Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2565
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
29 กรกฏาคม 2565
 
All Blogs
 
No. 1111 ภูเขา หรือจะสู้ทะเลได้ (ตะพาบ)

No.  1111  ภูเขาหรือจะสู้ทะเลได้ (ตะพาบ )



 
หลังจากรู้ว่าจะต้องย้ายไปทำงาน ที่สาขาจันทบุรีเร่งเคลียงานจะได้ส่งมอบให้สมุห์บัญชีคนใหม่
เลยนั่งรถเมล์จากระยองไปรับรถประจำตำแหน่ง หุ หุ ที่ชลบุรีเส้นทางมีถนนเส้นเดียวคือ สุขุมวิท ผ่านสัตหีบไปนอน
ค้างที่โรงแรมเล็ก ๆ ในตัวตลาด เช้ามาก็เข้าไปเยี่ยมเยียนเพื่อน ๆที่สาขาบริษัท 10 กว่าคน
คุณสุรภัทร์ ผจก.ภาคเข้ามาทักทายและ ชี้ไปที่มอเตอร์ไซค์ให้ผมนำกลับไปใช้ที่ ระยองงานยี่ห้อ MZ รถเยอรมันด้วย
เป็นภาพแทนเหมือนคันที่ใช้...เป็นรถขนาด 125 CC
 

 
 เป็นรถประจำตำแหน่งโก้ซะเหมาะขี่ไปติดต่องานตาม หมู่บ้าน รถยนต์ไปยากมากถนนไม่ดี คุณสุรภัทร์บอกว่าคันนี้เคยล้มตัวรถเสียหายนิดหน่อย
บอกแค่นั้นจริง ๆ 
ซ่อมแซมอย่างดีดูใหม่... ลองบิดกุญแจใต้เบาะที่นั่งแล้วขึ้นคร่อมสตาร์ททีเดียวก็ติดดังแน่นดีเอากระเป๋าเป้เสื้อกันฝนมัดติดกับเบาะแน่น
ขี่กลับระยองถึงห้วยกะปิจะถึง ทางแยกไปอ่างศิลาฝนตกปรอย ๆ  คงขี่ไปเรื่อย ๆ  
ขี่เพลิน เห็นไฟท้ายรถสิบล้อแว๊ปหนึ่ง รีบเหยียบเบรคมอไซค์ รู้เลยว่าถนนลื่นแปร๊ด...รถไถลครูดไปกับถนน
ตัวไปชนกับท้ายสิบล้อแล้วก้ไม่รู้สึกตัว...มืดไปเลย



 
มาฟื้นรู้สึกตัว ก็นั่งกับพื้นที่ร้านขายโอเลี้ยงตรงสามแยกไปอ่างศิลา คนมุงดูหลายคนแม่ค้านำยาดมมาแกว่งตรงจมูก
ช่วยจับเนื้อตัวแขนขาไม่มีอะไรหัก แต่แสบที่ก้นมาก แม่ค้าโอเลี้ยงให้นั่งอยู่ที่นั่นก่อน เขาโทรไปหาบริษัทที่ผมทำงานคงค้นดูในกระเป๋า 
ไม่ถึงครึ่ง ชม. ผจก.ภาคกับเพื่อนขับรถพิคอัพมารับกลับไปชลบุรีก่อน
ผจก.สุรภัทรพาไปร้านตัดกางเกงใหม่ใช้เวลา 2 ชม.ก็เสร็จแทนตัวเก่าขาดตรงก้นโบ๋..เขาให้พักที่สาขานอนกับเพื่อน ๆ  1 คืน
รอดูอาการเช้ามาไม่มีอะไรก็ขี่ มอไซค์ประจำตำแหน่ง หุ หุ รถไม่เสียหายอะไรมากนัก มีลอยถลอกนิดหน่อยเลยลาขี่รถกลับระยอง
 เจอฝนนิดหน่อยแถวห้วยโป่ง ลงใส่เสื้อกันฝนแบบ ปันโจกลับไปถึงสาขาระยองเกือบเย็น
เฮียแจ๋ ยงยศมาเยี่ยมมาดูอาการ
 
