สรรพสิ่งล้วนเกี่ยวพัน
<<
เมษายน 2561
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
29 เมษายน 2561

ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 202 โจทย์ --- ความทุกข์ที่ไม่มีวันลบลืม



ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 202
โจทย์ --- ความทุกข์ที่ไม่มีวันลบลืม
ผู้คิดโจทย์ --- กะว่าก๋า

อายุปูนนี้แล้ว ผ่านร้อนผ่านหนาว

ผ่านทุกข์โศกเศร้าเหงารักมามากมาย

ซึ่ง บางครั้งทุกข์นั้นหนักหนาสาหัส

........ยากจะลบลืม

แต่....ความรู้สึก เวลา วัย

สามารถผ่อนคลายทุกข์เหล่านั้นให้เลือนลบได้

บางครั้งนึกไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยทุกข์เรื่องใด

ลืมไปแล้ว

มีความทุกข์หนึ่งที่ไม่เคยลบลืมไปจากใจ

พอแวบมา น้ำตาไหลพรากๆทุกครั้ง

>>>>>>


คือเมื่อแม่ไม่สบายเข้าโรงพยาบาล ด้วยอาการแน่นอกหายใจเหนื่อย

ตรวจพบว่าเส้นเลือดหัวใจอุดตัน ๔ เส้น

เป็นเส้นใหญ่ ทำบายพาสไม่ได้

แม่อายุ ๘๘ ปี ย่าง๘๙

เดินไม่ได้ เพราะเส้นกระดูกสันหลังทับเส้นประสาท

พอเข้าโรงพยาบาล แม่กินอาหารไม่ได้

กินอะไรไปก็อาเจียนออกหมด

จนต้องให้อาหารทางสายยาง

เวลาหลับแม่ก็จะเผลอดึงออก

ใส่ใหม่ยิ่งยาก แม่ช่วยกลืนไม่ค่อยได้

พยาบาลก็ฉุน ดุ ... แม่บอก

แล้วก็สอดลงใหม่


>>>>>>>>>


สภาพร่างกายแม่ไม่พร้อมจะทำบายพาส

ต้องออกจากห้องกึ่งวิกฤต

เพราะหมอให้ออก บอกว่ามีผู้ป่วยที่วิกฤตกว่าทั้งที่แม่ก็อาการไม่ดี

ให้แม่ไปอยู่ห้องรวมโรคหัวใจ


>>>>>


ก่อนใส่ท่ออาหาร แม่พูดคุยยิ้มได้ หัวเราะได้กับลูกหลานและคนมาเยี่ยม

แต่พอถูกส่งไปที่ห้องคนไข้รวม

แม่อาการทรุด ต้องใส่ท่ออาหาร ท่อช่วยหายใจ

เวลาแม่หลับแม่พยายามดึงสายต่างๆออกโดยไม่รู้ตัว

แม่โดนมัดมือทั้งสองข้างกับเตียง


>>>>


แม่พูดไม่ได้ แต่ทำเสียงพอฟังออก....แม่น้ำตาไหล

ปากแม่แห้งเพราะต้องใส่ท่อช่วยหายใจทางปาก

หมอห้ามให้น้ำ .....แม่ทำปากออกเสียงว่าหิวน้ำ

แต่พยาบาลห้ามไม่ให้เราให้


>>>>


แม่ส่ายหน้าตลอด....จับมือทุกคนที่ไปเยี่ยม...น้ำตาไหล

น้ำ....น้ำ...แต่ไม่มีใครกล้าให้ .....เพราะหมอห้าม

เพียงสองสัปดาห์ จากคนแก่ที่พูดเก่งหัวเราะได้

ก็สิ้นใจด้วยคราบน้ำตา และคำว่า.....หิวน้ำ

คนที่ยังร้องไห้อยู่จนถึงวันนี้

คือ.....เราเอง

ที่นึกถึงคราใด

ทุกข์นั้นไม่เคยลบลืม








Create Date : 29 เมษายน 2561
Last Update : 29 เมษายน 2561 23:13:15 น. 32 comments
Counter : 260 Pageviews.  

