นิทาน




ตอน....ความหวังครั้งสุดท้าย


เสียงจิ๊บจิ๊บร้องเพรียก...เรียกหาแม่
กลัวแทบแย่แม่หนูอยู่ที่ไหน
มองอาทิตย์อัสดงลับพงไพร
แม่ทำไมไม่หวนด่วนคืนรัง

ชะเง้อหารอแม่แต่ไม่กลับ
ตะวันลับ...ทิวไม้ด้วยใจหวัง
หนูกับพี่พร้อมเพรียงส่งเสียงดัง
เรียกหลายครั้งหวังให้แม่ได้ยิน

หรือตกบ่วงนายพรานเฝ้าผลาญฆ่า
ทำเพื่อสาสมใจทำลายสิ้น
ใช้อาวุธฉุดคร่าล่าชีวิน
ไร้แรงบินหรือไรไม่กลับมา

ยินลูกร้องก้องมาผ่านป่าเขา
เพราะติดบ่วงพรานเฒ่าเฝ้าตามล่า
ปีกซ้ายเจ็บสะอื้นกลืนน้ำตา
เหลือปีกขวาคือหวังตั้งจิตไว้

พยายามฝืนบินไม่สิ้นหวัง
กลับคืนรัง...ยังป่าถิ่นอาศัย
เสียงลูกร้องลั่นเสริมเติมแรงใจ
ฝืนบินไปหาเจ้าเฝ้าบอกตน

พี่จ๋าพี่แม่จ๋า...บินมาแล้ว
เสียงเจื้อยแจ้วปลาบปลื้มลืมหมองหม่น
เหลือบไปเห็นปีกซ้ายสองตายล
เลือดเปื้อนปนปีกนั้นมันมากมาย

จึงเอ่ยถามเจ็บไหม... เป่าให้แม่
ตรงบาดแผล...ปีกใกล้ใกล้จะได้หาย
ตอนลูกเจ็บช่วยหนูมิดูดาย
เป่าไปหลายสิบครั้งหวังเยียวยา

การกระทำเจ้ายื่น...ชื่นใจนัก
เพราะความรักยิ่งใหญ่ในคุณค่า
ลืมความเจ็บป่วยนั้นในทันตา
ลูกรักษาบาดแผลแม่ทุเลา

แกงเขียวหวาน


ยาใจ....รักษาทุกอาการ^^




Create Date : 30 ตุลาคม 2561
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2561 14:10:29 น.
Counter : 176 Pageviews.

7 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณRananrin, คุณmambymam, คุณวลีลักษณา, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณผีเสื้อยิปซี, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse

  
ดีใจที่แม่นกกลับมานะคะ
ขอบคุณ จขบ. ที่ไม่ใจร้าย ทำร้ายจิตใจคนอ่าน อิอิ

ขอบคุณกำลังใจที่บล็อกด้วยค่า
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 30 ตุลาคม 2561 เวลา:17:45:18 น.
  
แต่งกลอนได้น่ารักจังเลยค่ะ
เรื่องราวของแม่นก-ลูกนก
อ่านแล้วก็ยิ้มตาม

ขอบคุณที่แวะไปชมรายการด้วยกันนะคะ ^^
โดย: Rananrin วันที่: 30 ตุลาคม 2561 เวลา:17:48:18 น.
  
เป็นเรื่องราวที่น่ารักมากค่ะ
อ่านไป นึกภาพตามไปด้วยเลย
กลั่นกรองออกได้ไพเราะเช่นเคยค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 30 ตุลาคม 2561 เวลา:18:31:51 น.
  
ยาใจรักษาได้ทุกอาการใช่เลยค่ะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 30 ตุลาคม 2561 เวลา:19:35:53 น.
  
กำลังใจของแม่คือลูก
กลอนไพเราะและซาบซึ้งค่ะคุณแกง
โดย: Sweet_pills วันที่: 2 พฤศจิกายน 2561 เวลา:20:57:01 น.
  
เนื้อหาดีค่ะ แม้ในความเป็นจริงจะยากที่แม่นกจะรอด

เช็คคำผิดหน่อยนะคะ
โดย: เพรางาย วันที่: 4 พฤศจิกายน 2561 เวลา:9:31:57 น.
  
ขอบคุณที่แวะให้กำลังใจนะคะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 6 พฤศจิกายน 2561 เวลา:19:50:51 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สันตะวาใบข้าว
Location :
พระนครศรีอยุธยา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




........... ยินดีต้อนรับ ............
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมานะคะ ^^


ของฝากจากไหล่ทาง (ชีวิต)


>>>ธุรกิจ...อมยิ้ม<<<

ภาษากายใครมองต้องชื่นชอบ
ยิ้มที่มอบเหมือนมนต์คนรักใคร่
ยามยิ้มพรายผู้รับประทับใจ
เปรียบดั่งใบเบิกทางสร้างศรัทธา

การลงทุนที่น้อยคือรอยยิ้ม
แสนเอมอิ่มคณานับกับคุณค่า
สัมพันธภาพเพริศแพร้วจากแววตา
กลั่นกรองมามอบให้ในยิ้มนั้น

ระบายสีโลกสวยด้วยยิ้มหวาน
เธอยิ้มผ่านหัวใจมาให้ฉัน
อมยิ้มตอบมอบกลับโดยฉับพลัน
โลกจึงมีสีสันอันเลิศเลอ

ลงทุนไร้ความเสี่ยง...เพียงมือเปล่า
บ่ายเย็นเช้าแบ่งปันกันเสมอ
เนื่องในวันอากาศดีดี ที่พบเจอ
ยิ้มให้เธอทุกวันฉันยินดี

iiกjiขีeวหวาน / สะเลเต



นิทานบทกลอน

New Comments
ตุลาคม 2561

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
 
 
30 ตุลาคม 2561
All Blog