 ผจก.วิสิทธิ์ก็กลับเข้าสาขา มอง ๆ มอไซค์ประจำตำแหน่งแล้วส่ายหัว  ผมสงสัยเลยถามว่ามีอะไรเหรอ
แกกระซิบบอกว่า หัวหน้าหน่วยชื่อ สาทิตย์ขี่ไปล้มตายคารถ  ไม่ค่อยมีใครกล้าขี่คันนี้ จอดทิ้งไว้ที่ชลบุรีกว่า 4 เดือนแล้ว.......
ซวยแล้ว กลัวผีเหมือนกันนี่แหม  Boss  เหลือเกินจะให้ถูกผีหลอกเราใช้ตอนกลางคืนในสวนยางมืด ๆ ด้วย
 
 สมุห์บัญชีคนใหม่ก็มารับงาน  ผมเลยขออนุญาตผจก.วิสิทธิ์นำ มอไซค์เอ็มแซดคันเดิมเก่าหน่อยไปใช้แทนทีจันทบุรี
ผจก.มองหน้าแล้วก็พยักหน้าอนุญาตคงเห็นใจผม 555
 
ตัดเรื่องไปสาขาจันทบุรี ปรากฏว่าตัวสาขาบริษัทอยู่ อ.ท่าใหม่เพราะลูกค้าอยู่ละแวกนั้นมากกว่า พื้นที่อื่นส่วนในเมืองจะมีลูกค้า
คนจีนกับประกันอัคคีภัยมากกว่า
พักอยู่บริษัทเป็นตึกแถวไม้ บริษัทซื้อไว้ตัวตลาดท่าใหม่เงียบ ๆ  จะมีคนเยอะหน่อยตอนเช้า กับตอนเย็นที่มีร้านขายก๊วยเตี๋ยวผัดไทย
คงจะขายให้ ข้าราชการกับคนที่ไปซื้อพลอยขายพลอย
 
ลูกค้าทั้งเก่าและใหม่มาดูกว่า 4  พันกว่าราย กว่าครึ่งหยุดส่งเงินไปแล้ว รู้สึกเสียดายแทนลูกค้า ระยะนั้นบริษัท
เน้นคุ้มครองการเสียชึวิตเป็นหลักไม่ใช่ประกันสุขภาพแบบปัจจุบัน.. 
ออกไปเยี่ยมลูกค้ากับ พี่ ๆ ตัวแทน พนง.เก็บเงิน เสมียนสาขาจึงรู้ว่าลูกค้าฐานะดีมีสวนผลไม้ สวนยางพารา คนเดินพลอย
(คนรับซื้อพลอยดิบจากคนขุดแล้วไปขายต่อในเมืองหรือ ทางแยกบางกะจะ)


 
 เมืองจันทบุรีเป็นเมืองฝนตก 8 แดด 4 



ขี่มอไซค์ลัดเลาะไปตามถนนดินที่ลื่น น้ำป่าซัดถนนขาดเป็นบางช่วง  เพื่อนชื่อมนูญ อัครทัตตะแนะนำผมที่บริษัท ขณะนั่งรอฝนหยุด
 ลูกค้าตัดยางไม่ได้(กรีดยาง)



น้ำฝนไหลลงถ้วยยางเขาคงไม่มีเงินเก็บ อีกสองวันต่อมาฝนหยุดตก
 เลยขี่รถไปเยี่ยมคุณไพโรจน์ สอาดอยู่แถวคมบางแล้วกลับเข้าเที่ยวน้ำตกคลองนารายณ์และไปเยี่ยมทีมงานขายของ ผจก.สาขา


 
บางครั้งก็ถือเงินสดหลายหมื่นบาทไปจ่ายลูกค้าที่เสียชิวิตแถวบ้านนอก ยอมรับว่าพื้นที่จันทบุรีไม่เหมือนระยองเลย ฝนตกหนัก
บางคืนขี่รถกลับบริษัทต้องรีบบึ่งเร็วหน่อย ร้านค้าจะปิดรวมทั้งร้านก๊วยเตี๋ยวผัดไทยมีไม่กี่ร้าน ไปทันก็ได้กินไม่งั้นต้อง
นอนหิวข้าวยังเช้า หุ หุ  บะหมี่สำเร็จรูปไม่มีขายนะครับ 555
วนเวียนอยู่เชิงเขาสระบาปเป็นหลัก ได้แวะไปเที่ยวน้ำตกพลิ้วที่สภาพป่าดีมาก ๆ