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณmambymam, คุณtuk-tuk@korat, คุณmoresaw, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณtoor36, คุณruennara, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณnewyorknurse, คุณ**mp5**, คุณวลีลักษณา, คุณเนินน้ำ, คุณสองแผ่นดิน, คุณkae+aoe, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณหงต้าหยา, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ


 
เศร้าใจ ทุกข์ใจ...พยายามลบ เลือนความทุกข์ จะเป็นผลดี
แก่ตัวเองครับ แหะ ๆ ผมเองก็ยังมีอยู่บ้าง พยายามอยู่

v


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:5:49:43 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

บล็อกนี้อ่านแล้วสะเทือนใจมาก
นึกถึงตอนที่พี่ชายผมจากไปเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:6:34:13 น.  

 
อ่านแล้วเศร้ามากค่ะ
เป็นความทุกข์ใจที่ยากจะลืมเลือนจริงๆ
เข้าใจความรู้สึกของป้าตะลีเลยค่ะ





โดย: mambymam วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:8:58:04 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ

ผมเคยรู้สึกว่าทุกข์บางอย่างบางเรื่อง
ลบได้
แต่ลืมไม่ได้ก็มีครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:10:20:28 น.  

 
ขอบคุณค่ะป้าตะลี



โดย: mambymam วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:12:35:55 น.  

 
เราทำดีที่สุดที่ตอนนั้นแล้วค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:13:34:57 น.  

 
เศร้าจังเลยค่ะ สู้ๆ นะคะ ไม่รู้จะพิมพ์ยังไงต่อเลย มันรวดเร็วมาก แต่ถ้าเป็นมี้ก็ทำแบบนี้ค่ะ เราทำดีที่สุดแล้ว


โดย: kae+aoe วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:17:25:06 น.  

 
บรรยายเห็นภาพเลยครับ
คงทำใจยากเหมือนกัน คงไม่มีวันลบลืม


โดย: moresaw วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:17:43:24 น.  

 
สะเทือนใจนะคะ
เป็นพี่คงเล่าไม่ได้ อยากจะแงแง

ขอบคุณที่ไปอ่านของพี่และให้กำลังใจค่ะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:19:20:18 น.  

 
สะเทือนใจจริงๆ ครับ คนที่เรารักจากไปแบบนี้ แถมจากไปแบบทำใจยากด้วย อาการทรุดลงเร็วมากจริงๆ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 30 เมษายน 2561 เวลา:23:42:59 น.  

 
สวัสดีครับแม่ตะลี
อ่านแล้วน้ำตาจะไหล ผมเข้าใจความรู้สึกเลยครับ ปกติอยู่ ตจว.ผมก็อยู่บ้านปู่กับย่า อยู่มาตั้งแต่เกิดจนตอนนี้ ถึงจะมาทำงาน กทม.แต่กลับไปทุกครั้งก็นอนแต่บ้านปู่ย่า
จนเมื่อไม่กี่มานี้ปู่ที่เคยแข็งแรงมากก็มีปัญหาสุขภาพ ทั้งหัวใจ ไส้เลื่อน ล่าสุดมีเส้นเลือกสมองตีบอีก
ปู่อายุ ๘๙ แกก็บ่นจะตายทุกวัน คงเพราะเมื่อก่อนมีแรงทำทุกอย่าง ตอนนี้ทำอะไรก็เหนื่อยไปหมด
ผมเป็นหลานก็เป็นห่วงเสมอ กลับไปทุกครั้งก็อวยพรแก แต่ปู่ก็มักบอกว่า ให้เดินทางปลอดภัยโชคดี มีงานดีดีทำ ปู่ไม่รู้จะตายวันไหน แต่ยังไงก็อวยพรให้หลานโชคดี
ตอนนี้มา กทม. มีพ่อแม่แล้วก็ป้าๆลุงๆ ดูแลปู่ย่าอยู่
แต่ถ้าผมได้ดูแลเองคงจะดีกว่า ทว่าหน้าที่การงานมันอยู่เมืองหลวง
ปีนี้ก็หวังว่าจะมีลู่ทางให้ได้กลับไปอยู่ใกล้ๆบ้านบ้างเหมือนกัน
อย่างน้อยให้ปู่กับย่าแกชื่นใจ จะได้มีกำลังใจในบั้นปลายชีวิตครับ


โดย: ruennara วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:0:44:45 น.  

