๆ แล้ว แต่สิ่งสำคัญที่ทำให้ ผู้อ่าน ได้อ่านเรื่องราวและซึมซับอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครอย่าง เดลิเชีย มาจนถึงบทสุดท้าย ก็คือ สำนวนภาษา อันสละสลวย งดงาม ราวบทกวี ที่ อมราวดี ได้แปลออกมาเป็นพากย์ไทย และ ทัศนคติความคิดของตัวละคร ที่ปะทะกัน ผ่านบทสนทนา ที่แมรี่ คอเรลลี่ ได้ประพันธ์ขึ้น ครับ

ปล. รูปด้านล่าง คือรูปของผู้แปล จาก หลังปกนิยาย ขุนคลัง ของสำนักพัิมพ์แพร่พิทยา ที่นำผลงานแปลของท่านมารวมเป็นชุด หลายเรืี่องครับ





Create Date : 06 ตุลาคม 2562
Last Update : 6 ตุลาคม 2562 8:02:37 น. 0 comments
Counter : 276 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณRananrin, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณวลีลักษณา, คุณhaiku


ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 74 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.