 
ไปเยี่ยมลูกค้าแถวน้ำตกคลองนารายณ์ ที่นั่นจะเป็นสวนยาง กับสวนทุเรียน มังคุดเงาะที่กว้างใหญ่มาก ๆ เจอลูกค้า
ได้ 5 คนได้มั้งขากลับมืดมาก ขี่มอไซค์ MZ  ไปคนเดียวฝนก็ตก ไหลจากหมวกแก๊ปหนังลง คอเข้าตัวเนื้อตัวเย็น สะท้านไปทั้งตัว
เลี้ยวไปเลี้ยวมาหลงทาง ตัดสินใจเลี้ยวซ้ายน่าจะมุ่งไปถนนสุขุมวิทแถวคมบาง  ผ่านสวนยางมีรากยาง
ขวางทางขี่ลำบากล้อยางลื่นจะล้มหลายครั้งขี่ไปนาน เจอดินแห้งค่อยดีหน่อยแต่ก็น่ากลัวเพราะมืดมาก



หาทางกลับไม่ถูกคือหลงรถก็ไต่ขึ้นเขา ลงเขา
เห็นทางแยกเป็นทางสามแพร่งตัดสินใจ ไปทางขวามือน่าจะไปโผล่ที่บ้านท่าช้าง(มั้ง)  ขี่วนเวียนเกือบ ชม.เห็นแสงไฟอยู่ลึกเข้าไป
เป็นบ้านคนในสวนยาง แวะเข้าไปสอบถามทาง
พี่ผู้ชายมองหน้าผมที่เปียกน้ำจนซีดคงสงสาร สอบถามว่ามาจากไหน เลยบอกว่าทำงานอยู่กับเพื่อนที่คมบางบริษัทอยู่ที่ อ.ท่าใหม่
เพื่อนชื่อสอาดครับ
อ๋อ..สอาดเหรอรู้จักกัน คุณคงกลับไม่ถูกงั้นผมจะขี่มอไซค์นำทางไปออกแถวท่าช้างก็แล้วกัน ดูจะหิวข้าว กินข้าว
ก่อนดีไหม
ไม่ต้องครับพี่ พาผมไปส่งที่ถนนสุขุมวิทก็พอครับ


 
ยังจำคืนนั้นได้ดีแถว น้ำตกคลองนารายณ์ฝนตกหนัก แต่เมื่อขี่รถเข้าเมืองจันทบุรีกลับไม่มีฝน เลยแวะกินก๊วยเตี๋ยวแถวโรงแรมไช่หลี
(ตอนนั้นไม่รู้ว่าเป็น ของน้องคุณตาที่เชียงใหม่)  กินอิ่มก็ขี่กลับไปสาขาบริษัทที่ อ.ท่าใหม่
ขี่ผ่านป่าช้าแถว ค่ายเนินวงและฮวงซุ้นคนจีนตรงถนนบางกะจะขี่ไปเสียวไป นาน ๆ จึงจะมีรถวิ่งสวนทางมา
บอกตรง ๆ  ทำงานที่จันทบุรีสามเดือนได้แต่สำรวจพื้นที่กับไปเยี่ยมลูกค้า ไม่ได้งานเป็นชิ้นเป็นอันเลย ค่อนข้างผิดหวัง
อยู่แต่ป่า ภูเขาไม่เคยได้ไปทะเลเลย
 
วันหนึ่งมนูญ เพื่อนที่ทำงานด้วยบอกว่าจะพาไปหาคนรู้จักที่เกาะเปริด ก่อนถึง อ.แหลมสิงห์ คุณไวน์จอดรถฝากไว้ที่บ้านพี่สมควร
ที่ ท่าแฉลบไปรถคันเดียวไม่เปลืองน้ำมัน ถ้าอากาศดีแวะพักที่บ้านแฟนผมก็ได้ที่เกาะเปริด
ผมเลยโอเค
ก่อนถึงเกาะเปริด เราแวะบ้านลูกค้าอยู่แถวหนองชิ่ม บ้านลูกค้าอยู่ลึกเข้าต้องผ่านท้องนาปลูกข้าวไว้เยอะซี่งแปลกมาก อำเภออื่น
ไม่มีท้องนาที่มีแต่ สวนยางพารา สวนผลไม้เพราะพื้นที่เป็นเนินเขา