 
อ่านแล้วสะเทือนใจมากค่ะ



โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:1:23:42 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:6:52:09 น.  

 
อ่านแล้วเศร้ามากเลยค่ะ เป็นเราก็คงร้องไห้และทุกข์มากเหมือนกัน

ถ้าท้ายสุดแล้วเป็นอย่างนั้น เราสามารถขอหมอพากลับมาบ้านได้มั้ยคะ? นี่คิดถึงแม่ตัวเองเลยค่ะ ฮือออออ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:8:48:20 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ

เห็นด้วยเลยครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:13:38:38 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาให้กำลังใจนะคะ

น้ำตาไหลตลอดค่ะ แม้เวลาผ่านมานาน
แต่ภาพจำมันฝังใจ ลืมไม่ได้ค่ะ

พ่อเคยต้องเข้าโรงพยาบาลก่อนหน้าแม่เป็นสิบปี
เราเฝ้าพ่อตลอด พ่อหิวน้ำอยากกินน้ำแข็งกับน้ำหวาน
หมอก็ห้ามค่ะ เพราะไตไม่ทำงาน ให้น้ำมากไม่ได้
แต่พ่ออ้อนวอน....คนอื่นไม่ให้
แต่เราสงสารมาก....เราแอบให้พ่อกิน
พ่อยิ้มอย่างดีใจ เราก็ดีใจ
หมอไม่เห็น พยาบาลไม่เห็น
เพราะพ่ออยู่ห้องพิเศษเดี่ยว

แต่แม่อยู่ห้องรวม หมอ พยาบาลเพียบ
เราทำไม่ได้ สงสารแม่จนต้องวิ่งออกไปร้องไห้นอกห้องตลอดที่เฝ้าแม่

ครอบครัวเราตกลงไว้ล่วงหน้าว่าถ้าหากแม่มีอาการหนัก
จนหมอคิดว่าถึงวาระสุดท้าย ไม่มีหวังอะไรแล้ว
ก็จะปล่อยให้แม่ไปโดยไม่ต้องปั๊มหัวใจ ไม่เจาะคอ
ไม่ต้องเจ็บปวดอีก (แม่มีหลานยายเป็นหมอหนึ่งคน)

เราคิดว่า อนาคตถ้าใครอยากทำอะไรก่อนตาย
ให้เขาทำเถิด ....
(เราคิดตามประสาลูก อาจคิดตรงข้ามกับหมอ ที่ต้องทำทุกวิธีที่คิดว่าจะรักษาชีวิตคนไข้ไว้)

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมนะคะ





โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:13:39:11 น.  

 
ส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:17:25:14 น.  

 
แม้ว่าการละจากโลกจะเป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ยากที่จะทำใจนะคะ

ขอบคุณที่แวะชมสวนโบราณและให้กำลังใจนะคะ ต้นมันปู กับผักเหมียง ขอหาข้อมูลก่อนนะคะ ถ้าเป็นไม้ยืนต้นลงได้คงไม่โตเพราะตอนนี้แน่นจริง กำลังหาคนตัดต้นมะม่วงอยู่ค่ะสูงท่วมบ้านแล้ว


โดย: วลีลักษณา วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:19:20:39 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาจะไหล
แต่ตอนนี้คุณแม่สบายแล้วนะคะ
ไม่ต้องเจ็บปวดอะไรอีกต่อไป
แม่ตะลีคิดแบบนี้นะคะ จะได้ไม่ต้องเป็นทุกข์ค่ะ
ส่วนความรู้สึกนั้นเวลาจะช่วยเยียวยานะคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 1 พฤษภาคม 2561 เวลา:20:31:59 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:6:21:30 น.  

 
ตามอ่านตะพาบครับ
คุณแม่ไปสบายแล้วครับ
ส่งกำลังใจครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:8:23:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ มาส่งกำลังใจ สู้ๆ


โดย: kae+aoe วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:8:42:18 น.  