 
เห็นท้องนากว้างโล่งชื่นใจ.. ซ้อนท้ายกันไปบนถนนเล็ก ๆ ผ่าทุ่งนา อ้าวทางเล็กดันมี ไม้หนามแหลม ๆ วางป้องกันไว้
ได้ความว่าชาวนาทำคันนาใหม่ ไม่อยากให้ใครเดินผ่านคันนาจะเสียเลยใช้ไม้หนามสะไว้
เลยต้องจูงมอไซค์กลับไปอีกทาง ไม่กล้าไปไม่งั้น หนามดำใหญ่คงแทงทะลุรองเท้าหรือ ยางมอไซค์ระเบิดแน่
มนูญไปเก็บเงินที่เกาะเปริดจนครบสิบกว่ารายเงินตุงกระเป๋า... เกาะเปริดมีสะพานช่วงสั้นจากฝั่งไปเกาะได้



พาไปรู้จักผู้ใหญ่บ้านเขาทำเรือประมง ผู้ใหญ่กับลูกเรือกำลัง
ตั้งวงกินข้าวเย็น ผู้ใหญ่ชวนกินข้าวเลยรีบตกลง หิว...กินอยู่แล้วใจง่ายดี


 
อาหารมี กุ้งแห้งตัวเป้งสีแดงยำใส่ หอมซอย บีบมะนาวเปรี้ยว พริกขี้หนูซอยตักกินกับข้าวต้มอร่อย



กับปลาหวานทอดเป็นแผ่นเนื้อสีดำปนแดงอ่อนทำจากเนื้อปลาโอ
ไม่ใช่เนื้อปลาฉลาม... มีแกงส้มปลาใส่ไข่ปลาเรียวเซียวเผ็ดดี (ขอบคุณเจ้าของภาพทั้ง 2 ภาพภาพเหมือนมาก)
เมื่อก่อนใช้ฟิล์มขนาด 12 ถ่ายเป็นขาวดำไม่มีเงินซื้อฟิล์มด้วย 555)



ผมเลยนั่งยอง ๆ ล้อมวงกับเขาทำตัวเนียนไว้ก่อน
อยู่คุยกับผู้ใหญ่ถึงเรื่องออกเรือหาปลา.. แกบอกว่าเดี๋ยวให้ไต๋ก๋งออกเรือลำเล็กจะไปรับ อวนผืนใหม่กับอุปกรณ์เรือที่ซ่อมไว้ที่
ท่าแฉลบ..

 
มนูญมองหน้าผม ยักคิ้ว.. คุณไวน์ติดเรือไปที่ท่าแฉลบเลย ผมขออยู่บ้านเมียที่นี่ก่อนนะ..ฟังคำพูดแล้วแปลกใจ เมียที่นี่ หุ หุ
หรือมันมีเมียหลายคน..เห็นใจเพื่อนเลยขอติดเรือไปเอารถที่ท่าแฉลบถ้าขี่มอไซค์อ้อมหลายสิบ กม..
 เรือคงจะแล่นเรียบทะเลไปเข้าปากน้ำอ่าวกระทิงเข้าปากน้ำแหลมสิงห์สู่ ท่าแฉลบแต่ก็เจอดีจนได้..ไว้เล่าภายหลัง.เฮ้อ..
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  
st ผู้เข้าชม  2,310,839.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist
 



Create Date : 29 กรกฎาคม 2565
Last Update : 29 กรกฎาคม 2565 5:18:55 น. 21 comments
Counter : 470 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณtanjira, คุณ**mp5**, คุณhaiku, คุณThe Kop Civil, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณทนายอ้วน, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณtoor36, คุณหอมกร, คุณkatoy, คุณกิ่งฟ้า, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณmultiple, คุณโอพีย์, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณnewyorknurse, คุณดาวริมทะเล


 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

อ่านตอนที่เกิดอุบัติเหตุ
ลุ้นตามไปด้วยเลยครับพี่

จันทบุรีในยุคนัั้น
น่าจะเป็นป่ามากกว่าเป็นพื้นที่สวนผลไม้
เหมือนในยุคปัจจุบันนะครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:6:31:09 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์

ขี่มอไซด์น่ากลัวเวลาล้มเวลาชน เพราะเนื้อหุ้มเหล็ก
ไม่ใช่เหล็กหุ้มเนื้อนะคะ วาดเสียวมากตรงไปอยู่ที่ล้อรถนี่แหละค่ะ

จันเป็นเมืองผลไม้เลยมีฝนตกชุกมั้งคะ
เกี่ยวไหมหน๊อ? 555

สุขกายสบายใจค่ะคุณไวน์


โดย: tanjira วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:7:38:42 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:8:20:17 น.  

 
มอร์เตอไซค์เท่ห์มากเลยครับพี่ แต่พอรู้ว่าคนขับคนก่อนเสียไป เป็นผมไม่กล้าขับละครับ 55
ในสวนยาง พอตกตอนกลางคืน มันจะมืดจริง ๆ ครับ น่ากลัวด้วย พี่ไวน์นี่สุดยอดเลยครับ สมัยนั้นน่าจะยังเป็นป่าอยู่ทั้งนั้นเลยนะครับ
เห็นแผนที่เมืองจันทร์แล้วอยากกลับไปเที่ยวอีกจังครับ เป็นจังหวัดที่ไปแล้วไม่เบื่อเลยครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:9:56:12 น.  

 
สวัสดี ค่ะ คุณไวน์
ตะพาบ ครั้งนี้ จากเนื้อเรื่อง เดาว่า ต้องชอบภูเขา อิอิ
รถประจำตำแหน่ง ฉลองด้วยการเกิดอุบัติเหตุ ถึงกับ
ล้มและหมดสติไป อ่านแล้วใจหายนะ เรื่องของมอเตอร์
ไซด์ เหมือนเนื้อหุ้มกระดูกอันตรายมาก ต้องระมัดระวัง
ตอนขี่ไปในป่าและหลงทางก็อันตรายมาก สมัยนั้น
ยังดีนะ ไม่มีโจรผู้ร้าย ชาวบ้านก็ใจดี มีน้ำใจขับรถนำ
ทางไปส่งปากทางให้ โชคดีมาก ค่ะ

โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:10:43:14 น.  

 
จริงๆแล้วชอบภูเขามากกว่าทะเลครับ แต่พอแก่ๆแล้วเที่ยวภูเขาไม่ไหว เลยเปลี่ยนเป็นทะเลแทน คริๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:11:25:51 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

อ่านทีแรก รู้สึกหืออออออ อันนี้เป็นภาคต่อของเรื่องแต่งของพี่ไวน์รึป่าวนะ ทำไมโหดจุง ตรงขี่มอร์ไซด์ชนท้ายสิบล้อเนี้ย ดีนะไม่เป็นอะไรครับ ประสบการณ์การโชกโชนจริงๆ ครับพี่ ผมอุบัติเหตุหนักสุดก็แค่จักรยานล้มตอนเด็ก โตมานี่หนักสุดแค่ เมาแล้วรถชนที่ทองหล่อ แฟนตกใจมากตอนรู้ ผมก็บอกว่า อือ ไม่ได้เป็นอะไร แต่เสียงผมไม่ค่อยไหว เพราะเมาผะอืดผะอม 5555

อ่านมาจนจบ เอ้าาาา เรื่องจริงของพี่ไวน์ ^^
จันทบุรี พูดแล้วนึกถึงทะเลครับ แต่พี่ไวน์ได้อยู่แต่ป่าซะงั้น

จากบล๊อก
โหด มันส์ ฮา ครับพี่ไวน์ แต่ก็ผ่านมาได้แล้ว รู้สึกตัวเองแข็งแกร่งมากครับ และรักหลานมากๆ ด้วย ตอนนี้หลานก็ติดหนับ มาเล่นที่บ้านผมทุกวันเลยครับ 5555

เรื่องยา อ่ะนะครับ พี่ไวน์ก็เข้าใจเหมือนผมแหละครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:15:37:19 น.  