 
มาโหวตแล้วค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
ตะลีกีปัส Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:9:07:37 น.  

 
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมสม่ำเสมอนะคะ
อ่านแล้วเข้าใจถึงความทุกข์ของคุณเลยค่ะ
เพราะคุณแม่เสียไปตอนอายุแค่ 48 ปี
และคุณพ่อก็เสียไปอีกตอนอายุ 67 ปี
เราสี่พี่น้องโดดเดี่ยวท่ามกลางญาติ
ความทุกข์แม้จะผ่านมานานไม่เคยลืมเช่นเดียวกันค่ะ

คุณแม่คุณตะลีจากไปสบายแล้วนะคะหมดห่วงใย
ท่านหน้าตาสดใสต้องมีความสุขในสรวงสวรรค์แน่นอน

ความจริงแล้วให้เกร็ดน้ำแข็งบางเฉียบชิ้นเล็กๆ
พอแตะริมฝีปากได้นะคะ ตอนผ่าตัดหมอเคยให้ค่ะ

เวลาผ่านไปเหลือความทรงจำดีๆกับท่านนะคะ
ท่านจะได้หมดห่วงลูกๆ




โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:9:24:34 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

คุณmp5
คุณวลีลักษณา...มันผูกับผักเหมียงตัดแต่งได้ตลอดเวลาค่ะ ให้พุ่มเตี้ยเก็บกินยอดได้ทั้งปี
คุณเนินน้ำ
คุณกะว่าก๋า
คุณสองแผ่นดิน
คุณkae+aoe
คุณสาวไกด์ใจซื่อ
คุณหมุยจุ๋ย....แม่จากไปตอนเราอายุ60พอดี ตอนนั้นร้องทุกคืน พอนานเข้านานเข้า แวบเข้ามาในความคิดเมื่อไหร่ก็ร้องอีก คิดถึงหน้าพ่อกับแม่ในวาระสุดท้ายของท่านตลอดค่ะ

ขอบคุณทุกกำลังใจผ่านตัวหนังสือค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:10:12:58 น.  

 
แม่ก็กลัวมากค่ะ ที่สูบลมเข้าไ กลัวจะหายใจไม่ออกจริงๆ แต่ก็ไม่อยากจะขัดเค้า คงจะสนุกจริงๆ


โดย: kae+aoe วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:10:35:42 น.  

 
สวัสดีค่ะป้าคะลี
มาทักทายและชวนไปชมดอกไม้สีขาวค่ะ





โดย: mambymam วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:10:41:09 น.  

 
เมืองนอกเค้าดูแลต้นไม้สมุนไพรเค้าดี
ดอกก็สวย ของบ้านเราบางชนิดดอกสวย
แต่ไม่ค่อยมีใครสนใจนะคะ น่าเสียดาย

ขอบคุณที่แวะชมด้วยกันค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:12:05:15 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตด้วยนะครับ

ผมโชคดีมากครับ
หลับง่ายที่สุด
หลับง่ายจนมาดามอิจฉา
ทุกวันนี้เธอหลับยากมาก นอนไม่ดี 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:12:20:04 น.  

 
อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกเลยค่ะ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:12:41:39 น.  

 
สวัสดีอีกรอบค่าา

เรียนสปาแล้วได้ทดลองนี่ืคืออะไรเอ่ย? งงค่ะ 555 เลยต้องมาถามเพื่อความเคลียร์

ขอบคุณเช่นกันค่ะสำหรับกำลังใจนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:12:54:35 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

คุณmmabymam
คุณกะว่าก๋า...เป็นบุญค่ะหลับง่าย
คุณบาบิบุเบะ...แปลงกายเป็นบูริน
คุณสาวไกด์ใจซื่อ....ถามผิด ต้องถามว่า ลูกประคบได้ทดลองใช้หรือยังคะ

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมานะคะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 2 พฤษภาคม 2561 เวลา:14:01:19 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ตะลีกีปัส
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




New Comments
[Add ตะลีกีปัส's blog to your web]