 
มอเตอร์ไซด์ถ้ารไม่คุ้นชินมันน่ากลัวนะ ยิ่งสมัยก่อนผมนึกภาพออกอย่างหนึ่งว่า ไม่ค่อยใส่หมวกกันน็อคกันหรอก พึ่งมารณรงค์ก่อนจะออกเป็นกฎหมายบังคับ ปี 253X เองมั้ง ต่างจังหวัดสมัยนั้นยิ่งไม่ต้องพูดเลยเรื่องหมวกกันน็อค



โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:17:20:56 น.  

 
ถ้าพี่ไวน์ไม่บอกไม่เชื่อนะเนี่ย
ว่าเป็นเมืองฝนแปดแดดสี่เหมือนทางใต้หนะ



โดย: หอมกร วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:17:39:22 น.  

 
มอเตอร์ไซด์รุ่นเก่าแบบเก่าจริงๆ พวกบ้าน พวกรถถ้ามันมีประวัติคนไม่ค่อยกล้าใช้ต่อ

ต่างจังหวัด สมัยก่อนถ้ามืดแล้วน่ากลัวจริงๆ สมัยนี้ก็ยังน่ากลัวแต่น้อยกว่าสมัยก่อนหน่อย


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:17:48:18 น.  

 
การทำงานที่ร้านให้อะไรกับผมเยอะมากครับพี่
อย่างแรกเลยคือการทำงานกับคน
ต้องบริหารอารมณ์ให้ดี
ใช้แต่เหตุผลก็พัง 555

สุดท้ายผมก็ปรับเปลี่ยนตัวเองเยอะมากตอนทำงาน
ได้รับบทเรียนอะไรดีดีมากมายเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:18:54:04 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
ใช่ค่ะทะเลสวยกว่าภูเขา น่ามอง ได้ชมใกล้ชิดกว่าภูเขาค่ะ
พี่ไวน์ใบ้หวยรึป่าว เมืองจันท์ ฝนตก 8 แดด 4 (5555)
พึไวน์ขี่มอเตอร์ไซค์ทำงานเข้าไปในป่ามึดทึบน่ากลัว มีความ
อดทนสูงมิน่าล่ะจิตใจจึงเยือกเย็นสุขุม…อิอิ


โดย: จินดา พูลผล IP: 223.24.151.89 วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:21:55:39 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ เข้ามาอ่านงานตะพาบพี่ไวน์ อ่านถึงตอนชนท้ายสิบล้อ โห..อันตรายมากค่ะ บุญดีที่ไม่เป็นอะไรมาก ขี่มอไซด์กลางคืนอันตรายจริงๆโดยเฉพาะสิบล้อที่ขับบนถนนตอนกลางคืนไฟท้ายจะไม่สว่างและมองไปคล้ายๆไฟของรถมอไซด์และเราไม่เห็นว่าเป็นรถสิบล้อ เพราะกลางคืนมืดถ้ามอไซดขับเร็วโอกาสชนเสียชีวิตมีเยอะมากเลยค่ะ

พี่ไวน์มีประสบการณ์การทำงานเยอะมากนะคะเล่ามาไม่เคยจบเลยนะคะ อิอิ

โหวต Diarist ค่ะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 29 กรกฎาคม 2565 เวลา:22:30:02 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

ถนนลื่นแล้วจำเป็นต้องเหยียบเบรค โอกาสเกิดอุบัติเหตุน่าจะสูงขึ้นนะคะ
โชคดีมากค่ะที่พี่ไวน์ไม่เป็นอะไรมาก
แล้วต๋ามาอ่านต่อนะคะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 30 กรกฎาคม 2565 เวลา:0:55:11 น.  

 
โอ้ รถประจำตำแหน่ง คุณพี่ สวยเท่มากเลยนะครับนี่
รถเยอรมันนี่ ขึ้นชื่อเรื่อง ความทนทาน อย่างรถโฟลค์นี่
ทนสุดๆ

รถเยอรมันรุ่นปู่ ของ อ.เต๊ะ อายุ 26 ขวบแล้ว
ตั้งแต่ใช้มา ไม่เคยพาไปกินข้าวลิงเลยนะครับ
เครื่องทนมากๆ ไม่เคยงอแงเลย

แต่รถประจำตำแหน่ง คุณพี่นี่ มี พ่อย่านาง คอยปกปักษ์รักษาคนขี่555 เลยช่วยให้หนักเป็นเบา ไม่เป็นไรมากนะครับ

ทำงานประกันภัยก็ดีเหมือนกันนะครับ
ไปเยี่ยมลูกค้า ก็ได้ไปเที่ยวด้วย
แต่ไม่ดีตรงไปหลงป่านี่ กลัวอยู่ 2อย่างคือ เสือ กับผีนะครับ555
โชคดีเจอ ชาวบ้านขี่รถมาส่งรอดปลอดภัย

ขากลับไปกับเพื่อนรูปหล่อ เพราะเมียแยะ555
ได้เจอผู้ใหญ่บ้าน กับข้าว น่าอร่อยสุดๆ ยำกุ้งแห้ง กินกับข้าวต้มร้อนๆนี่สุดยอด แกงส้มปลาใส่ไข่ปลาเรียวเซียวก็ซดร้อนๆ คล่องคอมาก โอ๊ย พูดแล้วท้องร้อง หิวเลยนะครับ555

ขากลับได้นั่งเรือตังเกกลับด้วย แบบนี้ได้เที่ยวทั้งภูเขา ทั้งทะเล ครบเลยนะครับนี่





โดย: multiple วันที่: 30 กรกฎาคม 2565 เวลา:5:42:31 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 กรกฎาคม 2565 เวลา:5:55:49 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจบล็อกตะพาบนะคะ
มาอ่านประสบการณ์ของพี่ไวน์อีกรอบค่ะ อ่านแล้วนึกถึงตอนที่พี่ไวน์ไปตามเก็บเงินประกันตามบ้านลูกค้าเป็นป่าทั้งมืดทั้งเปลี่ยวน่ากลัวนะคะ มิหนำซ้ำหลงทางอีก 555
เป็นประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืมจริงๆค่ะ

มอไซด์สุดเท่เลยค่ะ เสียงคงดังคับป่าเลยล่ะ อิอิ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 30 กรกฎาคม 2565 เวลา:10:14:12 น.  

 
การทำงานที่ร้าน
เปิดประสบการณ์ของผมมากๆเลยครับพี่
เจ้านายที่โหดที่สุดคือพ่อผมซะด้วย 555
คือผ่านพ่อผมได้
ผมไม่มีปัญหาอะไรใดใดอีกเลย

แล้วที่สำคัญงานที่้ราน
ทำให้ผมเจอคนเยอะมาก
คนทุกระดับ ทุกประเภท
ดีสุด เลวสุด
มารวมกันหมดเลยครับ 555
เลยได้เรียนรู้อะไรดีดีมากมายมหาศาล

ตอนนี้ไม่รู้จะยังได้กลับมาทำร้านอีกรึเปล่า
แต่ก็คิดว่าคุ้มค่าแล้วครับกับทีไ่ด้รับบทเรียนมา



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 กรกฎาคม 2565 เวลา:13:14:40 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 กรกฎาคม 2565 เวลา:6:37:59 น.  

 
ผมไปเมืองจีนตอนที่เขายังไม่พัฒนา
ตอนนี้เขาแซงเราไปไกลลิบลับแบบไม่เห็นฝุ่น

อินเดียไปแล้วสะดุดใจครับ
มันเหมือนได้เห็นของจริง
ว่าทำไมพระพุทธองค์เมื่อออกจากวังครั้งแรกถึงช็อกไปเลย
เพราะเกิด แก่ เจ็บ ตาย
มีให้เห็นรอบตัวจริงๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 กรกฎาคม 2565 เวลา:14:46:12 น.  

 
โอ้พี่ไวน์ เคยมามอไซด์ล้มแถวแยกอ่างด้วย
พี่ไวน์เขียนเล่า อ่านสนุกดีค่ะ เสียดายไม่ค่อยมีเวลา
เลยไม่ได้เข้ามาอ่านนานมากแล้ว


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 3 สิงหาคม 2565 เวลา:19:38:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.